資料由法律人 LawPlayer整理提供·กฎหมายไทย / LawPlayer จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
กฎเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย
กฎเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย
ออกโดยอาศัยอำนาจซึ่งได้มอบหมายไว้ใน
พระราชบัญญัติยาเสพย์ติดให้โทษ
พระพุทธศักราช ๒๔๖๕[๑]
เจ้าพระยายมราช เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย
ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตตามความในมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ
พระพุทธศักราช ๒๔๖๕ ให้ออกกฎเสนาบดีขึ้นไว้ดังต่อไปนี้
หมวดที่ ๑
ว่าด้วย
การนำยาเข้าและการยกเว้น
ข้อ ๑ การซื้อยาซึ่งไม่ได้ประกาศตามมาตรา ๙
ผู้ถือใบอนุญาตผู้ใดปรารถนาจะซื้อยาเสพติดให้โทษชนิดใด
ซึ่งยังมิได้ประกาศว่าเป็นยาอันจะนำเข้ามาในระหว่างปีหน้าจะต้องบอกจำนวนยานั้น
และเหตุที่ขอร้องในคำร้องเป็นลายลักษณ์อักษรดังได้บังคับไว้ในมาตรา ๙ และถ้ายาเสพติดให้โทษนั้นมีอยู่ในของผสมชนิดใด
ก็ให้บอกจำนวนต่าง ๆ ของโอสถสารอื่น ๆ ซึ่งมีอยู่ในของผสมนั้น กับทั้งจำนวนยาเสพติดให้โทษชนิดเดียว
หรือหลายชนิดนั้นด้วย
ข้อ ๒ คำร้องเพื่อให้ยกเว้นตามมาตรา ๕
(๑)
ผู้ใดปรารถนาจะขอให้ยาหรือของปรุงชนิดใดได้ยกเว้นตามข้อความในมาตรา ๕
แห่งพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ อาจยื่นคำร้องต่ออธิบดีเป็นลายลักษณ์อักษร
บอกชื่อยาหรือของปรุง บอกส่วนอันแน่นอนของยาเสพติดให้โทษซึ่งมีอยู่และโอสถสารอย่างอื่น
พร้อมทั้งเหตุที่ปรารถนาจะให้ยาหรือของปรุงนั้นได้ยกเว้นจากพระราชบัญญัติ
และเหตุที่เชื่อว่ายานั้นไม่ให้โทษด้วย
(๒)
ถ้าของปรุงนั้นมีอยู่ในตำราฟาร์มาโกเบียที่ปรากฏว่าเป็นยาตำหรับหลวง
ก็ต้องบอกตำหรับยานั้นและอ้างตำราฟาร์มาโกเบียที่ปรากฏตำหรับยานั้นด้วย
(๓) ถ้าของปรุงนั้นไม่ใช่ยาตำหรับหลวง
แต่เป็นยาของผู้ประดิษฐ์บางคนแล้ว
ต้องบอกชื่อผู้ประดิษฐ์พร้อมด้วยส่วนประกอบของยาหรือของปรุงนั้น
(๔) ต้องส่งตัวอย่างยานั้นพร้อมกับเวลาที่ยื่นคำร้อง
และในเวลาอื่น ๆ ตามแต่จะต้องการให้ส่ง
ข้อ ๓ ใบอนุญาตนำยาเข้าตามมาตรา ๘
ตามความแห่งพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษยาทั้งสิ้นที่ระบุไว้ในมาตรา ๔
และซึ่งมิได้เป็นยาอันยกเว้นตามมาตรา ๕ นั้น จะนำเข้ามาในไทยได้แต่อธิบดี
ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่เท่านั้น
จะมีข้อยกเว้นได้
