資料由法律人 LawPlayer整理提供·กฎหมายไทย / LawPlayer จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
ข้อบังคับการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
ข้อบังคับการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
ว่าด้วยการจำหน่ายหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้
พ.ศ. ๒๕๔๙
โดยที่เป็นการสมควรให้มีข้อบังคับการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ว่าด้วยการจำหน่ายหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒ (๔) แห่งพระราชบัญญัติการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒ คณะกรรมการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย จึงออกข้อบังคับไว้ ดังต่อไปนี้
ข้อ ๑ ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ว่าด้วยการจำหน่ายหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้ พ.ศ. ๒๕๔๙
ข้อ ๒[๑]
ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
ข้อ ๓ ในข้อบังคับนี้
ททท. หมายความว่า การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
คณะกรรมการ หมายความว่า คณะกรรมการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
ประธานกรรมการ หมายความว่า ประธานกรรมการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
ผู้ว่าการ หมายความว่า ผู้ว่าการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
ข้อ ๔ การจำหน่ายหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้ของ ททท. ให้กระทำการได้ตามหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในข้อบังคับนี้
ข้อ ๕ การจำหน่ายหนี้สูญ ต้องเป็นหนี้ที่มีลักษณะดังต่อไปนี้
(๑) เป็นหนี้ที่เกิดจากการประกอบกิจการหรือเนื่องจากการดำเนินงานหรือหนี้ที่ได้รวมเป็นเงินได้ในการคำนวณกำไรสุทธิที่ไม่อาจเรียกร้องให้ชำระได้
(๒) เป็นหนี้ที่ยังไม่ขาดอายุความซึ่งมีหลักฐานโดยชัดแจ้งที่สามารถฟ้องลูกหนี้ได้ทั้งนี้ตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่กำหนดไว้ใน ข้อ ๖ ข้อ ๗ หรือข้อ ๘
(๓) เป็นหนี้ที่ยังไม่ขาดอายุความแต่ไม่มีหลักฐานหรือมีหลักฐานไม่เพียงพอที่จะฟ้องลูกหนี้ได้ หรือ
(๔) เป็นหนี้ที่ขาดอายุความ
ข้อ ๖ ในกรณีหนี้ของลูกหนี้แต่ละราย มีจำนวนเกินห้าแสนบาท และเป็นหนี้ที่ยังไม่ขาดอายุความซึ่งมีหลักฐานโดยชัดแจ้งที่สามารถฟ้องลูกหนี้ได้ หากได้ดำเนินการดังต่อไปนี้แล้ว ให้จำหน่ายหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้ได้
(๑) ได้ติดตามทวงถามให้ชำระหนี้ตามสมควรแก่กรณี โดยมีหลักฐานการติดตามทวงถามชัดแจ้งแต่ไม่ได้รับชำระหนี้ เพราะ
(๑.๑) ลูกหนี้ถึงแก่ความตาย เป็นคนสาบสูญ หรือมีหลักฐานว่าหายสาบสูญไปและไม่มีทรัพย์สินใด ๆ จะชำระหนี้ได้
(๑.๒) ลูกหนี้เลิกกิจการ และมีหนี้ของเจ้าหนี้รายอื่นมีบุริมสิทธิเหนือทรัพย์สินทั้งหมดของลูกหนี้อยู่ในลำดับก่อนเป็นจำนวนมากกว่าทรัพย์สินของลูกหนี้
(๒) ได้ดำเนินการฟ้องลูกหนี้ในคดีแพ่งหรือได้ยื่นคำขอเฉลี่ยทรัพย์ของลูกหนี้ในคดีที่ลูกหนี้ถูกเจ้าหนี้รายอื่นฟ้องในคดีแพ่ง และได้มีคำบังคับหรือคำสั่งของศาลแล้ว แต่ลูกหนี้ไม่มีทรัพย์สินใด ๆ จะชำระหนี้ได้ หรือ
(๓) ได้ดำเนินการฟ้องลูกหนี้ในคดีล้มละลายหรือได้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ในคดีที่ลูกหนี้ถูกเจ้าหนี้รายอื่นฟ้องในคดีล้มละลาย และได้มีการประนอมหนี้กับลูกหนี้โดยศาลมีคำสั่งเห็นชอบด้วยกับการประนอมหนี้นั้น หรือลูกหนี้ถูกศาลพิพากษาให้เป็นบุคคลล้มละลาย และได้มีการแบ่งทรัพย์สินของลูกหนี้ครั้งแรกแล้ว
ข้อ ๗ ในกรณีหนี้ของลูกหนี้แต่ละราย มีจำนวนเกินหนึ่งแสนบาท แต่ไม่เกินห้าแสนบาทและเป็นหนี้ที่ยังไม่ขาดอายุความ ซึ่งมีหลักฐานโดยชัดแจ้งที่สามารถฟ้องลูกหนี้ได้ หากได้ดำเนินการดังต่อไปนี้แล้ว ให้จำหน่ายหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้ได้
