資料由法律人 LawPlayer整理提供·กฎหมายไทย / LawPlayer จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
ประกาศกระทรวงมหาดไทย
เรื่อง ให้สถานะคนต่างด้าวเข้าเมืองโดยชอบด้วยกฎหมายแก่บุคคลที่อพยพเข้ามาในราชอาณาจักรไทย
และอาศัยอยู่มานานตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522
อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 17 แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย โดยความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้
ข้อ ๑ บุคคลที่อพยพเข้ามาในราชอาณาจักรไทยและอาศัยอยู่เป็นเวลานานที่มิได้มีเชื้อสายไทยและมิได้เกิดในราชอาณาจักรไทย กลุ่มเป้าหมายเฉพาะชนกลุ่มน้อยและกลุ่มชาติพันธุ์ ซึ่งคณะรัฐมนตรีมีมติรับรองสถานะให้อาศัยอยู่ถาวรในราชอาณาจักรไทยไว้แล้ว รวม 14 กลุ่ม ได้แก่ 1. กลุ่มชาวเขา 9 เผ่า 2. กลุ่มบุคคลบนพื้นที่สูงหรือชุมชนพื้นที่สูงที่อพยพเข้ามาก่อนและหลัง 3 ตุลาคม 2528 3. กลุ่มอดีตทหารจีนคณะชาติ 4. กลุ่มจีนฮ่ออพยพพลเรือน 5. กลุ่มจีนฮ่ออิสระ 6. กลุ่มผู้พลัดถิ่นสัญชาติพม่า 7. กลุ่มผู้หลบหนีเข้าเมืองจากพม่า 8. กลุ่มชาวเวียดนามอพยพ 9. กลุ่มชาวลาวอพยพ 10. กลุ่มเนปาลอพยพ 11. กลุ่มอดีตโจรจีนคอมมิวนิสต์มาลายา 12. กลุ่มไทยลื้อ 13. กลุ่มม้งถ้ํากระบอกที่ทําประโยชน์ และ 14. กลุ่มผู้หลบหนีเข้าเมืองชาวกัมพูชา ทั้งนี้ เฉพาะผู้ที่ได้รับการสํารวจจัดทําทะเบียนประวัติและมีเอกสารแสดงตน (เข้ามาถึงวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2538) โดยสํานักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง ให้ได้รับสถานะเป็นบุคคลต่างด้าว เข้าเมืองโดยชอบด้วยกฎหมายนอกกําหนดจํานวนคนต่างด้าวและมีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักร (หลักเกณฑ์นี้ ไม่ครอบคลุมกลุ่มบุคคลผู้ไม่มีสถานะทางทะเบียน ประเภทที่อาศัยอยู่มานานซึ่งสํารวจภายใต้ยุทธศาสตร์การจัดการปัญหาสถานะและสิทธิของบุคคล ในระหว่างปี พ.ศ. 2549 ถึงปี พ.ศ. 2552) ภายใต้เงื่อนไข ดังนี้
(1) ไม่สามารถกลับประเทศต้นทางหรือไม่มีจุดเกาะเกี่ยวใด ๆ กับประเทศต้นทาง ทั้งนี้ หลักเกณฑ์ดังกล่าวเป็นไปตามที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยกําหนด สําหรับการตรวจสอบหลักฐานหรือวิธีการสอบสวนอื่น ๆ ทั้งนี้ ให้ยกเว้นไม่ต้องตรวจสอบผู้ที่ยื่นคําร้องแล้ว และอยู่ระหว่างกระบวนการขอรับการกําหนดสถานะตามมติคณะรัฐมนตรีเดิม
(2) มีภูมิลําเนาและอาศัยอยู่ในราชอาณาจักรไทยติดต่อกันต่อเนื่องเป็นระยะเวลาไม่น้อยกว่าสิบปีนับถึงวันที่คณะรัฐมนตรีอนุมัติยุทธศาสตร์การจัดการปัญหาสถานะและสิทธิของบุคคล ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2548 ซึ่งอพยพเข้ามาอยู่อาศัยถึงวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2538 โดยต้องมีชื่ออยู่ในเอกสารทะเบียนราษฎร
(3) สามารถพูดและฟังภาษาไทยเข้าใจ
(4) ต้องมีความจงรักภักดีต่อประเทศไทย และเลื่อมใสการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข
(5) มีความประพฤติดีและไม่เคยรับโทษคดีอาญา เว้นแต่ในความผิดอันได้กระทําโดยประมาทหรือลหุโทษ กรณีได้รับโทษในคดีอาญาต้องพ้นโทษมาแล้วไม่น้อยกว่าห้าปี นับถึงวันที่ยื่นคําร้อง
(6) ไม่มีพฤติการณ์ที่เป็นภัยต่อความมั่นคงของรัฐ
(7) ประกอบอาชีพสุจริต ยกเว้นพระภิกษุ สามเณร และนักบวชในศาสนาอื่น ๆ ซึ่งต้องปฏิบัติกิจมาไม่น้อยกว่าห้าปี และ
