法律人 LawPlayer logo

資料由法律人 LawPlayer整理提供·กฎหมายไทย / LawPlayer จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา

localOrdinance

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหนองเหล็ก เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงสุกร พ.ศ. 2561

เลขที่
วันที่ประกาศ
จำนวนมาตรา
15
มาตรา อารัมภบท

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหนองเหล็ก

เรื่อง

การควบคุมการเลี้ยงสุกร

พ.ศ. ๒๕๖๑

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหนองเหล็ก

ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยงสุกรในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลหนองเหล็ก

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล

พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล

(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๓๒ และมาตรา ๓๓

แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

องค์การบริหารส่วนตำบลหนองเหล็กโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลหนองเหล็ก

และนายอำเภอโกสุมพิสัย จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า

“ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหนองเหล็ก เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงสุกร พ.ศ.

๒๕๖๑”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒[๑] ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับภายในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองเหล็กนับแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ

ประกาศ ระเบียบ หรือคำสั่งอื่นใดที่ได้ตราไว้แล้ว

ซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลหนองเหล็ก

มีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ

หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

หมวด

บททั่วไป

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ ในข้อบัญญัตินี้

“เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า

นายกองค์การบริหารส่วนตำบลหนองเหล็ก

“เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายความว่า

เจ้าพนักงานซึ่งได้รับแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕

“สัตวแพทย์” หมายความว่า

สัตวแพทย์ผู้ซึ่งปฏิบัติงานในส่วนราชการของรัฐและหมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งให้ปฏิบัติหน้าที่สัตวแพทย์ในราชการส่วนท้องถิ่น

“การเลี้ยงสุกร” หมายความว่า การมีสุกรไว้ในครอบครองและดูแลเอาใจใส่

บำรุงรักษาตลอดจนให้อาหารเป็นประจำสม่ำเสมอ

เพื่อให้สุกรเจริญเติบโตและมีชีวิตอยู่ได้

“อาคาร” หมายความว่า บ้าน เรือน โรง ร้าน

อาคารที่ใช้เป็นสถานที่ประกอบกิจการเลี้ยงสุกรตามข้อบัญญัตินี้

“เหตุรำคาญ” หมายความว่า ในกรณีที่มีเหตุอันอาจก่อให้เกิดความเดือดร้อนแก่ผู้อยู่อาศัยในบริเวณใกล้เคียง

หรือผู้ที่ต้องประสบกับเหตุนั้น ดังต่อไปนี้ให้ถือว่าเป็นเหตุรำคาญ

(๑)

แหล่งน้ำทางระบายน้ำที่ใส่มูลหรือเถ้าหรือสถานที่อื่นที่อยู่ในทำเลไม่เหมาะสม สกปรก

มีการสะสมหรือหมักหมมสิ่งของมีการเทสิ่งใด ๆ

เป็นเหตุให้เกิดความเสื่อมหรือละอองสารเป็นพิษ

(๒) อาคารอันเป็นที่อยู่อาศัยของคนหรือสัตว์หรือสถานที่ประกอบการใด

ไม่มีการระบายน้ำ

การกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมีแต่ไม่มีการควบคุมให้ปราศจากกลิ่นเหม็นหรือละอองอย่างเพียงพอ

จนเป็นเหตุให้เกิดความเสื่อมหรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(๓) การกระทำใด ๆ ที่ทำให้เกิดกลิ่น เสียง สิ่งมีพิษ

หรือกรณีอื่นใดจนเป็นเหตุให้เสื่อมหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพทั้งร่างกายและจิตใจของผู้อยู่อาศัยในบริเวณใกล้เคียงหรือผู้ที่ต้องประสบเหตุนั้น

(๔) เหตุอื่นใดที่รัฐมนตรีกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา

หมวด

การควบคุมการเลี้ยงสุกร

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ ผู้ใดประสงค์จะเลี้ยงสุกรจะต้องได้รับการอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นและปฏิบัติตามเกณฑ์

ดังต่อไปนี้

(๖.๑) สถานที่ตั้ง ต้องตั้งอยู่ห่างจากชุมชน ศาสนสถาน โบราณสถาน สถาบันการศึกษา

โรงพยาบาลหรือสถานที่ของราชการอื่น ๆ ในระยะที่ไม่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพ

และไม่ก่อเหตุเดือดร้อนรำคาญต่อชุมชน โดยต้องมีระยะห่างจากสถานที่ดังกล่าวข้างต้น

และแหล่งน้ำสาธารณะในระยะ ดังต่อไปนี้

(๖.๑.๑) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรไม่เกิน ๕๐ ตัว ควรมีระยะห่างที่ไม่ก่อเหตุความรำคาญต่อชุมชนใกล้เคียง

