ประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กค. 12/2551 เรื่อง การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. 2546 และพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. 2550 (ฉบับ Update ล่าสุด)

• จำนวนมาตรา: 31

มาตรา อารัมภบท

ประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์

ประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์

ที่ กค. ๑๒/๒๕๕๑

เรื่อง

การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. ๒๕๔๖

และพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน

พ.ศ. ๒๕๕๐[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา

๙ (๑) มาตรา ๑๒๑ มาตรา ๑๒๒ และมาตรา ๑๒๔ แห่งพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า

พ.ศ. ๒๕๔๖ และมาตรา ๘ (๑) มาตรา ๗๔ มาตรา ๗๕ และมาตรา ๗๖

แห่งพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. ๒๕๕๐

อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิเสรีภาพของบุคคล

ซึ่งตามมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๓ และมาตรา

๔๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย

บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย คณะกรรมการ ก.ล.ต.

ออกข้อกำหนดไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑๖

พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๑ เป็นต้นไป

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ ในประกาศนี้

(๑)

“การพิจารณาทางปกครอง” หมายความว่า

การดำเนินการที่เกี่ยวกับการพิจารณาโทษทางปกครอง

(๒)

“โทษทางปกครอง” หมายความว่า

โทษทางปกครองที่กำหนดไว้ตามกฎหมายว่าด้วยสัญญาซื้อขายล่วงหน้า

หรือกฎหมายว่าด้วยทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน

(๓)

“ผู้ถูกกล่าวหา” หมายความว่า บุคคลซึ่งสำนักงาน

ก.ล.ต. ได้รวบรวมข้อเท็จจริงและพิจารณาในเบื้องต้นแล้ว

เห็นว่ามีพฤติการณ์การกระทำที่มีมูลเข้าข่ายเป็นการกระทำผิดที่มีโทษทางปกครอง

(๔)

“ผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครอง” หมายความว่า คณะกรรมการ

ก.ล.ต. คณะกรรมการพิจารณาโทษทางปกครอง และสำนักงาน ก.ล.ต. แล้วแต่กรณี

(๕)

“คณะกรรมการพิจารณาโทษทางปกครอง” หมายความว่า

คณะกรรมการพิจารณาโทษทางปกครองตามกฎหมายว่าด้วยสัญญาซื้อขายล่วงหน้า

หรือกฎหมายว่าด้วยทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน

(๖)

“เลขาธิการ” หมายความว่า เลขาธิการสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์

บททั่วไป

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ ในการพิจารณาและมีคำสั่งลงโทษทางปกครอง

และการพิจารณาอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าว นอกจากที่กำหนดไว้ในประกาศนี้

ให้นำกฎหมายว่าด้วยวิธีปฏิบัติราชการทางปกครองมาใช้บังคับโดยอนุโลม

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ การแจ้งข้อกล่าวหา การแจ้งกำหนดนัด

การแจ้งคำสั่งลงโทษทางปกครอง การแจ้งผลการพิจารณาอุทธรณ์ หรือการอย่างอื่น

ให้กระทำเป็นหนังสือ

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ ในกรณีมีเหตุจำเป็นเร่งด่วนหรือผู้รับได้แสดงความจำนงให้แจ้งด้วยวิธีอื่น

การแจ้งข้อกล่าวหา การแจ้งกำหนดนัด การแจ้งคำสั่งลงโทษทางปกครอง การแจ้งผลการพิจารณาอุทธรณ์

หรือการอย่างอื่น จะใช้วิธีส่งทางโทรสาร จดหมายอิเล็กทรอนิกส์

หรือวิธีอื่นตามที่ผู้รับได้แจ้งความจำนงไว้ก็ได้ แต่ต้องมีหลักฐานการส่ง

และต้องจัดส่งหนังสือแจ้งให้แก่ผู้รับในทันทีที่อาจกระทำได้ ในกรณีนี้ให้ถือว่าผู้รับได้รับแจ้งตามวัน

เวลาที่ปรากฏในหลักฐานการส่งโทรสาร จดหมายอิเล็กทรอนิกส์ หรือวิธีอื่นนั้น

เว้นแต่จะมีการพิสูจน์ได้ว่าไม่มีการได้รับหรือได้รับก่อนหรือหลังจากนั้น

การพิจารณาและการมีคำสั่งลงโทษทางปกครอง

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ เมื่อสำนักงาน ก.ล.ต.

รวบรวมข้อเท็จจริงและพิจารณาในเบื้องต้นแล้ว เห็นว่าบุคคลใดมีพฤติการณ์การกระทำที่มีมูลควรจะได้รับโทษทางปกครอง

ให้ดำเนินการดังนี้

(๑)

ในกรณีที่ประเภทของโทษซึ่งผู้ถูกกล่าวหาควรจะได้รับอยู่ในอำนาจของสำนักงาน ก.ล.ต.

