ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลแม่กัวะ เรื่อง การเก็บ ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลและหรือขยะมูลฝอย พ.ศ. 2560

• จำนวนมาตรา: 35

มาตรา อารัมภบท

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลแม่กัวะ

เรื่อง การเก็บ

ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลและหรือขยะมลูฝอย

พ.ศ. ๒๕๖๐[๑]

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลแม่กัวะ

ว่าด้วยการเก็บ ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือขยะมูลฝอย

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล

พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล

(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๒๐ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓

และมาตรา ๖๕ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลแม่กัวะ

โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลแม่กัวะและนายอำเภอสบปราบ

จึงตราข้อบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑

ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า “ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลแม่กัวะ เรื่อง การเก็บ ขนและกำจัดสิ่งปฏิกูลและขยะมูลฝอย พ.ศ. ๒๕๖๐”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลแม่กัวะตั้งแต่วันประกาศไว้โดยเปิดเผย

ณ สำนักงานที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลแม่กัวะแล้วเจ็ดวัน

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓

ให้ยกเลิกข้อบัญญัติ เรื่อง การเก็บ ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลและหรือขยะมูลฝอย พ.ศ. ๒๕๔๘

บรรดาข้อบัญญัติ กฎ ข้อบังคับ ระเบียบ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตินี้

หรือขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ในข้อบัญญัตินี้

“สิ่งปฏิกูล” หมายความว่า อุจจาระ หรือปัสสาวะ

และหมายความรวมถึงสิ่งใดซึ่งเป็นสิ่งโสโครกหรือมีกลิ่นเหม็น

“ขยะมูลฝอย” หมายความว่า เศษกระดาษ เศษผ้า เศษอาหาร เศษสินค้า

ถุงพลาสติกภาชนะที่ใส่อาหาร เถ้า มูลสัตว์ หรือซากสัตว์

รวมตลอดถึงสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนน ตลาด ที่เลี้ยงสัตว์หรือที่อื่น

“ที่หรือทางสาธารณะ” หมายความว่า

สถานที่หรือทางที่มิใช่เป็นของเอกชนและประชาชนสามารถใช้เป็นประโยชน์หรือสัญจรได้

“อาคาร” หมายความว่า ตึก บ้าน เรือน โรง ร้าน แพ คลังสินค้า

สำนักงานหรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่น ซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได้

“สถานที่” หมายความว่า

ที่ซึ่งไม่ใช่อาคารและมีสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยซึ่งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นหรือเอกชนผู้ได้รับอนุญาตจะต้องดำเนินการ

รับการเก็บ ขนกองจัดการขยะของเสียอันตรายและสิ่งปฏิกูล

โดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทน

ด้วยการคิดค่าบริการจะต้องดำเนินการเก็บ ขน หรือกำจัด

“เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า

นายกเทศมนตรี/นายกองค์การบริหารส่วนตำบล

“เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายความว่า

เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.

๒๕๓๕

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕

การกำจัดสิ่งปฏิกูลและหรือขยะมูลฝอย ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลแม่กัวะเป็นอำนาจหน้าที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลแม่กัวะ

ในกรณีมีเหตุอันสมควร องค์การบริหารส่วนตำบลแม่กัวะ

อาจมอบให้บุคคลใดดำเนินการตามวรรคหนึ่งแทนก็ได้

ภายใต้การควบคุมดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลแม่กัวะ

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ ห้ามผู้ใด ถ่าย

เท ทิ้ง หรือขยะมูลฝอยในที่หรือทางสาธารณะเป็นต้นว่า ถนน ตรอก ซอย แม่น้ำ คลอง คู

สระน้ำ บ่อน้ำ นอกจากที่ซึ่งองค์การบริหารส่วนตำบลจัดไว้ให้

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ ห้ามผู้ใดถ่าย เท

ทิ้งสิ่งปฏิกูลในที่รองรับขยะมูลฝอย

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘

เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใดต้องจัดให้มีที่รองรับสิ่งปฏิกูล

และหรือขยะมูลฝอยภายอาคารหรือสถานที่นั้นอย่างเพียงพอและถูกสุขลักษณะ

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙

เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด ๆ ต้องรักษาบริเวณอาคาร

หรือสถานที่นั้นไม่ให้มีการถ่ายเท หรือทิ้งสิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอยให้ถูกสุขลักษณะ

