ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง เรื่อง การกำจัดสิ่งปฏิกูลและขยะมูลฝอย พ.ศ. 2559

• จำนวนมาตรา: 36

มาตรา อารัมภบท

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง

เรื่อง

การกำจัดสิ่งปฏิกูลและขยะมูลฝอย

พ.ศ. ๒๕๕๙[๑]

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง

ว่าด้วยการกำจัดสิ่งปฏิกูลและขยะมูลฝอย

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา

๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗

ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)

พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๒๐ มาตรา ๔๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ และมาตรา ๖๕

แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

องค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรงโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรงและนายอำเภอวิเชียรบุรี

จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า

“ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง เรื่อง การกำจัดสิ่งปฏิกูลและขยะมูลฝอย

พ.ศ. ๒๕๕๙”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรงนับแต่วันที่ได้ประกาศไว้โดยเปิดเผย

ณ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรงเป็นต้นไป

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ ในข้อบัญญัตินี้

“สิ่งปฏิกูล”

หมายความว่า อุจจาระหรือปัสสาวะ และหมายความรวมถึงสิ่งอื่นใด

ซึ่งเป็นสิ่งโสโครกหรือมีกลิ่นเหม็น

“ขยะมูลฝอย”

หมายความว่า เศษกระดาษ เศษผ้า เศษอาหาร เศษสินค้า ถุงพลาสติก ภาชนะที่ใส่อาหาร

เถ้า มูลสัตว์หรือซากสัตว์ รวมตลอดถึงสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนน

ตลอดที่เลี้ยงสัตว์หรือที่อื่น และหมายความรวมตลอดถึงขยะมูลฝอยติดเชื้อ

ขยะมูลฝอยที่เป็นพิษ หรืออันตรายจากชุมชน

“ที่หรือทางสาธารณะ”

หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชน

และประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

“อาคาร”

หมายความว่า ตึก บ้าน เรือน โรง ร้าน แพ คลังสินค้า สำนักงาน

หรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่น ซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได้

“เจ้าพนักงานท้องถิ่น”

หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง

“เจ้าพนักงานสาธารณสุข”

หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข

ให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

“พนักงานเจ้าหน้าที่”

หมายความว่า พนักงานที่ได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ให้ปฏิบัติหน้าที่ตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.๒๕๓๕

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ห้ามผู้ใดถ่ายเท ทิ้งหรือทำให้มีสิ่งปฏิกูล

และขยะมูลฝอยในที่หรือทางสาธารณะ เป็นต้นว่า ถนน ตรอก ซอย แม่น้ำ คลองคู สระน้ำ

บ่อน้ำ เว้นแต่ในที่ซึ่งองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง จัดตั้งไว้ให้โดยเฉพาะ

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ ห้ามผู้ใดนำสิ่งปฏิกูลไปในที่หรือทางสาธารณะ

เว้นแต่จะได้ใส่ภาชนะหรือที่เก็บมิดชิดไม่ให้มีสิ่งปฏิกูลหรือกลิ่นเหม็นรั่วออกมาข้างนอก

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ ห้ามผู้ใดทำการถ่ายเทขนหรือเคลื่อนย้ายสิ่งปฏิกูล

และขยะมูลฝอยในถังรับ รถขน เรือขน สถานที่เทเก็บหรือพักสิ่งปฏิกูล

และขยะมูลฝอยขององค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง

เว้นแต่เป็นการกระทำของพนักงานหรือเจ้าหน้าที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ ห้ามผู้ใดทำการขน ถ่าย เท คุ้ย

เขี่ยหรือขุดขยะมูลฝอยในที่รองรับ รถขน เรือขนหรือสถานที่พักขยะมูลฝอยใด ๆ

ขององค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง

เว้นแต่เป็นการกระทำของพนักงานหรือเจ้าหน้าที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด

ๆ ต้องจัดให้มีที่รองรับสิ่งปฏิกูลและขยะมูลฝอยในอาคารหรือสถานที่นั้น ๆ

ให้ถูกต้องตามสุขลักษณะ

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙ ที่รองรับสิ่งปฏิกูล

และขยะมูลฝอยต้องเป็นภาชนะปิดมิดชิดไม่รั่วไม่ซึม

และไม่มีกลิ่นเหม็นรั่วออกมาข้างนอก

และที่รองรับขยะมูลฝอยต้องไม่รั่วมีฝาปิดมิดชิดกันแมลง และสัตว์

ซึ่งได้ทำตามแบบที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นชอบ

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐ เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด

ๆ ต้องรักษาบริเวณอาคาร หรือสถานที่นั้น ไม่ให้มีการถ่าย เท หรือทิ้งสิ่งปฏิกูล

และขยะมูลฝอยในประการที่ขัดต่อสุขลักษณะ

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑ ห้ามเจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด

ๆ ทำการกำจัดสิ่งปฏิกูลและขยะมูลฝอยอันอาจทำให้เกิดมลภาวะที่เป็นพิษ เช่น ควัน

กลิ่นหรือแก๊สเป็นต้น

เว้นแต่จะได้กระทำโดยวิธีการที่ถูกสุขลักษณะหรือกระทำตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือเจ้าพนักงานท้องถิ่น

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒ ถ้าเจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นว่าอาคารหรือสถานที่ใดควรทำการเก็บ

ขนสิ่งปฏิกูลและขยะมูลฝอยไปทำการกำจัดให้ถูกต้องด้วยสุขลักษณะยิ่งขึ้นเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะแจ้งเป็นหนังสือไปยังเจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารสถานที่หรือบริเวณนั้น

ๆ ให้ทราบล่วงหน้าไม่น้อยกว่าสิบห้าวัน

หรือเมื่อได้ทำการปิดประกาศไว้ในที่เปิดเผยกำหนดบริเวณที่ต้องทำการเก็บ

ขนสิ่งปฏิกูล และขยะมูลฝอยไม่น้อยกว่าสามแห่งเป็นเวลาไม่น้อยกว่าสิบห้าวันนับแต่วันประกาศแล้ว

เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด ๆ

จะต้องให้เจ้าหน้าที่ของเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือบุคคลผู้ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นเก็บ ขนสิ่งปฏิกูล

และขยะมูลฝอยจากอาคารสถานที่หรือบริเวณนั้น ๆ ซึ่งตนเป็นเจ้าของหรือครอบครองอยู่โดยเสียค่าธรรมเนียมเก็บขนตามอัตราที่ได้กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

มาตรา ข้อ ๑๓

ข้อ ๑๓ อาคารชั่วคราวของคนงานก่อสร้าง

ต้องจัดให้มีที่รองรับสิ่งปฏิกูล

และขยะมูลฝอยและให้เจ้าของหรือผู้ควบคุมอาคารดังกล่าวต้องปฏิบัติให้ถูกต้องด้วยลักษณะเกี่ยวกับการเก็บ

ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือขยะมูลฝอยดังนี้

(๑)

ผู้จัดสร้างอาคารชั่วคราวสำหรับคนงานก่อสร้างต้องปฏิบัติ ดังต่อไปนี้

(๑.๑)

ต้องจัดให้มีส้วมที่ถูกสุขลักษณะตามข้อกำหนด ต่อไปนี้

(๑.๑.๑)

ตัวเรือนส้วมต้องแข็งแรง และมิดชิด

(๑.๑.๒) พื้นที่ภายในห้องส้วมต้องไม่น้อยกว่า ๐.๙๐ ตารางเมตรต่อ

๑ ที่นั่งและต้องมีความกว้างไม่น้อยกว่า ๐.๙๐ เมตร

(๑.๑.๓)

พื้นห้องส้วมทำด้วยวัสดุแข็งแรงทำความสะอาดง่ายมีความลาดเอียงอย่างน้อย ๑ ต่อ ๒๐

และต้องมีจุดระบายน้ำทิ้งอยู่ในตำแหน่งต่ำสุดของพื้นห้อง

(๑.๑.๔)

ห้องส้วมต้องมีช่องระบายอากาศอย่างน้อย ๑๐% ของพื้นที่ห้อง

และมีแสงสว่างภายในห้องอย่างน้อย ๕ ฟุตเทียน

(๑.๑.๕)

มีหัวส้วมชนิดสามารถป้องกันกลิ่น และแมลงพาหะนำโรคได้ด้วยน้ำ

(๑.๑.๖)

มีท่อระบายอุจจาระขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางอย่างน้อย ๔ นิ้ว และวางลาดเอียงอย่างน้อย ๑

ต่อ ๑๐ ระบายอุจจาระจากหัวส้วมลงสู่ระบบบำบัดน้ำเสียหรือบ่อเกรอะซึ่งน้ำไม่สามารถซึมเข้า

