คำแนะนำของประธานศาลฎีกา เกี่ยวกับวิธีการรอการกำหนดโทษ

• จำนวนมาตรา: 6

มาตรา อารัมภบท

คำแนะนำของประธานศาลฎีกา

คำแนะนำของประธานศาลฎีกา

เกี่ยวกับวิธีการรอการกำหนดโทษ[๑]

โดยที่ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๕๖

กำหนดให้ศาลมีอำนาจใช้วิธีการรอการกำหนดโทษกับผู้ซึ่งถูกพิพากษาว่ามีความผิด

ในกรณีที่ผู้กระทำความผิดยังไม่สมควรต้องรับโทษอันเนื่องมาจากสภาพของผู้กระทำความผิดนั้นเอง

ลักษณะและผลของการกระทำ

ตลอดจนสภาวะแวดล้อมอันเป็นสาเหตุหรือเกี่ยวเนื่องกับผู้กระทำความผิดหรือการกระทำความผิดนั้น

เพื่อให้ผู้กระทำความผิดมีโอกาสกลับตัวโดยไม่มีประวัติว่าเคยต้องโทษจำคุก ดังนั้น

เพื่อให้การใช้วิธีการดังกล่าวเป็นไปในแนวทางเดียวกันและเกิดประโยชน์ต่อสังคมโดยรวม

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม

ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม (ฉบับที่

๓) พ.ศ. ๒๕๕๑ ประธานศาลฎีกาจึงออกคำแนะนำ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ภายใต้บังคับมาตรา

๕๖ แห่งประมวลกฎหมายอาญา ในคดีความผิดซึ่งตามบัญชีมาตรฐานการลงโทษของศาลกำหนดให้รอการลงโทษได้

หรือความผิดอื่นใดซึ่งศาลเห็นว่าจำเลยยังไม่สมควรถูกจำคุก

หากพฤติการณ์แห่งคดีปรากฏว่า

(๑)

การกระทำความผิดของจำเลยมีสาเหตุมาจากความยากจนหรือกระทำไปโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์และความเสียหายที่เกิดขึ้นมีเพียงเล็กน้อย

(๒)

จำเลยได้สำนึกถึงความผิดและพยายามบรรเทาผลร้ายที่เกิดขึ้น

และในกรณีที่มีผู้เสียหายบุคคลดังกล่าวไม่ติดใจที่จะดำเนินคดีแก่จำเลย

(๓)

ผู้เสียหายกับจำเลยมีความสัมพันธ์กันในทางหนึ่งทางใด เช่น เป็นญาติ

เพื่อนบ้านหรือผู้ร่วมงาน และความผิดที่เกิดขึ้นเป็นความผิดไม่ร้ายแรงซึ่งทั้งสองฝ่ายต่างมีความเข้าใจที่ดีต่อกันแล้ว

(๔) เป็นความผิดที่ได้กระทำโดยประมาท

และผู้เสียหายเป็นบุคคลในครอบครัวหรือญาติของจำเลยหรือตัวจำเลยได้รับผลร้ายอย่างรุนแรงจากการกระทำความผิดนั้น

หรือ

(๕) พฤติการณ์อื่นในทำนองเดียวกับ (๑) ถึง (๔)

ซึ่งศาลเห็นว่าจำเลยไม่ควรมีประวัติต้องโทษติดตัว

ศาลพึงพิจารณาใช้วิธีการรอการกำหนดโทษเพื่อให้โอกาสจำเลยกลับตัวภายในระยะเวลาที่ศาลเห็นสมควรกำหนด

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ นอกเหนือจากเงื่อนไขเพื่อคุมความประพฤติตามประมวลกฎหมายอาญา

มาตรา ๕๖ วรรคสอง (๑) (๒) (๓) (๔) แล้ว ศาลอาจกำหนดเงื่อนไขอื่นตามมาตรา ๕๖

วรรคสอง (๕) ดังต่อไปนี้ ให้จำเลยปฏิบัติเพิ่มเติมก็ได้

(๑)

ให้ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่ผู้เสียหายหรือเยียวยาความเสียหายทางร่างกายหรือจิตใจให้แก่ผู้เสียหายโดยวิธีอื่นตามที่จำเลยและผู้เสียหายตกลงกัน

