ระเบียบสำนักทะเบียนกลาง
ว่าด้วยการคุ้มครองและจัดการข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎร
พ.ศ. ๒๕๖๑
โดยที่พระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๑๒ กำหนดให้สำนักทะเบียนกลางจัดเก็บข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎรและปรับปรุงข้อมูลดังกล่าวให้ตรงกับความเป็นจริงอยู่เสมอ และมาตรา ๑๕ วรรคสอง และวรรคสาม กำหนดให้ผู้อำนวยการทะเบียนกลางอาจอนุญาตให้ส่วนราชการและหน่วยงานของรัฐเชื่อมโยงคอมพิวเตอร์เพื่อใช้ประโยชน์จากฐานข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎรได้
ดังนั้น เพื่อประโยชน์ในการเก็บรักษาและควบคุมข้อมูลการทะเบียนราษฎร การตรวจสอบพิสูจน์ตัวบุคคลและประมวลผลข้อมูลทะเบียนราษฎร การให้บริการประชาชนในการขอตรวจคัดเอกสารข้อมูล และแก้ไขปรับปรุงข้อมูลทะเบียนราษฎรให้ถูกต้อง และการอนุญาตให้ส่วนราชการและหน่วยงานของรัฐเชื่อมโยงคอมพิวเตอร์เพื่อการปฏิบัติหน้าที่ ให้เป็นไปด้วยความถูกต้อง เหมาะสมและเกิดประสิทธิภาพ จึงจำเป็นต้องออกระเบียบเพื่อกำหนดการปฏิบัติที่ว่าด้วยการคุ้มครองและจัดการข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎร อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘/๒ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๓๒ วรรคสอง แห่งรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ผู้อำนวยการทะเบียนกลางออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้