(ก) โดยไม่มีจำกัด หรือ
(ข) ตามลักษณะแห่งการนำยาเข้า คือ
ผู้ที่ปรารถนาจะนำยานั้นเข้ามาในไทย ต้องยื่นคำร้องต่ออธิบดีเพื่อขอใบอนุญาตนำยาเข้า
มีความว่ายานั้นสำหรับใช้ในการบำบัดโรคโดยถูกต้องตามกฎหมาย คำร้องนี้ให้ทำตามแบบ ๒
ประเภท ค. สำหรับการนำยาเข้าคราวหนึ่ง ๆ
และถ้าอธิบดีเห็นเป็นที่พอใจว่าคำร้องนั้นได้ทำโดยสุจริตแล้ว
ก็อาจออกใบอนุญาตให้โดยเรียกค่าธรรมเนียม ๑ บาท
การนำยาที่ยกเว้นเข้ามาในไทยนั้น ให้นำเข้ามาได้ทางกรุงเทพฯ
ภูเก็ต และปะดังเบซาร์เท่านั้น
ข้อ ๔ การนำยาอันยกเว้นเข้ามาตามมาตรา ๘
ก่อนรับยาอันยกเว้นตามข้อ ๓ (ข)
จากศุลกสถานให้ผู้นำยาเข้าลงนามในคำสำแดงพิเศษบอกข้อความตามแบบราชการ
สำหรับยาอันยกเว้นที่นำเข้ามา และบอกจำนวนยาเสพติดให้โทษเป็นกรัม
และเลขที่ของใบอนุญาตให้นำยานั้นเข้ามา ตามที่เจ้าพนักงานศุลกากรต้องการ
ข้อ ๕ การปรุงยาผสมสำรองซึ่งเป็นยาอันยกเว้น
ผู้ถือใบอนุญาตผู้ใดมุ่งหมายจะใช้ยาเสพติดให้โทษในการประดิษฐ์ หรือปรุง
เป็นยาผสมสำรองไว้ซึ่งเป็นยาอันยกเว้นตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษต้องแจ้งต่ออธิบดีไม่น้อยกว่า
๓ วัน ก่อนที่จะปรุงยาผสมนั้นโดยบอกชื่อและจำนวนยาผสม จำนวนยาเสพติดให้โทษที่จะใช้และวันปรุง
แต่ให้พึงเข้าใจว่านักปรุงยาที่ได้รับใบอนุญาตประเภท ก. เท่านั้น
จะปรุงยาผสมซึ่งยกเว้นนั้นได้ตามกฎหมาย
หมวดที่ ๒
ใบอนุญาต
ข้อ ๖ ประเภทใบอนุญาตตามมาตรา ๑๔
ใบอนุญาตจะได้ออกให้ตามประเภทต่าง ๆ ดังต่อไปนี้
(๑) ผู้ค้า คือนักปรุงยา และผู้จำหน่ายยา
(ก) ผู้ค้าซึ่งมีประกาศนียบัตร
(ข) ผู้ค้าซึ่งไม่มีประกาศนียบัตร
(๒) แพทย์ ช่างฟัน และสัตวแพทย์
(ค) แพทย์ ช่างฟัน และสัตวแพทย์ซึ่งมีประกาศนียบัตร
(ง) แพทย์ ช่างฟัน และสัตวแพทย์ซึ่งไม่มีประกาศนียบัตร
ข้อ ๗ ใบอนุญาตสำหรับผู้ค้าซึ่งมีประกาศนียบัตร
นักปรุงยาหรือผู้จำหน่ายยาผู้ใดซึ่งมีประกาศนียบัตรของมหาวิทยาลัย
หรือโรงเรียนออกให้ในวิชาบำบัดโรคทางยา ทางผ่าตัด หรือทางปรุงยา อาจยื่นคำร้องตามแบบ
๑ ประเภท ข. ต่ออธิบดีเพื่อขอรับใบอนุญาตซื้อ มีและขายยาเสพติดให้โทษได้
เมื่ออธิบดีเห็นว่าประกาศนียบัตรนั้นเป็นที่พอใจ
และเห็นว่าไม่มีเหตุอันตรายเนื่องจากความประพฤติของผู้ยื่นคำร้องซึ่งจะจำหน่ายยานั้นผิดต่อพระราชบัญญัติแล้ว
ก็ให้ออกใบอนุญาตให้
ข้อ ๘
ใบอนุญาตสำหรับผู้ค้าซึ่งไม่มีประกาศนียบัตร
นักปรุงยาหรือผู้จำหน่ายยาผู้ใดซึ่งไม่มีประกาศนียบัตรดังกล่าวแล้ว
