ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวซึ่งเป็นพยานที่สืบพยานก่อนการฟ้องคดีหรือระหว่างการดำเนินคดีกับผู้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. 2551 อยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ (ฉบับที่ 2)

• จำนวนมาตรา: 4

มาตรา อารัมภบท

ประกาศกระทรวงมหาดไทย

ประกาศกระทรวงมหาดไทย

เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวซึ่งเป็นพยานที่สืบพยานก่อนการฟ้องคดีหรือระหว่างการดำเนินคดี

กับผู้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. ๒๕๕๑

อยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ (ฉบับที่ ๒)[๑]

ตามที่ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวซึ่งเป็นพยานที่สืบพยานก่อนการฟ้องคดีหรือระหว่างการดำเนินคดีกับผู้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. ๒๕๕๑ อยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ ลงวันที่ ๒๙ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ กรณีการอนุญาตให้คนต่างด้าวอยู่ในราชอาณาจักรได้เป็นการชั่วคราวตามประกาศดังกล่าวเป็นอันสิ้นผลเมื่อคนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตได้สืบพยานก่อนฟ้องคดีต่อศาลตามมาตรา ๓๑ แห่งพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. ๒๕๕๑ หรือสืบพยานในระหว่างการดำเนินคดีแล้วเสร็จ เว้นแต่คนต่างด้าวผู้ใดประสงค์จะทำงานอยู่ในราชอาณาจักรต่อไป ให้อยู่ต่อไปได้ไม่เกินหนึ่งปี นั้น

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ฉบับที่ ๘๗/๒๕๕๗ เรื่อง การแก้ไขเพิ่มเติมผู้รักษาการตามกฎหมาย ที่เกี่ยวข้องกับอำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานตำรวจ ลงวันที่ ๑๐ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๕๗ และมาตรา ๑๗ แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย โดยอนุมัติของคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ ๑๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นวรรคสองในข้อ ๑ ของประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวซึ่งเป็นพยานที่สืบพยานก่อนการฟ้องคดีหรือระหว่างการดำเนินคดีกับผู้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. ๒๕๕๑ อยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ ลงวันที่ ๒๙ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๙

“ทั้งนี้ ให้หมายความรวมถึงผู้ติดตามซึ่งเป็นบุตรของคนต่างด้าวดังกล่าวที่มีอายุไม่เกินสิบแปดปีและบุตรที่เกิดในราชอาณาจักรระหว่างบิดา หรือมารดาได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักร”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นวรรคสามและวรรคสี่ในข้อ ๒ ของประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวซึ่งเป็นพยานที่สืบพยานก่อนการฟ้องคดีหรือระหว่างการดำเนินคดีกับผู้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. ๒๕๕๑ อยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ ลงวันที่ ๒๙ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๙

“ในกรณีบุตรของคนต่างด้าวที่มีอายุไม่น้อยกว่าสิบห้าปี แต่ไม่เกินสิบแปดปี ประสงค์จะทำงานกับนายจ้าง ให้สามารถทำงานได้ภายใต้บทบัญญัติของกฎหมาย

บุตรของคนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตตามวรรคสองต่อมามีอายุเกินสิบแปดปีประสงค์จะอยู่ในราชอาณาจักรต่อไปจะต้องทำงานกับนายจ้าง โดยให้ดำเนินการขอรับใบอนุญาตทำงานและปรับปรุงแก้ไขทะเบียนประวัติให้เป็นปัจจุบันภายในสามสิบวันก่อนมีอายุครบสิบแปดปีบริบูรณ์ และให้มีสิทธิอยู่ในราชอาณาจักรเช่นเดียวกับสิทธิของบิดาหรือมารดา”

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ ให้ยกเลิกความใน (๑) ของข้อ ๖ ของประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวซึ่งเป็นพยานที่สืบพยานก่อนการฟ้องคดีหรือระหว่างการดำเนินคดีกับผู้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. ๒๕๕๑ อยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ ลงวันที่ ๒๙ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“(๑) ได้สืบพยานก่อนฟ้องคดีต่อศาลตามมาตรา ๓๑ แห่งพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. ๒๕๕๑ หรือสืบพยานในระหว่างการดำเนินคดีในส่วนของตนแล้วเสร็จ