(๖.๑.๒) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกร เกินกว่า ๕๐ - ๕๐๐ ตัว

ควรมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๕๐๐ เมตร

(๖.๑.๓) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกร เกินกว่า ๕๐๐ ตัว ควรมี

ระยะห่างไม่น้อยกว่า ๑๐๐๐ เมตร

(๖.๑.๔) สถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรควรตั้งอยู่ห่างจากโรงฆ่าสัตว์ตลาดนัดค้าสัตว์

ตั้งแต่ ๕ กิโลเมตรขึ้นไป

(๖.๒) โรงเรือนเลี้ยงสุกรและส่วนประกอบ

(๖.๒.๑) โรงเรือนเลี้ยงสุกรควรตั้งอยู่ในบริเวณที่ไม่มีน้ำท่วมขัง

(๖.๒.๒) โรงเรือนเลี้ยงสุกรต้องเป็นอาคารเอกเทศ มั่นคงแข็งแรง

มีลักษณะ เหมาะแก่การเลี้ยงสุกรไม่มีการพักอาศัย หรือประกอบกิจการอื่นใด

(๖.๒.๓) พื้นโรงเรือนเลี้ยงสุกรทำด้วยวัสดุแข็งแรง พื้นผิวเรียบ

ทำความสะอาดง่าย

มีความลาดเอียงที่เหมาะสมให้น้ำหรือสิ่งปฏิกูลไหลลงรางระบายน้ำได้สะดวก

(๖.๒.๔) โรงเรือนเลี้ยงสุกรต้องมีที่ขังและที่ปล่อยสุกรกว้างขวางเพียงพอ

คอกสุกร ต้องมีการกั้นเป็นสัดส่วน

เหมาะสมกับจำนวนสุกรไม่ให้สุกรอยู่อย่างแออัด

(๖.๒.๕) หลังคาทำด้วยวัสดุแข็งแรง

มีความสูงจากพื้นที่เหมาะสมและมีช่องทางให้แสงสว่างหรือแสงแดดส่องเข้าภายในอาคารได้อย่างทั่วถึง

(๖.๒.๖) ต้องมีห้องเก็บรักษาเครื่องมือ เครื่องใช้

หรืออุปกรณ์ในการทำงาน ในที่มิดชิดเป็นระเบียบเรียบร้อย

และรักษาความสะอาดอยู่เสมอไม่เป็นที่เพาะพันธุ์ของสัตว์นำโรคต่าง ๆ

ทั้งนี้

รายละเอียดโรงเรือนเลี้ยงสุกรและส่วนประกอบให้เป็นไปตามประกาศหรือข้อบังคับของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

(๖.๓) การจัดการของเสีย สารพิษและมลพิษของสถานประกอบการเลี้ยงสุกร

(๖.๓.๑) ต้องมีระบบบำบัดน้ำเสียที่ได้มาตรฐาน

โดยใช้การบำบัดน้ำเสียที่เหมาะสม รางระบายน้ำไม่อุดตัน

(๖.๓.๒)

น้ำเสียที่ผ่านการบำบัดแล้วต้องมีการตรวจสอบคุณภาพน้ำทิ้งให้ได้

เกณฑ์มาตรฐานน้ำทิ้งตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม

และรายงานการทำงานของระบบบำบัดน้ำเสียตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมก่อนปล่อยออกสู่ภายนอกสถานประกอบกิจการ

(๖.๓.๓) ต้องเก็บ กวาด

มูลสัตว์หรือสิ่งปฏิกูลเป็นประจำทุกวันและห้ามทิ้งมูลสุกร หรือมูลฝอยในที่สาธารณะหรือแหล่งน้ำสาธารณะ

(๖.๓.๔) ต้องทำความสะอาด กวาดล้างโรงเรือนเลี้ยงสุกร

และบริเวณโดยรอบโรงเรือนให้สะอาดทุกวันให้มีลักษณะที่ดีอยู่เสมอ

รวมทั้งต้องจัดให้มีที่กักเก็บมูลสัตว์โดยเฉพาะเพื่อป้องกันเหตุเดือดร้อนรำคาญ

(๖.๓.๕) ต้องจัดให้มีที่เก็บกักมูลสัตว์หรือสิ่งปฏิกูลโดยเฉพาะไม่ให้ส่งกลิ่นเหม็นเป็นเหตุเดือดร้อนรำคาญ

และต้องไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค

(๖.๓.๖)

ห้ามทิ้งมูลสัตว์หรือสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยในที่ดินสาธารณะหรือทางน้ำสาธารณะ