– ออกได้ และมีความจุอย่างน้อย ๐.๗๕ ลูกบาศก์เมตร

ก่อนปล่อยลงสู่บ่อซึมหรือร่องซึมใต้พื้นดินหรือถังกรองหรืออื่น ๆ ในลักษณะเดียวกัน

(๑.๑.๗)

ที่ฐานส้วมต้องมีท่อระบายอากาศ ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง อย่างน้อย ๑ นิ้ว

สูงเหนือหลังคาส้วม

(๑.๑.๘)

มีน้ำสำหรับราดส้วมอย่างเพียงพอ

(๑.๒)

ต้องจัดให้มีส้วมที่ถูกสุขลักษณะในปริมาณที่เพียงพอกับจำนวนคนงาน คือส้วม ๑ ที่

ต่อคนงาน ๒๕ คน

(๑.๓)

ต้องจัดให้มีถังขยะที่ไม่รั่วซึม และมีฝาปิดทุกครอบครัว

และมีที่รองรับขยะรวมขนาดความจุ ๒๐๐ ลิตรต่อ ๖๐ คนต่อวัน และมีการปกปิดป้องกันสัตว์พาหะนำโรคได้

(๒)

ผู้ครอบครองอาคาร (คนงานก่อสร้าง) ต้องปฏิบัติ ดังต่อไปนี้

(๒.๑)

กรณีส้วมแตกชำรุดหรือเต็มจนอาจเป็นเหตุให้เกิดการแพร่กระจายของสิ่งปฏิกูลต้องดำเนินการซ่อมแซมหรือดำเนินการดูดส้วม

แล้วแต่กรณี

(๒.๒)

ต้องรักษาความสะอาดส้วมห้ามถ่ายอุจจาระปัสสาวะนอกส้วม

(๒.๓)

ต้องเก็บกวาดขยะขยะมูลฝอยลงถังขยะโดยเฉพาะขยะเปียกต้องเก็บในถังขยะที่มีฝาปิดหรืออาจเก็บในถุงพลาสติก

มาตรา ข้อ ๑๔

ข้อ ๑๔ เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่หรือบริเวณใด

ๆ ซึ่งอยู่นอกบริเวณเก็บขนสิ่งปฏิกูลและขยะมูลฝอยตามข้อ ๑๓ ต้องกำจัดสิ่งปฏิกูลและขยะมูลฝอยตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือเจ้าพนักงานท้องถิ่น

โดยการเผาฝังหรือโดยวิธีอื่นใดที่ไม่ขัดต่อสุขลักษณะกิจการรับทำการเก็บขนหรือกำจัดสิ่งปฏิกูล

และขยะมูลฝอย

มาตรา ข้อ ๑๕

ข้อ ๑๕ ห้ามผู้ใดดำเนินกิจการรับทำการเก็บขนหรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือขยะมูลฝอย

โดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการ

เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจาก เจ้าพนักงานท้องถิ่น

มาตรา ข้อ ๑๖

ข้อ ๑๖ ผู้ใดประสงค์จะดำเนินกิจการรับทำการเก็บขนหรือกำจัดสิ่งปฏิกูลและขยะมูลฝอย

โดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยรับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการ ให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบ

สม.๑ ต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นพร้อมกับหลักฐานต่าง ๆ

ตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรงกำหนดดังนี้

(๑)

บัตรประจำตัวพร้อมสำเนาที่รับรองถูกต้อง

(๒)

ทะเบียนบ้านพร้อมสำเนาที่รับรองถูกต้อง

(๓)

สำเนาหนังสือรับรองการจดทะเบียนนิติบุคคล พร้อมแสดงบัตรประจำตัวประชาชนของผู้แทนนิติบุคคล

(ในกรณีที่ผู้ขออนุญาตเป็นนิติบุคคล)

(๔)

หนังสือมอบอำนาจในกรณีที่เจ้าของกิจการไม่มายื่นขอรับใบอนุญาตด้วยตนเอง

(๕)

ใบรับรองแพทย์

มาตรา ข้อ ๑๗

ข้อ ๑๗ คุณสมบัติของผู้ขออนุญาตดำเนินกิจการรับทำการเก็บขนหรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือขยะมูลฝอยตลอดจนหลักเกณฑ์วิธีการ