อาจยื่นคำร้องตามแบบ ๒ ประเภท ข. ต่ออธิบดีเพื่อขอรับใบอนุญาตซื้อ มีและขายยาเสพติดให้โทษได้
แต่ต้องมีผู้ซึ่งมีใบอนุญาตตามความในข้อ ๗ ลงนามรับรองในคำร้องว่า
ผู้นั้นมีความรู้และความชำนาญพอที่จะจำหน่ายยานั้นโดยมิให้เป็นอันตรายแก่ผู้หนึ่งผู้ใด
เมื่ออธิบดีพิจารณาเห็นเป็นการสมควรแล้ว จะออกใบอนุญาตให้ก็ได้
อนึ่งผู้ยื่นคำร้องต้องวางเงิน ๑,๐๐๐ บาท
ไว้ต่อกรมสาธารณสุข เพื่อเป็นประกันพร้อมกับคำร้องก่อนเมื่อผู้ยื่นคำร้องทำผิดต่อกฎเสนาบดีนี้
แต่ข้อหนึ่งข้อใดแล้ว
ผู้ยื่นคำร้องอาจถูกริบเงินประกันทั้งหมดหรือแต่ส่วนหนึ่งส่วนใด
เมื่อครบกำหนดอายุใบอนุญาตแล้ว
ถ้าผู้ยื่นคำร้องมิได้กระทำผิดต่อกฎเสนาบดีนี้แต่อย่างใด
และไม่ต่ออายุใบอนุญาตแล้ว กรมสาธารณสุขจะคืนเงินให้ผู้นั้นไป
ข้อ ๙ ใบอนุญาตสำหรับแพทย์ประกาศนียบัตรแพทย์
ช่างฟัน หรือสัตวแพทย์ผู้ใดซึ่งมีประกาศนียบัตรของมหาวิทยาลัย
หรือโรงเรียนออกให้ในวิชาบำบัดโรคทางยา ทางผ่าตัด ทางผดุงครรภ์ ทางพยาบาล
ทางช่างฟัน ทางปรุงยา หรือทางบำบัดโรคสัตว์ อาจยื่นคำร้องตามแบบ ๑ ประเภท ข.
ต่ออธิบดีเพื่อขอรับใบอนุญาตซื้อ มี และใช้ หรือจำหน่ายยาเสพติดให้โทษได้ตามกฎว่าด้วยแพทย์
ช่างฟัน หรือสัตวแพทย์ ซึ่งได้รับใบอนุญาต
เมื่ออธิบดีเห็นว่าประกาศนียบัตรนั้นเป็นที่พอใจ
และเห็นว่าไม่มีเหตุอันตรายเนื่องจากความประพฤติของผู้ยื่นคำร้องซึ่งจะจำหน่ายยานั้นผิดต่อพระราชบัญญัติแล้ว
ก็ให้ออกใบอนุญาตให้
ข้อ ๑๐ ใบอนุญาตสำหรับแพทย์ไม่มีประกาศนียบัตร
แพทย์ ช่างฟัน หรือสัตวแพทย์ผู้ใดซึ่งไม่มีประกาศนียบัตรดังกล่าวแล้ว
อาจยื่นคำร้องตามแบบ ๑ ประเภท ข. ต่ออธิบดี เพื่อขอรับใบอนุญาตซื้อ มี
ใช้หรือจำหน่ายยาเสพติดให้โทษได้ตามกฎว่าด้วยใบอนุญาตประเภทนี้
เมื่ออธิบดีได้ไต่สวนเห็นสมควรแล้วว่า
ผู้ยื่นคำร้องมีความรู้และความชำนาญพอที่จะใช้ยานั้นโดยไม่ให้เป็นอันตรายแก่ผู้หนึ่งผู้ใด
จะออกใบอนุญาตให้แก่ผู้นั้นก็ได้
แต่ให้พึงเข้าใจว่าอธิบดีอาจให้ผู้ยื่นคำร้องแสดงประกาศนียบัตรหรือหลักฐานในความรู้ความชำนาญนั้น
ข้อ ๑๑ โรงพยาบาลและสภาวิทยาศาสตร์
ใบอนุญาตสำหรับกุศลสังคหะสภา และโรงพยาบาลศาลาวิทยาศาสตร์ และสภาวิทยาศาสตร์
จะได้ออกให้ในนามของหัวหน้าแห่งสถานที่นั้น ๆ
หรือในนามของเจ้าหน้าที่ผู้รับมอบหมายให้เป็นผู้รับผิดชอบสำหรับการนั้น ซึ่งอธิบดีเห็นว่าเป็นผู้ที่สมควรจะใช้ยาเช่นนั้นได้
แต่ให้พึงเข้าใจว่าผู้ที่ได้รับใบอนุญาตในนามของตนจะต้องปฏิบัติตามที่ได้บัญญัติไว้สำหรับสถานที่นั้น