หรือในที่อื่นใดนอกจากที่รองรับมูลฝอยที่ถูกสุขลักษณะที่ได้จัดไว้

(๖.๓.๗) การเลี้ยงสัตว์ต้องไม่ก่อให้เกิดมลพิษและเหตุรำคาญ ตามกฎหมาย

ว่าด้วยการสาธารณสุข

(๖.๓.๘) กรณีระบบบำบัดน้ำเสีย

เป็นระบบหมักก๊าชชีวภาพสำหรับสุกรมากกว่า ๕๐๐ ตัวต้องเป็นระบบที่ได้มาตรฐานสากล

และออกแบบระบบถูกต้องตามหลักวิชาการ ทั้งนี้

ในการออกแบบ ต้องได้รับการรับรองหรือเห็นชอบจากผู้ที่มีคุณสมบัติ ดังต่อไปนี้

(๖.๓.๘.๑) โครงสร้างฐานราก ผนัง รางน้ำ และลานตาก ต้องมี

ความมั่นคงแข็งแรง ทนแรงกดทับ หรือแรงดันจากน้ำเสีย

และก๊าซชีวภาพที่เกิดขึ้นจากระบบ และต้องได้รับการรับรองแบบโดยวิศวกรโยธา

คุณวุฒิไม่ต่ำกว่าปริญญาตรี มีใบประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม หรือมีประสบการณ์ด้านการออกแบบระบบหมักก๊าชชีวภาพอย่างน้อย

๒ ปี

(๖.๓.๘.๒) ระบบควบคุมการไหลเวียนของน้ำเสีย ท่อดึงกาก ระบบ

ควบคุมแรงดันก๊าซชีวภาพและตัวกรอง ต้องออกแบบให้เหมาะสมกับปริมาณน้ำเสีย

และต้องได้รับ การรับรองแบบโดยวิศวกรสิ่งแวดล้อมหรือวิศวกรเครื่องกล

คุณวุฒิไม่ต่ำกว่าปริญญาตรี มีใบประกอบ วิชาชีพวิศวกรรมควบคุม

หรือมีประสบการณ์ด้านการออกแบบระบบหมักก๊าชชีวภาพอย่างน้อย ๒ ปี

(๖.๓.๘.๓) กรณีมีการนำก๊าชชีวภาพไปใช้ในการผลิตกระแสไฟฟ้า

จะต้องแสดงแผนภูมิของระบบไฟฟ้า แสดงการจัดวางและเชื่อมต่อทั้งหมดโดยละเอียด

กรณีผลิตกระแสไฟฟ้าเพื่อจำหน่ายต้องได้รับการรับรองแบบโดยวิศวกรไฟฟ้า

มีคุณวุฒิไม่ต่ำกว่าปริญญาตรี มีใบประกอบวิชาชีพ วิศวกรรมควบคุม

หรือมีประสบการณ์ด้านการออกแบบการผลิตกระแสไฟฟ้าอย่างน้อย ๒ ปี

ทั้งนี้ ก่อนการดำเนินการ ให้ผู้ที่มีความประสงค์ติดตั้งระบบยื่นแบบแปลน

และแผนผังต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นเพื่อเห็นชอบ และเมื่อดำเนินการแล้วเสร็จ

ต้องแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจสอบรับรองก่อนการใช้งาน

(๖.๔) การจัดการแหล่งแพร่เชื้อโรคหรือสัตว์พาหะนำโรค

(๖.๔.๑) ต้องมีการฉีดวัคซีนเพื่อป้องกันโรคติดต่อที่เกิดจากสัตว์โดยผู้เลี้ยงสุกร

ต้องจัดทำรายการ การฉีดวัคซีนเพื่อให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นสามารถตรวจสอบได้

(๖.๔.๒) การกำจัดซากสัตว์โดยการฝังต้องมีเนื้อที่เพียงพอ

โดยใช้น้ำยาฆ่าเชื้อโรคที่เหมาะสมทำการราดหรือโรยบนซากสัตว์จนทั่ว

ทั้งนี้ ให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยโรคระบาดสัตว์

(๖.๔.๓) การกำจัดซากสัตว์โดยการเผาต้องมีสถานที่เผาหรือเตาเผาอยู่ในบริเวณที่เหมาะสม

ทั้งนี้

ให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยโรคระบาดสัตว์

ทั้งนี้

รายละเอียดการดำเนินการให้เป็นไปตามประกาศหรือข้อบังคับของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

(๖.๕) ผู้ประกอบกิจการเลี้ยงสุกรต้องอำนวยความสะดวกและให้ความร่วมมือแก่เจ้าพนักงานท้องถิ่น

หรือผู้ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นแต่งตั้งในการปฏิบัติหน้าที่ในข้อ ๑๓

