กฎกระทรวงการคลัง ออกตามความในพระราชบัญญัติยาสูบ พุทธศักราช 2481 (ฉบับที่ 2)

• จำนวนมาตรา: 4

มาตรา อารัมภบท

กฎกระทรวงการคลัง

ออกตามความในพระราชบัญญัติยาสูบ

พุทธศักราช

๒๔๘๑

(ฉบับที่ ๒)[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๑ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ

พุทธศักราช ๒๔๘๑ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑.

วัตถุอย่างอื่นซึ่งใช้มวนยาเส้นอันจะถือเป็น “บุหรี่อื่น ๆ” ตามความหมายของคำว่า

“บุหรี่อื่น ๆ” ในมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พุทธศักราช ๒๔๘๑ นั้น คือ ใบตอง

กลีบบัว กาบหมาก ใบมะกา ใบจาก หรือส่วนแห่งไม้อื่นใด

ยาเส้นซึ่งใช้สูบด้วยกล้องหรือเครื่องสูบอย่างอื่นทำนองเดียวกันอันจะถือเป็น

“ยากล้อง” ตามความหมายของคำว่า “ยากล้อง” ในมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พุทธศักราช

๒๔๘๑ นั้น คือ ยาเส้นชนิดที่ทำเป็นแท่ง เป็นมัด เป็นท่อน หรือหั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ

หรือทำเป็นรูปอย่างอื่นใดและบรรจุซองสำหรับจำหน่าย

ยาเส้นซึ่งใช้สำหรับมวนบุหรี่สูบเอง อันจะถือเป็น “ยามวนเอง”

ตามความหมายของคำว่า “ยามวนเอง” ในมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พุทธศักราช ๒๔๘๑

นั้น คือ ยาเส้นชนิดสำหรับใช้มวนซิกาแรต เพื่อสูบเองและบรรจุซองสำหรับจำหน่าย

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒.

เงื่อนไขว่าด้วยแผนผังโรงอุตสาหกรรมและเงื่อนไขอื่น ๆ ตามความในมาตรา ๑๕

แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พุทธศักราช ๒๔๘๑ ซึ่งผู้ประกอบอุตสาหกรรมต้องปฏิบัติให้กำหนดไว้

ดังต่อไปนี้

ผู้ประกอบอุตสาหกรรมจะต้อง

(๑)

จัดโรงอุตสาหกรรมให้มั่นคงเป็นที่พอใจมีทางที่จะขนยาสูบออกจากโรงอุตสาหกรรมได้เฉพาะทางที่ได้รับอนุญาต

(๒) เก็บรักษาใบยาและยาเส้นไว้ในสถานที่ที่ได้รับอนุญาต

(๓) จัดให้มีห้องที่มั่นคงภายในโรงอุตสาหกรรมสำหรับเก็บรักษายาสูบที่บรรจุซองแล้ว

แต่ยังมิได้ปิดแสตมป์

(๔) ส่งมอบยาสูบออกจากโรงอุตสาหกรรมแต่เฉพาะภายในเวลาและตามวิธีที่กำหนดสำหรับโรงอุตสาหกรรมหนึ่ง

ๆ

(๕) จัดให้มีที่ทำการอันเหมาะสมและมีพัสดุต่าง ๆ

อันควรแก่ที่ทำการ รวมตลอดถึงโทรศัพท์สำหรับเจ้าพนักงานซึ่งได้รับแต่งตั้งไปประจำโรงอุตสาหกรรมนั้น

(๖)

ทำบัญชีของคงโรงอุตสาหกรรมและงบเดือนแสดงกิจการโดยละเอียด

(๗) ยอมให้เจ้าพนักงานตรวจของคงโรงอุตสาหกรรมเมื่อต้องการ

(๘) ทำทัณฑ์บนให้ไว้เป็นจำนวนเงินเท่าที่เห็นสมควร ว่าจะรักษาบัญชีของคงโรงให้ถูกต้องและจะเก็บรักษา

ใบยา ยาเส้น และยาสูบ ไว้ในที่ซึ่งได้รับอนุญาตโดยเรียบร้อย

ในกรณีที่พิจารณาเห็นสมควร

อาจผ่อนผันให้ผู้ประกอบอุตสาหกรรมผู้ใดหรือประเภทใด ได้รับยกเว้นจากเงื่อนไขที่กล่าวข้างต้นนี้ได้ทั้งหมดหรือแต่บางส่วน

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓. ชนิดอุตสาหกรรมบุหรี่อื่น

ๆ ที่ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามความในมาตรา ๑๖ (๓) แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ

พุทธศักราช ๒๔๘๑ นั้น คือ อุตสาหกรรมบุหรี่ที่มวนด้วยใบตอง กลีบบัว กาบหมาก ใบมะกา

หรือส่วนแห่งไม้อื่นใด อันผู้ประกอบอุตสาหกรรมทำขึ้น หรือมีอยู่ในโรงอุตสาหกรรมในวันหนึ่ง

ๆ เกินกว่า ๒๐๐ มวน และคำนวณเป็นน้ำหนักเกินกว่า ๒ กิโลกรัม

และโรงอุตสาหกรรมนั้นมีคนงานมวนบุหรี่เกินกว่า ๑ คน

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔.

ผู้ส่งยาสูบออกไปจำหน่ายนอกราชอาณาจักรตามความในมาตรา ๒๓ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ

พุทธศักราช ๒๔๘๑ จะได้รับเงินรางวัลเท่าอัตราแสตมป์ยาสูบที่กำหนดไว้ในมาตรา ๑๙

หรือมาตรา ๒๐ แล้วแต่กรณีภายในบังคับแห่งเงื่อนไขต่อไปนี้

(๑) ยาสูบที่ส่งออกคราวหนึ่ง ต้องมีปริมาณไม่ต่ำกว่า ๕๐

กิโลกรัม

(๒) การส่งออกได้ปฏิบัติตามบทแห่งกฎหมายและข้อบังคับว่าด้วยการศุลกากรที่ใช้อยู่ขณะที่ออก

(๓) เจ้าพนักงานสรรพสามิตและเจ้าพนักงานศุลกากรได้รับรองแล้วว่า

ยาสูบที่ส่งออกนั้น ได้ปิดแสตมป์ถูกต้องตามพระราชบัญญัติยาสูบ พุทธศักราช ๒๔๘๑

แล้วทุกซอง

กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๘ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๘๒

นฤเบศร์มานิต

รัฐมนตรีช่วยว่าการ ลงนามแทน

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

พุทธชาด/แก้ไข

๒๘ พฤศจิกายน

๒๕๔๕

ศิรวัชร์/ปรับปรุง

๑๑ มกราคม

๒๕๖๒

[๑] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๕๖/๕๓๘/๙ พฤษภาคม ๒๔๘๒