ข้อ ๓ ให้ยกเลิกความในข้อ
๗ ของระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยเงินค่าตอบแทนพิเศษสำหรับตำแหน่งพนักงานคดีปกครอง
พ.ศ. ๒๕๕๔ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๗ พนักงานคดีปกครองผู้ใดปฏิบัติหน้าที่หลักของตำแหน่งที่ได้รับแต่งตั้งไม่เต็มเดือนในเดือนใด
ให้ได้รับเงินค่าตอบแทนพิเศษสำหรับเดือนนั้นตามส่วนของจำนวนวันที่ได้ดำรงตำแหน่งและปฏิบัติหน้าที่หลักของตำแหน่งดังกล่าว
แต่ถ้าในเดือนใดไม่ได้ปฏิบัติหน้าที่หลักของตำแหน่งที่ได้รับแต่งตั้ง
ไม่มีสิทธิได้รับเงินค่าตอบแทนพิเศษสำหรับเดือนนั้น เว้นแต่ในกรณีดังต่อไปนี้
(๑) กรณีลาป่วย
ให้ได้รับเงินค่าตอบแทนพิเศษระหว่างลาได้ในปีงบประมาณหนึ่งไม่เกินหกสิบวันทำการ
(๒) กรณีลาคลอดบุตร
ให้ได้รับเงินค่าตอบแทนพิเศษระหว่างลาได้ไม่เกินเก้าสิบวัน
(๓) กรณีลากิจส่วนตัว
ให้ได้รับเงินค่าตอบแทนพิเศษระหว่างลาได้ในปีงบประมาณหนึ่งไม่เกินสี่สิบห้าวันทำการ
แต่สำหรับในปีแรกที่เข้ารับราชการ
ให้ได้รับเงินค่าตอบแทนพิเศษระหว่างลาได้ไม่เกินสิบห้าวันทำการ
(๔) กรณีลาพักผ่อนประจำปี
ให้ได้รับเงินค่าตอบแทนพิเศษระหว่างลาได้ไม่เกินระยะเวลาที่ผู้นั้นมีสิทธิลาพักผ่อนประจำปีตามที่กำหนดไว้ในระเบียบว่าด้วยการลา
(๕) กรณีลาอุปสมบทในพระพุทธศาสนาหรือลาไปประกอบพิธีฮัจญ์ ณ
เมืองเมกกะ ประเทศซาอุดีอาระเบีย
ซึ่งมิใช่เป็นการลาภายในระยะเวลาสิบสองเดือนแรกที่เข้ารับราชการในสำนักงานศาลปกครองและตั้งแต่เริ่มรับราชการยังไม่เคยลาอุปสมบทในพระพุทธศาสนาหรือยังไม่เคยลาไปประกอบพิธีฮัจญ์
ณ เมืองเมกกะ ให้ได้รับเงินค่าตอบแทนพิเศษระหว่างลาได้ไม่เกินหกสิบวัน
(๖) กรณีลาไปเข้ารับการตรวจเลือกหรือเข้ารับการเตรียมพล
ให้ได้รับเงินค่าตอบแทนพิเศษระหว่างลาได้ไม่เกินหกสิบวัน
(๗) กรณีลาไปฝึกอบรมหรือดูงาน
ให้ได้รับเงินค่าตอบแทนพิเศษระหว่างลาได้ไม่เกินหกสิบวัน
(๘) กรณีการอุปสมบทในพระพุทธศาสนาที่คณะรัฐมนตรีมีมติเป็นกรณีพิเศษ
โดยไม่ให้ถือเป็นวันลาของข้าราชการ
ให้ได้รับเงินค่าตอบแทนพิเศษระหว่างเวลาดังกล่าวได้ไม่เกินหกสิบวัน
(๙) กรณีการลาไปช่วยเหลือภริยาที่คลอดบุตร
ให้ได้รับเงินค่าตอบแทนพิเศษระหว่างลาเฉพาะวันลาที่มีสิทธิได้รับเงินเดือนระหว่างลาตามกฎหมายหรือระเบียบว่าด้วยการนั้น
(๑๐) กรณีการลาไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพ
ให้ได้รับเงินค่าตอบแทนพิเศษระหว่างลาได้ไม่เกินหกสิบวัน
