ข้อ ๓ อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือในแต่ละสาขาอาชีพและในแต่ละระดับ
ให้เป็นดังนี้
(๑) สาขาอาชีพช่างสีรถยนต์ ระดับ ๑
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยหกสิบห้าบาท
และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสามสิบบาท
(๒) สาขาอาชีพช่างเคาะตัวถังรถยนต์ ระดับ ๑
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยยี่สิบบาท ระดับ ๒
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยห้าบาท และระดับ ๓
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยเก้าสิบบาท
(๓) สาขาอาชีพช่างซ่อมรถยนต์ ระดับ ๑
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยหกสิบบาท ระดับ ๒
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสี่สิบห้าบาท และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสามสิบบาท
(๔) สาขาอาชีพผู้ประกอบอาหารไทย ระดับ ๑
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยบาท และระดับ ๒
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสิบบาท
(๕) สาขาอาชีพพนักงานนวดไทย ระดับ ๑
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสี่สิบบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยแปดสิบบาท
และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละเจ็ดร้อยยี่สิบบาท
(๖) สาขาอาชีพนักส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวมสปาตะวันตก (หัตถบำบัด)
ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยเก้าสิบบาท และระดับ ๒
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยห้าสิบบาท
(๗) สาขาอาชีพช่างซ่อมไมโครคอมพิวเตอร์ ระดับ ๑
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยบาท
และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยบาท
(๘) สาขาอาชีพช่างไฟฟ้าภายในอาคาร ระดับ ๑
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยบาท
และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยบาท
(๙) สาขาอาชีพช่างไฟฟ้าอุตสาหกรรม ระดับ ๑
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยบาท
และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยบาท
(๑๐) สาขาอาชีพช่างเครื่องปรับอากาศในบ้านและการพาณิชย์ขนาดเล็ก
ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยบาท ระดับ ๒
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยบาท และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยบาท
(๑๑) สาขาอาชีพช่างอิเล็กทรอนิกส์ (โทรทัศน์) ระดับ ๑
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยบาท
(๑๒) สาขาอาชีพช่างเขียนแบบเครื่องกลด้วยคอมพิวเตอร์ ระดับ ๑
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยหกสิบบาท ระดับ ๒
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสามสิบบาท และระดับ ๓
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยเจ็ดสิบบาท
(๑๓) สาขาอาชีพช่างเชื่อมแม็ก ระดับ ๑
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยบาท
และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยบาท
(๑๔) สาขาอาชีพช่างเชื่อมทิก ระดับ ๑
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยห้าสิบห้าบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยสิบห้าบาท
และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละเจ็ดร้อยเจ็ดสิบห้าบาท
(๑๕) สาขาอาชีพช่างไม้ก่อสร้าง ระดับ ๑
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยแปดสิบห้าบาท ระดับ ๒
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยเก้าสิบห้าบาท และระดับ ๓
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยห้าบาท
(๑๖) สาขาอาชีพช่างก่ออิฐ ระดับ ๑
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยสี่สิบห้าบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยหกสิบห้าบาท
และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยแปดสิบห้าบาท
(๑๗) สาขาอาชีพช่างฉาบปูน ระดับ ๑
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยแปดสิบห้าบาท ระดับ ๒
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยเก้าสิบห้าบาท และระดับ ๓
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยห้าบาท
(๑๘) สาขาอาชีพช่างอะลูมิเนียมก่อสร้าง ระดับ ๑
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยหกสิบห้าบาท ระดับ ๒
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยเจ็ดสิบห้าบาท และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยแปดสิบห้าบาท
(๑๙) สาขาอาชีพช่างเย็บ ระดับ ๑
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยยี่สิบบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยเจ็ดสิบบาท
และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยบาท
(๒๐) สาขาอาชีพช่างเครื่องประดับ (ประดับอัญมณี) ระดับ ๑
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยบาท ระดับ ๒
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยห้าสิบบาท และระดับ ๓
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละเจ็ดร้อยห้าสิบบาท
(๒๑) สาขาอาชีพช่างเครื่องเรือนไม้ ระดับ ๑
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยสามสิบห้าบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยแปดสิบห้าบาท
และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสามสิบห้าบาท
(๒๒) สาขาอาชีพช่างบุครุภัณฑ์ ระดับ ๑
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยยี่สิบบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยเจ็ดสิบบาท
และระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยยี่สิบบาท
