資料由法律人 LawPlayer整理提供·กฎหมายไทย / LawPlayer จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๐๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์
และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๐๒[๑]
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๑ มาตรา
๑๒ และมาตรา ๒๐ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๐๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
ข้อ ๑ สัตว์ที่เป็นโรค
และหรือมีลักษณะดังต่อไปนี้ให้ถือว่าไม่เหมาะสมที่จะใช้
เนื้อสัตว์เช่นนั้นเป็นอาหารตามมาตรา ๑๑
(๑) วัณโรค (TUBEROULOSIS)
(๒) โรคพิษสุนัขบ้า (RABIES)
(๓) โรคบรูเซลโลซีส (BRUCELLOSIS)
(๔) โรคอาโทรฟิกไรไนตีส (ATROPHIC RHINITIS)
(๕) โรคบาดทะยัก (TETANUS)
(๖) โรคไข้ขา (BLACKLEG)
(๗) โรคไฟลามทุ่งของสุกร (SWINE ERYSIPELAS)
(๘) สัตว์ที่มีอาการไข้สูง
สำหรับสุกรปรอทตั้งแต่ ๑๐๖ องศาฟาเรนไฮท์ ขึ้นไป
สำหรับโค กระบือ แพะ
หรือแกะ ปรอทตั้งแต่ ๑๐๕ องศาฟาเรนไฮท์ขึ้นไป
(๙) สัตว์ที่มีลักษณะบวมทั้งตัว
(GENERALIZED EDEMA)
(๑๐) สัตว์ที่ผอมแห้งมาก (EMACIATION)
(๑๑) สัตว์ที่ตั้งท้อง
หรือสัตว์ที่เพิ่งตกลูกใหม่
(๑๒) สัตว์ที่เป็นแผล ฝี
ทั่ว ๆ ไป
(๑๓)
สัตว์ที่ปรากฏชัดว่าได้ฉีดวัคซีนไว้แล้วยังไม่ครบยี่สิบเอ็ดวัน
ข้อ ๒ เนื้อสัตว์ที่เป็นโรค
และหรือมีลักษณะดังต่อไปนี้ ให้ถือว่าไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์เช่นนั้นเป็นอาหารตามมาตรา
๑๒
(๑) โรคระบาด
(๒) โรคดังกล่าวในข้อ ๑ (๑)
ถึง (๗)
(๓)
เนื้อสัตว์ที่มีลักษณะเป็นโรคดีซ่าน
(๔)
เนื้อสัตว์ที่มีโรคโลหิตเป็นพิษ (SEPTICEMIA)
(๕) เนื้อสัตว์ที่มีตัวพยาธิ
(๖) เนื้อสัตว์ที่ช้ำ
หรือมีโลหิตคั่งฝังอยู่ในเนื้อสัตว์นั้น
(๗) เนื้อสัตว์ที่เป็นแผล
ฝี หนอง เน่า หรือเนื้อตาย (NECROSIS)
(๘)
เนื้อสัตว์ที่มีลักษณะอักเสบบวม หรือแข็งเป็นไต
(๙)
เนื้อสัตว์ที่มีกลิ่นปัสสาวะ หรือกลิ่นยา
(๑๐) เนื้อสัตว์ที่ไม่สะอาด
ไม่สด หรือมีสีดำคล้ำ
ข้อ ๓ เนื้อสัตว์ที่เป็นโรค
และหรือมีลักษณะดังกล่าว ในข้อ ๒ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ทำลาย
หรือจัดทำให้เป็นเนื้อสัตว์ที่ควรใช้เป็นอาหารได้ตามระเบียบที่กระทรวงมหาดไทยกำหนด
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๐๓
พลเอก ป. จารุเสถียร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๐๒ แล้ว สมควรออกกฎกระทรวงกำหนดโรคระบาดโรค
และหรือลักษณะเนื้อสัตว์ ซึ่งถือว่าไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์เช่นนั้นเป็นอาหาร
และให้พนักงานเจ้าหน้าที่ทำลายหรือจัดให้เป็นเนื้อสัตว์ที่ควรใช้เป็นอาหารได้
เพื่อเป็นหลักการปฏิบัติตามวัตถุประสงค์ของพระราชบัญญัติดังกล่าว
ฐาปนี/แก้ไข
๓๑ ตุลาคม ๒๕๔๕
A+B(C)
อัมภิญา/จัดทำ
๑๓ สิงหาคม ๒๕๕๑
[๑] ราชกิจจานุเบกษา.เล่ม ๗๗/ตอนที่ ๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๕/๒๗
มกราคม ๒๕๐๓
กฎกระทรวง ฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2503)ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. 2502 (Office of the Council of State). Retrieved via LawPlayer, https://lawplayer.com/th/act/pythainlp_21b27ad27540102c
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).
Thai official texts excluded from copyright (Copyright Act B.E. 2537 s.7)；開放資料層 CC BY 署名
本頁資料來源：สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (OCS)·整理提供：法律人 LawPlayer· lawplayer.com