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐

ถ้าเจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นว่าอาคารหรือสถานที่ประเภทใดในบริเวณใดควรทำการเก็บ

ขนและหรือกำจัดสิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอยให้ถูกสุขลักษณะยิ่งขึ้น เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะมีหนังสือแจ้งเจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่นั้นทราบล่วงหน้าไม่น้อยกว่าสิบห้าวัน

หรือเมื่อได้ปิดประกาศไว้ในที่เปิดเผยบริเวณที่อาคารนั้น

หรือสถานที่นั้นตั้งอยู่เป็นเวลาไม่น้อยกว่าสิบห้าวันนับแต่ประกาศแล้วเมื่อครบกำหนดสิบห้าวันแล้ว

เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารสถานที่ต้องให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นฝ่ายเดียวเท่านั้นเก็บ

ขน และหรือกำจัดสิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอยจากอาคารหรือสถานที่นั้น

โดยเสียค่าธรรมเนียมตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑ เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด

ๆ ซึ่งอยู่นอกบริเวณเก็บ ขน สิ่งปฏิกูล

และหรือมูลฝอยตามข้อ ๑๐ ต้องกำจัดสิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอย ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือเจ้าพนักงานท้องถิ่น

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒

ห้ามผู้ใดถ่าย เท คุ้ยเขี่ย ทิ้ง หรือทำให้มีขึ้นซึ่งสิ่งปฏิกูล และหรือขยะมูลฝอยนอกที่รองรับสิ่งปฏิกูล หรือขยะมูลฝอยที่เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด

ๆ จัดให้มีขึ้น

เว้นแต่เป็นการกระทำของเจ้าหน้าที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในอำนาจหน้าที่หรือบุคคลที่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

มาตรา ข้อ ๑๓

ข้อ ๑๓

ห้ามผู้ใดคุ้ยเขี่ย ขุด ขน ขยะมูลฝอยในที่รับขยะฝอย รถหรือเรือเก็บขนขยะมูลฝอยหรือสถานที่เทขยะมูลฝอยใด

ๆ

เว้นแต่เป็นการกระทำของเจ้าหน้าที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีหน้าที่หรือผู้ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

มาตรา ข้อ ๑๔

ข้อ ๑๔ ห้ามผู้ใดขน

นำพา หรือเคลื่อนย้ายสิ่งปฏิกูลและหรือขยะมูลฝอยไปในที่หรือทางสาธารณะเว้นแต่จะได้ใส่ในภาชนะหรือที่เก็บมิดชิด

ไม่ให้สิ่งปฏิกูลหรือมีกลิ่นรั่วซึมออกมาภายนอก

และต้องได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ตามความในวรรคหนึ่งไม่ให้ใช้บังคับแก่ยานพาหนะโดยสาร ทางบก

และทางน้ำซึ่งได้จัดห้องสุขาที่ถูกต้องด้วยสุขลักษณะ

มาตรา ข้อ ๑๕

ข้อ ๑๕ การเก็บ ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลและหรือขยะมูลฝอยข้ามเขตท้องถิ่นกันจะต้องปฏิบัติตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องและเป็นไปตามหลักเกณฑ์ดังนี้

(๑) พนักงานทุกท้องถิ่นที่จะพิจารณาอนุญาตให้ผู้ใดได้รับทำการเก็บ ขน

สิ่งปฏิกูลและหรือขยะมูลฝอย โดยทำเป็นธุรกิจโดยแจ้งว่าจะนำสิ่งปฏิกูลและหรือขยะมูลฝอยไปกำจัด

ณ เขตท้องถิ่นอื่นเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะต้องตรวจสอบว่ามีใบอนุญาต

การกำจัดสิ่งปฏิกูลและหรือขยะมูลฝอยจึงจะอนุญาตให้เก็บขนโดยทำเป็นธุรกิจได้

(๒)

กรณีที่ผู้ใดได้รับการขนสิ่งปฏิกูลและหรือขยะมูลฝอยในเขตท้องถิ่นต้นทางแล้วนำสิ่งปฏิกูลและหรือขยะมูลฝอยไปกำจัดในเขตท้องถิ่นปลายทาง

