มาตรา ๓
ให้เปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา ซึ่งได้กำหนดไว้ในมาตรา ๔ แห่งพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองสงขลา
จังหวัดสงขลา พุทธศักราช ๒๔๗๘ เสียใหม่ โดยให้มีเขต ดังต่อไปนี้
หลักเขตที่ ๑ ตั้งอยู่บนเขื่อนกันคลื่น ฟากเหนือตรงจุดที่อยู่เหนือสุดของแหลมป่าสน
ด้านเหนือ จากหลักเขตที่ ๑ เป็นเส้นเลียบสันเขื่อนกันคลื่น ฟากเหนือไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือถึงหลักเขตที่
๒ ซึ่งตั้งอยู่ตรงจุดที่เขื่อนกันคลื่น ฟากเหนือบรรจบกับแนวเขตตำบลบ่อยาง ด้านตะวันออก
ด้านตะวันออก จากหลักเขตที่ ๒ เป็นเส้นเลียบแนวเขตตำบลบ่อยาง
ด้านตะวันออกไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่ ๓
ซึ่งตั้งอยู่ตรงปากคลองสำโรง ฝั่งเหนือ
ด้านใต้ จากหลักเขตที่ ๓ เป็นเส้นเลียบริมคลองสำโรง ฝั่งเหนือ
ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้และทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
ถึงหลักเขตที่ ๔ ซึ่งตั้งอยู่ริมคลองสำโรง ฝั่งเหนือบนแนวเส้นตั้งฉากกับศูนย์กลางถนนราษฎร์อุทิศ
๑ ตรงจุดที่อยู่ห่างจากจุดศูนย์กลางทางแยกถนนราษฎร์อุทิศ ๑ บรรจบกับถนนเตาหลวง
ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ระยะ ๑๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๔ เป็นเส้นขนานแนวตะวันออก ตะวันตก ไปทางทิศตะวันตกระยะ
๙๐๐ เมตร ถึงหลักเขตที่ ๕
ด้านตะวันตก จากหลักเขตที่ ๕
เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๖
ซึ่งตั้งอยู่ตรงจุดที่แนวเส้นแบ่งเขต ตำบลบ่อยางกับตำบลเขารูปช้าง อำเภอเมืองสงขลา
จังหวัดสงขลา บรรจบกับแนวเส้นแบ่งเขตอำเภอเมืองสงขลากับอำเภอสิงหนคร
จากหลักเขตที่ ๖ เป็นเส้นเลียบแนวเส้นแบ่งเขตระหว่างอำเภอเมืองสงขลากับอำเภอสิงหนคร
จังหวัดสงขลา ไปทางทิศเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๗ ซึ่งตั้งอยู่ตรงจุดแนวเส้นแนวเขตอำเภอเมืองสงขลากับอำเภอสิงหนคร
จังหวัดสงขลา ตรงจุดที่อยู่ตามแนวเส้นตรงของเขื่อนกันคลื่น
จากหลักเขตที่ ๗ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
บรรจบกับหลักเขตที่ ๑
ดังปรากฏในแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้
ตามเส้นแนวเขตที่กล่าวไว้ในมาตรานี้ ให้มีหลักย่อยปักไว้เพื่อแสดงแนวเขตตามสมควร