(8) ต้องไม่เป็นผู้มีลักษณะต้องห้ามมีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรตามมาตรา 44 แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522
ทั้งนี้ ผู้ที่ได้รับอนุญาตให้มีสถานะคนต่างด้าวเข้าเมืองโดยชอบด้วยกฎหมายและมีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรไทยจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย จะต้องชําระค่าธรรมเนียม (ได้รับการลดหย่อนค่าธรรมเนียม) ตามที่กําหนดไว้ในกฎกระทรวง
ข้อ ๒ กลุ่มเด็กและบุคคลทั้งที่กําลังเรียนอยู่ในสถานศึกษาและจบการศึกษาแล้วแต่ไม่มีสถานะที่ถูกต้องตามกฎหมาย กรณีที่มิได้เกิดในราชอาณาจักรไทย และจบการศึกษาจากสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย เฉพาะผู้ที่ได้รับการสํารวจจัดทําทะเบียนชนกลุ่มน้อยหรือกลุ่มชาติพันธุ์ 14 กลุ่มที่ได้สํารวจจัดทําทะเบียนประวัติไว้ ถึงปี พ.ศ. 2542 และที่สํารวจเพิ่มเติมตามยุทธศาสตร์การจัดการปัญหาสถานะและสิทธิของบุคคลตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2548 สําหรับบุคคลที่ไม่มีสถานะทางทะเบียน กลุ่มเด็กนักเรียนในสถานศึกษา ซึ่งได้รับการสํารวจในระหว่างปี พ.ศ. 2548 ถึงปี พ.ศ. 2552 โดย สํานักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง ให้ได้รับสถานะเป็นบุคคลต่างด้าวเข้าเมืองโดยชอบด้วยกฎหมาย นอกกําหนดจํานวนคนต่างด้าวและมีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักร ภายใต้เงื่อนไข ดังนี้
(1) มีชื่ออยู่ในเอกสารทะเบียนราษฎร ซึ่งครอบคลุมทั้งชนกลุ่มน้อยหรือกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีการสํารวจจัดทําทะเบียนประวัติไว้ถึงปี พ.ศ. 2542 และกลุ่มที่สํารวจเพิ่มเติมภายใต้ยุทธศาสตร์การจัดการปัญหาสถานะและสิทธิของบุคคลตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2548 ในระหว่างปี พ.ศ. 2548 ถึงปี พ.ศ. 2552
(2) มีภูมิลําเนาและอาศัยอยู่ในราชอาณาจักรไทยติดต่อกันต่อเนื่องเป็นระยะเวลาไม่น้อยกว่าสิบปี นับถึงวันที่คณะรัฐมนตรีอนุมัติยุทธศาสตร์การจัดการปัญหาสถานะและสิทธิของบุคคลตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2548 ซึ่งอพยพเข้ามาอยู่อาศัยถึงวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2538
(3) สําเร็จการศึกษาขั้นต่ําระดับปริญญาตรีหรือเทียบเท่าจากสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทยถึงวันที่คณะรัฐมนตรีอนุมัติยุทธศาสตร์การจัดการปัญหาสถานะและสิทธิของบุคคล ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2548 โดยมีปริญญาบัตรหรือหนังสือรับรองการจบการศึกษา ซึ่งออกโดยสถาบันอุดมศึกษาที่ทางราชการให้การรับรอง
(4) ไม่ปรากฏหลักฐานการมีและการใช้สัญชาติอื่น
(5) มีความจงรักภักดีต่อประเทศไทย และเลื่อมใสในการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข
(6) มีความประพฤติดีและไม่เคยได้รับโทษคดีอาญา เว้นแต่ในความผิดอันได้กระทําโดยประมาทหรือลหุโทษ กรณีได้รับโทษในคดีอาญาต้องพ้นโทษมาแล้วอย่างน้อยห้าปี นับถึงวันที่ยื่นคําร้อง
(7) ไม่มีพฤติการณ์ที่เป็นภัยต่อความมั่นคงของรัฐ
(8) ประกอบอาชีพสุจริต และ
(9) ต้องไม่เป็นผู้มีลักษณะต้องห้ามมีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรตามมาตรา 44 แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522
ทั้งนี้ ผู้ที่ได้รับอนุญาตให้มีสถานะคนต่างด้าวเข้าเมืองโดยชอบด้วยกฎหมายและมีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรไทยจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย จะได้รับการยกเว้นค่าธรรมเนียมตามกฎหมาย