โดยคิดค่าบริการทั้งการเก็บ ขน

และการกำจัดผู้ประกอบการต้องขอใบอนุญาตการเก็บขนจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นต้นทาง

และขอใบอนุญาตทำการกำจัดจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นปลายทาง

ซึ่งผู้ประกอบการคิดค่าบริการได้ตามอัตราที่ท้องถิ่นต้นทางและปลายทางกำหนดไว้ในข้อกำหนดท้องถิ่นนั้น ทั้งนี้ หากมีการเก็บ

ขนสิ่งปฏิกูลและหรือขยะมูลฝอยผ่านท้องถิ่นอื่นนอกจากท้องถิ่นต้นทาง

และท้องถิ่นปลายทางจะต้องแสดงใบอนุญาตทำการเก็บขนจากเจ้าพนักงานต้นทางและขอใบอนุญาตทำการกำจัดจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นปลายทาง

รวมทั้งหลักฐานอนุญาตทำกิจการนอกเขตตามกฎหมายว่าด้วยการจัดตั้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนั้น

ๆ ด้วย

(๓) กรณีที่ผู้ได้รับใบอนุญาตทำการเก็บ ขน

สิ่งปฏิกูลและหรือขยะมูลฝอยโดยคิดค่าบริการในเขตท้องถิ่นหนึ่งแล้วมากำจัดโดยการถมที่

หรือโดยวิธีการอื่นใด ในที่ซึ่งอยู่ในเขตท้องถิ่นหนึ่ง บุคคลผู้มีกรรมสิทธิ์หรือผู้ครอบครองที่ดินนั้นจะต้องขออนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นนั้น

มาตรา ข้อ ๑๖

ข้อ ๑๖

ห้ามผู้ใดขุดสิ่งปฏิกูลและหรือขยะมูลฝอย

หรือนำสิ่งปฏิกูลและหรือขยะมูลฝอยไปฝังหรือถมที่ดินใดหรือโดยวิธีการอื่นใด

เว้นแต่จะได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

มาตรา ข้อ ๑๗

ข้อ ๑๗

ห้ามผู้ใดดำเนินการรับการเก็บ ขน

หรือกำจัดขยะและมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ด้วยการคิดค่าบริการ

เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

มาตรา ข้อ ๑๘

ข้อ ๑๘

ผู้ใดประสงค์จะดำเนินการรับทำการเก็บ ขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการ

ให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบที่กำหนดท้ายข้อบัญญัตินี้ต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น

พร้อมกับหลักฐานต่าง ๆ

ตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลแม่กัวะกำหนดพร้อมทั้งปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข

ดังต่อไปนี้

(๑) เงื่อนไขในการพิจารณาอนุญาตให้ประกอบกิจการรถสูบสิ่งปฏิกูล

(๑.๑) รถสูบสิ่งปฏิกูลต้องมีลักษณะ ดังต่อไปนี้

(๑.๑.๑) ส่วนของรถที่ใช้บรรจุสิ่งปฏิกูลต้องไม่รั่วซึม

ปกปิดมิดชิดสามารถป้องกันกลิ่นและสัตว์แมลงได้ มีอุปกรณ์หรือฝาปิด – เปิดถังที่สนิทอยู่ด้านบน

และสามารถรองรับแรงดันจากการสูบสิ่งปฏิกูลได้

(๑.๑.๒) ท่อหรือสายที่ใช้สูบสิ่งปฏิกูลต้องมีสภาพดี ไม่รั่วซึม

(๑.๑.๓) มีปั้มสูบสิ่งปฏิกูลชนิดเฮฟวี่ ดิวตี้ (heavy duty) ที่สามารถสูบของแข็งและมีการติดตั้งมาตรวัดปริมาณของสิ่งปฏิกูลด้วย

ซึ่งอยู่ในสภาพที่ใช้การได้ดี

(๑.๑.๔) ตัวถังรถสูบสิ่งปฏิกูลต้องมีข้อความว่า “รถสูบสิ่งปฏิกูล”