คนต่างด้าวตามวรรคหนึ่ง ผู้ใดประสงค์จะอยู่ในราชอาณาจักรต่อไปเพื่อการทำงานกับนายจ้าง ให้ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติพิจารณาความเหมาะสม และส่งหลักฐานการอนุญาตของคนต่างด้าวตามข้อ ๒ พร้อมทั้งระยะเวลาให้อยู่ในราชอาณาจักรได้ไม่เกินสองปี ให้ปลัดกระทรวงมหาดไทยพิจารณาอนุญาตและกำหนดระยะเวลาให้คนต่างด้าวผู้นั้นอยู่ในราชอาณาจักรเพื่อการทำงานต่อไป และให้ไปรายงานตัวต่อนายทะเบียนอำเภอ หรือนายทะเบียนท้องถิ่นเพื่อจัดทำหรือปรับปรุงแก้ไขทะเบียนประวัติและบัตรประจำตัวตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎร ตามเงื่อนไขและวิธีการที่ผู้อำนวยการทะเบียนกลางกำหนด พร้อมทั้งไปขอรับใบอนุญาตการทำงานกับนายจ้างต่อนายทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยการทำงานของคนต่างด้าวตามเงื่อนไข ที่อธิบดีกรมการจัดหางานกำหนดภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับอนุญาตจากปลัดกระทรวงมหาดไทย

คนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเพื่อการทำงานกับนายจ้างได้ทำงานครบกำหนดระยะเวลาตามวรรคสอง และไม่มีพฤติการณ์ตามมาตรา ๑๒ (๗) หรือ (๘) แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ และได้ปฏิบัติตามเงื่อนไขการอนุญาตเพื่อทำงานกับนายจ้างดังกล่าว หากคนต่างด้าวผู้นั้นประสงค์จะทำงานกับนายจ้างต่อไปอีก อาจขออยู่ในราชอาณาจักรได้อีกคราวละหนึ่งปี โดยการขออนุญาตให้ดำเนินการตามขั้นตอนและวิธีการตามวรรคสอง

คนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรตามวรรคสองและวรรคสาม หากคนต่างด้าวผู้นั้นได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรตามกฎหมายหรือประกาศอื่น ให้การอนุญาตตามประกาศนี้สิ้นสุด”

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (ค) และ (ง) ใน (๓) ของข้อ ๖ ของประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวซึ่งเป็นพยานที่สืบพยานก่อนการฟ้องคดีหรือระหว่างการดำเนินคดีกับผู้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. ๒๕๕๑ อยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ ลงวันที่ ๒๙ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๙

“(ค) กรณีคนต่างด้าวขอไปทัศนศึกษา หรือสันทนาการในเขตท้องที่จังหวัดอื่น ให้นายจ้างจัดทำหนังสือพร้อมรายชื่อและเลขประจำตัวของคนต่างด้าวตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎรที่จะไปทัศนศึกษา หรือสันทนาการ แจ้งให้นายทะเบียนอำเภอหรือนายทะเบียนท้องถิ่นทราบก่อนวันเดินทางและเมื่อเดินทางกลับเข้ามาในท้องที่ ทั้งนี้ ไม่เกินครั้งละเจ็ดวัน

(ง) เป็นบุตรซึ่งเดินทางไปพร้อมกับบิดาหรือมารดาตามเงื่อนไขตาม (ก) ถึง (ค)”

ทั้งนี้ ตั้งแต่วันประกาศเป็นต้นไป

ประกาศ ณ วันที่ ๒๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๐

พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา

นายกรัฐมนตรี

พลเอก อนุพงษ์ เผ่าจินดา

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

ปริยานุช/จัดทำ

๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๐

วริญา/ตรวจ

๑๐ มีนาคม ๒๕๖๐

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๕๑ ง/หน้า ๑๒/๑๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๐