ระเบียบกระทรวงมหาดไทย ว่าด้วยเงินสวัสดิการเกี่ยวกับเบี้ยกันดารของข้าราชการส่วนท้องถิ่น (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2541

• จำนวนมาตรา: 3

มาตรา อารัมภบท

ระเบียบกระทรวงมหาดไทย

ระเบียบกระทรวงมหาดไทย

ว่าด้วยเงินสวัสดิการเกี่ยวกับเบี้ยกันดารของข้าราชการส่วนท้องถิ่น

(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๑

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขระเบียบกระทรวงมหาดไทย

ว่าด้วยเงินสวัสดิการเกี่ยวกับเบี้ยกันดารของข้าราชการส่วนท้องถิ่น

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ และมาตรา

๗๖ แห่งพระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนจังหวัด พ.ศ. ๒๕๔๐ มาตรา ๖๙ และมาตรา ๗๗

แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ มาตรา ๓๒ แห่งพระราชบัญญัติสุขาภิบาล พ.ศ. ๒๔๙๕

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย จึงออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า

“ระเบียบกระทรวงมหาดไทย ว่าด้วยเงินสวัสดิการเกี่ยวกับเบี้ยกันดารของข้าราชการส่วนท้องถิ่น

(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๑”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒[๑]

ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ ให้ยกเลิกบทนิยาม

คำว่า “เจ้าหน้าที่ท้องถิ่น” ตามความในข้อ ๔ แห่งระเบียบกระทรวงมหาดไทย

ว่าด้วยเงินสวัสดิการเกี่ยวกับเบี้ยกันดารของข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๒๐

และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“เจ้าหน้าที่ท้องถิ่น” หมายความว่า

ข้าราชการองค์การบริหารส่วนจังหวัด พนักงานเทศบาล พนักงานสุขาภิบาล

ตามกฎหมายว่าด้วยการนั้น และให้รวมตลอดถึงนายกเทศมนตรี เทศมนตรี

และลูกจ้างประจำของหน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่นซึ่งรับเงินค่าจ้างประจำตามอัตราที่กำหนดไว้ในงบประมาณรายจ่าย

ประกาศ ณ วันที่ ๑๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๑

พลตรี สนั่น

ขจรประศาสน์

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

ธิดาวรรณ/แก้ไข

๒๖ กรกฎาคม ๒๕๔๕

นันทพล/ปรับปรุง

๒๙ มกราคม ๒๕๕๐

[๑] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๑๑๕/ตอนพิเศษ ๘ ง/หน้า ๒๐/๒๓ มกราคม ๒๕๔๑