(๖.๖)

กรณีผู้ประกอบกิจการเลี้ยงสุกรรายใหม่ที่ยื่นคำขออนุญาตเลี้ยงสุกรตั้งแต่ ๕๐๑

ตัวขึ้นไปองค์การบริหารส่วนตำบลจะต้องจัดให้มีการประชุมประชาคมของหมู่บ้านให้ความเห็นชอบเสียก่อน

เพื่อประกอบในการยื่นคำขออนุญาตประกอบกิจการเลี้ยงสุกรต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น

หมวด

การขออนุญาต

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ ผู้ใดประสงค์จะเลี้ยงสุกรจะต้องยื่นคำขออนุญาตเลี้ยงสุกรต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ตามแบบที่กำหนดพร้อมด้วยหลักฐานดังต่อไปนี้ อย่างละ ๑ ชุด

(๗.๑) สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน/สำเนาบัตรข้าราชการ/สำเนาบัตรพนักงานรัฐวิสาหกิจ

(๗.๒) สำเนาทะเบียนบ้าน

(๗.๓)

หนังสือแสดงความเป็นเจ้าของที่ดิน/สำเนาหนังสือสัญญาเช่าที่ดิน/หนังสือยินยอมให้ใช้ที่ดิน

(๗.๔) เอกสารหรือหลักฐานอื่นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่น เห็นสมควรเรียกเพิ่มเติมเพื่อประกอบการพิจารณา

(๗.๕)

กรณีผู้ประกอบกิจการที่มีผู้ร่วมลงทุนตั้งแต่สองรายขึ้นไปให้นำเอกสารหลักฐาน

ตามแบบที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดยื่นประกอบเพื่อยื่นคำขออนุญาต

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นแต่งตั้งคณะกรรมการตรวจสอบคำขอ

หลักฐานต่าง ๆ และตรวจบริเวณ สถานที่โรงเรือนเลี้ยงสุกรของผู้ประกอบกิจการโดยมีตำแหน่ง

ต่อไปนี้

(๘.๑) พนักงานส่วนตำบล

ตำแหน่งสายงานที่มีหน้าที่เกี่ยวกับการสาธารณสุขและสิ่งแวดล้อม จำนวน ๑ คน

(๘.๒) ผู้ที่ผู้บริหารท้องถิ่นมอบหมาย จำนวน ๑ คน

(๘.๓) ผู้ปกครองท้องที่หรือผู้แทน จำนวน ๑ คน

(๘.๔) ผู้อำนวยการโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลหรือผู้แทน จำนวน ๑ คน

(๘.๕) สาธารณสุขอำเภอหรือผู้แทน จำนวน ๑ คน

(๘.๖) ปศุสัตว์อำเภอหรือผู้แทน จำนวน ๑ คน

(๘.๗) ผู้แทนสถานีตำรวจภูธรในท้องที่รับผิดชอบ จำนวน ๑ คน

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙ ให้คณะกรรมการที่ได้รับการแต่งตั้งตามข้อ

๘ ทำการตรวจสอบเอกสารหลักฐาน

และสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรให้เป็นไปตามข้อบัญญัติฉบับนี้ให้แล้วเสร็จภายใน ๑๕

วันทำการ แล้วทำความเห็นเสนอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นว่าเห็นสมควรออกใบอนุญาตหรือไม่

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นพิจารณาคำขอพยานเอกสารและความเห็นของคณะกรรมการที่ได้รับการแต่งตั้งตามข้อ

๘ ให้แล้วเสร็จและสั่งอนุญาตหรือไม่ออกใบอนุญาตภายในเวลาไม่เกิน ๗ วันทำการ

ยกเว้นมีเหตุกรณีจำเป็นที่ไม่อาจพิจารณาให้เสร็จภายในกำหนดเวลาดังกล่าว

ให้ขยายเวลาการพิจารณาสั่งการออกไปได้ไม่เกิน ๑๕ วันทำการ

กรณีเจ้าพนักงานท้องถิ่นพิจารณาไม่อนุญาตออกใบอนุญาตแก่ผู้ยื่นคำขอ

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นชี้แจงหรือระบุเหตุผลการไม่อนุญาตและให้คำแนะนำในการปฏิบัติหรือแนวทางการปรับปรุงแก้ไขให้แก่ผู้ยื่นคำขอทราบภายใน

๗ วัน

ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องเสียค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐ กรณีผู้ได้รับใบอนุญาตหากจะเพิ่มปริมาณการเลี้ยงสุกรจากเดิมที่ได้รับอนุญาตขอให้ยื่นคำขอพร้อมเอกสารหลักฐานให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นพิจารณาก่อนขยายการเลี้ยงและให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นแต่งตั้งคณะกรรมการโดยให้ปฏิบัติตามข้อ

