กฎกระทรวง ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2525) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522

มาตรา อารัมภบท

กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๕๒๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พ.ศ. ๒๕๒๒
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๑๔) แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์
พ.ศ. ๒๕๒๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ให้ยกเลิกข้อ ๑๑ ตรี แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความใน
พระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕) ลงวันที่ ๑๓ มีนาคม พุทธศักราช
๒๔๗๙ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๗ (พ.ศ. ๒๕๐๔) ออกตามความในพระราช
บัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ ให้ยกเลิกข้อ ๑๙ แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราช
บัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕) ลงวันที่ ๑๓ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๗๙
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๗ (พ.ศ. ๒๕๐๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติ
รถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ ให้ยกเลิกข้อ ๒๐ แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราช
บัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕) ลงวันที่ ๑๓ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๗๙
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๒ (พ.ศ. ๒๕๐๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติ
รถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป
ให้ไว้ ณ วันที่ ๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๕
พลเอก สิทธิ จิรโรจน์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ ตามกฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕) ลงวันที่ ๑๓
มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๗๙ ซึ่งกำหนดให้รถยนตร์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกินเจ็ดคน
ต้องมีเครื่องวัดระยะทางแสดงระยะทางและค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารเรียกเก็บค่าจ้างบรรทุกคน
โดยสารตามอัตราที่กำหนดและติดอัตราจ้างบรรทุกคนโดยสารไว้ภายในรถ เพื่อให้การเรียกเก็บ
ค่าโดยสารเป็นธรรมทั้งแก่คนขับและผู้โดยสารนั้น ปรากฏว่าประชาชนไม่นิยมใช้เครื่องวัดฯ
เพราะการจราจรในกรุงเทพมหานครมีปัญหามาก เจ้าหน้าตำรวจก็ไม่รักษาการให้เป็นไปตาม
กฎหมาย มีการจับกุมลงโทษคนขับซึ่งไม่ปฏิบัติตามเป็นครั้งคราวและรัฐบาลก็มิได้มีนโยบาย
ที่จะบังคับให้ใช้เครื่องวัดฯอย่างจริงจัง จึงปรากฏว่ารถยนตร์ดังกล่าวในขณะนี้ส่วนมากไม่มี
เครื่องวัดฯ และแม้รถยนตร์ที่มีเครื่องวัดฯ เครื่องวัดฯเหล่านั้นก็มักจะอยู่ในสภาพที่ใช้การไม่ได้
เมื่อเป็นเช่นนี้จึงเป็นการสมควรที่จะยกเลิกข้อกำหนดดังกล่าวเพื่อให้สอดคล้องกับความประสงค์
ของประชาชน เพื่อมิให้ต้องสิ้นเปลื้องเงินซื้อเครื่องวัดฯ มาติดตั้งแล้วใช้ประโยชน์ไม่คุ้มค่า
นอกจากนี้ก็มิได้มีการปรับปรุงอัตราค่าโดยสารที่กำหนดไว้ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๐๔ ให้ทันกับราคา
เครื่องอุปโภคบริโภคที่สูงขึ้น ซึ่งไม่เป็นธรรมกับคนขับ สมควรให้การกำหนดค่าโดยสาร
เป็นไปตามความตกลงของคนขับและผู้โดยสารในการนี้จำเป็นต้องยกเลิกข้อกำหนดดังกล่าว
ด้วย จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
[รก.๒๕๒๕/๑๘๖/๑๕พ./๒๐ ธันวาคม ๒๕๒๕]

อ้างอิงกฎหมายนี้