ให้สำนักงาน ก.ล.ต. ดำเนินการพิจารณาทางปกครองตามความในหมวดนี้

(๒)

ในกรณีที่ประเภทของโทษซึ่งผู้ถูกกล่าวหาควรจะได้รับไม่อยู่ในอำนาจของสำนักงาน ก.ล.ต.

ให้สำนักงาน ก.ล.ต.

เสนอเรื่องดังกล่าวให้คณะกรรมการพิจารณาโทษทางปกครองหรือคณะกรรมการ ก.ล.ต.

แล้วแต่กรณี เพื่อดำเนินการพิจารณาทางปกครองตามความในหมวดนี้ต่อไป

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗[๒]

ให้ส่วนงานที่สำนักงาน ก.ล.ต. มอบหมายปฏิบัติงานธุรการรวมทั้งดำเนินการอื่นตามที่คณะกรรมการพิจารณาโทษทางปกครอง

หรือคณะกรรมการ ก.ล.ต. แล้วแต่กรณี มอบหมาย

การพิจารณาทางปกครอง

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ การพิจารณาทางปกครองให้รวมถึงการดำเนินการดังต่อไปนี้

(๑)

การแสวงหาพยานหลักฐานที่เห็นว่าจำเป็นแก่การพิสูจน์ข้อเท็จจริง

(๒)

การรับฟังพยานหลักฐาน คำชี้แจง หรือความเห็นของสำนักงาน ก.ล.ต. ผู้ถูกกล่าวหา หรือพยานบุคคลหรือพยานผู้เชี่ยวชาญที่สำนักงาน

ก.ล.ต. และผู้ถูกกล่าวหากล่าวอ้าง

เว้นแต่ผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองเห็นว่าเป็นการกล่าวอ้างที่ไม่จำเป็น ฟุ่มเฟือย หรือเพื่อประวิงเวลา

(๓)

การขอข้อเท็จจริงหรือความเห็นจากพยานบุคคล หรือพยานผู้เชี่ยวชาญ

(๔)

การขอให้ผู้ครอบครองเอกสารส่งเอกสารที่เกี่ยวข้อง

(๕)

การออกไปตรวจสถานที่

ผู้ถูกกล่าวหาต้องให้ความร่วมมือกับผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองในการพิสูจน์ข้อเท็จจริง

และมีหน้าที่แจ้งพยานหลักฐานที่ตนทราบแก่ผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครอง

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙ เมื่อผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองตรวจสอบข้อเท็จจริงแล้ว

ให้แจ้งข้อกล่าวหาให้ผู้ถูกกล่าวหาทราบเพื่อโต้แย้งและแสดงพยานหลักฐานของตน

โดยผู้ถูกกล่าวหามีสิทธิยื่นคำชี้แจงแก้ข้อกล่าวหาต่อผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองภายในระยะเวลาสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับแจ้ง

ความในวรรคหนึ่งมิให้นำมาใช้บังคับในกรณีดังต่อไปนี้

เว้นแต่ผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองจะเห็นสมควรปฏิบัติเป็นอย่างอื่น

(๑)

เมื่อได้มีการดำเนินการตามวรรคหนึ่งเสร็จสิ้นแล้วก่อนสำนักงาน ก.ล.ต. เสนอเรื่องต่อผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครอง

(๒)

เมื่อมีความจำเป็นเร่งด่วนหากปล่อยให้เนิ่นช้าไปจะก่อให้เกิดความเสียหายอย่างร้ายแรงแก่ผู้หนึ่งผู้ใดหรือจะกระทบต่อประโยชน์สาธารณะ

(๓)

เมื่อเป็นข้อเท็จจริงที่ผู้ถูกกล่าวหาเองได้ให้ไว้ในคำชี้แจงหรือในการให้ถ้อยคำต่อเจ้าหน้าที่ของสำนักงาน

ก.ล.ต.

(๔)

เมื่อโดยสภาพเห็นได้ชัดในตัวว่าการให้โอกาสดังกล่าวไม่อาจกระทำได้

(๕)

เมื่อเป็นมาตรการบังคับทางปกครอง

ความในวรรคหนึ่งมิให้ใช้บังคับ

หากจะก่อให้เกิดผลเสียหายอย่างร้ายแรงต่อประโยชน์สาธารณะ

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐ การแจ้งข้อกล่าวหา

ให้ทำเป็นหนังสือโดยมีสาระสำคัญดังต่อไปนี้

(๑)

ชื่อผู้ถูกกล่าวหา

(๒)

การกระทำทั้งหลายที่เข้าข่ายเป็นความผิดที่มีโทษทางปกครอง

พร้อมทั้งข้อเท็จจริงหรือพฤติการณ์ตามสมควรเกี่ยวกับการกระทำดังกล่าว

(๓)

บทบัญญัติ ระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศ

หรือข้อกำหนดตามกฎหมายว่าด้วยสัญญาซื้อขายล่วงหน้า หรือกฎหมายว่าด้วยทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน

ที่เห็นว่าผู้ถูกกล่าวหาฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตาม

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑ เมื่อผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองได้พิจารณาพยานหลักฐาน

ประกอบกับคำชี้แจงแก้ข้อกล่าวหาแล้ว ถ้าเห็นว่าผู้ถูกกล่าวหาไม่ได้กระทำผิด

ให้ผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองมีคำสั่งยกข้อกล่าวหา

แต่ถ้าเห็นว่าผู้ถูกกล่าวหากระทำผิด

ให้พิจารณากำหนดโทษทางปกครองแล้วมีคำสั่งลงโทษทางปกครองต่อไป

ให้สำนักงาน

ก.ล.ต. แจ้งผลการพิจารณาให้ผู้ถูกกล่าวหาทราบโดยเร็ว

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒ การประชุมของคณะกรรมการพิจารณาโทษทางปกครองต้องมีกรรมการมาประชุมอย่างน้อยกึ่งหนึ่งจึงจะเป็นองค์ประชุม

การลงมติของที่ประชุมให้ถือเสียงข้างมาก

กรรมการคนหนึ่งให้มีหนึ่งเสียงในการลงคะแนน

ทั้งนี้ ในกรณีที่ไม่ใช่การวินิจฉัยชี้ขาดตามข้อ ๑๑

ถ้าปรากฏว่าคะแนนเสียงเท่ากัน

ประธานในที่ประชุมอาจออกเสียงเพิ่มขึ้นอีกเสียงหนึ่งเป็นเสียงชี้ขาด

มาตรา ข้อ ๑๓

ข้อ ๑๓ ในการดำเนินการตามอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการพิจารณาโทษทางปกครองหรือคณะกรรมการ

ก.ล.ต. ที่มิใช่เป็นการวินิจฉัยชี้ขาดตามข้อ ๑๑

คณะกรรมการอาจมอบหมายให้บุคคลใดบุคคลหนึ่งในคณะกรรมการดำเนินการหรือปฏิบัติอย่างหนึ่งอย่างใดในนามของคณะกรรมการได้

ซึ่งให้หมายความรวมถึงการดำเนินการหรือปฏิบัติดังต่อไปนี้

(๑)

การลงนามในหนังสือแจ้งข้อกล่าวหาหรือแจ้งกำหนดนัด

(๒)

การลงนามในหนังสือเชิญให้บุคคลใดมาชี้แจงข้อเท็จจริง หรือให้ความเห็น

หรือส่งเอกสารหรือพยานหลักฐาน

(๓)

การสอบและบันทึกคำชี้แจงหรือความเห็นของผู้ถูกกล่าวหา พยานบุคคล

หรือพยานผู้เชี่ยวชาญ

การกำหนดโทษทางปกครอง

มาตรา ข้อ ๑๔

ข้อ ๑๔ ในการพิจารณาโทษทางปกครองที่จะใช้กับผู้ถูกกล่าวหา

ไม่ว่าจะเป็นการกำหนดโทษทางปกครองอย่างหนึ่งอย่างใดหรือหลายอย่าง

ผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองต้องคำนึงถึงปัจจัยดังต่อไปนี้

(๑)

พฤติการณ์แห่งความผิด ซึ่งโดยทั่วไปให้พิจารณาจาก

(ก)

ความผิดเกิดขึ้นโดยความจงใจ หรือเกิดจากความประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง หรือเป็นเพียงจากการขาดความระมัดระวังตามสมควร

(ข)

ประโยชน์ที่ผู้กระทำผิดหรือบุคคลที่เกี่ยวข้องกับการกระทำผิดหรือบุคคลอื่นได้รับหรือจะได้รับจากการกระทำนั้น

(ค)

พฤติการณ์แห่งความผิดเป็นการฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามบทบัญญัติ หลักเกณฑ์ คำสั่ง

หรือเงื่อนไขที่เป็นสาระสำคัญ

หรือเป็นการขัดต่อหน้าที่ที่ต้องดำเนินธุรกิจหรือให้บริการด้วยความซื่อสัตย์สุจริตและระมัดระวัง

หรือเป็นเพียงการฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อกำหนดด้านเทคนิค

(๒)

ความเสียหายที่เกิดจากการกระทำนั้น ซึ่งโดยทั่วไปให้พิจารณาจาก

(ก)

ระดับของความเสียหายที่มีต่อตลาดเงินหรือตลาดทุนหรือต่อลูกค้าหรือบุคคลอื่น

(ข)

ความเสียหายที่เกิดขึ้นนั้น เป็นความเสียหายประเภทที่สามารถคำนวณเป็นตัวเงินได้ (เช่น

การขาดประโยชน์ หรือการเพิ่มขึ้นของต้นทุนหรือค่าใช้จ่าย เป็นต้น)

หรือเป็นความเสียหายที่ไม่สามารถคำนวณเป็นตัวเงินได้ (เช่น

การส่งผลกระทบในเชิงลบต่อความน่าเชื่อถือของตลาดหรือของธุรกิจ)

(๓)

ข้อเท็จจริงอื่นที่เกี่ยวข้อง ซึ่งโดยทั่วไปให้พิจารณาจาก

(ก)

ช่วงระยะเวลาและความถี่ของการกระทำผิด

(ข)

ความผิดดังกล่าวแสดงให้เห็นถึงข้อด้อยของระบบบริหารจัดการหรือระบบควบคุมภายใน

และระบบจัดการหรือระบบควบคุมภายในที่มีข้อด้อยนั้นเป็นระบบที่ใช้ในธุรกิจทั้งหมดหรือธุรกิจบางส่วนของผู้กระทำผิด

(ค)

ความผิดดังกล่าวเกิดขึ้นโดยการกระทำหรือการรับรู้ของบุคคลหรือกลุ่มบุคคลในระดับสูงของนิติบุคคลผู้กระทำผิด

(ง)

เรื่องที่ฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติเป็นเรื่องที่มีประกาศของสำนักงาน ก.ล.ต.

กำหนดแนวทางที่เกี่ยวข้องไว้แล้ว

(จ)

ผู้กระทำผิดแจ้งหรือรายงานความผิดนั้นต่อสำนักงาน ก.ล.ต. ภายในเวลาอันสมควร

และเป็นการให้ข้อมูลทั้งหมดที่ทราบหรือให้ข้อมูลเพียงบางส่วน

ตลอดจนลักษณะการรายงานข้อมูลและเหตุผลที่รายงานข้อมูล

(ฉ)

การเยียวยาความเสียหายของผู้กระทำผิด

หรือการดำเนินการเพื่อป้องกันมิให้เกิดการกระทำความผิดนั้น

(ช)

ระดับของความร่วมมือที่ผู้กระทำผิดให้กับสำนักงาน ก.ล.ต. โดยในกรณีที่ผู้กระทำผิดเป็นนิติบุคคล

ระดับความร่วมมือดังกล่าวหมายความรวมถึง

ความชัดเจนของนิติบุคคลที่กำหนดให้บุคลากรที่เกี่ยวข้องให้ความร่วมมือกับสำนักงาน

ก.ล.ต.

(ซ)

ประวัติการถูกลงโทษทางปกครองของผู้กระทำผิด หรือในกรณีที่ผู้กระทำผิดเป็นนิติบุคคล

ให้หมายความรวมถึงประวัติการถูกลงโทษทางปกครองของบุคลากรที่เกี่ยวข้องกับการกระทำผิดของนิติบุคคลนั้น

(ฌ)

ระดับโทษทางปกครองที่เคยใช้กับผู้กระทำผิดรายอื่นในความผิดทำนองเดียวกันหรือคล้ายคลึงกัน

มาตรา ข้อ ๑๔/๑

ข้อ ๑๔/๑[๓]

การฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามบทบัญญัติที่มีโทษทางปกครอง

หากมิใช่กรณีที่สำนักงาน ก.ล.ต.

เห็นสมควรลงโทษโดยการภาคทัณฑ์หรือการตำหนิโดยเปิดเผยต่อสาธารณชน

ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้

(๑) การฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การประกอบธุรกิจทั่วไป

ให้ลงโทษปรับทางปกครอง

(๒) ให้พิจารณาดำเนินการลงโทษจำกัดการประกอบการ พักการประกอบการ

หรือเพิกถอนใบอนุญาต การจดทะเบียน หรือการให้ความเห็นชอบด้วย

เมื่อการฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามเข้าลักษณะอย่างใดอย่างหนึ่งดังต่อไปนี้

ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสียหายต่อผู้ลงทุนหรือลูกค้า

ต่อระบบการซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้า หรือต่อระบบตลาดทุนโดยรวม

(ก) การขาดจรรยาบรรณในการประกอบธุรกิจอย่างร้ายแรง

(ข) การขาดการบริหารจัดการ

หรือการกำกับดูแลที่เพียงพออย่างมีนัยสำคัญ

เพื่อให้สามารถประกอบธุรกิจได้อย่างมีประสิทธิภาพ

เป็นไปตามกฎหมายและกฎเกณฑ์ที่เกี่ยวข้อง

และมีการปฏิบัติกับผู้ลงทุนหรือลูกค้าอย่างเป็นธรรม หรือ

(ค) การขาดความมั่นคงทางฐานะการเงินเพื่อรองรับการดำเนินธุรกิจ

มาตรา ข้อ ๑๔/๒

ข้อ ๑๔/๒[๔]

การกำหนดค่าปรับทางปกครองให้คำนึงถึงระดับความร้ายแรงของการกระทำในแต่ละกรณี

ทั้งนี้

ให้นำอัตราการเปรียบเทียบปรับทางอาญาสำหรับความผิดตามกฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่มีลักษณะเดียวกัน

มาเป็นฐานในการคำนวณ

การพิจารณาระดับความร้ายแรงของการกระทำความผิดตามวรรคหนึ่ง

ให้พิจารณาตามปัจจัยที่กำหนดในข้อ ๑๔

ในกรณีที่การกระทำความผิดเป็นการจงใจหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงอันเป็นผลให้ผู้กระทำความผิดได้ไปซึ่งประโยชน์ที่มิควรได้โดยชอบด้วยกฎหมาย

หรือทำให้เกิดความเสียหายต่อผู้ลงทุนหรือลูกค้า

ต่อระบบการซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้า หรือต่อระบบตลาดทุนโดยรวม

ให้นำผลประโยชน์ที่ได้รับหรือความเสียหายที่เกิดขึ้นมารวมคำนวณเป็นค่าปรับทางปกครองด้วย

แต่ทั้งนี้ต้องไม่เกินค่าปรับสูงสุดที่กฎหมายกำหนดสำหรับความผิดแต่ละกรรม

คำสั่งลงโทษทางปกครอง

มาตรา ข้อ ๑๕

ข้อ ๑๕ คำสั่งลงโทษทางปกครองให้ทำเป็นหนังสือระบุ

วัน เดือน ปีที่ทำคำสั่ง ลงโทษทางปกครองที่ลง รวมทั้งชื่อ ลายมือชื่อ และตำแหน่ง

ของผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองที่ทำคำสั่ง หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายให้ลงลายมือชื่อ

มาตรา ข้อ ๑๖

ข้อ ๑๖ คำสั่งลงโทษทางปกครองต้องจัดให้มีเหตุผลไว้ด้วย

และเหตุผลนั้นอย่างน้อยต้องประกอบด้วย

(๑)

ข้อเท็จจริงอันเป็นสาระสำคัญ

(๒)

ข้อกฎหมายที่อ้างอิง

(๓)

ข้อพิจารณาและข้อสนับสนุนในการใช้ดุลพินิจ

ความในวรรคหนึ่งไม่ใช้บังคับกับกรณีดังต่อไปนี้

(๑)

เหตุผลนั้นเป็นที่รู้กันอยู่แล้วโดยไม่จำเป็นต้องระบุอีก

(๒)

เป็นกรณีที่ต้องรักษาไว้เป็นความลับ

(๓)

เป็นกรณีเร่งด่วน

แต่ต้องให้เหตุผลเป็นลายลักษณ์อักษรในเวลาอันควรหากผู้ถูกลงโทษร้องขอ

มาตรา ข้อ ๑๗

ข้อ ๑๗ การออกคำสั่งลงโทษทางปกครอง

ผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองอาจกำหนดเงื่อนไขใด ๆ ได้เท่าที่จำเป็นเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ของกฎหมายว่าด้วยสัญญาซื้อขายล่วงหน้า

หรือกฎหมายว่าด้วยทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน

การกำหนดเงื่อนไขตามวรรคหนึ่ง

ให้หมายความรวมถึงการกำหนดเงื่อนไขในกรณีดังต่อไปนี้ตามความเหมาะสมแก่กรณีด้วย

(๑)

การกำหนดให้โทษทางปกครองเริ่มมีผลหรือสิ้นผล ณ เวลาใดเวลาหนึ่ง

(๒)

การกำหนดให้การเริ่มมีผลหรือสิ้นผลของโทษทางปกครองต้องขึ้นอยู่กับเหตุการณ์ในอนาคตที่ไม่แน่นอน

(๓)

การกำหนดให้ผู้ถูกลงโทษกระทำการหรืองดเว้นกระทำการเพื่อแก้ไขหรือป้องกันมิให้เกิดการฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยสัญญาซื้อขายล่วงหน้า

หรือกฎหมายว่าด้วยทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน ซ้ำอีกได้

มาตรา ข้อ ๑๘

ข้อ ๑๘ คำสั่งลงโทษทางปกครองให้มีผลใช้ยันต่อผู้ถูกลงโทษตั้งแต่ขณะที่ผู้ถูกลงโทษได้รับแจ้งเป็นต้นไป

การอุทธรณ์

มาตรา ข้อ ๑๙

ข้อ ๑๙ การอุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางปกครองของสำนักงาน

ก.ล.ต. หรือคณะกรรมการพิจารณาโทษทางปกครอง ตามมาตรา ๑๒๔

แห่งพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. ๒๕๔๖ หรือมาตรา ๗๖

แห่งพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. ๒๕๕๐

ให้ผู้อุทธรณ์ยื่นต่อสำนักงาน ก.ล.ต. ตามกำหนดเวลาดังต่อไปนี้

(๑)

ภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับแจ้งคำสั่งดังกล่าว

ในกรณีที่เป็นการอุทธรณ์คำสั่งที่ออกตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ.

๒๕๔๖

(๒)

ภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับแจ้งคำสั่งดังกล่าว

ในกรณีที่เป็นการอุทธรณ์คำสั่งที่ออกตามพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน

พ.ศ. ๒๕๕๐

ในการยื่นอุทธรณ์ตามวรรคหนึ่ง

ผู้อุทธรณ์อาจยื่นด้วยตนเอง หรืออาจส่งทางไปรษณีย์ลงทะเบียนก็ได้

และเพื่อประโยชน์ในการนับระยะเวลายื่นอุทธรณ์ในกรณีการยื่นอุทธรณ์โดยทางไปรษณีย์

ให้ถือว่าวันที่เจ้าพนักงานไปรษณีย์ต้นทางประทับตราไปรษณียากรบนซองหนังสืออุทธรณ์เป็นวันยื่นอุทธรณ์

มาตรา ข้อ ๒๐

ข้อ ๒๐ คำอุทธรณ์ต้องทำเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้อุทธรณ์

โดยระบุเรื่องอันเป็นเหตุให้ต้องอุทธรณ์

เหตุผลที่เป็นข้อโต้แย้งว่าไม่เห็นด้วยกับคำสั่งลงโทษทางปกครองอย่างชัดเจน

และต้องมีข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายที่อ้างอิงประกอบด้วย

บรรดาเอกสารต่าง

ๆ

ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องที่อุทธรณ์ซึ่งผู้อุทธรณ์เห็นว่าอาจเป็นประโยชน์ต่อการพิจารณาอุทธรณ์

ให้ผู้อุทธรณ์แนบเอกสารดังกล่าวมาพร้อมกับคำอุทธรณ์ด้วย

มาตรา ข้อ ๒๑

ข้อ ๒๑[๕]

ให้ส่วนงานที่มีหน้าที่พิจารณาอุทธรณ์ตรวจคำอุทธรณ์

ถ้าเห็นว่าคำอุทธรณ์ไม่มีรายการตามข้อ ๒๐

ให้เสนอเลขาธิการเพื่อมีคำสั่งให้ผู้อุทธรณ์แก้ไขภายในระยะเวลาที่กำหนด

ในกรณีที่ส่วนงานที่มีหน้าที่พิจารณาอุทธรณ์เห็นว่าคำอุทธรณ์มิได้ยื่นภายในระยะเวลาที่กำหนดตามข้อ

๑๙ หรือในกรณีที่เลขาธิการได้มีคำสั่งตามวรรคหนึ่งแล้ว แต่ผู้อุทธรณ์มิได้ดำเนินการภายในระยะเวลาที่กำหนด

ให้นำเสนอคณะกรรมการ ก.ล.ต. เพื่อมีคำสั่งไม่รับคำอุทธรณ์ไว้พิจารณา

แล้วมีหนังสือแจ้งผู้อุทธรณ์ทราบต่อไป

มาตรา ข้อ ๒๒

ข้อ ๒๒[๖]

เมื่อส่วนงานที่มีหน้าที่พิจารณาอุทธรณ์ตรวจคำอุทธรณ์แล้ว

ไม่มีกรณีตามข้อ ๒๑ หรือผู้อุทธรณ์ได้ดำเนินการแก้ไขคำอุทธรณ์ภายในระยะเวลาที่กำหนดตามคำสั่งของเลขาธิการตามข้อ

๒๑ วรรคหนึ่ง แล้ว ให้ส่วนงานที่มีหน้าที่พิจารณาอุทธรณ์ลงทะเบียนรับคำอุทธรณ์

และออกใบรับอุทธรณ์ให้ผู้อุทธรณ์ หรือมีหนังสือแจ้งการรับอุทธรณ์ให้ผู้อุทธรณ์ทราบ

แล้วแต่กรณี

ใบรับอุทธรณ์หรือหนังสือแจ้งการรับอุทธรณ์ตามวรรคหนึ่ง

ต้องมีข้อความแสดงถึงวัน เดือน ปี ที่รับอุทธรณ์

มาตรา ข้อ ๒๓

ข้อ ๒๓[๗]

เมื่อได้ลงทะเบียนรับคำอุทธรณ์แล้ว

ให้ส่วนงานที่มีหน้าที่พิจารณาอุทธรณ์จัดทำบันทึกการพิจารณาคำอุทธรณ์

โดยระบุเรื่องหรือข้อโต้แย้งที่ผู้อุทธรณ์ยกขึ้นเป็นเหตุแห่งการอุทธรณ์อย่างชัดเจนและครบถ้วนทุกประเด็น

และให้แสดงเหตุผลหรือข้อพิจารณาในการมีคำสั่งลงโทษทางปกครองอันเป็นเหตุให้มีการอุทธรณ์นั้นด้วย

แล้วเสนอคำอุทธรณ์และบันทึกการพิจารณาคำอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการ ก.ล.ต. เพื่อพิจารณา

มาตรา ข้อ ๒๔

ข้อ ๒๔ ในการพิจารณาอุทธรณ์ คณะกรรมการ ก.ล.ต.

จะพิจารณาอุทธรณ์ให้แล้วเสร็จภายในหกสิบวันนับแต่วันที่สำนักงาน ก.ล.ต.

ได้รับคำอุทธรณ์

ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นไม่อาจพิจารณาอุทธรณ์ให้แล้วเสร็จภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง

คณะกรรมการ ก.ล.ต.

อาจขยายระยะเวลาพิจารณาอุทธรณ์ออกไปได้ไม่เกินสามสิบวันนับแต่วันที่ครบกำหนดเวลาดังกล่าว

ในการนี้ ให้สำนักงาน ก.ล.ต.

มีหนังสือแจ้งให้ผู้อุทธรณ์ทราบก่อนครบกำหนดเวลาดังกล่าวด้วย

มาตรา ข้อ ๒๕

ข้อ ๒๕ ในการพิจารณาอุทธรณ์ คณะกรรมการ ก.ล.ต.

สามารถพิจารณาทบทวนคำสั่งลงโทษทางปกครองได้ทั้งปัญหาข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย

รวมตลอดถึงความเหมาะสมของการทำคำสั่งลงโทษทางปกครอง โดยอาจขอให้ผู้อุทธรณ์หรือสำนักงาน

ก.ล.ต.

จัดส่งเอกสารหลักฐานเพิ่มเติมหรือชี้แจงข้อเท็จจริงอันเกี่ยวกับเรื่องที่อุทธรณ์เพิ่มเติมภายในระยะเวลาที่กำหนด

หรือรับฟังความคิดเห็นจากผู้อุทธรณ์หรือบุคคลใดตามที่เห็นสมควรด้วยก็ได้

มาตรา ข้อ ๒๖

ข้อ ๒๖ ในกรณีที่คณะกรรมการ ก.ล.ต. เห็นสมควรให้ผู้อุทธรณ์เข้าแถลงด้วยวาจา

ให้สำนักงาน ก.ล.ต. แจ้งกำหนดนัดให้ผู้อุทธรณ์ทราบล่วงหน้าไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน

เว้นแต่เป็นกรณีที่มีความจำเป็นเร่งด่วน อาจแจ้งกำหนดนัดล่วงหน้าน้อยกว่านั้นก็ได้

ในการเข้าแถลงด้วยวาจา

ผู้อุทธรณ์จะต้องยื่นหนังสือสรุปคำแถลงต่อคณะกรรมการ ก.ล.ต. อย่างช้าในวันที่กำหนดให้มีการแถลงด้วยวาจานั้น

ทั้งนี้

หนังสือสรุปคำแถลงจะยกข้อเท็จจริงที่ไม่เคยยกขึ้นอ้างในอุทธรณ์ไม่ได้

เว้นแต่เป็นข้อเท็จจริงที่เป็นประเด็นสำคัญในการอุทธรณ์

ซึ่งผู้อุทธรณ์สามารถพิสูจน์ได้ว่ามีเหตุจำเป็นหรือพฤติการณ์พิเศษที่ทำให้ไม่อาจเสนอข้อเท็จจริงดังกล่าวได้ก่อนหน้านั้น

คำแถลงด้วยวาจาของผู้อุทธรณ์ต้องกระชับและอยู่ในประเด็น

โดยไม่อาจยกข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายอื่นนอกจากที่ปรากฏในคำแถลงเป็นหนังสือ

มิฉะนั้นคณะกรรมการ ก.ล.ต. อาจไม่อนุญาตให้แถลงด้วยวาจา

มาตรา ข้อ ๒๗

ข้อ ๒๗ เพื่อประโยชน์ในการพิจารณาอุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางปกครอง

คณะกรรมการ ก.ล.ต. อาจมอบหมายให้กรรมการคนหนึ่ง หรือคณะบุคคลคณะหนึ่ง

ซึ่งประกอบด้วยบุคคลที่คณะกรรมการ ก.ล.ต. แต่งตั้งจำนวนไม่เกินสามคน

ให้มีหน้าที่สรุปข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย พร้อมทั้งเสนอความเห็นในเรื่องที่อุทธรณ์ต่อคณะกรรมการ

ก.ล.ต. เพื่อประกอบการพิจารณาก็ได้

ในกรณีที่คณะกรรมการ

ก.ล.ต. ไม่ได้มอบหมายให้กรรมการคนใดหรือคณะบุคคลใดทำหน้าที่ไว้ตามวรรคหนึ่ง

หรือเป็นกรณีที่มีการมอบหมายตามวรรคหนึ่งแล้ว

แต่เรื่องที่อุทธรณ์ต้องอาศัยผู้เชี่ยวชาญเฉพาะ ให้ประธานกรรมการ ก.ล.ต. หรือรองประธานกรรมการ

ก.ล.ต. ที่ประธานกรรมการ ก.ล.ต. มอบหมาย

มีอำนาจพิจารณาแต่งตั้งกรรมการหรือคณะบุคคลตามวรรคหนึ่งแทนคณะกรรมการ ก.ล.ต.

มาตรา ข้อ ๒๘

ข้อ ๒๘ เมื่อคณะกรรมการ ก.ล.ต.

พิจารณาอุทธรณ์เสร็จสิ้นแล้ว ให้สำนักงาน ก.ล.ต. มีหนังสือแจ้งผลการพิจารณาดังกล่าวให้ผู้อุทธรณ์ทราบพร้อมด้วยเหตุผล

ทั้งนี้ ให้นำข้อ ๑๖

มาใช้บังคับโดยอนุโลม

มาตรา ข้อ ๒๙

ข้อ ๒๙ การยื่นอุทธรณ์ไม่เป็นเหตุให้ทุเลาการบังคับตามคำสั่งลงโทษทางปกครอง

แต่ผู้อุทธรณ์อาจยื่นคำขอทุเลาการบังคับดังกล่าวมาพร้อมกับการยื่นอุทธรณ์ได้

โดยชี้แจงเหตุผลอันเป็นความจำเป็นเร่งด่วนในการขอทุเลาการบังคับดังกล่าว

ให้ส่วนงานที่มีหน้าที่พิจารณาอุทธรณ์พิจารณาคำขอตามวรรคหนึ่งเป็นการเร่งด่วน

และรีบทำความเห็นเสนอคณะกรรมการ ก.ล.ต. เพื่อพิจารณาต่อไป และให้นำข้อ ๒๗

มาใช้บังคับโดยอนุโลม[๘]

ในกรณีที่คณะกรรมการ

ก.ล.ต. พิจารณาแล้วเห็นว่ากรณีเป็นเรื่องที่มีความจำเป็นเร่งด่วนและคำขอนั้นมีเหตุสมควรอันแท้จริง

จะมีคำสั่งตามที่เห็นสมควรโดยจะกำหนดเงื่อนไขใด ๆ ตามที่จำเป็นด้วยก็ได้

และให้สำนักงาน ก.ล.ต. มีหนังสือแจ้งผลการพิจารณาให้ผู้อุทธรณ์ทราบ

ประกาศ ณ วันที่ ๑๓

ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๑

วิจิตร สุพินิจ

ประธานกรรมการ

คณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์

ประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์

ที่ กค. ๒/๒๕๕๔ เรื่อง การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ.

๒๕๔๖ และพระราชบัญญัติทรัสต์ เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. ๒๕๕๐ (ฉบับที่ ๒)[๙]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการออกประกาศฉบับนี้

คือ เพื่อผ่อนคลายให้สำนักงาน ก.ล.ต. มอบหมายให้ส่วนงานใดปฏิบัติงานธุรการเพื่อคณะกรรมการพิจารณาโทษทางปกครองได้

และเพื่อเพิ่มหลักเกณฑ์ในการพิจารณากำหนดโทษทางปกครองให้สอดคล้องกับลักษณะของความผิด

รวมทั้งหลักเกณฑ์ในการกำหนดค่าปรับทางปกครอง

จึงจำเป็นต้องออกประกาศนี้

ประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์

ที่ กค. ๔/๒๕๕๕ เรื่อง การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ.

๒๕๔๖ และพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. ๒๕๕๐ (ฉบับที่ ๓)[๑๐]

ปณตภร/ผู้จัดทำ

๒๙ มิถุนายน ๒๕๕๕

[๑] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๑๘๒ ง/หน้า ๑๐๕/๒๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๑

[๒] ข้อ ๗

แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กค. ๒/๒๕๕๔

เรื่อง การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. ๒๕๔๖ และพระราชบัญญัติทรัสต์

เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. ๒๕๕๐ (ฉบับที่ ๒)

[๓] ข้อ ๑๔/๑ เพิ่มโดยประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์

ที่ กค. ๒/๒๕๕๔ เรื่อง การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ.

๒๕๔๖ และพระราชบัญญัติทรัสต์ เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. ๒๕๕๐ (ฉบับที่ ๒)

[๔] ข้อ ๑๔/๒ เพิ่มโดยประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์

ที่ กค. ๒/๒๕๕๔ เรื่อง การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ.

๒๕๔๖ และพระราชบัญญัติทรัสต์ เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. ๒๕๕๐ (ฉบับที่ ๒)

[๕] ข้อ ๒๑

แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กค. ๔/๒๕๕๕

เรื่อง การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. ๒๕๔๖ และพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน

พ.ศ. ๒๕๕๐ (ฉบับที่ ๓)

[๖] ข้อ ๒๒

แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กค. ๔/๒๕๕๕

เรื่อง การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. ๒๕๔๖ และพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน

พ.ศ. ๒๕๕๐ (ฉบับที่ ๓)

[๗] ข้อ ๒๓

แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กค. ๔/๒๕๕๕

เรื่อง การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. ๒๕๔๖ และพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน

พ.ศ. ๒๕๕๐ (ฉบับที่ ๓)

[๘] ข้อ ๒๙ วรรคสอง

แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กค. ๔/๒๕๕๕

เรื่อง การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. ๒๕๔๖ และพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน

พ.ศ. ๒๕๕๐ (ฉบับที่ ๓)

[๙] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๑๒๘/ตอนพิเศษ ๒๕ ง/หน้า ๔๑/๒ มีนาคม ๒๕๕๔

[๑๐] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๑๒๙/ตอนพิเศษ ๘๐ ง/หน้า ๑๑/๑๔ พฤษภาคม ๒๕๕๕