๘ และข้อ ๙ โดยอนุโลม

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑ กรณีผู้ได้รับอนุญาตให้เลี้ยงสุกรมีความประสงค์จะเลิกกิจการเลี้ยงสุกรให้ยื่นคำขอยกเลิกการเลี้ยงสุกรต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นภายใน

๑๕ วันทำการ

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นแต่งตั้งคณะกรรมการตามข้อ ๘

ออกไปตรวจสอบสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรที่ขอยกเลิก และให้ประกาศหลักเกณฑ์

ให้ผู้ขอยกเลิกประกอบกิจการเลี้ยงสุกร ปฏิบัติในการดำเนินการให้สถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรอยู่ในสภาพสะอาดเรียบร้อย

หมวด

การรักษาความเป็นระเบียบเรียบร้อย

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒ ผู้ประกอบกิจการเลี้ยงสุกรเกินกว่า ๕๐ ตัว

ต้องปฏิบัติให้เป็นไปตามข้อกำหนด ดังต่อไปนี้

(๑๒.๑) จัดให้มีบริเวณเลี้ยงสุกรเป็นสัดส่วน

และอยู่ห่างเขตที่ดินสาธารณะหรือที่ดิน ต่างเจ้าของ

และต้องมีที่ว่างอันปราศจากหลังคาหรือสิ่งใดปกคลุมโดยรอบบริเวณเลี้ยงสุกรนั้นไม่น้อยกว่า

๒๐ เมตรทุกด้าน เว้นแต่ด้านที่มีแนวเขตที่ดินติดต่อกับที่ดินของผู้ประกอบกิจการประเภทเดียวกัน

ตามข้อบัญญัตินี้

(๑๒.๒) จัดให้มีแสงสว่างเพียงพอ และมีการระบายอากาศดี

(๑๒.๓) ถนนภายในสถานประกอบกิจการต้องใช้วัสดุคงทน มีความกว้างเหมาะสม

สะดวกในการขนส่ง ลำเลียงอุปกรณ์ อาหารสุกร รวมทั้งผลผลิตเข้าและออกภายในสถานประกอบกิจการ

(๑๒.๔) สถานที่เก็บอาหารและโรงผสมอาหาร

ควรจัดเป็นสัดส่วนและถูกหลักสุขาภิบาล

(๑๒.๕) อาหารที่ใช้เลี้ยงสุกรต้องมีคุณภาพและมาตรฐานตามกฎหมายว่าด้วย

การควบคุมคุณภาพอาหารสัตว์

(๑๒.๖) ควรมีสถานที่เก็บอาหารแยกเป็นสัดส่วน จัดให้เป็นระเบียบ และมีการดูแลรักษาความสะอาดอย่างสม่ำเสมอ

(๑๒.๗) ต้องมีที่เก็บรักษาเครื่องมือ เครื่องใช้

อุปกรณ์ในการทำงานเป็นสัดส่วนเหมาะสม และเป็นระเบียบเรียบร้อย

(๑๒.๘) เครื่องมือ เครื่องใช้ และอุปกรณ์ รวมถึงสวิตซ์ และสายไฟต่าง

ๆ ต้องได้รับ การบำรุงรักษาให้อยู่ในสภาพดี

(๑๒.๙) ต้องจัดให้มีน้ำดื่มที่ได้มาตรฐานน้ำดื่มไว้บริการสำหรับผู้ปฏิบัติงานอย่างเพียงพอตั้งอยู่ในบริเวณที่แยกออกจากโรงเรือนเลี้ยงสุกร

และลักษณะการจัดบริการน้ำดื่มต้องไม่ก่อให้เกิดความสกปรกหรือการปนเปื้อน เช่น

ใช้ระบบน้ำกด ใช้แก้วส่วนตัว ใช้แก้วกระดาษที่ใช้ครั้งเดียวแล้วทิ้ง ใช้แก้วส่วนกลางที่ใช้ดื่มเพียงครั้งเดียวแล้วนำไปล้างทำความสะอาดก่อนนำมาใช้ใหม่

หรือวิธีอื่น

(๑๒.๑๐) ต้องจัดให้มีน้ำใช้ที่สะอาดได้มาตรฐาน

และมีปริมาณเพียงพอกับปริมาณน้ำใช้ในแต่ละวัน

(๑๒.๑๑) กรณีที่สถานประกอบกิจการผลิตน้ำใช้เอง

ควรตรวจสอบดูแลคุณภาพน้ำดิบ ให้สะอาดตรวจสอบระบบท่อน้ำและทำความสะอาดภาชนะเก็บกักน้ำอยู่เสมอ

