กฎกระทรวง ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2537) ออกตามความในพระราชบัญญัติการฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการ พ.ศ. 2534

• จำนวนมาตรา: 7

มาตรา อารัมภบท

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง

ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๓๗)

ออกตามความในพระราชบัญญัติการฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการ

พ.ศ. ๒๕๓๔

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ และมาตรา ๒๐ แห่งพระราชบัญญัติการฟื้นฟู

สมรรถภาพคนพิการ พ.ศ. ๒๕๓๔ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ออกกฎกระทรวงไว้

ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ประเภทของคนพิการมี ดังต่อไปนี้

(๑) คนพิการทางการมองเห็น

(๒) คนพิการทางการได้ยินหรือการสื่อความหมาย

(๓) คนพิการทางกายหรือการเคลื่อนไหว

(๔) คนพิการทางจิตใจหรือพฤติกรรม

(๕) คนพิการทางสติปัญญาหรือการเรียนรู้

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ คนพิการทางการมองเห็น ได้แก่

(ก) คนที่มีสายตาข้างที่ดีกว่าเมื่อใช้แว่นสายตาธรรมดาแล้วมองเห็นน้อยกว่า

๖/๑๘ หรือ ๒๐/๗๐ ลงไปจนมองไม่เห็นแม้แต่แสงสว่าง หรือ

(ข) คนที่มีลานสายตาแคบกว่า ๓๐ องศา

(๓) คนพิการทางการได้ยินหรือการสื่อความหมาย ได้แก่

(ก) คนที่ได้ยินเสียงที่ความถี่ ๕๐๐ เฮิรตซ์ ๑๐๐๐ เฮิรตซ์ หรือ ๒๐๐๐ เฮิรตซ์

ในหูข้างที่ดีกว่าที่มีความดังเฉลี่ย ดังต่อไปนี้

(๑) สำหรับเด็กอายุไม่เกิน ๗ ปี เกิน ๔๐ เดซิเบลขึ้นไปจนไม่ได้ยินเสียง

(๒) สำหรับคนทั่วไปเกิน ๕๕ เดซิเบลขึ้นไปจนไม่ได้ยินเสียง หรือ

(ข) คนที่มีความผิดปกติหรือความบกพร่องในการเข้าใจหรือการใช้ภาษาพูด

จนไม่สามารถสื่อความหมายกับคนอื่นได้

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ คนพิการทางกายหรือการเคลื่อนไหว ได้แก่

(ก) คนที่มีความผิดปกติหรือความบกพร่องของร่างกายที่เห็นได้อย่างชัดเจน

และไม่สามารถประกอบกิจวัตรหลักในชีวิตประจำวันได้ หรือ

(ข) คนที่มีการสูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหวมือ แขน ขา หรือลำตัว

อันเนื่องมาจากแขนหรือขาขาด อัมพาตหรืออ่อนแรง โรคข้อหรืออาการปวดเรื้อรัง รวมทั้งโรคเรื้อรัง

ของระบบการทำงานของร่างกายอื่น ๆ ที่ทำให้ไม่สามารถประกอบกิจวัตรหลักในชีวิตประจำวันหรือ

ดำรงชีวิตในสังคมเยี่ยงคนปกติได้

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ คนพิการทางจิตใจหรือพฤติกรรม ได้แก่ คนที่มีความผิดปกติ หรือความ

บกพร่องทางจิตใจ หรือสมองในส่วนของการรับรู้ อารมณ์ ความคิด จนไม่สามารถควบคุมพฤติกรรม

ที่จำเป็นในการดูแลตนเองหรืออยู่ร่วมกับผู้อื่น

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ คนพิการทางสติปัญญาหรือการเรียนรู้ ได้แก่ คนที่มีความผิดปกติ หรือความ

บกพร่องทางสติปัญญาหรือสมพจน์ไม่สามารถเรียนรู้ด้วยวิธีการศึกษาปกติได้

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ คนพิการที่มีความผิดปกติหรือความบกพร่องแต่ละประเภทจะมีสิทธิได้รับ

ประโยชน์ตามพระราชบัญญัติการฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการ พ.ศ. ๒๕๓๔ ได้ ต่อเมื่อสิ้นสุดการรักษา

พยาบาลตามปกติแล้ว แต่ความผิดปกติหรือความบกพร่องดังกล่าวยังคงมีอยู่

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ ให้ผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรมสังกัดโรงพยาบาลของกระทรวง ทบวง กรม

โรงพยาบาลของรัฐวิสาหกิจ และโรงพยาบาลอื่นที่กระทรวงสาธารณสุขประกาศกำหนด เป็นผู้วินิจฉัย

ความพิการพร้อมทั้งออกเอกสารรับรองความพิการตามแบบท้ายกฎกระทรวงนี้

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๘ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๓๗

อาทิตย์ อุไรรัตน์

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข

+----------------------------------------------------------------------------------------------------------+

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติ

การฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการ พ.ศ. ๒๕๓๔ บัญญัติว่า คนพิการหมายความว่า คนที่มีความผิดปกติ

หรือบกพร่องทางร่างกาย ทางสติปัญญา หรือทางจิตใจ ตามประเภทและหลักเกณฑ์ที่กำหนดใน

กฎกระทรวง สมควรกำหนดประเภทและหลักเกณฑ์คนพิการดังกล่าว จึงจำเป็นต้องตรากฎกระทรวงนี้

[รก.๒๕๓๗/๓๔ก/๙/๑๑ สิงหาคม ๒๕๓๗]