法律人 LawPlayer logo

資料由法律人 LawPlayer整理提供·กฎหมายไทย / LawPlayer จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา

subsidiary

กฎกระทรวง ฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2498) ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. 2493

เลขที่
วันที่ประกาศ
จำนวนมาตรา
2
มาตรา อารัมภบท

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง

ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๔๙๘)

ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว

พ.ศ. ๒๔๙๓[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๕ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๐ แห่งกฎกระทรวง (พ.ศ. ๒๔๙๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓ ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๔๙๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“ข้อ ๑๐ ค่าธรรมเนียมในการออกใบสำคัญประจำตัวหรือการต่ออายุใบสำคัญประจำตัวตามความในมาตรา ๑๑ นอกจากผู้ที่ได้รับการผ่อนผัน หรือยกเว้น ตามพระราชบัญญัตินี้ ให้เรียกเก็บในอัตรา ดังต่อไปนี้

ก. คนต่างด้าวซึ่งไม่มีใบสำคัญประจำตัว หรือคนต่างด้าวซึ่งใบสำคัญประจำตัวขาดต่ออายุ ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมการออกใบสำคัญประจำตัว หรือการต่ออายุใบสำคัญประจำตัว แล้วแต่กรณี เป็นเงิน ๔๐๐ บาท และให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมการต่ออายุใบสำคัญประจำตัวสำหรับปีต่อ ๆ ไปในอัตรา ดังต่อไปนี้

๑. ชนิดที่หนึ่ง เป็นเงินสองร้อยบาท

๒. ชนิดที่สอง เป็นเงินแปดร้อยบาท

ข. คนต่างด้าวซึ่งมีใบสำคัญประจำตัว และได้ต่ออายุใบสำคัญประจำตัวถูกต้องแล้ว ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมการต่ออายุใบสำคัญประจำตัวในอัตรา ดังต่อไปนี้

๑. ชนิดที่หนึ่ง เป็นเงินสองร้อยบาท

๒. ชนิดที่สอง เป็นเงินแปดร้อยบาท

ให้ผู้ร้องขอรับใบสำคัญประจำตัวเสียค่าธรรมเนียมโดยปิดแสตมป์อากรที่ใบสำคัญประจำตัวในหน้าซึ่งกำหนดไว้และให้นายทะเบียนปรุแสตมป์อากร พร้อมด้วยลงวัน เดือน ปี ในเวลานั้นด้วย”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๑ แห่งกฎกระทรวง (พ.ศ. ๒๔๙๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓ ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๔๙๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“ข้อ ๑๑ การออกใบสำคัญประจำตัวใหม่แทนฉบับเดิมที่ชำรุด หรือสูญหาย ตามความในมาตรา ๑๑ ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมหนึ่งร้อยบาท ในการเสียค่าธรรมเนียมตามข้อนี้ ให้นำความในข้อ ๑๐ วรรคท้ายมาใช้บังคับโดยอนุโลม”

ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๙๘

จอมพล ป. พิบูลสงคราม

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่การเรียกเก็บเงินค่าธรรมเนียมคนต่างด้าวตามอัตรา ซึ่งกำหนดไว้ในกฎกระทรวงฯ พ.ศ. ๒๔๙๓ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๕ ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓ นั้น เมื่อเทียบเคียงกับประเทศเพื่อนบ้านใกล้เคียงแล้วนับว่าเก็บในอัตราสูงมาก สมควรลดอัตราค่าธรรมเนียมการขอรับใบสำคัญประจำตัว การต่ออายุใบสำคัญประจำตัว และการขอรับใบแทนใบสำคัญประจำตัวฉบับเดิมที่ชำรุด หรือสูญหายเสียใหม่ โดยเรียกเก็บในอัตราพอสมควร เพื่อให้คนต่างด้าวจำนวนมากได้มีโอกาสและสามารถชำระค่าธรรมเนียมได้โดยไม่พยายามหลีกเลี่ยง หรือฝ่าฝืนกฎหมาย ในการนี้จำต้องแก้ไขเพิ่มเติมกฎกระทรวงฯ เพื่อกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมในการเรียกเก็บจากคนต่างด้าวขึ้นใหม่

ดลธี/ผู้จัดทำ

๗ มกราคม ๒๕๕๔

เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ

๑๗ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๓/ตอนที่ ๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๒ มกราคม ๒๔๙๙

2 มาตรา

อ้างอิงกฎหมายนี้

กฎกระทรวง ฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2498) ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. 2493 (Office of the Council of State). Retrieved via LawPlayer, https://lawplayer.com/th/act/pythainlp_2293f171d9495a2c

ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).

Thai official texts excluded from copyright (Copyright Act B.E. 2537 s.7);開放資料層 CC BY 署名

本頁資料來源:สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (OCS)·整理提供:法律人 LawPlayer· lawplayer.com