ๆ และจะต้องรับผิดชอบตามความในมาตรา ๒๔ แห่งพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ
ข้อ ๑๒ ค่าธรรมเนียมตามมาตรา ๖ (จ) ค่าธรรมเนียมสำหรับใบอนุญาตให้เรียกฉบับละ
๑๐ บาท และสำหรับการต่ออายุใบอนุญาตฉบับละ ๓ บาท
ข้อ ๑๓ ใบอนุญาตโอนไม่ได้มาตรา ๑๕ ใบอนุญาตใด ๆ
ที่ได้ออกให้ดังกล่าวข้างบนนี้ให้ใช้ได้แต่เฉพาะตัวผู้ได้รับอนุญาต
และใบอนุญาตสำหรับผู้ค้า ให้ใช้ได้แต่เฉพาะสำหรับสถานที่ ๆ กล่าวไว้ในใบอนุญาตเท่านั้น
ข้อ ๑๔ การแสดง
ผู้รับใบอนุญาตทุกคนต้องแสดงใบอนุญาต
หรือสำเนาใบอนุญาตซึ่งกรมสาธารณสุขรับรองว่าถูกต้องแล้วไว้ในที่เปิดเผยในสถานที่ ๆ
กล่าวไว้ในใบอนุญาตหรือในสำนักงานของแพทย์ ช่างฟัน
หรือสัตวแพทย์ผู้ถือใบอนุญาตนั้น
อธิบดีจะออกสำเนาใบอนุญาต ซึ่งรับรองว่าถูกต้องแล้วให้
โดยเรียกค่าธรรมเนียม ๑ บาท ก็ได้แล้วแต่จะเห็นสมควร
ข้อ ๑๕ สิ้นอายุมาตรา ๖ (จ)
ใบอนุญาตทุกฉบับสิ้นอายุในวันที่ ๓๑ มีนาคม ทุกปี
ข้อ ๑๖ การต่ออายุมาตรา ๖ (จ)
ผู้ใดปรารถนาจะต่ออายุใบอนุญาต ให้ยื่นคำร้องตามแบบ ๑ หรือ ๒ ประเภท ข
ไม่ช้ากว่าวันที่ ๑ กุมภาพันธ์ของปีที่ใบอนุญาตยังคงมีอายุอยู่
หมวด
๓
การซื้อและมียา
ข้อ ๑๗ การซื้อยาโดยผู้ถือใบอนุญาตตามมาตรา ๑๒
แพทย์ ช่างฟัน สัตวแพทย์ กุศลสังคหะสภาโรงพยาบาล ศาลาวิทยาศาสตร์
และสภาวิทยาศาสตร์ นักปรุงยา หรือผู้จำหน่ายยา ซึ่งได้รับใบอนุญาตตามมาตรา ๑๓
แห่งพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษอาจซื้อยาเสพติดให้โทษจากอธิบดีได้ตามจำนวนที่กำหนดไว้ในประเภท
ก ซึ่งบอกจำนวนยาที่พึงซื้อและมีได้ในปีหนึ่ง ๆ ตามประเภทใบอนุญาต
หรือจำนวนน้อยกว่านั้น ตามแต่อธิบดีจะกำหนดให้
ข้อ ๑๘ วิธีซื้อยาตามมาตรา ๑๒ ผู้ใดปรารถนาจะซื้อยาเสพติดให้โทษชนิดหนึ่งชนิดใด
หรือหลายชนิดจากอธิบดีต้องยื่นคำร้องขอเป็นลายลักษณ์อักษร ตามแบบ ๑ ประเภท ค
ต่อคลังยาซึ่งกล่าวไว้ในใบอนุญาตของผู้นั้นว่าเป็นคลังยาซึ่งผู้นั้นจะซื้อยานั้นได้
และถ้าจะไม่รับยาโดยตนเอง แต่ปรารถนาจะให้มอบแก่ผู้อื่นไซร้
ก็ให้ลงนามรับรองว่าผู้นั้นเป็นผู้แทน
และตนเองเป็นผู้รับผิดชอบในการเก็บและการมอบยาให้ตนเป็นผู้รักษาไว้
เมื่อพนักงานคลังยาได้รับใบเบิกยา และใบเบิกนั้นถูกต้องตามระเบียบเรียบร้อยแล้ว
ก็ให้ยึดใบเบิกนั้นไว้แล้วขายและมอบยานั้นให้แก่ผู้ยื่นใบเบิกไป
ข้อ ๑๙ ห้ามไม่ให้ซื้อยาล้ำจำนวนในใบอนุญาต