(๒) ให้เข้ารับคำแนะนำจากแพทย์ นักจิตวิทยา

นักสังคมสงเคราะห์

หรือบุคคลซึ่งทำหน้าที่ให้คำปรึกษาเพื่อแก้ไขปัญหาทางด้านจิตใจหรือทางสังคม

ตามที่ศาลกำหนด

(๓)

ให้ปฏิบัติศาสนกิจตามที่ศาลเห็นสมควรและจำเลยยินยอม

(๔) ให้บริจาคเงินเพื่อการกุศลหรือสาธารณประโยชน์

ตามที่จำเลยยินยอม

(๕) ห้ามออกนอกสถานที่อยู่อาศัยในระหว่างเวลาที่ศาลกำหนด

(๖) ห้ามเข้าไปในสถานที่ที่ศาลกำหนด

(๗)

ให้ทำทัณฑ์บนว่าจะไม่ก่อเหตุร้ายหรือก่อให้เกิดภัยอันตรายแก่ผู้อื่น

(๘) ไม่เสพสุราหรือยาเสพติดให้โทษ

(๙)

ไม่ประพฤติตนหรือกระทำการอย่างหนึ่งอย่างใดอันอาจนำไปสู่การกระทำความผิดอีก

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ ในระหว่างรอการกำหนดโทษ

นอกจากพนักงานคุมประพฤติแล้ว

ศาลอาจแต่งตั้งบุคคลในครอบครัวของจำเลยหรือบุคคลที่ศาลเห็นสมควรซึ่งยอมรับดูแลจำเลยเป็นผู้ควบคุมให้คำแนะนำช่วยเหลือ

หรือตักเตือนจำเลยด้วยก็ได้

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ถ้าภายในเวลาที่ศาลกำหนดตามข้อ ๑

จำเลยไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่ศาลได้วางไว้หรือกระทำความผิดขึ้นอีกแต่ศาลมิได้พิพากษาให้จำคุกในคดีหลัง

ศาลอาจดำเนินการอย่างหนึ่งอย่างใดดังต่อไปนี้ก็ได้

(๑) ตักเตือนจำเลย

(๒)

เปลี่ยนแปลงหรือเพิ่มเติมเงื่อนไขเพื่อคุมความประพฤติ

(๓) กำหนดโทษแต่รอการลงโทษไว้

(๔) กำหนดโทษแล้วลงโทษซึ่งรอไว้นั้น

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ ในกรณีที่จำเลยได้กระทำความผิดอีกภายในเวลาที่รอการกำหนดโทษไว้

และศาลในคดีหลังจะพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย

ให้ศาลที่พิพากษาคดีหลังกำหนดโทษที่รอไว้ตามพฤติการณ์แห่งคดีเท่าที่ปรากฏในสำนวนคดีก่อน

เพื่อบวกเข้ากับโทษในคดีหลัง

หากสำนวนคดีก่อนอยู่ที่ศาลอื่น ให้ศาลที่พิพากษาคดีหลังยืมสำนวนจากศาลนั้นหรือจะขอให้ศาลนั้นส่งเอกสารเท่าที่จำเป็นมาทางโทรสาร

ไปรษณีย์อิเล็กทรอนิกส์

หรือสื่อเทคโนโลยีสารสนเทศอื่นเพื่อใช้ประกอบการพิจารณากำหนดโทษก็ได้

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ ในกรณีที่ต้องมีวิธีการใดในทางธุรการเพื่อให้การปฏิบัติตามคำแนะนำนี้เป็นไปด้วยความเรียบร้อย

ให้เลขาธิการสำนักงานศาลยุติธรรมเป็นผู้กำหนดแนวทางปฏิบัติหรือดำเนินการในเรื่องนั้นได้ตามความจำเป็น

ประกาศ

ณ วันที่ ๒๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๕

ไพโรจน์

วายุภาพ

ประธานศาลฎีกา

ปริยานุช/ผู้จัดทำ

๑๕ พฤศจิกายน

๒๕๕๕

ชาญ/ผู้ตรวจ

๒๐ พฤศจิกายน

๒๕๕๕

[๑] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๑๒๙/ตอนที่ ๑๐๖ ก/หน้า ๘๓/๑๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๕