พระราชกฤษฎีกากำหนดหลักเกณฑ์การสั่งให้ข้าราชการไปทำการซึ่งให้นับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการ พ.ศ.2530

• จำนวนมาตรา: 6

มาตรา อารัมภบท

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา

กำหนดหลักเกณฑ์การสั่งให้ข้าราชการไปทำการ

ซึ่งให้นับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการ

พ.ศ. ๒๕๓๐

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๒ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๐

เป็นปีที่ ๔๒ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช

มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการกำหนดหลักเกณฑ์การสั่งให้ข้าราชการไปทำการ

ซึ่งให้นับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙

ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๒๘ แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ

พ.ศ. ๒๔๙๔ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑

มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า “พระราชกฤษฎีกากำหนดหลักเกณฑ์การสั่งให้ข้าราชการไปทำการ

ซึ่งให้นับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการ พ.ศ. ๒๕๓๐”

มาตรา ๒

มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓

มาตรา ๓ ให้ยกเลิก

(๑)

พระราชกฤษฎีกากำหนดหลักเกณฑ์การสั่งให้ข้าราชการไปทำการ

ซึ่งให้นับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการ พ.ศ. ๒๔๙๕

(๒)

พระราชกฤษฎีกากำหนดหลักเกณฑ์การสั่งให้ข้าราชการไปทำการ

ซึ่งให้นับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๒

(๓)

พระราชกฤษฎีกากำหนดหลักเกณฑ์การสั่งให้ข้าราชการไปทำการ ซึ่งให้นับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการ

(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๒๑

มาตรา ๔

มาตรา ๔ การสั่งให้ข้าราชการไปทำการใด ๆ ซึ่งจะนับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการได้ตามมาตรา

๒๘ แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. ๒๔๙๔ต้องประกอบด้วยหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้

(๑)

เป็นการสั่งให้ไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศโดยรัฐมนตรีเจ้าสังกัด

ตามระเบียบที่คณะรัฐมนตรีกำหนด หรือเป็นการสั่งให้ไปทำการอย่างอื่น ซึ่งมิใช่การไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศ

โดยรัฐมนตรีเจ้าสังกัดโดยอนุมัติคณะรัฐมนตรี

ทั้งนี้ โดยมีระยะเวลาการไปปฏิบัติงานหรือทำการไม่เกินสี่ปี

(๒)

ข้าราชการซึ่งได้รับคำสั่งให้ไปปฏิบัติงานหรือให้ไปทำการตาม (๑) ต้องเป็นข้าราชการประจำตลอดมาเป็นระยะเวลาติดต่อกันไม่น้อยกว่าห้าปี

เว้นแต่ในกรณีที่เป็นการสั่งให้ไปปฏิบัติงานในองค์การสหประชาชาติ ให้ลดลงเป็นสองปี

มาตรา ๕

มาตรา ๕ การสั่งการให้ข้าราชการไปทำการใด ๆ

ก่อนวันที่พระราชกฤษฎีกานี้ใช้บังคับ

ให้มีผลใช้ได้ต่อไปจนกว่าระยะเวลาที่สั่งการไว้จะสิ้นสุดลง และหากมีการสั่งการให้ข้าราชการดังกล่าวไปทำการหรือปฏิบัติงานต่อไป

ให้นับรวมระยะเวลาไปทำการดังกล่าวเป็นระยะเวลาตามมาตรา ๔ (๑) ด้วย

มาตรา ๖

มาตรา ๖

ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

พลเอก ป. ติณสูลานนท์

นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ

เนื่องจากคณะรัฐมนตรีได้มีมติเห็นชอบให้ออกระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการให้ข้าราชการไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศ

พ.ศ. ๒๕๒๙ ซึ่งกำหนดให้มีคณะกรรมการขึ้นคณะหนึ่ง เรียกว่า “คณะกรรมการพิจารณาการให้ข้าราชการไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศ

(กขอ.)” มีอำนาจพิจารณาอนุมัติให้ข้าราชการไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศแทนคณะรัฐมนตรีตามพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการกำหนดหลักเกณฑ์การสั่งให้ข้าราชการไปทำการ

ซึ่งให้นับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการ

สมควรแก้ไขหลักเกณฑ์การสั่งให้ข้าราชการไปทำการใด ๆ ซึ่งให้นับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการโดยให้คณะกรรมการดังกล่าวเป็นผู้พิจารณาอนุมัติสำหรับกรณีการสั่งให้ข้าราชการไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศ

ส่วนกรณีการสั่งให้ไปทำการอื่นนอกจากการไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศ

คงให้คณะรัฐมนตรีเป็นผู้พิจารณาอนุมัติเช่นเดิม จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

สุนันทา/ผู้จัดทำ

๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓

กวินทราดา/ตรวจ

๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

[๑]

ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๔/ตอนที่ ๑๐๓/ฉบับพิเศษ

หน้า ๑/๑ มิถุนายน ๒๕๓๐