สําหรับกรณียังไม่จบการศึกษาระดับอุดมศึกษา ให้นําเข้าสู่กระบวนการพิจารณากําหนดสถานะภายใต้ยุทธศาสตร์การจัดการปัญหาสถานะและสิทธิของบุคคล ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2548 ตามสถานะของบิดาและมารดา
ข้อ ๓ คนต่างด้าวที่ถูกบุพการีทอดทิ้งหรือไม่ปรากฏบิดาและมารดา กรณีที่มิได้เกิดในราชอาณาจักรไทย (คนไร้รากเหง้า) ครอบคลุมเฉพาะผู้ที่ได้รับการสํารวจและจัดทําทะเบียนประวัติและเอกสารแสดงตนตามยุทธศาสตร์การจัดการปัญหาสถานะและสิทธิของบุคคล ตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2548 สําหรับบุคคลที่ไม่มีสถานะทางทะเบียน กลุ่มคนไร้รากเหง้า ซึ่งได้รับการสํารวจจัดทําทะเบียนประวัติไว้ในระหว่างปี พ.ศ. 2550 ถึงปี พ.ศ. 2552 ให้ได้รับสถานะเป็นบุคคลต่างด้าวเข้าเมืองโดยชอบด้วยกฎหมาย นอกกําหนดจํานวนคนต่างด้าวและมีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักร ภายใต้เงื่อนไข ดังนี้
(1) มีหลักฐานว่าอาศัยอยู่ในราชอาณาจักรไทยติดต่อกันมีระยะเวลาไม่น้อยกว่าสิบปีนับถึงวันที่คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติยุทธศาสตร์การจัดการปัญหาสถานะและสิทธิของบุคคลเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2548 ซึ่งคนต่างด้าวดังกล่าวอพยพเข้ามาจนถึงวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2538
(2) มีชื่ออยู่ในทะเบียนราษฎรหรือเอกสารที่ทางราชการกําหนด เฉพาะที่ได้รับการสํารวจจัดทําทะเบียนประวัติภายใต้ยุทธศาสตร์การจัดการปัญหาสถานะและสิทธิของบุคคล ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2548 ในระหว่างปี พ.ศ. 2550 ถึงปี พ.ศ. 2552
(3) มีความประพฤติดีและไม่เคยได้รับโทษคดีอาญา เว้นแต่ในความผิดอันได้กระทําโดยประมาทหรือลหุโทษ
(4) มีหนังสือรับรองความเป็นคนไร้รากเหง้าจากหน่วยงานของรัฐ หรือองค์กรเอกชนที่จดทะเบียนตามกฎหมาย หรือสถานสงเคราะห์ที่ได้รับอนุญาตจากกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
(5) ต้องไม่เป็นผู้มีลักษณะต้องห้ามมีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรตามมาตรา 44 แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522
(6) ประกอบอาชีพสุจริต และ
(7) ได้รับการศึกษาตามหลักสูตรที่ทางราชการไทยกําหนดหรือสามารถพูดและฟังภาษาไทยเข้าใจยกเว้นกรณีเด็กที่อายุต่ํากว่าเจ็ดปี
สําหรับผู้ที่ได้รับอนุญาตให้มีสถานะคนต่างด้าวเข้าเมืองโดยชอบด้วยกฎหมายและมีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย จะได้รับการยกเว้นค่าธรรมเนียมตามกฎหมาย
ข้อ ๔ บุคคลที่ทําคุณประโยชน์แก่ประเทศ กรณีที่มิได้เกิดในราชอาณาจักรไทย ครอบคลุมกลุ่มเป้าหมายซึ่งได้รับการสํารวจจัดทําทะเบียนประวัติและเอกสารแสดงตนไว้แล้ว จนถึงการสํารวจจัดทําทะเบียนประวัติเมื่อปี พ.ศ. 2542 และที่ได้รับการสํารวจเพิ่มเติมตามยุทธศาสตร์การจัดการปัญหาสถานะและสิทธิของบุคคลตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2548 โดยบุคคลที่ทําคุณประโยชน์ต้องมาแสดงตัวให้ทางราชการพิจารณาพร้อมหลักฐานการทําคุณประโยชน์ที่เกี่ยวข้องเพื่อให้ได้สถานะเป็นบุคคลต่างด้าวเข้าเมืองโดยชอบด้วยกฎหมาย นอกกําหนดจํานวนคนต่างด้าวและมีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักร ภายใต้เงื่อนไข ดังนี้