(๑) ได้ดำเนินการตามข้อ ๖ (๑) แล้ว
(๒) ได้ดำเนินการฟ้องลูกหนี้ในคดีแพ่งและศาลได้มีคำสั่งรับคำฟ้องนั้นแล้วหรือได้ยื่นคำขอเฉลี่ยทรัพย์ของลูกหนี้ในคดีที่ลูกหนี้ถูกเจ้าหนี้รายอื่นฟ้องในคดีแพ่งและศาลได้มีคำสั่งรับคำขอนั้นแล้ว หรือ
(๓) ได้ดำเนินการฟ้องลูกหนี้ในคดีล้มละลายและศาลได้มีคำสั่งรับคำฟ้องนั้นแล้วหรือได้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ในคดีที่ลูกหนี้ถูกเจ้าหนี้รายอื่นฟ้องในคดีล้มละลาย และศาลได้มีคำสั่งรับคำขอรับชำระหนี้ นั้นแล้ว
ข้อ ๘ ในกรณีหนี้ของลูกหนี้แต่ละรายมีจำนวนไม่เกินหนึ่งแสนบาท และเป็นหนี้ที่ยังไม่ขาดอายุความ ถ้าปรากฏว่าได้มีหลักฐานการติดตามทวงถามให้ชำระหนี้ตามสมควรแก่กรณีแล้ว แต่ยังไม่ได้รับชำระหนี้และหากจะฟ้องลูกหนี้ จะต้องเสียค่าใช้จ่ายไม่คุ้มกับหนี้ที่จะได้รับชำระ ให้จำหน่ายหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้ได้โดยไม่ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ ข้อ ๖ หรือ ข้อ ๗
ข้อ ๙ ในกรณีที่เป็นหนี้ที่ขาดอายุความหรือเป็นหนี้ที่ยังไม่ขาดอายุความ แต่ไม่มีหลักฐานหรือมีหลักฐานไม่เพียงพอที่จะฟ้องลูกหนี้ได้ ถ้าผู้มีอำนาจพิจารณาอนุมัติเห็นว่า การที่หนี้ขาดอายุความ หรือการที่ไม่มีหลักฐานหรือมีหลักฐานไม่เพียงพอที่จะฟ้องลูกหนี้นั้น เกิดจากความบกพร่อง จงใจ หรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงของเจ้าหน้าที่ ให้ดำเนินการหาตัวผู้ต้องรับผิดชดใช้ หรือผู้ร่วมรับผิดชดใช้ตามกฎหมายว่าด้วยความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ และเมื่อได้ดำเนินการครบถ้วนตามกฎหมายว่าด้วยความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่แล้ว หากปรากฏว่ามีหนี้คงเหลือ ให้จำหน่ายหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้ได้ แต่หากผู้มีอำนาจพิจารณาอนุมัติเห็นว่าการกระทำดังกล่าวมิได้เกิดจากความบกพร่อง จงใจ หรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงของเจ้าหน้าที่ ให้จำหน่ายหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้ได้
ข้อ ๑๐ อำนาจในการพิจารณาอนุมัติจำหน่ายหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้แต่ละรายให้เป็นไปดังนี้
(๑) ผู้ว่าการ หรือผู้ที่ผู้ว่าการมอบหมาย ไม่เกินหนึ่งล้านบาท
(๒) ประธานกรรมการ เกินหนึ่งล้านบาท แต่ไม่เกินห้าล้านบาท
(๓) คณะกรรมการ เกินห้าล้านบาท
ข้อ ๑๑ หนี้ของลูกหนี้รายใดที่ได้ดำเนินการตาม ข้อ ๖ ข้อ ๗ ข้อ ๘ หรือ ข้อ ๙ครบถ้วนแล้วในรอบระยะเวลาบัญชีใด ให้จำหน่ายเป็นหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้ และถือเป็นรายจ่ายในรอบระยะเวลาบัญชีนั้น
ข้อ ๑๒ ในกรณีที่มีปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามข้อบังคับนี้ ให้ผู้ว่าการเป็นผู้มีอำนาจวินิจฉัยชี้ขาด
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๙
ประชา มาลีนนท์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา
ประธานกรรมการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
มณฑิตา/ผู้จัดทำ
๑ มิถุนายน ๒๕๕๕
วิชพงษ์/ผู้ตรวจ
๑๘ มิถุนายน ๒๕๕๕
[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนพิเศษ ๑๑๔ ง/หน้า ๔๒/๓๐ ตุลาคม ๒๕๔๙
ข้อบังคับการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยว่าด้วยการจำหน่ายหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้ พ.ศ. 2549 (Office of the Council of State). Retrieved via LawPlayer, https://lawplayer.com/th/act/pythainlp_6e67acb3dcca93ac
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).
Thai official texts excluded from copyright (Copyright Act B.E. 2537 s.7)；開放資料層 CC BY 署名
本頁資料來源：สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (OCS)·整理提供：法律人 LawPlayer· lawplayer.com