กฎกระทรวง ฉบับที่ 1 (พ.ศ. 2509) ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. 2509

• จำนวนมาตรา: 4

มาตรา อารัมภบท

ตราครุฑ

ตราครุฑ

กฎกระทรวง

ฉบับที่

1 (พ.ศ. 2509)

ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตรา

ค่าภาคหลวงแร่

พ.ศ. 2509

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 7 มาตรา 8 และมาตรา 9

แห่งพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่า

ภาคหลวงแร่

พ.ศ. 2509

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ 1

ข้อ 1 ราคาโลหะดีบุกในแร่ให้ประกาศเป็นราคาต่อหนึ่งหาบหลวง

โดยให้ถือจากราคาตลาดครั้ง

หลังสุดที่ซื้อขายกันในสหพันธ์มาเลเซีย

(1)

อัตราแลกเปลี่ยนเงินนั้นให้ถืออัตราตามค่าเสมอภาคของบาท

เศษของหนึ่งสตางค์ให้ปัดทิ้ง

(2)

เมื่อใดราคาเพิ่มขึ้นหรือลดลงจากราคาที่ได้ประกาศครั้งหลังสุดเกินกว่าห้าสิบบาทต่อหนึ่ง

หาบหลวง

ให้ประกาศใหม่

มาตรา ข้อ 2

ข้อ 2 ราคาแร่ชนิดที่มีทังสติกออกไซด์ ให้ประกาศโดยให้ถือจากราคาตลาดเฉลี่ยของแร่ที่มี

ทังสติกออกไซด์ร้อยละหกสิบห้าครั้งหลังสุดที่ซื้อขายกันในนครนิวยอร์ก

สหรัฐอเมริกาต่อแร่หนึ่งหาบหลวง

(1) อัตราแลกเปลี่ยนเงินนั้นให้ถืออัตราตามค่าเสมอภาคของบาท

เศษของหนึ่งสตางค์ให้ปัดทิ้ง

(2)

เมื่อใดราคาเพิ่มขึ้นหรือลดลงจากราคาที่ได้ประกาศครั้งหลังสุดเกินกว่ายี่สิบห้าบาทต่อหนึ่ง

หาบหลวง

ให้ประกาศใหม่

มาตรา ข้อ 3

ข้อ 3 ราคาแร่ทองคำให้ประกาศเป็นราคาต่อหนึ่งกรัมของทองคำบริสุทธิ์

โดยให้ถือจากราคาตลาด

ครั้งหลังสุดที่ซื้อขายกันในกรุงเทพ ฯ

(1)

เมื่อใดราคาเพิ่มขึ้นหรือลดลงจากราคาที่ได้ประกาศครั้งหลังสุดเกินกว่าหนึ่งบาทต่อหนึ่งกรัม

ของทองคำบริสุทธิ์ให้ประกาศใหม่

(2)

ในกรณีที่ราคาตลาดดังกล่าวต่ำกว่าราคาทองคำบริสุทธิ์ตามพระราชกฤษฎีกากำหนดค่าเสมอ

ภาคของบาทออกตามความในมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติเงินตรา

พ.ศ. 2501 ให้ประกาศโดยถือราคา

กำหนดค่าเสมอภาคของบาท

มาตรา ข้อ 4

ข้อ 4 ราคาแร่อื่นนอกจากแร่ที่ระบุในข้อ 1 ข้อ 2 และข้อ 3 ข้างต้น และแร่ที่มีกฎกระทรวง

กำหนดไว้เป็นอย่างอื่นให้ประกาศเป็นราคาต่อหนึ่งเมตริกตัน ตามชนิดและสภาพของแร่นั้น โดยให้ถือ

ราคาตลาดโลกที่ซื้อขายกันครั้งหลังสุด

(1) สำหรับแร่ที่ผลิตขายเพื่ออุตสาหกรรม ประดิษฐกรรมหรือพลังงานภายในประเทศ นอกจาก

โลหกรรม

ให้ประกาศโดยถือราคาถัวเฉลี่ยจากราคาซื้อภายในประเทศของผู้ใช้แร่ตามชนิดและสภาพของ

แร่นั้น

(2) อัตราแลกเปลี่ยนเงินที่มิใช่เงินตราไทยนั้น

ให้ถืออัตราตามค่าเสมอภาคของบาท เศษของหนึ่ง

สตางค์ให้ปัดทิ้ง

(3)

เมื่อใดแร่ชนิดใดในสภาพใดที่ได้ประกาศราคาครั้งหลังสุดต่ำกว่าหนึ่งพันบาทต่อเมตริกตัน

มี

ราคาเพิ่มขึ้นหรือลดลงจากราคาที่ได้ประกาศไว้นั้นเกินกว่าสามสิบบาทต่อเมตริกตัน

ให้ประกาศใหม่

(4)

เมื่อใดแร่ชนิดใดในสภาพใดที่ได้ประกาศราคาครั้งหลังสุดตั้งแต่หนึ่งพันบาทขึ้นไปจนถึงหนึ่งหมื่น

บาทต่อเมตริกตัน

มีราคาเพิ่มขึ้นหรือลดลงจากราคาที่ได้ประกาศไว้นั้นเกินกว่าห้าสิบบาทต่อเมตริกตัน

ให้ประกาศใหม่

(5)

เมื่อใดแร่ชนิดใดในสภาพใดที่ได้ประกาศราคาครั้งหลังสุดสูงกว่าหนึ่งหมื่นบาทต่อเมตริกตัน

มีราคาเพิ่มขึ้นหรือลดลงจากราคาที่ได้ประกาศไว้นั้นเกินกว่าสี่ร้อยบาทต่อเมตริกตัน

ให้ประกาศใหม่

ให้ไว้ ณ วันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2509

พจน์

สารสิน

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ

หมายเหตุ:-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ

เนื่องจากการซื้อขายแร่ดีบุกนิยมซื้อขายกัน

โดยถือเอาโลหะดีบุกในแร่ และถือราคาตลาดที่ซื้อขายกันในสหพันธ์มาเลเซีย ส่วนการซื้อขายแร่ชนิด

ที่มีทังสติกออกไซด์ เช่น แร่วุลแฟรมไมท์

แร่ชีไลท์ที่มีทังสติกออกไซด์ ร้อยละ 65 ถือราคาตลาดที่ซื้อขาย

กันในนครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกาแร่ทองคำถือราคาตลาดที่ซื้อขายกันในกรุงเทพ

ฯ ส่วนแร่อื่นนอกจากแร่

ที่กล่าวแล้วถือราคาตลาดโลก

เว้นแต่แร่ที่ผลิตขายเพื่ออุตสาหกรรมประดิษฐกรรมหรือพลังงานภายใน

ประเทศ ให้ถือราคาซื้อภายในประเทศของผู้ใช้แร่

สำหรับอัตราแลกเปลี่ยนเงินก็ถืออัตราตามค่าเสมอ

ภาคของบาท จึงเป็นการสมควรตรากฎกระทรวงนี้ขึ้น เพื่อให้เป็นไปตามความประสงค์ดังกล่าว