ชื่อบริษัทหรือเจ้าของกิจการหมายเลขโทรศัพท์ และเลขทะเบียนใบอนุญาต

(กรณีที่ต้องขอใบอนุญาตหลายท้องถิ่นให้พิมพ์เฉพาะเลขทะเบียนใบแรกส่วนใบอื่น ๆ

ให้เก็บสำเนาหลักฐานใบอนุญาตไว้ที่รถเพื่อการตรวจสอบด้วย)

ที่ด้านข้างทั้ง ๒ ด้านของตัวรถที่เห็นได้ชัดเจน

และมีขนาดตัวอักษรไม่น้อยกว่า ๑๐ เซนติเมตร

(๑.๒) ต้องมีอุปกรณ์ทำความสะอาดประจำตัวรถ เช่น ถังใส่น้ำ ไม้กวาด

น้ำยาฆ่าเชื้อโรค (เช่น น้ำยาไลโซน ๒% เป็นตน้ ) และน้ำยาดับกลิ่น

(๑.๓) ต้องมีชุดปฏิบัติงาน ประกอบด้วยเสื้อคลุม ถุงมือยาง

รองเท้ายางหุ้มแข็ง

(๑.๔)

ผู้ประกอบกิจการรถสูบสิ่งปฏิกูลจะต้องระบุแหล่งที่จะนำสิ่งปฏิกูลไปบำบัดและมีหลักฐานที่แสดงว่าได้รับอนุญาตจากเจ้าของสถานที่บำบัดนั้น

เว้นแต่จะมีระบบบำบัดของตนเอง

ทั้งนี้ ระบบบำบัดสิ่งปฏิกูลจะต้องมีลักษณะตามแบบที่กรมอนามัยกำหนด

หรือแบบอื่นที่กรมอนามัยให้การรับรอง

(๒) ผู้ประกอบกิจการที่ได้รับอนุญาตต้องปฏิบัติให้ถูกสุขลักษณะดังนี้

(๒.๑) ขณะที่ทำการสูบสิ่งปฏิกูล ผู้ปฏิบัติงานต้องสวมเสื้อคลุม

ถุงมือยางและรองเท้ายางหุ้มแข็งใช้น้ำยาดับกลิ่น เพื่อป้องกันการรบกวนผู้อยู่อาศัยข้างเคียงด้วย

(๒.๒)

เมื่อทำการสูบสิ่งปฏิกูลเสร็จแล้วให้ทำความสะอาดท่อหรือสายดูดสิ่งปฏิกูลโดยการดูดน้ำสะอาดจากถัง

และทำความสะอาดด้านนอกของท่อหรือสายที่สัมผัสสิ่งปฏิกูลด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อด้วย

(๒.๓) กรณีที่มีสิ่งปฏิกูลหกเรี่ยราด ให้ทำความสะอาดด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อแล้วทำความสะอาดด้วยน้ำอีกครั้งหนึ่ง

(๒.๔) รถสูบสิ่งปฏิกูลที่ให้บริการแล้ว

ต้องทำความสะอาดภายในตัวถังอย่างน้อยวันละ ๑ ครั้ง และน้ำเสียที่เกิดจากการล้างต้องกำจัดโดยระบบบำบัดน้ำเสีย

หรือปล่อยลงสู่ลานทราบซึมชนิดร่องซึมโดยต้องอยู่ห่างจากแหล่งน้ำดื่มน้ำใช้ไม่น้อยกว่า

๓๐ เมตร

(๒.๕) ต้องทำความสะอาดเสื้อคลุม ถุงมือยาง

และรองเท้ายางหุ้มแข็งทุกวันที่ใช้ปฏิบัติงาน

(๒.๖) ผู้ประกอบกิจการต้องจัดให้มีการตรวจสุขภาพแก่ผู้ปฏิบัติงานอย่างน้อย

ปีละ ๒ ครั้ง โดยเฉพาะการตรวจโรคระบบทางเดินอาหาร

(๒.๗) ห้ามนำรถสูบสิ่งปฏิกูลไปใช้ในกิจการอื่น

และต้องดูแลมิให้ข้อความที่พิมพ์บนตัวถังรถลบเลือน

(๒.๘) ผู้ได้รับอนุญาตและผู้ปฏิบัติงานต้องได้รับการอบรมเกี่ยวกับ

“สุขลักษณะของการจัดการสิ่งปฏิกูล” ตามที่ราชการส่วนท้องถิ่นกำหนด

มาตรา ข้อ ๑๙

ข้อ ๑๙

คุณสมบัติของผู้อนุญาตดำเนินกิจการรับทำการเก็บ ขน

หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยตลอดจนหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขการขอและการออกใบอนุญาต

ให้เป็นไปตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลแม่กัวะกำหนด

มาตรา ข้อ ๒๐

ข้อ ๒๐

เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้รับคำรับใบอนุญาต ให้ตรวจสอบความถูกต้องและความสมบรูณ์ของคำขอ

หากปรากฏว่าผู้ขออนุญาตปฏิบัติถูกต้องตามหลักเกณฑ์ วิธีการ

และเงื่อนไขที่กำหนดไว้และเป็นกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นสมควร

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นออกใบอนุญาตตามแบบที่กำหนดท้ายข้อบัญญัตินี้

มาตรา ข้อ ๒๑

ข้อ ๒๑

ผู้ได้รับอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตพร้อมชำระค่าธรรมเนียมตามอัตราท้ายข้อบัญญัตินี้

ภายในกำหนดสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

หากมิได้มารับใบอนุญาตและชำระค่าธรรมเนียมภายในกำหนดระยะเวลาที่กำหนดจะถือว่าสละสิทธิ์

มาตรา ข้อ ๒๒

ข้อ ๒๒ ในการให้บริการตามใบอนุญาต

ผู้รับใบอนุญาตต้องทำสัญญาเป็นหนังสือกับผู้บริการทุกรายโดยสัญญาดังกล่าวอย่างน้อยต้องระบุถึงอัตราค่าบริการ

ระยะเวลาในการให้บริการและความรับผิดชอบในกรณีผิดสัญญา

โดยส่งสำเนาสัญญาและใบเสร็จรับเงินให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นภายในกำหนดสามสิบวันก่อนวันเริ่มการให้บริการ

ทั้งนี้ อัตราค่าบริการต้องไม่เกินอัตราที่กำหนดไว้ในบัญชีอัตราค่าบริการขั้นสูงท้ายข้อบัญญัตินี้

มาตรา ข้อ ๒๓

ข้อ ๒๓

เมื่อผู้ได้รับอนุญาตเลิกการให้บริการรายใดจะต้องทำเป็นหนังสือแจ้งเจ้าพนักงานท้องถิ่นภายในกำหนดสามสิบวันก่อนวันที่ได้เริ่มการให้บริการตามสัญญาใหม่

มาตรา ข้อ ๒๔

ข้อ ๒๔ ผู้รับใบอนุญาตต้องปฏิบัติดังนี้

(๑) รักษาคุณสมบัติตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๑๙

ตลอดเวลาที่ยังดำเนินการตามใบอนุญาต

(๒) ปฏิบัติตามรายละเอียดที่ได้ยื่นไว้ตามข้อ ๒๒

(๓) ปฏิบัติการอื่นใดเกี่ยวกับสุขลักษณะ ความปลอดภัย

และรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม ตามคำแนะนำหรือคำสั่งเจ้าพนักงานสาธารณสุขลักษณะและคำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น

รวมทั้งระเบียบข้อบังคับ และประกาศขององค์การบริหารส่วนตำบลแม่กัวะ

มาตรา ข้อ ๒๕

ข้อ ๒๕

เมื่อผู้รับใบอนุญาตประสงค์จะขอต่ออายุใบอนุญาต ให้ยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบที่กำหนดท้ายข้อบัญญัตินี้ ก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุเมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับชำระค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต

หากมิได้ชำระค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ

มาตรา ข้อ ๒๖

ข้อ ๒๖

ใบอนุญาตให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาต

และให้ใช้ได้เพียงในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลแม่กัวะ

มาตรา ข้อ ๒๗

ข้อ ๒๗ เมื่อผู้รับใบอนุญาตไม่ประสงค์จะประกอบกิจการต่อไป

ให้ยื่นคำขอเลิกดำเนินกิจการต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ตามแบบที่กำหนดแนบท้ายข้อบัญญัตินี้

มาตรา ข้อ ๒๘

ข้อ ๒๘

หากผู้รับใบอนุญาตประสงค์จะขอแก้ไขรายการในใบอนุญาต

ให้ยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบที่กำหนดท้ายข้อบัญญัตินี้

