กฎกระทรวง ฉบับที่ 15 (พ.ศ. 2520) ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. 2509

• จำนวนมาตรา: 2

มาตรา อารัมภบท

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง

ฉบับที่ ๑๕ (พ.ศ. ๒๕๒๐)

ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่

พ.ศ. ๒๕๐๙

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวง

แร่ พ.ศ. ๒๕๐๙ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ (ฉบับที่ ๒)

พ.ศ. ๒๕๒๐ มาตรา ๗ มาตรา ๘ และมาตรา ๙ แห่งพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่

พ.ศ. ๒๕๐๙ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ให้ยกเลิกความใน (๑) ของข้อ ๒ แห่งกฎกระทรวงฉบับที่ ๖

(พ.ศ. ๒๕๑๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙ และ

ให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

"(๑) แร่ดีบุก

(ก) ราคาโลหะดีบุกในแร่ ให้ประกาศเป็นราคาต่อหกสิบกิโลกรัม โดยให้ถือจาก

ราคาตลาดครั้งหลังสุดที่ซื้อขายกันในสหพันธ์มาเลเซีย

(ข) เมื่อใดราคาเพิ่มขึ้นหรือลดลงจากราคาที่ได้ประกาศครั้งหลังสุดเกิน

ห้าสิบบาทต่อหกสิบกิโลกรัมให้ประกาศใหม่"

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ ให้เรียกเก็บค่าภาคหลวงแร่ดีบุกตามราคาที่ประกาศตามข้อ ๒ (๑) แห่ง

กฎกระทรวง ฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๑๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวง

แร่ พ.ศ. ๒๕๐๙ ในอัตราดังนี้

(๑) ร้อยละสามสิบของราคาโลหะดีบุกต่อหกสิบกิโลกรัม สำหรับราคาส่วนที่เกิน

สามพันบาท แต่ไม่เกินหกพันบาท

(๒) ร้อยละสี่สิบของราคาโลหะดีบุกต่อหกสิบกิโลกรัม สำหรับราคาส่วนที่เกิน

หกพันบาทแต่ไม่เกินเก้าพันบาท

(๓) ร้อยละห้าสิบของราคาโลหะดีบุกต่อหกสิบกิโลกรัม สำหรับราคาส่วน

ที่เกินเก้าพันบาท

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๒๐

อัมพร จันทรวิจิตร

รองนายกรัฐมนตรี รักษาราชการแทน

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม

หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากมาตรา ๔ แห่งพระราช

บัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙ กำหนดให้การเรียกเก็บค่าภาคหลวงแร่ดีบุก

เป็นไปตามอัตราที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

[รก.๒๕๒๐/๖๖/๑พ./๑๕ กรกฎาคม ๒๕๒๐]