ข้อ ๒ แผ่นป้ายเลขทะเบียนสำหรับรถให้มีลักษณะและขนาด
ดังนี้
(๑) รถที่ใช้ในการขนส่งประจำทาง การขนส่งไม่ประจำทาง
และการขนส่งโดยรถขนาดเล็กแผ่นป้ายทำด้วยอลูมิเนียม ขนาดกว้าง ๒๒ เซนติเมตร ยาว ๔๔ เซนติเมตร
มีพื้นเป็นวัสดุสะท้อนแสงสีเหลือง เจาะรูลูกน้ำ ๔ รู มีระยะห่างจากขอบด้านบนและล่าง
๒ เซนติเมตร และห่างจากขอบด้านข้างๆ ละ ๘ เซนติเมตร กับมีรอยดุนบุ๋ม ๒ ข้าง ขนาดกว้าง
๒.๕ เซนติเมตร ยาว ๔ เซนติเมตร มีระยะห่างจากขอบด้านบน ๑ เซนติเมตร และขอบด้านข้างๆ
ละ ๑ เซนติเมตร รายการบนแผ่นป้ายแบ่งออกเป็น ๒ บรรทัด บรรทัดบนเป็นตัวเลขรหัสแสดงประเภทรถกับหมายเลขทะเบียนสำหรับรถ
ระหว่างตัวเลขรหัสแสดงประเภทรถกับหมายเลขทะเบียน มีขีดตามทางยาวคั่นกลางบรรทัดล่างเป็นรอยตราเครื่องหมายรูปวงกลมที่กรมการขนส่งทางบกกำหนด
ตัวอักษรชื่อจังหวัด และเลขรหัสจังหวัด
ตัวเลขรหัสแสดงประเภทรถ ขีดระหว่างตัวเลขรหัสแสดงประเภทรถกับหมายเลขทะเบียนสำหรับรถ
หมายเลขทะเบียนสำหรับรถ รอยเครื่องหมายรูปวงกลมที่กรมการขนส่งทางบก กำหนด ตัวอักษรชื่อจังหวัด
เลขรหัสจังหวัด และขอบแผ่นป้าย อัดเป็นรอยดุนนูนสีดำสูง ๒.๐ มิลลิเมตร (+๐.๒ มิลลิเมตร)
และมีขนาด ดังนี้
(ก) ตัวเลขรหัสแสดงประเภทรถและหมายเลขทะเบียนสำหรับรถมีขนาดสูง
๑๐ เซนติเมตร กว้างไม่เกิน ๕ เซนติเมตร
(ข) ขีดระหว่างตัวเลขรหัสแสดงประเภทรถกับหมายเลขทะเบียนสำหรับรถ
มีขนาดกว้าง ๑.๕ เซนติเมตร ยาว ๒.๕ เซนติเมตร
(ค) รอยตราเครื่องหมายรูปวงกลมที่กรมการขนส่งทางบกกำหนด
มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง ๒.๕ เซนติเมตร
(๒) รถที่ใช้ในการขนส่งส่วนบุคคล มีลักษณะและขนาดเป็นไปตาม
(๑) แต่มีพื้นเป็นวัสดุสะท้อนแสงสีขาว
(๓) เลขรหัสแสดงประเภทรถ หมายเลขทะเบียนสำหรับรถ
และเลขรหัสจังหวัด ใช้เลขอารบิค โดยหมายเลขทะเบียนสำหรับรถใช้เลข ๔ หลัก ตั้งแต่ลำดับหมายเลข
๐๐๐๑ ถึงหมายเลข ๙๙๙๙ แล้วเริ่มต้นใหม่โดยใช้เลขรหัสแสดงประเภทรถเดิมลำดับถัดไป
เลขรหัสแสดงประเภทรถแบ่งตามประเภทการขนส่ง ดังนี้
(ก) รถโดยสารประจำทาง ใช้หมายเลขตั้งแต่ ๑๐ ถึง ๑๙
(ข) รถขนาดเล็ก ใช้หมายเลขตั้งแต่ ๒๐ ถึง ๒๙
(ค) รถโดยสารไม่ประจำทาง ใช้หมายเลขตั้งแต่ ๓๐ ถึง ๓๙
(ง) รถโดยสารส่วนบุคคล ใช้หมายเลขตั้งแต่ ๔๐ ถึง ๔๙
และ
๕๐ ถึง ๕๙
(จ) รถบรรทุกประจำทาง ใช้หมายเลขตั้งแต่ ๖๐ ถึง ๖๙
(ฉ) รถบรรทุกไม่ประจำทาง ใช้หมายเลขตั้งแต่ ๗๐ ถึง ๗๙
(ช) รถบรรทุกส่วนบุคคล ใช้หมายเลขตั้งแต่ ๘๐ ถึง ๘๙
และ
๙๐ ถึง ๙๙