มาตรา ข้อ ๒๙

ข้อ ๒๙

ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย

หรือชำรุดในสาระสำคัญผู้รับใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาต

ต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบที่กำหนดท้ายข้อบัญญัตินี้

ภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับทราบถึงการสูญหาย ถูกทำลายหรือชำรุดในสาระสำคัญ แล้วแต่กรณี

พร้อมหลักฐาน ดังต่อไปนี้

(๑) เอกสารแจ้งความต่อสถานีตำรวจ กรณีการสูญหายหรือถูกทำลาย

(๒) ใบอนุญาตเดิม กรณีชำรุดในสาระสำคัญ

มาตรา ข้อ ๓๐

ข้อ ๓๐

การออกใบแทนใบอนุญาต ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นดำเนินการตามหลักเกณฑ์ วิธีการ

และเงื่อนไข

(๑) การออกใบแทนใบอนุญาตให้ใช้ตามแบบที่กำหนดท้ายข้อบัญญัตินี้ โดยประทับตราสีแดงคำว่า “ใบแทน” กำกับไว้ด้วย

และให้มีวัน เดือน ปี ที่ออกใบแทนพร้อมทั้งลายมือชื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นในใบแทนและต้นขั้วใบแทน

(๒) ให้ใช้ใบแทนอนุญาตได้เท่ากับเวลาที่เหลือของอายุใบอนุญาตเดิมนั้น

(๓) บันทึกด้านหลังต้นขั้วใบอนุญาตเดิม ระบุสาเหตุการสูญหาย

ถูกทำลายหรือชำรุดในสาระสำคัญของใบอนุญาตเดิม แล้วแต่กรณี และลงเล่มที่ เลขที่ ปี

ของใบแทนใบอนุญาต

มาตรา ข้อ ๓๑

ข้อ ๓๑ ผู้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย

ณ สถานที่

มาตรา ข้อ ๓๒

ข้อ ๓๒ ให้ใช้แบบพิมพ์ต่าง

ๆ ตามที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

(๑) คำขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการรับทำการเก็บ ขน

หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจ

หรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการ

(๒) ใบอนุญาตประกอบกิจการรับทำการเก็บ ขน

หรือการกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการ

(๓) คำขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการรับทำการเก็บ ขน

หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจ

หรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการ

(๔) คำขออนุญาตต่าง ๆ

มาตรา ข้อ ๓๓

ข้อ ๓๓ กรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตไม่ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขใบอนุญาตหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามข้อบัญญัตินี้

เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้คราวหนึ่งไม่เกินสิบห้าวัน

กรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุจะต้องถูกสั่งพักใบอนุญาตอีกเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตได้

มาตรา ข้อ ๓๔

ข้อ ๓๔ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕

มาตรา ข้อ ๓๕

ข้อ ๓๕ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลแม่กัวะเป็นผู้รักษาการตามข้อบัญญัตินี้

และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

ประกาศ ณ วันที่ ๒๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๐

พงศกร ตะนะ

นายกองค์การบริหารส่วนตำบลแม่กัวะ

[เอกสารแนบท้าย]

๑. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลแม่กัวะ

เรื่อง การเก็บ ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลและหรือขยะมูลฝอย พ.ศ. ๒๕๖๐

๒. คำขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการรับทำการเก็บ ขน และ

กำจัดสิ่งปฏิกูลและหรือขยะมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจ

หรือรับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการ (แบบ สม. ๑)

๓. ใบอนุญาตประกอบกิจการรับทำการเก็บ ขน สิ่งปฏิกูลและหรือขยะมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจ

หรือรับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการ (แบบ สม. ๒)

๔. คำขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการรับทำการ เก็บ ขน

และกำจัดสิ่งปฏิกูลและหรือขยะมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจ หรือ

รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการ (แบบ สม. ๓)

๕. คำขออนุญาตการต่าง ๆ (แบบ สม. ๔)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

พรวิภา/จัดทำ

๙ มีนาคม ๒๕๖๑

นุสรา/ตรวจ

๒๖ มีนาคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๕๓ ง/หน้า ๑๓๓/๙ มีนาคม ๒๕๖๑