ห้ามมิให้ผู้ใดซื้อหรือมียาเสพติดให้โทษในปีหนึ่ง ๆ ล้ำจำนวนในใบอนุญาตตามประเภท ก
สำหรับใบอนุญาตในประเภทของผู้นั้น โดยมิได้รับอนุญาตพิเศษจากอธิบดี
ซึ่งจะต้องยื่นคำร้องตามแบบ ๔ ประเภท ค เสียก่อน
ผู้ใดซื้อยาเสพติดให้โทษจากอธิบดีล้ำจำนวนโดยไม่ปฏิบัติตามความในข้อนี้
ให้ถือว่าผู้นั้นมียาเสพติดให้โทษไว้โดยผิดกฎหมาย
ข้อ ๒๐ ลักษณะที่บรรจุ
อธิบดีจะขายยาเสพติดให้โทษแต่ในที่บรรจุไว้เดิมซึ่งยังมิได้เปิดผนึก
ตามจำนวนซึ่งมีอยู่เป็นชนิด ๆ และตามราคาซึ่งจะได้ประกาศเป็นคราว ๆ
ข้อ ๒๑ เครื่องหมายและฉลาก ก่อนที่จะนำยาเสพติดให้โทษทั้งสิ้นออกจากคลังยาจะต้องเขียนชื่อยา
จำนวนยา เลขที่ใบอนุญาตของผู้ที่ซื้อยา ชื่อสถานที่คลังยาซึ่งได้ขายยานั้น
และวันขายยาเป็นฉลากไว้กับที่บรรจุยา
แต่ให้พึงเข้าใจว่าความในข้อนี้มิได้ท้าวถึงยาที่ส่งจากคลังยาแห่งหนึ่งไปยังคลังอีกแห่งหนึ่ง
ข้อ ๒๒ บัญชี
ผู้ถือใบอนุญาตทุกคนต้องปฏิบัติดังนี้ คือ
(ก) ลงบัญชียาเสพติดให้โทษที่ตนได้รับ ตามแบบ ๑ ประเภท ง
(ข) ลงบัญชียาเสพติดให้โทษที่ตนได้ขายหรือจำหน่ายรายวันตามแบบ
๒ ประเภท ง
(ค) ส่งสำเนาบัญชียาเสพติดให้โทษที่ได้ซื้อขายหรือจำหน่ายโดยประการอื่นประจำเดือนอันถูกต้องและลงนามรับรองตามแบบ
๑ และ ๒ ประเภท ง ต่ออธิบดีภายใน ๘ วัน นับแต่วันสิ้นเดือนนั้นทุกเดือน
ข้อ ๒๓ การเก็บ ยาเสพติดให้โทษทั้งสิ้นต้องเก็บรักษาไว้ในที่ใส่กุญแจเป็นพิเศษ
ซึ่งต้องเปิดให้รับมอบหน้าที่ตรวจได้ตามเวลาอันสมควร และยาชนิดหนึ่ง ๆ
ต้องอยู่ในที่บรรจุเดิม ซึ่งมีฉลากและเครื่องหมายติดอยู่คงที่ทั้งสิ้น
ที่บรรจุซึ่งไม่มียาให้คงรักษาไว้ในที่ใส่กุญแจแห่งเดียวกันนั้น
และห้ามมิให้ทำลายเสียก่อนที่ผู้ตรวจจะได้เห็นและอนุญาตให้ทำลาย
หมายเหตุ ความในข้อนี้มิได้มุ่งหมายจะห้ามแพทย์ ฯลฯ ไม่ให้นำยานั้นโดยจำนวนอันสมควรไปกับตนเพื่อการรักษาคนไข้
หมวดที่ ๔
การจำหน่ายโดยบุคคลซึ่งมีใบอนุญาต
ข้อ ๒๔ การจำหน่ายให้แก่บุคคลซึ่งไม่มีใบอนุญาต
การจำหน่ายหรือจ่ายยาเสพติดให้โทษแก่บุคคลซึ่งไม่มีใบอนุญาตนั้นอาจทำได้แต่โดยเฉพาะบุคคลต่อไปนี้
คือ
(ก) โดยนักปรุงยา หรือผู้จำหน่ายยาซึ่งมีใบอนุญาต
เมื่อได้รับใบสั่งยาของแพทย์หรือสัตวแพทย์ซึ่งมีใบอนุญาต
(ข) โดยแพทย์ ช่างฟัน หรือสัตวแพทย์ซึ่งมีใบอนุญาต
ข้อ ๒๕ โดยนักปรุงยา นักปรุงยา หรือผู้จำหน่ายยาซึ่งมีใบอนุญาตอาจขายยาเสพติดให้โทษได้แต่เฉพาะแก่ผู้ซึ่งถือใบสั่งเป็นลายลักษณ์อักษร
