ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวซึ่งเป็นพยานที่สืบพยานก่อนการฟ้องคดีหรือระหว่างการดำเนินคดีกับผู้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. 2551 อยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ (ฉบับที่ 2)

• จำนวนมาตรา: 4

มาตรา อารัมภบท

ประกาศกระทรวงมหาดไทย

เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวซึ่งเป็นพยานที่สืบพยานก่อนการฟ้องคดีหรือระหว่างการดําเนินคดี

กับผู้กระทําความผิดตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. 2551

อยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ (ฉบับที่ 2)

ตามที่ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวซึ่งเป็นพยานที่สืบพยานก่อนการฟ้องคดีหรือระหว่างการดําเนินคดีกับผู้กระทําความผิดตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. 2551 อยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ ลงวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2559 กรณีการอนุญาตให้คนต่างด้าวอยู่ในราชอาณาจักรได้เป็นการชั่วคราวตามประกาศดังกล่าวเป็นอันสิ้นผลเมื่อคนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตได้สืบพยานก่อนฟ้องคดีต่อศาลตามมาตรา 31 แห่งพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. 2551 หรือสืบพยานในระหว่างการดําเนินคดีแล้วเสร็จ เว้นแต่คนต่างด้าวผู้ใดประสงค์จะทํางานอยู่ในราชอาณาจักรต่อไป ให้อยู่ต่อไปได้ไม่เกินหนึ่งปี นั้น

อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ฉบับที่ 87/2557 เรื่อง การแก้ไขเพิ่มเติมผู้รักษาการตามกฎหมาย ที่เกี่ยวข้องกับอํานาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานตํารวจ ลงวันที่ 10 กรกฎาคม พุทธศักราช 2557 และมาตรา 17 แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย โดยอนุมัติของคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2559 ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ 1

ข้อ 1 ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นวรรคสองในข้อ 1 ของประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวซึ่งเป็นพยานที่สืบพยานก่อนการฟ้องคดีหรือระหว่างการดําเนินคดีกับผู้กระทําความผิดตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. 2551 อยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ ลงวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2559

“ทั้งนี้ ให้หมายความรวมถึงผู้ติดตามซึ่งเป็นบุตรของคนต่างด้าวดังกล่าวที่มีอายุไม่เกินสิบแปดปีและบุตรที่เกิดในราชอาณาจักรระหว่างบิดา หรือมารดาได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักร”

มาตรา ข้อ 2

ข้อ 2 ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นวรรคสามและวรรคสี่ในข้อ 2 ของประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวซึ่งเป็นพยานที่สืบพยานก่อนการฟ้องคดีหรือระหว่างการดําเนินคดีกับผู้กระทําความผิดตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. 2551 อยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ ลงวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2559

“ในกรณีบุตรของคนต่างด้าวที่มีอายุไม่น้อยกว่าสิบห้าปี แต่ไม่เกินสิบแปดปี ประสงค์จะทํางานกับนายจ้าง ให้สามารถทํางานได้ภายใต้บทบัญญัติของกฎหมาย

บุตรของคนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตตามวรรคสองต่อมามีอายุเกินสิบแปดปีประสงค์จะอยู่ในราชอาณาจักรต่อไปจะต้องทํางานกับนายจ้าง โดยให้ดําเนินการขอรับใบอนุญาตทํางานและปรับปรุงแก้ไขทะเบียนประวัติให้เป็นปัจจุบันภายในสามสิบวันก่อนมีอายุครบสิบแปดปีบริบูรณ์ และให้มีสิทธิอยู่ในราชอาณาจักรเช่นเดียวกับสิทธิของบิดาหรือมารดา”

มาตรา ข้อ 3

ข้อ 3 ให้ยกเลิกความใน (1) ของข้อ 6 ของประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวซึ่งเป็นพยานที่สืบพยานก่อนการฟ้องคดีหรือระหว่างการดําเนินคดีกับผู้กระทําความผิดตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. 2551 อยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ ลงวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2559 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“(1) ได้สืบพยานก่อนฟ้องคดีต่อศาลตามมาตรา 31 แห่งพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. 2551 หรือสืบพยานในระหว่างการดําเนินคดีในส่วนของตนแล้วเสร็จ

