ข้อกำหนด ก.อ. ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ พ.ศ. 2503 ว่าด้วยความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง

• จำนวนมาตรา: 2

มาตรา อารัมภบท

ข้อกำหนด ก

ข้อกำหนด ก.อ.

ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ

พ.ศ. ๒๕๐๓

ว่าด้วยความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๐

แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ พ.ศ. ๒๕๐๓ ก.อ.

กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการการกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง อันเป็นความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง

ไว้ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑

ข้าราชการอัยการผู้ใดกระทำความผิดดังต่อไปนี้ ให้ถือว่ากระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง

อันเป็นความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง คือ

(๑)

ทำความผิดต้องรับโทษจำคุกหรือโทษที่หนักกว่าจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุด

ให้จำคุกหรือให้รับโทษที่หนักกว่าจำคุก เว้นแต่ความผิดลหุโทษ หรือความผิดอันได้กระทำโดยประมาทที่ไม่เสียหายแก่ราชการ

เกี่ยวกับหน้าที่ของตน

(๒)

ต้องคำพิพากษาให้เป็นคนล้มละลายเพราะทำหนี้สินขึ้นด้วยความทุจริต

(๓) ทุจริตต่อหน้าที่ราชการ

และให้ถ้อยคำรับสารภาพต่อผู้บังคับบัญชาหรือต่อคณะกรรมการสอบสวน

ซึ่งผู้บังคับบัญชาแต่งตั้งตามมาตรา ๕๘

(๔)

ละทิ้งหน้าที่ราชการติดต่อในคราวเดียวกันเป็นเวลาเกินกว่าสิบห้าวันและผู้บังคับบัญชาได้ดำเนินการสืบสวนแล้วเห็นว่าไม่มีเหตุผลอันสมควร

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒

เมื่อผู้บังคับบัญชาได้ดำเนินการสืบสวนหรือสอบสวนชั้นต้นแล้ว ให้รีบรายงานเสนอตามลำดับจนถึงอธิบดี

ถ้าผู้บังคับบัญชาหรืออธิบดีเห็นว่า ข้าราชการอัยการผู้ใดกระทำความผิดวินัยอย่างร้ายแรง

อันเป็นความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง ก็ให้เสนอรัฐมนตรีหรือผู้บังคับบัญชาที่ได้รับมอบหมายจากรัฐมนตรีพิจารณาสั่งไล่ออก

หรือปลดออกจากราชการโดยความเห็นชอบของ ก.อ.

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๐๔

พลเอก ป. จารุเสถียร

ประธาน ก.อ.

ดลธี/ผู้จัดทำ

๑๐ กันยายน ๒๕๕๓

เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ

๑๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๗๘/ตอนที่ ๓๕/หน้า ๔๒๑/๑๘ เมษายน ๒๕๐๔