และเงื่อนไขในการขอ และการออกใบอนุญาต

ให้เป็นไปตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรงกำหนด

มาตรา ข้อ ๑๘

ข้อ ๑๘ เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้รับคำขอรับใบอนุญาตให้ตรวจสอบความถูกต้อง

และความสมบูรณ์ของคำขอ หากปรากฏว่าผู้ขออนุญาตปฏิบัติถูกต้องตามหลักเกณฑ์วิธีการ

และเงื่อนไขที่กำหนดไว้แล้ว

และเป็นกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นสมควรให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นออกใบอนุญาต

ตามแบบ สม.๒

มาตรา ข้อ ๑๙

ข้อ ๑๙ ผู้ได้รับอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตพร้อมกับชำระค่าธรรมเนียมตามอัตราค่าธรรมเนียมที่กำหนดท้ายข้อบัญญัตินี้ภายในกำหนดสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

หากมิได้มารับใบอนุญาต และชำระค่าธรรมเนียมภายในระยะเวลาที่กำหนดจะถือว่าสละสิทธิ์

มาตรา ข้อ ๒๐

ข้อ ๒๐ ในการให้บริการตามใบอนุญาตผู้รับใบอนุญาตต้องทำสัญญาเป็นหนังสือกับผู้รับบริการทุกราย

โดยสัญญาดังกล่าวอย่างน้อยต้องระบุถึงอัตราค่าบริการระยะเวลาในการให้บริการและความรับผิดชอบในกรณีผิดสัญญาโดยส่งสำเนาสัญญา

และใบเสร็จรับเงินให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นภายในกำหนดสามสิบวันก่อนวันที่เริ่มการให้บริการ

ทั้งนี้

อัตราค่าบริการต้องไม่เกินอัตราที่กำหนดไว้ ในบัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัตินี้

มาตรา ข้อ ๒๑

ข้อ ๒๑ เมื่อผู้รับใบอนุญาตเลิกการให้บริการแก่ผู้รับบริการรายใดจะต้องทำเป็นหนังสือแจ้งพนักงานท้องถิ่นภายในกำหนดสามสิบวันก่อนวันที่ได้เริ่มการให้บริการตามสัญญาใหม่

มาตรา ข้อ ๒๒

ข้อ ๒๒ ผู้ได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้ดำเนินการเก็บขน

และกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือขยะมูลฝอย

โดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการ

ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์วิธีการ และเงื่อนไขดังนี้

(๑)

กิจการเก็บขน และกำจัดสิ่งปฏิกูล

(๑.๑)

รถขนถ่ายสิ่งปฏิกูลต้องได้รับอนุญาตจากกรมการขนส่งทางบก

(๑.๒)

รถขนถ่ายสิ่งปฏิกูลต้องมีลักษณะดังนี้

(๑.๒.๑)

ส่วนของรถที่ใช้บรรจุสิ่งปฏิกูลต้องปกปิดมิดชิดสามารถป้องกันกลิ่น

และสัตว์แมลงนำโรคได้และมีฝาปิดอยู่ด้านบน

(๑.๒.๒)

ท่อหรือสายที่ใช้ดูดสิ่งปฏิกูลควรอยู่ในสภาพดีไม่รั่วซึม

(๑.๒.๓)

มีปั๊มดูดสิ่งปฏิกูลที่มีการติดตั้งมาตรวัดปริมาณของสิ่งปฏิกูลที่ใช้การได้ดี

และมองเห็นระดับได้อย่างชัดเจน

(๑.๓)

รถขนถ่ายสิ่งปฏิกูลต้องมีข้อความติดด้านข้าง และด้านหลังรถดังนี้

รถขนถ่ายสิ่งปฏิกูล

ปริมาตรบรรจุ……………………………………..ลูกบาศก์เมตร

ได้รับอนุญาตจากองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง

ใบอนุญาตเลขที่………………../……………………

ชื่อบริษัทหรือเจ้าของกิจการพร้อมหมายเลขโทรศัพท์

(ด้วยตัวหนังสือขนาดที่ชัดเจน)

(๑.๔)

มีอุปกรณ์ทำความสะอาดประจำรถ เช่น ถังตักน้ำ ไม้กวาด น้ำยา

ฆ่าเชื้อโรคที่ไม่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ และก่อผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

(๑.๕)