คือใบสั่งยาตามที่จะได้บังคับไว้ในข้อต่อไป
จากแพทย์ผู้เขียนใบสั่งยานั้นได้ตามกฎหมาย
โดยเป็นผู้ได้รับใบอนุญาตจากอธิบดีตามความในมาตรา ๑๔ (๒)
หรือใบสั่งยาจากแพทย์บำบัดโรคผู้มีสิทธิที่จะเขียนใบสั่งยานั้นได้ตามกฎหมาย
ข้อ ๒๖ การเก็บสำเนาใบสั่งยา
แพทย์ผู้ใดเขียนใบสั่งยาเสพติดให้โทษตามที่กล่าวไว้ในกฎเสนาบดีนี้ ต้องทำ
(หรือให้ทำ) สำเนาใบสั่งยานั้น และเก็บรักษาไว้มีกำหนด ๒
ปีเพื่ออธิบดีหรือผู้มีตำแหน่งรอง
หรือผู้แทนซึ่งได้รับมอบหน้าที่โดยชอบแล้วต้องการตรวจเมื่อใด จะได้นำออกแสดงได้
ข้อ ๒๗ การรักษาใบสั่งยา
ใบสั่งยาทั้งสิ้นซึ่งผู้ค้าผู้ใดได้รับไว้นั้น ต้องเก็บรักษาไว้มีกำหนด ๒ ปี
โดยลักษณะอันจะพึงให้ผู้ซึ่งรับมอบหน้าที่ดังกล่าวไว้ในข้อ ๒๖
แห่งกฎนี้ตรวจตราได้โดยสะดวก
ข้อ ๒๘ ห้ามจ่ายยาซ้ำใบสั่ง ผู้ใดจำหน่ายยาเสพติดให้โทษตามใบสั่งยาฉบับเดียวกันซ้ำอีก
ให้ถือว่ากระทำผิดกฎหมาย
ข้อ ๒๙ โรงพยาบาล โรงพยาบาล และกุศลสังคหะสภาซึ่งมีใบอนุญาตอาจจำหน่ายยาเสพติดให้โทษได้แต่เฉพาะตามข้อขีดขั้นต่อไปนี้
คือ
(๑)
ให้แก่คนไข้ในโรงพยาบาลตามคำสั่งเป็นลายลักษณ์อักษรของแพทย์ซึ่งเป็นผู้รักษาคนไขนั้นหรือของเจ้าหน้าที่คนใดคนหนึ่งในคณะนั้นซึ่งได้รับมอบหน้าที่โดยชอบ
ในเมื่อแพทย์ผู้รักษาไม่อยู่และเมื่อจำเป็น
(๒) ให้แก่คนไข้ภายนอก เมื่อได้รับคำสั่งเป็นลายลักษณ์อักษร
(ใบสั่งยา) ของแพทย์ซึ่งเป็นผู้รักษาคนไข้อยู่ในโรงพยาบาลนั้น
สำหรับข้อ (๑) ให้ทำบัญชีตามแบบสำหรับแพทย์ตามข้อ ๓๑
และสำหรับข้อ (๒) ให้ทำบัญชีตามแบบสำหรับนักปรุงยาในข้อ ๒๒
ข้อ ๓๐ ศาลาวิทยาศาสตร์ และสภาวิทยาศาสตร์
ถ้าศาลาวิทยาศาสตร์ และสภาวิทยาศาสตร์ซื้อและมียาเสพติดให้โทษไว้สำหรับการทดลอง
หรือการวิทยาศาสตร์ต่าง ๆ ต้องทำบัญชีตามแบบ ๑ และแบบ ๒ ประเภท ง
ข้อ ๓๑ แพทย์ ฯลฯ
จำหน่ายยาโดยไม่มีใบสั่งยาต้องลงบัญชีไว้ แพทย์ ช่างฟัน หรือสัตวแพทย์ผู้ใดจำหน่ายจ่ายแจกยาเสพติดให้โทษชนิดใด
ตามความในพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษโดยไม่มีใบสั่งยา ต้องลงบัญชีไว้ตามแบบ ๓
ประเภท ง บอกชื่อและสำนักคนไข้จำนวนยาที่จำหน่ายจ่ายแจกให้ และวันจำหน่ายแต่ถ้ายานั้นแพทย์
ช่างฟัน หรือสัตวแพทย์เป็นผู้ใช้หรือควบคุมการใช้รักษาคนไข้ด้วยตนเองแล้ว
ก็ให้ลงบัญชีตามข้อ ๒๒ (ข) เท่านั้น
ข้อ ๓๒ จำกัดการจำหน่าย และเขียนใบสั่งยา
(ก) สัตวแพทย์ผู้ใดจำหน่ายหรือเขียนใบสั่งยาเสพติดให้โทษให้แก่ผู้ใด
ให้ถือว่ากระทำผิดกฎหมาย
