กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๔๕๓ (พ.ศ.
๒๕๔๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง
พ.ศ. ๒๕๑๘[๑]
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราบัญญัติการผังเมือง
พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๒๖ วรรคหก แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้
ให้ขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๗๓ (พ.ศ.
๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
ซึ่งได้ขยายระยะเวลาการใช้บังคับมาครั้งหนึ่งแล้วโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๐๗ (พ.ศ.
๒๕๔๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
ต่อไปเป็นครั้งที่สองมีกำหนดหนึ่งปี
ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๒๔ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๓เป็นต้นไป
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๓
ชำนิ ศักดิเศรษฐ์
รัฐมนตรีช่วยว่าการ ฯ รักษาราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่ปรากฏว่าสภาพการณ์และสิ่งแวดล้อมในท้องที่ จังหวัดสมุทรปราการ ซึ่งกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๗๓ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
กำหนดให้ใช้ผังเมืองรวมบังคับในท้องที่ดังกล่าวได้เปลี่ยนแปลงไป
และได้เคยขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงดังกล่าวมาครั้งหนึ่งแล้วโดยกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๔๐๗ (พ.ศ. ๒๕๔๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
แต่เป็นกรณีที่ไม่อาจดำเนินการแก้ไขผังเมืองรวมได้ทันภายในระยะเวลาที่กฎกระทรวงนั้นใช้บังคับ
สมควรขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๗๓ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ฯ
เป็นครั้งที่สองอีกหนึ่งปีและเนื่องจากมาตรา ๒๖ วรรคหก
แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕ บัญญัติว่า
การขยายระยะเวลาการใช้บังคับผังเมืองรวมให้กระทำโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
อัมพิกา/แก้ไข
๓๐/๕/๒๕๔๕
B+A
[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๗/ตอนที่ ๖๐ ก/หน้า ๑๑/๒๒ มิถุนายน ๒๕๔๓