ในกรณีกำจัดสิ่งปฏิกูลเอง ต้องมีระบบบำบัดที่ถูกหลักสุขาภิบาล

โดยที่แหล่งกำจัดนั้นจะต้องไม่ก่อให้เกิดเหตุรำคาญ

และไม่ก่อให้เกิดมลพิษต่อสิ่งแวดล้อม

(๑.๖)

มีเสื้อคลุมถุงมือยางรองเท้ายางสำหรับผู้ปฏิบัติงาน

(๑.๗)

ขณะทำการดูดสิ่งปฏิกูลผู้ปฏิบัติต้องสวมเสื้อคลุม ถุงมือยาง รองเท้ายาง

(๑.๘)

ทำความสะอาดท่อหรือสายที่ใช้ดูดสิ่งปฏิกูล โดยหลังดูดสิ่งปฏิกูลเสร็จแล้ว

ให้ทำความสะอาด โดยไม่ก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพ และสิ่งแวดล้อม

(๑.๙)

ทำความสะอาดรถอย่างน้อยวันละ ๑ ครั้ง หลังจากที่ออกปฏิบัติงาน ขนถ่ายสิ่งปฏิกูลแล้ว

และน้ำเสียที่เกิดจากการล้าง ต้องได้รับการบำบัดที่ถูกหลักสุขาภิบาล

(๑.๑๐)

การบำบัดน้ำทิ้ง

โดยใช้ลานทรายซึมหรือร่องซึมจะต้องห่างจากแหล่งน้ำดื่มน้ำใช้ไม่น้อยกว่า ๓๐ เมตร

(๑.๑๑)

กรณีมีสิ่งปฏิกูลเรี่ยราดให้ทำการฆ่าเชื้อโรคด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อโรคที่ไม่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

และสิ่งแวดล้อมแล้วทำการฆ่าเชื้อ

(๑.๑๒)

ทำความสะอาดเสื้อคลุมถุงมือยาง รองเท้ายางทุกวันที่ปฏิบัติงาน

(๑.๑๓)

มีการตรวจสุขภาพของผู้ปฏิบัติงานอย่างน้อยปีละ ๑ ครั้ง

(๑.๑๔)

ผู้ดำเนินการขนถ่ายสิ่งปฏิกูลจะคิดค่าบริการได้ไม่เกินอัตราที่องค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรงกำหนด

(๒)

กิจการเก็บขยะมูลฝอย

(๒.๑)

รถเก็บขยะมูลฝอยทุกคันต้องได้รับการออกแบบประกอบ

และสร้างให้มีลักษณะถูกต้องตามกฎหมายขนส่งทางบก และกฎหมายอื่น ๆ

ที่เกี่ยวข้องสามารถป้องกันการปลิว ตกหล่นของขยะมูลฝอย

และการรั่วไหลของน้ำเสียจากขยะมูลฝอยในขณะทำการเก็บ

และขนย้ายขยะมูลฝอยไปยังสถานที่กำจัด

(๒.๒)

รถเก็บขนขยะมูลฝอยทุกคันต้องมีข้อความติดด้านข้าง และด้านหลังรถดังนี้

รถเก็บขนขยะมูลฝอย

ได้รับอนุญาตจากองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง

ใบอนุญาตเลขที่…………./……………….

ชื่อบริษัทหรือเจ้าของกิจการพร้อมหมายเลขโทรศัพท์

(ด้วยตัวหนังสือขนาดที่เห็นชัด)

(๒.๓)

ผู้รับจ้างจัดให้มีพนักงานขับรถพนักงานเก็บขนขยะมูลฝอยตลอดจนวัสดุอุปกรณ์ประกอบการบริการเก็บขนขยะมูลฝอยอย่างเพียงพอ

และเหมาะสมต่อการปฏิบัติงานเก็บขนขยะมูลฝอยประจำวัน

(๒.๔)

ผู้รับจ้างต้องจัดหาภาชนะรองรับขยะมูลฝอยสำหรับผู้สัญจรทางเท้า ริมถนน และภาชนะรองรับขยะมูลฝอย

รวมในเขตพื้นที่ให้บริการตามรูป ชนิด

และตำแหน่งที่องค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรงกำหนด

(๒.๕)

ผู้รับจ้างจะต้องทำการเก็บขนขยะมูลฝอยที่ทำการจัดเก็บแล้วนั้นไปยังสถานที่กำจัดขยะมูลฝอยที่องค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรงกำหนด

(๒.๖) ผู้รับจ้างต้องจัดให้มีสถานที่ทำการถาวรในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง หรือสถานที่ซึ่งสามารถติดต่อได้สะดวก

โดยจะต้องจัดให้มีเจ้าหน้าที่ที่เหมาะสมตลอดเวลาทำการปกติและสถานที่ทำการจะต้องเปิดให้ประชาชนเข้ามาติดต่อขอรับบริการหรือร้องเรียนได้ในระหว่างเวลาทำงานได้โดยสะดวก

(๒.๗)

ผู้รับจ้างต้องจัดให้มีลานจอดรถหรืออาคารจอดรถสำหรับรถเก็บขนขยะมูลฝอยทุกคันที่ใช้ในการปฏิบัติงาน

และต้องดูแลรักษาให้สถานที่ดังกล่าวอยู่ในสภาพที่ดี และถูกสุขลักษณะตลอดเวลา

(๒.๘)

ผู้รับจ้างต้องจัดให้มีการล้างทำความสะอาดรถอย่างน้อยวันละ ๑ ครั้ง

หลังจากที่ออกปฏิบัติงานเก็บขนขยะมูลฝอย และน้ำเสียที่เกิดจากการล้างต้องได้รับการบำบัดที่ถูกหลักสุขาภิบาล

(๒.๙)

ในระหว่างการปฏิบัติงานพนักงานทุกคนของผู้รับจ้างจะต้องสวมใส่ชุดเครื่องแบบที่มีชื่อ

นามสกุล ตามที่ผู้รับจ้างตกลงไว้กับองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง

(๒.๑๐)

ในการปฏิบัติงานผู้รับจ้างต้องควบคุมดูแลมิให้มีการดำเนินการเก็บขนขยะมูลฝอยในลักษณะที่ไม่ปลอดภัยต่อการทำงานหรือทำให้เกิดการละเมิดต่อผู้อื่น

(๒.๑๑)

ผู้รับจ้างต้องจัดให้มีการตรวจสุขภาพของผู้ปฏิบัติงานอย่างน้อยปีละ ๑ ครั้ง

(๓)

กิจการกำจัดขยะมูลฝอย ผู้รับจ้างกำจัดขยะมูลฝอย

ต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขและหรือตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

มาตรา ข้อ ๒๓

ข้อ ๒๓ ผู้รับใบอนุญาตต้องปฏิบัติดังนี้

(๑)

รักษาคุณสมบัติตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๑๗ ตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการ ตามใบอนุญาต

(๒)

ปฏิบัติตามรายละเอียดที่ได้ยื่นไว้ตามข้อ ๒๐

(๓)

ปฏิบัติการอื่นใดเกี่ยวด้วยสุขลักษณะความปลอดภัย

และการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมตามคำแนะนำหรือคำสั่งเจ้าพนักงานสาธารณสุข และคำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น

รวมทั้งระเบียบข้อบัญญัติ และประกาศขององค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง

มาตรา ข้อ ๒๔

ข้อ ๒๔ เมื่อผู้รับใบอนุญาตประสงค์จะขอต่ออายุใบอนุญาตให้ยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบ

สม.๓ ก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับชำระค่าธรรมเนียมแล้ว

ให้ประกอบกิจการได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต

มาตรา ข้อ ๒๕

ข้อ ๒๕ ใบอนุญาตให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาตและให้ใช้ได้เพียงในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง

มาตรา ข้อ ๒๖

ข้อ ๒๖ เมื่อผู้รับใบอนุญาตไม่ประสงค์จะประกอบกิจการต่อไป

ให้ยื่นคำขอเลิกการดำเนินกิจการต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบ สม.๔

มาตรา ข้อ ๒๗

ข้อ ๒๗ หากผู้รับใบอนุญาตประสงค์จะแก้ไขรายการในใบอนุญาต

ให้ยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบ สม.๔

มาตรา ข้อ ๒๘

ข้อ ๒๘ ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหายถูกทำลายหรือชำรุดในสาระสำคัญผู้ใบรับอนุญาตจะต้องยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบ

สม.๔ ภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหายถูกทำลายหรือชำรุดในสาระสำคัญ แล้วแต่กรณี

พร้อมหลักฐาน ดังต่อไปนี้

(๑)

เอกสารการแจ้งความต่อสถานีตำรวจกรณีการสูญหายหรือถูกทำลาย

(๒)