(ข) ช่างฟันผู้ใดเขียนใบสั่งยาเสพติดให้โทษให้แก่ผู้ใด
ให้ถือว่ากระทำผิดกฎหมาย
(ค) แพทย์ผู้ใดเขียนใบสั่งหรือจำหน่ายยาเสพติดให้โทษ
และช่างฟันผู้ใดจำหน่ายยาเสพติดให้โทษให้แก่ผู้ใด
นอกจากจะให้สำหรับคนไข้ซึ่งตนเองรักษาอยู่ในเวลานั้นแล้ว ให้ถือว่ากระทำผิดกฎหมาย
หมวดที่ ๕
เบ็ดเตล็ด
ข้อ ๓๓ การขนส่งตามมาตรา ๖ (ค)
บริษัทรับส่งสินค้าและผู้แทนนั้นไม่ถือว่าได้มียาเสพติดให้โทษไว้
ในปกครองของตนโดยผิดกฎหมายเมื่อมียานั้นเพื่อการขนส่ง
ทั้งตราประจำห่อยังคงผนึกอยู่
ตามที่ได้รับจากคลังยาหรือจากผู้แทนซึ่งได้รับมอบหน้าที่โดยชอบให้รับยานั้นส่งไป
และเมื่อต้องปฏิบัติตามคำแนะนำหรือคำสั่งซึ่งอธิบดีจะออกให้สำหรับการมียานั้นเพื่อส่งไป
และเมื่อต้องอนุวัตต์ตามความประสงค์ของกฎหมายซึ่งวางระเบียบการนำยาเข้าและออก
และการมียานั้นทุกประการ
ข้อ ๓๔ ห้ามการบอก ผู้ใดรู้ความในใบสั่งยาตามข้อความในพระราชบัญญัตินี้
และโดยกิจการตามหน้าที่ บังอาจบอกความในใบสั่งยา
หรือชื่อของผู้ใช้ยาตามใบสั่งนั้นนอกจากต้องบอกโดยเหตุจำเป็นสำหรับปฏิบัติการตามกฎหมายโดยคำสั่งของเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจเหนือตนหรือของศาลแล้ว
ผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษตามที่บัญญัติไว้ ในมาตรา ๒๘๐ แห่งกฎหมายลักษณะอาญา
ข้อ ๓๕
อำนาจของเสนาบดีที่จะเปลี่ยนบัญชีและแบบพิมพ์ บัญชี และแบบพิมพ์ต่าง ๆ
ที่มีขึ้นตามข้อความในพระราชบัญญัตินั้น เสนาบดีอาจแก้ไขได้
โดยไม่ขัดกับความมุ่งหมายแห่งพระราชบัญญัตินี้ ตามยุคตามคราวเมื่อเห็นเป็นการสมควร
หมวดที่ ๖
บทบัญญัติเฉพาะกาล
ข้อ ๓๖
ผู้ใดได้รับใบอนุญาตตามพระราชบัญญัติมอร์ฟินโคคะอีน พ.ศ. ๒๔๕๖
หรือตามข้อบังคับของกรมสาธารณสุขในการมีและใช้ฝิ่นยา พ.ศ. ๒๔๖๔
ให้ถือว่าผู้นั้นได้รับอนุญาตตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษนี้
จนถึงวันสิ้นอายุของใบอนุญาตนั้น
แต่ให้พึงเข้าใจว่า ถ้าผู้ใดที่มีใบอนุญาตเช่นนี้
เมื่อใบอนุญาตนั้นสิ้นอายุแล้ว ปรารถนาจะรับใบอนุญาตตามพระราชบัญญัตินี้ไซร้
ต้องยื่นคำร้องขอใบอนุญาตใหม่ตามที่บังคับไว้ในพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ
การที่มีใบอนุญาตอยู่แล้วตามพระราชบัญญัติเดิมนั้น จะถือเอาเป็นเหตุร้องขอเปลี่ยนใบอนุญาตใหม่ตามความในข้อ
๑๖ แห่งกฎนี้ไม่ได้
ข้อ ๓๗ ผู้ใดมียาเสพติดให้โทษอยู่ตามข้อ ๓๖
แห่งกฎนี้ ให้ถือว่าผู้นั้นมีไว้โดยชอบด้วยกฎหมายเหมือนหนึ่งว่าได้ซื้อจากอธิบดี