และปรับปรุงคุณภาพน้ำให้มีคุณภาพดีอยู่เสมอ

(๑๒.๑๒) ผู้ปฏิบัติงานในฟาร์มต้องมีสุขภาพแข็งแรง ไม่เป็นโรคติดต่อ

หรือโรคที่ สังคมรังเกียจ โรคที่เกี่ยวข้องกับทางเดินอาหาร ทางเดินหายใจ หูน้ำหนวก

และบาดแผลติดเชื้อ หรือไม่เป็นพาหะนำโรคติดต่อ ได้แก่ อหิวาตกโรค ไข้รากสาดน้อย

บิด อีสุกอีใส คางทูม ไวรัสตับอักเสบเอ และโรคติดต่ออันตราย

ตามประกาศกระทรวงสาธารณสุข

(๑๒.๑๓) ผู้ปฏิบัติงานต้องได้รับการตรวจสุขภาพเป็นประจำทุกปี

(๑๒.๑๔) ผู้ปฏิบัติงานควรได้รับการอบรมในเรื่องเกี่ยวกับสุขภาพอนามัย

(๑๒.๑๕) ผู้ปฏิบัติงานในฟาร์มจะต้องปฏิบัติดังนี้

(๑๒.๑๕.๑) ล้างทำความสะอาดมือทุกครั้งก่อนเข้าหรือออกจากฟาร์ม

และภายหลังออกจากห้องส้วมและจับต้องสิ่งปนเปื้อนต่าง ๆ

(๑๒.๑๕.๒) ควรสวมใส่ชุดปฏิบัติงานที่สะอาดเหมาะสมในแต่ละกิจกรรม

ที่ปฏิบัติ

(๑๒.๑๕.๓) ในกรณีที่มีบาดแผลต้องปิดแผลด้วยที่ปิดแผล

ถ้ามีบาดแผลที่มือต้องสวมใส่ถุงมือหรือปลอกนิ้วขณะปฏิบัติงาน

(๑๒.๑๖) ต้องจัดให้มีภาชนะรองรับมูลฝอยที่ถูกหลักสุขาภิบาล

เหมาะสมและเพียงพอ

(๑๒.๑๗) ต้องมีการรวบรวมมูลฝอยและนำไปกำจัดด้วยวิธีการฝัง

เผาอย่างถูกต้อง ตามหลักสุขาภิบาลและปฏิบัติตามประกาศหรือข้อกำหนดขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองเหล็กว่าด้วยการนั้น

(๑๒.๑๘) ต้องมีห้องน้ำและห้องส้วมตามลักษณะและจำนวนที่กำหนดในกฎหมาย

ว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง และบำบัดหรือการกำจัดสิ่งปฏิกูลถูกต้องตามหลักสุขาภิบาล

(๑๒.๑๙)

ภายในห้องน้ำและห้องส้วมควรมีวัสดุอุปกรณ์ตามความจำเป็นและเหมาะสม

(๑๒.๒๐)

ต้องดูแลรักษาความสะอาดของห้องน้ำและห้องส้วมเป็นประจำทุกวันที่ปฏิบัติงาน

(๑๒.๒๑)

ต้องมีการป้องกันโรคติดต่อที่เกิดจากสุกรด้วยวิธีการที่เหมาะสมและถูกต้อง

(๑๒.๒๒) การกำจัดซากสุกรให้ใช้วิธีเผา หรือฝัง

เพื่อป้องกันการเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ ของสัตว์และแมลงนำโรคดังนี้

(๑๒.๒๒.๑) การกำจัดซากสุกรโดยการฝัง ต้องมีเนื้อที่เพียงพอ และอยู่ในบริเวณน้ำท่วมไม่ถึงโดยฝังซากลึกจากผิวดินไม่น้อยกว่า

๕๐ เซนติเมตร ใช้น้ำยาฆ่าเชื้อโรคที่เหมาะสมทำการราดหรือโรย

(๑๒.๒๒.๒) การกำจัดซากสุกรโดยการเผา ต้องมีสถานที่เผา หรือเตาเผาอยู่ในบริเวณที่เหมาะสมในการใช้เผาซากจนหมด

การเผาต้องไม่ก่อให้เกิดมลพิษหรือเหตุรำคาญ

(๑๒.๒๒.๓) สถานที่กำจัดซากสุกรต้องห่างจากบริเวณอาคาร หรือโรงเรือน

เลี้ยงสุกร อาคารสำนักงานอาคารที่พักอาศัย

(๑๒.๒๓)