(1) มีภูมิลําเนาและอาศัยอยู่ในราชอาณาจักรไทยต่อเนื่องมีระยะเวลา ไม่น้อยกว่าสิบปีนับถึงวันที่คณะรัฐมนตรีอนุมัติยุทธศาสตร์การจัดการปัญหาสถานะและสิทธิของบุคคล ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2548 ซึ่งอพยพเข้ามาอยู่อาศัยจนถึงวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2538
(2) มีชื่ออยู่ในเอกสารทะเบียนราษฎรภายใต้กรอบการแก้ปัญหาตามยุทธศาสตร์การจัดการปัญหาสถานะและสิทธิของบุคคล
(3) ต้องไม่เป็นผู้มีลักษณะต้องห้ามมีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรตามมาตรา 44 แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522
(4) มีความจงรักภักดีต่อประเทศไทย และเลื่อมใสในการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข
(5) มีความประพฤติดีและไม่เคยได้รับโทษคดีอาญา เว้นแต่ในความผิดอันได้กระทําโดยประมาทหรือลหุโทษ กรณีได้รับโทษในคดีอาญาต้องพ้นโทษมาแล้วอย่างน้อยห้าปี นับถึงวันที่ยื่นคําร้อง
(6) ประกอบอาชีพสุจริต
(7) ไม่มีพฤติการณ์ที่เป็นภัยต่อความมั่นคงของรัฐ และ
(8) เป็นผู้ทําคุณประโยชน์ต่อประเทศ โดยมีผลงานหรือความรู้ความเชี่ยวชาญเป็นที่ประจักษ์และเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาประเทศอย่างต่อเนื่อง โดยมีหน่วยงานราชการระดับกรมหรือเทียบเท่ากรมที่เกี่ยวข้องรับรองคุณประโยชน์และผลงานในสาขาต่าง ๆ ดังนี้
(ก) การศึกษา
(ข) ศิลปวัฒนธรรม
(ค) วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
(ง) การกีฬา
(จ) สาขาที่ขาดแคลน และสาขาอื่นตามที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยเห็นสมควร
สําหรับผู้ที่ได้รับอนุญาตให้มีสถานะคนต่างด้าวเข้าเมืองโดยชอบด้วยกฎหมายและมีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักร จากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย จะต้องชําระค่าธรรมเนียม (ได้รับการลดหย่อนค่าธรรมเนียม) ตามที่บัญญัติไว้ในกฎกระทรวง
ให้ผู้ที่มีความประสงค์จะขอมีสถานะเป็นบุคคลต่างด้าวเข้าเมืองโดยชอบด้วยกฎหมายนอกกําหนดจํานวนคนต่างด้าวและมีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรดังกล่าวไปขอรับการดําเนินการตามขั้นตอน และแบบคําร้องที่กระทรวงมหาดไทยกําหนด ตามเอกสารแนบท้ายประกาศนี้
ข้อ ๕ เมื่อคนต่างด้าวผู้ใดได้รับใบอนุญาตให้มีสถานะคนต่างด้าวเข้าเมืองโดยชอบด้วยกฎหมาย และได้รับอนุญาตให้เข้ามามีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรตามประกาศนี้ หากภายหลังคนต่างด้าวดังกล่าวมีพฤติการณ์ที่เป็นภัยต่อความมั่นคงของรัฐ หรือขัดต่อประโยชน์ของรัฐ หรือเป็นการเหยียดหยามประเทศชาติ ให้หน่วยงานรับผิดชอบเพิกถอนการอนุญาตนั้นตามกฎหมาย
ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2555
ยงยุทธ วิชัยดิษฐ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ให้สถานะคนต่างด้าวเข้าเมืองโดยชอบด้วยกฎหมายแก่บุคคลที่อพยพเข้ามาในราชอาณาจักรไทยและอาศัยอยู่มานานตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 (Office of the Council of State). Retrieved via LawPlayer, https://lawplayer.com/th/act/pythainlp_15c3b68817b8e496
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).
Thai official texts excluded from copyright (Copyright Act B.E. 2537 s.7)；開放資料層 CC BY 署名
本頁資料來源：สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (OCS)·整理提供：法律人 LawPlayer· lawplayer.com