แต่ให้พึงเข้าใจว่าผู้นั้นต้องอนุวัตต์ตามข้อความทั้งสิ้นแห่งพระราชบัญญัตินี้ทันที
ข้อ ๓๘ ผู้ใดได้สั่งยาเสพติดให้โทษไปยังต่างประเทศแล้วและยานั้นยังอยู่ในระหว่างทางก็ดี
หรือมาถึงเจ้าหน้าที่ศุลกากรแล้วก็ดี อาจยื่นคำร้องเป็นลายลักษณ์อักษรต่ออธิบดี
เพื่อขอรับยาที่สั่งมานั้น และอธิบดีอาจออกคำสั่งให้รับไปได้
ถ้าหากว่าจำนวนยาไม่ล้ำจำนวนในใบอนุญาตของผู้นั้น
แต่ให้พึงเข้าใจว่าผู้นั้นจะต้องแจ้งจำนวนยาและผู้ที่ส่งยาซึ่งอยู่ในระหว่างทางนั้นหรือที่สั่งเข้ามาทั้งสิ้นนั้น
ภายในกำหนด ๓๐ วัน นับตั้งแต่วันประกาศใช้กฎนี้
ข้อ ๓๙ ถ้าแพทย์ยื่นคำร้องต่ออธิบดีเพื่อขอใบอนุญาตตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ
ในกรุงเทพฯ ภายใน ๒๐ วัน และในหัวเมืองภายใน ๒
เดือนนับแต่ได้ประกาศใช้กฎเสนาบดีนี้แล้ว ต้องไม่ถือเอาเป็นเหตุฟ้องร้องยังโรงศาลว่าผู้นั้นมีและใช้ยาเสพติดให้โทษ
ถ้าจำนวนยานั้นไม่เกินกว่าจำนวนซึ่งพึงมีได้ตามพระราชบัญญัติมอร์ฟินโคคะอีน
และตามข้อบังคับของกรมสาธารณสุขในการมีและใช้ฝิ่นยา
ในระหว่างที่อธิบดียังมิได้จัดการในเรื่องคำร้องเหล่านั้น
บทบังคับในข้อ ๑๕
จักไม่ท้าวถึงใบอนุญาตที่จะออกให้ต่อไปในปีนี้ ซึ่งให้ใช้ได้จนถึงวันที่ ๓๑ มีนาคม
พ.ศ. ๒๔๖๖
กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๑ มกราคม พระพุทธศักราช ๒๔๖๕
มหาอำมาตย์นายก เจ้าพระยายมราช
เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย
[เอกสารแนบท้าย]
๑. บัญชีต่าง ๆ
(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
สุกัญญา/ผู้จัดทำ
๒๒ เมษายน ๒๕๕๒
ก้องเกียรติ/ผู้จัดทำ
๓๐ เมษายน ๒๕๕๒
ธนวัชร/ปรับปรุง
๑๒ กรกฎาคม ๒๕๖๐
[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๓๙/ตอนที่ -/หน้า ๕๐๔/๓๑ ธันวาคม ๒๔๖๕
กฎเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย ออกโดยอาศรัยอำนาจซึ่งได้มอบหมายไว้ในพระราชบัญญัติยาเสพย์ติดให้โทษ พระพุทธศักราช 2465 (Office of the Council of State). Retrieved via LawPlayer, https://lawplayer.com/th/act/pythainlp_290525599392740a
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).
Thai official texts excluded from copyright (Copyright Act B.E. 2537 s.7)；開放資料層 CC BY 署名
本頁資料來源：สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (OCS)·整理提供：法律人 LawPlayer· lawplayer.com