ข้อ ๓
ให้ยกเลิกความในข้อ ๖ ของระเบียบกรมการจัดหางาน
ว่าด้วยหลักเกณฑ์และเงื่อนไขในการพิจารณาอนุญาตการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๕
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
"ข้อ ๖
เมื่อมีเหตุจำเป็นอันสมควร อธิบดีหรือเจ้าพนักงานซึ่งอธิบดีมอบหมายหรือนายทะเบียน
แล้วแต่กรณี อาจพิจารณาออกใบอนุญาตทำงานต่ออายุใบอนุญาต
และอนุญาตให้เปลี่ยนการทำงานหรือเปลี่ยนท้องที่หรือสถานที่ในการทำงานให้แก่คนต่างด้าวในลักษณะหนึ่งลักษณะใดดังต่อไปนี้ได้
โดยมิให้นำข้อจำกัดในเรื่องจำนวนคนต่างด้าวตามความในข้อ ๕ มาใช้บังคับ
(๑)
ตัวแทนในธุรกิจการค้าระหว่างประเทศที่เดินทางเข้ามาตรวจสอบมาตรฐานสินค้าหรือการจัดซื้อสินค้า
หรือการศึกษาภาวะตลาดสินค้า
(๒) งานให้คำปรึกษาด้านการลงทุน
หรือด้านการบริหาร หรือด้านเทคนิคและเทคโนโลยี
หรือด้านการตรวจสอบภายในเป็นครั้งคราว
(๓)
ผู้แทนธุรกิจท่องเที่ยวซึ่งนำชาวต่างประเทศเข้ามาท่องเที่ยวในประเทศไทย
(๔)
สถาบันการเงินระหว่างประเทศซึ่งได้รับการรับรองจากส่วนราชการที่รับผิดชอบ
(๕) กิจการบันเทิง มหรสพ ดนตรี ศาสนา
สังคมสงเคราะห์ วัฒนธรรม กีฬา หรือการศึกษา ซึ่งมีลักษณะการจ้างงานเป็นครั้งคราว
และไม่แสวงหาผลกำไรหรือเป็นการก่อให้เกิดรายได้ต่อประเทศหรือเป็นประโยชน์ต่อสังคมโดยส่วนรวม
(๖)
การนำคนต่างด้าวเข้ามาทำงานโดยส่วนราชการหรือรัฐวิสาหกิจมีหนังสือรับรองจำนวนคนต่างด้าวพร้อมทั้งระบุชื่อ
และตำแหน่ง มาแสดง
(๗) งานที่ก่อให้เกิดการใช้วัตถุดิบภายในประเทศเป็นส่วนใหญ่
หรือสามารถลดการนำเข้าวัตถุดิบจากต่างประเทศ
(๘) งานที่จะช่วยให้มีการส่งออกซึ่งสินค้าไทย
(๙) งานที่นำเทคโนโลยีซึ่งคนไทยยังทำไม่ได้
เพื่อเข้ามาเผยแพร่และถ่ายทอดให้แก่คนไทย
(๑๐) งานที่คนไทยสามารถทำได้แต่มีจำนวนไม่เพียงพอที่จะสนองความต้องการของตลาดแรงงานภายในประเทศ
(๑๑)
มีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรโดยมีใบสำคัญถิ่นที่อยู่หรือใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว
(๑๒)
เป็นคู่สมรสของคนไทย
จดทะเบียนสมรสโดยถูกต้องตามกฎหมายและดำรงชีวิตอยู่ร่วมกันฉันท์สามีภรรยาโดยเปิดเผย
และประกอบอาชีพที่สุจริตไม่เป็นที่รังเกียจต่อสังคม
เมื่อผู้มีอำนาจพิจารณาได้พิจารณาอนุญาตแล้ว
ให้รายงานให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมทราบภายในวันที่สิบห้าของเดือนถัดไป"
