ระเบียบ ว่าด้วยวันสั่งให้ข้าราชการพลเรือนพ้นจากตำแหน่งหน้าที่ราชการ

มาตรา อารัมภบท

ระเบียบ
ระเบียบ
ว่าด้วยวันสั่งให้ข้าราชการพลเรือนพ้นจากตำแหน่ง
หน้าที่ราชการ[๑]
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๑ (๘)
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๔๙๗ ก.พ.
วางระเบียบวันสั่งให้ข้าราชการพลเรือนพ้นจากตำแหน่งหน้าที่ราชการไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับแก่กระทรวงทบวงกรมฝ่ายพลเรือน

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒
การสั่งให้ข้าราชการพลเรือนพ้นจากตำแหน่งหน้าที่ราชการ
จะสั่งให้พ้นจากตำแหน่งหน้าที่ราชการตั้งแต่วันใดให้เป็นไปตามระเบียบ ดังต่อไปนี้
(๑) การสั่งไล่ออก ปลดออก
หรือให้ออกเพราะกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงในกรณีที่มีคำสั่งให้พักราชการ
หรือให้ออกจากราชการไว้ก่อนเพื่อรอฟังผลการสอบสวนพิจารณาไว้แล้ว ให้ไล่ออก ปลดออก
หรือให้ออกตั้งแต่วันพักราชการหรือวันสั่งให้ออกไว้ก่อน
ถ้าไม่เคยมีคำสั่งให้พักราชการหรือให้ออกไว้ก่อน ให้ไล่ออก ปลดออก
หรือให้ออกตั้งแต่วันซึ่งระบุในคำสั่งให้พ้นหน้าที่ แต่ไม่ก่อนวันออกคำสั่ง
หรือจะสั่งไล่ออก ปลดออก หรือให้ออกตั้งแต่วันที่คำสั่งถึงผู้รับคำสั่งก็ได้
เว้นแต่ในกรณีทำความผิดฐานละทิ้งหน้าที่ราชการ ให้สั่งไล่ออก ปลดออก
หรือให้ออกตั้งแต่วันละทิ้งหน้าที่ราชการ
(๒) การสั่งไล่ออก ปลดออก หรือให้ออกในกรณีต้องรับอาญาจำคุก
ถ้าไม่เคยมีคำสั่งให้พักราชการหรือให้ออกจากราชการไว้ก่อนเพื่อรอฟังผลการสอบสวนพิจารณา
ให้ไล่ออก ปลดออก หรือให้ออกตั้งแต่วันต้องจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุด
และถ้าให้นับวันต้องคุมขังรวมเข้าในกำหนดโทษตามคำพิพากษานั้นด้วย ให้ไล่ออก ปลดออก
หรือให้ออกตั้งแต่วันเริ่มต้องคุมขังสำหรับตอนที่ต้องคุมขังติดต่อกันมาจนถึงวันมีคำพิพากษานั้น
แต่ถ้ามีคำสั่งให้พักราชการไว้แล้วก่อนวันต้องคุมขัง ให้ไล่ออก ปลดออก
หรือให้ออกตั้งแต่วันพักราชการ
(๓)
การสั่งให้ออกจากราชการไว้ก่อนเพื่อรอฟังผลการสอบสวนพิจารณาตามมาตรา ๘๘
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๔๙๗ ถ้ามีคำสั่งพักราชการไว้แล้ว
ให้สั่งให้ออกตั้งแต่วันพักราชการ
ในกรณีที่มีการสั่งให้ออกไว้ก่อนเช่นนี้
ถ้าจะสั่งให้ออกเด็ดขาดตามมาตรา ๓๘ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ.
๒๔๙๗ อีกชั้นหนึ่ง ให้สั่งให้ออกตั้งแต่วันที่สั่งให้ออกไว้ก่อน
(๔) การสั่งให้ออกจากราชการในกรณีอื่น นอกจากที่กล่าวใน (๑) (๒) และ
(๓) ให้สั่งให้ออกตั้งแต่วันซึ่งระบุในคำสั่งให้พ้นหน้าที่
แต่ต้องไม่ก่อนวันออกคำสั่ง
หรือจะสั่งให้ออกตั้งแต่วันที่คำสั่งถึงผู้รับคำสั่งก็ได้
แต่ถ้ากรณีใดมีเหตุสมควรจะสั่งให้ออกย้อนหลัง
จะสั่งให้ออกย้อนหลังไปถึงวันที่ควรจะต้องออกจากราชการตามกรณีนั้น ๆ ก็ได้
แต่ทั้งนี้ต้องไม่เป็นการเสียประโยชน์ตามสิทธิโดยชอบธรรมของผู้ถูกสั่งให้ออกนั้น
ให้ไว้
ณ วันที่ ๓๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๙๘
จอมพล
ผ. ชุณหะวัณ
รองนายกรับมนตรี
รักษาราชการแทนนายกรัฐมนตรี
ประธาน ก.พ.
[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๗๒/ตอนที่ ๔๔/หน้า ๘๙๑/๑๔ มิถุนายน ๒๔๙๘

อ้างอิงกฎหมายนี้