คนต่างด้าวตามวรรคหนึ่ง ผู้ใดประสงค์จะอยู่ในราชอาณาจักรต่อไปเพื่อการทํางานกับนายจ้าง ให้ผู้บัญชาการตํารวจแห่งชาติพิจารณาความเหมาะสม และส่งหลักฐานการอนุญาตของคนต่างด้าวตามข้อ 2 พร้อมทั้งระยะเวลาให้อยู่ในราชอาณาจักรได้ไม่เกินสองปี ให้ปลัดกระทรวงมหาดไทยพิจารณาอนุญาตและกําหนดระยะเวลาให้คนต่างด้าวผู้นั้นอยู่ในราชอาณาจักรเพื่อการทํางานต่อไป และให้ไปรายงานตัวต่อนายทะเบียนอําเภอ หรือนายทะเบียนท้องถิ่นเพื่อจัดทําหรือปรับปรุงแก้ไขทะเบียนประวัติและบัตรประจําตัวตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎร ตามเงื่อนไขและวิธีการที่ผู้อํานวยการทะเบียนกลางกําหนด พร้อมทั้งไปขอรับใบอนุญาตการทํางานกับนายจ้างต่อนายทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยการทํางานของคนต่างด้าวตามเงื่อนไข ที่อธิบดีกรมการจัดหางานกําหนดภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับอนุญาตจากปลัดกระทรวงมหาดไทย

คนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเพื่อการทํางานกับนายจ้างได้ทํางานครบกําหนดระยะเวลาตามวรรคสอง และไม่มีพฤติการณ์ตามมาตรา 12 (7) หรือ (8) แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 และได้ปฏิบัติตามเงื่อนไขการอนุญาตเพื่อทํางานกับนายจ้างดังกล่าว หากคนต่างด้าวผู้นั้นประสงค์จะทํางานกับนายจ้างต่อไปอีก อาจขออยู่ในราชอาณาจักรได้อีกคราวละหนึ่งปี โดยการขออนุญาตให้ดําเนินการตามขั้นตอนและวิธีการตามวรรคสอง

คนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรตามวรรคสองและวรรคสาม หากคนต่างด้าวผู้นั้นได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรตามกฎหมายหรือประกาศอื่น ให้การอนุญาตตามประกาศนี้สิ้นสุด”

มาตรา ข้อ 4

ข้อ 4 ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (ค) และ (ง) ใน (3) ของข้อ 6 ของประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวซึ่งเป็นพยานที่สืบพยานก่อนการฟ้องคดีหรือระหว่างการดําเนินคดีกับผู้กระทําความผิดตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. 2551 อยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ ลงวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2559

“(ค) กรณีคนต่างด้าวขอไปทัศนศึกษา หรือสันทนาการในเขตท้องที่จังหวัดอื่น ให้นายจ้างจัดทําหนังสือพร้อมรายชื่อและเลขประจําตัวของคนต่างด้าวตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎรที่จะไปทัศนศึกษา หรือสันทนาการ แจ้งให้นายทะเบียนอําเภอหรือนายทะเบียนท้องถิ่นทราบก่อนวันเดินทางและเมื่อเดินทางกลับเข้ามาในท้องที่ ทั้งนี้ ไม่เกินครั้งละเจ็ดวัน

(ง) เป็นบุตรซึ่งเดินทางไปพร้อมกับบิดาหรือมารดาตามเงื่อนไขตาม (ก) ถึง (ค)”

ทั้งนี้ ตั้งแต่วันประกาศเป็นต้นไป

ประกาศ ณ วันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2560

พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา

นายกรัฐมนตรี

พลเอก อนุพงษ์ เผ่าจินดา

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย