ระเบียบกระทรวงกลาโหม ว่าด้วยการคุ้มครองพยานในคดีอาญา (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562

• จำนวนมาตรา: 7

มาตรา อารัมภบท

ระเบียบกระทรวงกลาโหม

ว่าด้วยการคุ้มครองพยานในคดีอาญา

(ฉบับที่ ๔)

พ.ศ. ๒๕๖๒[๑]

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมระเบียบกระทรวงกลาโหมว่าด้วยการคุ้มครองพยานในคดีอาญา

ให้เหมาะสมยิ่งขึ้น

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา

๕ และมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองพยานในคดีอาญา พ.ศ. ๒๕๔๖ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม

จึงวางระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า

“ระเบียบกระทรวงกลาโหมว่าด้วยการคุ้มครองพยานในคดีอาญา (ฉบับที่

๔) พ.ศ. ๒๕๖๒”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ ให้ยกเลิกความในบทนิยามคำว่า

“คณะกรรมการ” ในข้อ ๓ แห่งระเบียบกระทรวงกลาโหมว่าด้วยการคุ้มครองพยานในคดีอาญา พ.ศ.

๒๕๔๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“คณะกรรมการ”

หมายความว่า คณะกรรมการคุ้มครองพยานกระทรวงกลาโหม หรือคณะกรรมการคุ้มครองพยานมณฑลทหาร”

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๖ แห่งระเบียบกระทรวงกลาโหมว่าด้วยการคุ้มครองพยานในคดีอาญา

พ.ศ. ๒๕๔๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบกระทรวงกลาโหมว่าด้วยการคุ้มครองพยานในคดีอาญา

(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๔ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“ข้อ ๑๖

ให้มีคณะกรรมการคุ้มครองพยานกระทรวงกลาโหม

ประกอบด้วย เจ้ากรมพระธรรมนูญหรือผู้แทนเป็นประธานกรรมการ ผู้แทนสำนักตุลาการทหาร กรมพระธรรมนูญ

ผู้แทนสำนักงานอัยการทหาร กรมพระธรรมนูญ ผู้แทนกองสงเคราะห์ทางกฎหมาย กรมพระธรรมนูญ

ผู้แทนสำนักนโยบายและแผนกลาโหม ผู้แทนกรมเสมียนตรา ผู้แทนสำนักงบประมาณกลาโหม ผู้แทนกองบัญชาการกองทัพไทย ผู้แทนกองทัพบก ผู้แทนกองทัพเรือ

ผู้แทนกองทัพอากาศ หน่วยละหนึ่งคนเป็นกรรมการ และผู้อำนวยการกองคุ้มครองพยาน

กรมพระธรรมนูญ เป็นกรรมการและเลขานุการ ให้ประธานกรรมการแต่งตั้งข้าราชการกรมพระธรรมนูญเป็นผู้ช่วยเลขานุการจำนวนตามความเหมาะสม

ให้มีเขตอำนาจไม่จำกัดพื้นที่

ให้มีคณะกรรมการคุ้มครองพยานมณฑลทหาร

ประกอบด้วยเจ้าหน้าที่ซึ่งปฏิบัติราชการประจำในเขตพื้นที่มณฑลทหาร มีจำนวนตามความเหมาะสม

ในแต่ละคณะกรรมการให้มีเลขานุการคณะละหนึ่งคน มีเขตอำนาจเหนือพื้นที่ซึ่งกำหนดโดยกฎกระทรวงออกตามความในกฎหมายว่าด้วยการจัดระเบียบราชการกระทรวงกลาโหม

ทุกมณฑลทหารให้มีสำนักงานคุ้มครองพยานมณฑลทหารหนึ่งแห่ง

เว้นแต่มณฑลทหารที่เป็นที่ตั้งกรมพระธรรมนูญ

ให้กองคุ้มครองพยาน

กรมพระธรรมนูญ เป็นสำนักงานในส่วนกลาง”

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๒๙/๑ แห่งระเบียบกระทรวงกลาโหมว่าด้วยการคุ้มครองพยานในคดีอาญา

พ.ศ. ๒๕๔๘

“ข้อ ๒๙/๑

ในกรณีที่คณะกรรมการเห็นสมควรให้ความคุ้มครองพยานนอกเขตพื้นที่ความรับผิดชอบ

ให้เลขานุการแจ้งประสานให้คณะกรรมการที่อยู่ในเขตพื้นที่ที่จะขอให้ความคุ้มครองพยานทราบเพื่อพิจารณาตามอำนาจหน้าที่ต่อไป”

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ ให้ยกเลิกความในข้อ

๓๕ ข้อ ๓๖ และข้อ ๓๗ แห่งระเบียบกระทรวงกลาโหมว่าด้วยการคุ้มครองพยานในคดีอาญา

พ.ศ. ๒๕๔๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“ข้อ ๓๕ ในกรณีตามข้อ ๒๖ ให้เลขานุการรีบมีหนังสือแจ้งประสานขอความร่วมมือไปยังหน่วยงานอื่นของรัฐนั้นช่วยคุ้มครองพยาน

พร้อมแจ้งยืนยันการเบิกจ่ายงบประมาณการคุ้มครองพยานให้หน่วยงานดังกล่าว แล้วรีบแจ้งผลการประสานขอความร่วมมือให้ประธานกรรมการและคณะกรรมการคุ้มครองพยานกระทรวงกลาโหมทราบภายในเจ็ดวัน

มาตรา ข้อ ๓๖

ข้อ ๓๖ ในกรณีที่หน่วยงานอื่นของรัฐประสานขอความร่วมมือให้กระทรวงกลาโหมช่วยคุ้มครองพยาน

ให้หน่วยงานอื่นของรัฐยื่นคำขอต่อเลขานุการคณะกรรมการคุ้มครองพยานกระทรวงกลาโหม ตามแบบท้ายระเบียบนี้

และให้คณะกรรมการคุ้มครองพยานกระทรวงกลาโหมพิจารณาให้ความร่วมมือตามความจำเป็นและเหมาะสม

ทั้งนี้ โดยคำนึงถึงขีดความสามารถในการรองรับภารกิจคุ้มครองพยานเป็นสำคัญและหน่วยงานอื่นของรัฐที่ร้องขอได้แจ้งยืนยันการเบิกจ่ายงบประมาณในการคุ้มครองพยานมาให้กระทรวงกลาโหมแล้ว

มาตรา ข้อ ๓๗

ข้อ ๓๗ การคุ้มครองพยานตามมาตรการทั่วไปสำหรับคดีที่ไม่อยู่ในอำนาจศาลทหารกระทรวงกลาโหมให้ความร่วมมือช่วยคุ้มครองเฉพาะพยานหรือบุคคลที่จะเข้ารับการคุ้มครองนั้นเป็นบุคคลที่อยู่ในอำนาจศาลทหาร เว้นแต่กระทรวงยุติธรรมร้องขอให้ช่วยคุ้มครองบุคคลที่มิได้อยู่ในอำนาจศาลทหารก็ให้กระทรวงกลาโหมให้ความร่วมมือช่วยคุ้มครองบุคคลที่มิได้อยู่ในอำนาจศาลทหารได้”

บทเฉพาะกาล

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ ให้ยกเลิกความในวรรคสองของข้อ

๓๘ แห่งระเบียบกระทรวงกลาโหมว่าด้วยการคุ้มครองพยานในคดีอาญา พ.ศ. ๒๕๔๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“ให้นำความในข้อ

๓๗ มาใช้บังคับกับการให้ความร่วมมือช่วยคุ้มครองพยานตามมาตรการพิเศษตามวรรคหนึ่งโดยอนุโลม”

ประกาศ ณ วันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ.

๒๕๖๒

พลเอก ประวิตร วงษ์สุวรรณ

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม

พัชรภรณ์/ธนบดี/จัดทำ

๑๗ กันยายน ๒๕๖๓

สุภาทิพย์/ตรวจ

๒๘ กันยายน ๒๕๖๓

[๑]

ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๖/ตอนพิเศษ ๖๑ ง/หน้า ๑/๑๓ มีนาคม

๒๕๖๒