ต้องมีการควบคุมป้องกันสัตว์และแมลงนำโรคในฟาร์มไม่ให้มีจำนวนมาก

จนก่อให้เกิดการปนเปื้อนของเชื้อโรคในสถานที่เลี้ยงสุกร ทั้งในตัวสุกร อาหาร

น้ำใช้ คนเลี้ยงและสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ

(๑๒.๒๔) กรณีที่มีการระบาดของโรคติดต่อที่เกี่ยวกับสัตว์ในเขตพื้นที่ต้องจัดให้มี

วิธีการควบคุมป้องกันมิให้เกิดการปนเปื้อนของเชื้อโรคในสถานที่เลี้ยงสุกร

ทั้งในตัวสุกร อาหาร น้ำใช้ คนเลี้ยงและสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ

(๑๒.๒๕) ควรจัดให้มีห้องเก็บสารเคมี

น้ำยาฆ่าเชื้อหรือสิ่งของที่อาจก่อให้เกิดอันตราย หรืออัคคีภัยได้ง่ายโดยเฉพาะตามกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตรายและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

(๑๒.๒๖)

ควรจัดให้มีห้องพยาบาลหรือชุดปฐมพยาบาลที่ครบรายการไว้ในสถานประกอบกิจการและพร้อมใช้งานได้ตลอดเวลา

(๑๒.๒๗) ระดับเสียงในสถานประกอบการเลี้ยงสุกร

ในเวลากลางวันต้องมีระดับเสียงเฉลี่ย ๘ ชั่วโมงไม่เกิน ๙๐ เดซิเบล (เอ)

ตามกฎหมายคุ้มครองแรงงาน

(๑๒.๒๘) ระดับความเข้มข้นของก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์และก๊าซแอมโมเนีย

บริเวณ คอกเลี้ยงสุกรต้องไม่เกินค่ามาตรฐานตามกฎหมายว่าด้วยคุ้มครองแรงงาน

(๑๒.๒๙) วิธีการตรวจวัดคุณภาพสิ่งแวดล้อมในสถานประกอบการให้ใช้วิธีการ

ตรวจวัดของหน่วยราชการไทยในกรณีที่ไม่มีวิธีการตรวจวัดที่เป็นมาตรฐานกำหนดไว้

ให้ใช้วิธีการตรวจวัดที่ท้องถิ่นยอมรับ

(๑๒.๓๐) ให้ควบคุมป้องกันกิจกรรมต่าง ๆ

ของสถานประกอบกิจการมิให้มีกลิ่น น้ำเสีย เขม่า ควัน เสียง ฝุ่น

และความร้อน เป็นต้น ที่จะทำให้เกิดผลกระทบจนเป็นเหตุเดือดร้อนรำคาญ หรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพ

หมวด

อำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานท้องถิ่นและเจ้าพนักงานสาธารณสุข

มาตรา ข้อ ๑๓

ข้อ ๑๓ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามพระราชพระบัญญัตินี้

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นและเจ้าพนักงานสาธารณสุขมีอำนาจ ดังต่อไปนี้

(๑๓.๑) มีหนังสือเรียกบุคคลใด ๆ มาให้ถ้อยคำหรือชี้แจงข้อเท็จจริง

หรือทำคำชี้แจงเป็นหนังสือหรือให้ส่งเอกสารหลักฐานใดเพื่อตรวจสอบหรือเพื่อประกอบพิจารณา

(๑๓.๒) เข้าไปในอาคารหรือสถานที่ใด ๆ

ในเวลาระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตก

หรือในเวลาทำการเพื่อตรวจสอบหรือควบคุมให้เป็นไปตามข้อบัญญัติท้องถิ่น หรือตามพระราชบัญญัติ

ในการนี้ ให้มีอำนาจสอบถามข้อเท็จจริงหรือเรียกหนังสือรับรองแจ้งหรือหลักฐานที่เกี่ยวข้องจากเจ้าของ

หรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่นั้น

(๑๓.๓)

แนะนำให้ผู้ได้รับใบอนุญาตหรือหนังสือรับรองการแจ้งปฏิบัติให้ถูกต้อง ตามเงื่อนไขในใบอนุญาตหรือหนังสือรับรองการแจ้งหรือตามข้อบัญญัติท้องถิ่นหรือตามพระราชบัญญัตินี้

(๑๓.๔) ยึดหรืออายัดสิ่งของใด ๆ

ที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพของประชาชน

เพื่อประโยชน์ในการดำเนินคดีหรือเพื่อนำไปทำลายในกรณีจำเป็น

(๑๓.๕) เก็บหรือนำสินค้าหรือสิ่งของใด ๆ ที่สงสัยว่าจะไม่ถูกสุขลักษณะหรือจะก่อให้เกิดเหตุรำคาญจากอาคารหรือสถานที่ใด