ใบอนุญาตเดิมกรณีชำรุดในสาระสำคัญ

มาตรา ข้อ ๒๙

ข้อ ๒๙ การออกใบแทนใบอนุญาตให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นดำเนินการตามหลักเกณฑ์

วิธีการและเงื่อนไข ดังนี้

(๑) การออกใบแทนใบอนุญาตให้ใช้แบบ สม.๒

โดยประทับตราสีแดงคำว่า “ใบแทน” กำกับไว้ด้วย และให้มีวัน

เดือน ปีที่ออกใบแทน พร้อมทั้งลงลายมือชื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น

หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นในใบแทน และต้นขั้วใบแทน

(๒)

ให้ใช้ใบแทนใบอนุญาตได้เท่ากับเวลาที่เหลือของอายุใบอนุญาตเดิมนั้น

(๓)

บันทึกด้านหลังขั้วใบอนุญาตเดิมระบุสาเหตุการสูญหายถูกทำลายหรือชำรุดในสาระสำคัญของใบอนุญาตเดิม

แล้วแต่กรณี และลงเล่มที่เลขที่ปีของใบแทนใบอนุญาต

มาตรา ข้อ ๓๐

ข้อ ๓๐ ผู้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้

ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผย และเห็นได้ง่าย ณ สถานที่ประกอบกิจการ

ตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

มาตรา ข้อ ๓๑

ข้อ ๓๑ ให้ใช้แบบพิมพ์ต่าง ๆ ตามที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

ดังต่อไปนี้

(๑)

คำขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการรับทำการเก็บขนหรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือขยะมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยรับประโยชน์ตอบแทน

ด้วยการคิดค่าบริการให้ใช้แบบ สม.๑

(๒)

ใบอนุญาตประกอบกิจการรับทำการเก็บขนหรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือขยะมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยรับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการให้ใช้แบบ

สม.๒

(๓)

คำขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการรับทำการเก็บขนหรือกำจัดสิ่งปฏิกูล

หรือขยะมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยรับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการให้ใช้แบบ

สม.๓

(๔)

คำขออนุญาตการต่าง ๆ ให้ใช้แบบ สม.๔

มาตรา ข้อ ๓๒

ข้อ ๓๒ กรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามแห่งความพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

หรือข้อบัญญัตินี้หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้

เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน

กรณีปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไป

และมีเหตุจะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก

เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตได้

มาตรา ข้อ ๓๓

ข้อ ๓๓ เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาต

(๑)

ถูกสั่งพักใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไป และมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใบอนุญาตอีก

(๒)

ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

(๓)

ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.

๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามความแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

หรือข้อบัญญัตินี้หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับอนุญาตและการไม่ปฏิบัติหรือการปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้น

ก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชนหรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน

มาตรา ข้อ ๓๔

ข้อ ๓๔ ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันที่ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

มาตรา ข้อ ๓๕

ข้อ ๓๕ บรรดาใบอนุญาตให้ดำเนินกิจการรับทำการเก็บขนกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือขยะมูลฝอย

โดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการที่ได้ออกก่อนวันใช้ข้อบัญญัตินี้

ให้คงใช้ไปจนกว่าสิ้นอายุใบอนุญาตนั้น

มาตรา ข้อ ๓๖

ข้อ ๓๖ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรงเป็นผู้รักษาการตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบ

ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

ประกาศ ณ วันที่ ๑๐ มกราคม พ.ศ.

๒๕๖๐

หนูเต็ม แสงวัน

นายกองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง

[เอกสารแนบท้าย]

๑. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง

เรื่อง การกำจัดสิ่งปฏิกูลและขยะมูลฝอย พ.ศ. ๒๕๕๙

๒. คำขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการรับทำการเก็บ

ขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือขยะมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยรับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง

(แบบ สม.๑)

๓. ใบอนุญาตประกอบกิจการรับทำการเก็บ

ขน

หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลและขยะมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยรับผลประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง

(แบบ สม.๒)

๔. คำขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการรับทำการเก็บ

ขน

หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลและขยะมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยรับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง

(แบบ สม.๓)

๕. คำขออนุญาตต่าง

ๆ (แบบ สม.๔)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ปวันวิทย์/จัดทำ

๒๐

สิงหาคม ๒๕๖๑

[๑]

ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๑๓๑ ง/หน้า ๒๓๐/๘ มิถุนายน ๒๕๖๑