ข้อ ๑
ให้ผู้มีไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายในทางการค้าขาออกซึ่งผลิตภัณฑ์มันสำปะหลังที่รู้ภายหลังว่า
ผลิตภัณฑ์มันสำปะหลังที่ครอบครองนั้นมีคุณภาพไม่เป็นไปตามมาตรฐานสินค้าที่กำหนด
ปฏิบัติเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์มันสำปะหลังนั้นตามหลักเกณฑ์และวิธีการ ต่อไปนี้
(๑) ในกรณีที่ผลิตภัณฑ์มันสำปะหลังผิดมาตรฐาน
เนื่องจาก
(๑.๑)
มีวัตถุอื่นเจือปนในลักษณะที่ทำให้สินค้านั้นผิดไปจากมาตรฐานสินค้าผลิตภัณฑ์มันสำปะหลังที่กำหนด
หรือ
(๑.๒) มีความชื้นเกินกว่าร้อยละ ๑๘
ของน้ำหนัก หรือ
(๑.๓) มีเส้นใยเกินกว่าร้อยละ ๗ ของน้ำหนัก
หรือ
(๑.๔) มีทรายเกินกว่าร้อยละ ๕ ของน้ำหนัก
หรือดินทรายเกินกว่าร้อยละ ๖.๕ ของน้ำหนัก
ให้ทำลายผลิตภัณฑ์มันสำปะหลังให้สิ้นสภาพจากการเป็นผลิตภัณฑ์มันสำปะหลัง ทั้งนี้ ไม่ว่าจะทำลายโดยเผาทิ้ง
หรือโดยวิธีอื่นที่ไม่อาจนำผลิตภัณฑ์มันสำปะหลังนั้นมาใช้เป็นประโยชน์ได้อีกต่อไป
ถ้าผลิตภัณฑ์มันสำปะหลังที่ต้องทำลายให้สิ้นสภาพมีปริมาณตั้งแต่
๑๐๐ ตันขึ้นไป และก่อนทำลาย ผู้มีไว้ในครอบครองซึ่งผลิตภัณฑ์มันสำปะหลังดังกล่าวอาจยื่นคำร้องขอต่อสำนักงานมาตรฐานสินค้าหรือสำนักงานสาขา
ขอทอนปริมาณสินค้านั้นออกเป็นกอง แต่ละกองมีปริมาณตั้งแต่ ๑๐๐ ตันถึง ๑๐๐๐ ตัน
แล้วให้ชักตัวอย่างผลิตภัณฑ์มันสำปะหลังนั้นไปตรวจสอบและวิเคราะห์
โดยให้ผู้มีไว้ในครอบครองเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายและค่าบริการการตรวจสอบและวิเคราะห์
และทำลายผลิตภัณฑ์มันสำปะหลังเฉพาะกองที่ปรากฏผลการตรวจสอบและวิเคราะห์ในชั้นนี้ว่าผิดมาตรฐานตามที่ระบุไว้ดังกล่าวข้างต้น
(๒)
ในกรณีที่ผลิตภัณฑ์มันสำปะหลังผิดมาตรฐานในลักษณะอื่นนอกจากที่ระบุใน (๑)
ให้แก้ไขปรับปรุงคุณภาพของผลิตภัณฑ์มันสำปะหลังนั้นจนมีคุณภาพเป็นไปตามมาตรฐานสินค้าที่กำหนด
หรือจะทำลายให้สิ้นสภาพจากการเป็นผลิตภัณฑ์มันสำปะหลังตามที่ระบุใน (๑) ก็ได้