เป็นปริมาณตามสมควรเพื่อเป็นตัวอย่างในการตรวจสอบตามความจำเป็นได้โดยไม่ต้องใช้ราคา

เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจร้องทุกข์

กล่าวโทษเพื่อดำเนินคดีผู้ฝ่าฝืนข้อบัญญัตินี้หรือถอนคำร้องทุกข์

ถอนคำกล่าวโทษผู้ฝ่าฝืนข้อบัญญัตินี้

มาตรา ข้อ ๑๔

ข้อ ๑๔ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้

ปฏิบัติหน้าที่ตามข้อ ๑๓ ของข้อบัญญัตินี้

หมวด

บทกำหนดโทษ

มาตรา ข้อ ๑๕

ข้อ ๑๕ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบัญญัตินี้ตามข้อ ๖ ข้อ ๑๐

บทเฉพาะกาล

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑ ข้อ ๑๒ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจเปรียบเทียบปรับไม่เกิน ๑,๐๐๐ บาท

บทเฉพาะกาล

มาตรา ข้อ ๑๖

ข้อ ๑๖ ผู้ประกอบการที่ได้ประกอบกิจการเลี้ยงสุกรมาก่อนข้อบัญญัติฉบับนี้ใช้บังคับให้ได้รับการยกเว้นการปฏิบัติตามข้อ

(๖.๑)

มาตรา ข้อ ๑๗

ข้อ ๑๗ ให้ผู้ประกอบกิจการเลี้ยงสุกรก่อนที่ข้อบัญญัตินี้มีผลบังคับใช้

ยื่นคำขอใบอนุญาตพร้อมหลักฐานเอกสารตามข้อ ๗ ต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นภายในเวลา ๑๕

วันทำการนับตั้งแต่ข้อบัญญัตินี้มีผลบังคับใช้

และให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นดำเนินการให้เป็นไปตามข้อ ๗ ข้อ ๘ และข้อ ๙ โดยอนุโลม

มาตรา ข้อ ๑๘

ข้อ ๑๘ ภายใต้บังคับข้อ

๑๖ กรณีผู้ประกอบกิจการดำเนินกิจการเลี้ยงสุกรยังไม่เป็นไปตามหมวด ๒ และหมวด ๔

แห่งข้อบัญญัตินี้ ให้ผู้ประกอบกิจการปรับปรุงกิจการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

ให้แล้วเสร็จภายในเวลาไม่เกิน ๙๐

วันหรือภายในเวลาที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นสมควรแต่ไม่ควรเกินกว่า ๑๒๐ วัน ทั้งนี้

ให้คำนึงถึงความเดือดร้อนรำคาญที่ประชาชนได้รับเป็นสำคัญ หากพ้นกำหนดเวลาดังกล่าวแล้วผู้ประกอบกิจการไม่สามารถปรับปรุงแก้ไขข้อบกพร่องได้

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นพิจารณาสั่งไม่อนุญาตให้ออกใบอนุญาตพร้อมแจ้งเหตุผลการไม่อนุญาตและสั่งให้ผู้ประกอบกิจการยุติการประกอบกิจการ

มาตรา ข้อ ๑๙

ข้อ ๑๙ การที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพิจารณาสั่งไม่อนุญาตการออกใบอนุญาตไม่เป็นเหตุให้ผู้ประกอบกิจการรายนั้นเสียสิทธิยื่นคำขออุทธรณ์ใบอนุญาตใหม่

หากภายหลังผู้ประกอบกิจการได้ดำเนินการ ให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้แล้ว

ประกาศ ณ วันที่ ๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๑

อุดมศิลป์ กาหลง

นายกองค์การบริหารส่วนตำบลหนองเหล็ก

[เอกสารแนบท้าย]

๑. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหนองเหล็ก

เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงสุกร พ.ศ. ๒๕๖๑

๒. แบบคำขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการ

๓. แบบคำขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการ

๔. ใบอนุญาตประกอบกิจการ

๕. คำขอรับใบแทนใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

พรวิภา/จัดทำ

๒ ตุลาคม

๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๑๖๓ ง/หน้า ๑๑๕/๑๑ กรกฎาคม ๒๕๖๑

15 มาตรา

อ้างอิงกฎหมายนี้

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหนองเหล็ก เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงสุกร พ.ศ. 2561 (Office of the Council of State). Retrieved via LawPlayer, https://lawplayer.com/th/act/pythainlp_42feb7861e6dede1

ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).

Thai official texts excluded from copyright (Copyright Act B.E. 2537 s.7);開放資料層 CC BY 署名

本頁資料來源:สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (OCS)·整理提供:法律人 LawPlayer· lawplayer.com