ข้อ ๓
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๔ เบญจ
แห่งระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยเงินช่วยค่าครองชีพผู้รับบำนาญของราชการส่วนท้องถิ่น
พ.ศ. ๒๕๒๒
ข้อ ๔ เบญจ
ผู้ได้รับบำนาญปกติที่มีเวลาราชการรวมกันทั้งสิ้นไม่น้อยกว่ายี่สิบห้าปีบริบูรณ์และได้รับ
ช.ค.บ. ตามข้อ ๓ ข้อ ๔ ทวิ ข้อ ๔ ตรี หรือข้อ ๔ จัตวา แล้วแต่กรณี อยู่แล้ว
ให้ได้รับ ช.ค.บ. ในอัตรา ดังนี้
(๑)
ถ้าผู้ที่ได้รับบำนาญปกติมีอายุตั้งแต่เจ็ดสิบปีบริบูรณ์ขึ้นไป
แต่ไม่ถึงแปดสิบปีบริบูรณ์และได้รับบำนาญปกติรวมกับ ช.ค.บ. เดือนละไม่ถึงสามพันบาทให้ได้รับ
ช.ค.บ.
เพิ่มขึ้นอีกในอัตราเดือนละเท่ากับส่วนต่างของเงินจำนวนสามพันบาทหักด้วยบำนาญปกติและ
ช.ค.บ ที่ได้รับอยู่
(๒)
ถ้าผู้ที่ได้รับบำนาญปกติมีอายุตั้งแต่แปดสิบปีบริบูรณ์ขึ้นไป
แต่ไม่ถึงเก้าสิบปีบริบูรณ์และได้บำนาญปกติรวมกับ ช.ค.บ.
เดือนละไม่ถึงห้าพันบาทให้ได้รับ ช.ค.บ.
เพิ่มขึ้นอีกในอัตราเดือนละเท่ากับส่วนต่างของเงินจำนวนห้าพันบาทหักด้วยบำนาญปกติและ
ช.ค.บ ที่ได้รับอยู่
(๓)
ถ้าผู้ที่ได้รับบำนาญปกติมีอายุตั้งแต่เก้าสิบปีบริบูรณ์ขึ้นไป
และได้รับบำนาญปกติรวมกับ ช.ค.บ. เดือนละไม่ถึงหกพันบาทให้ได้รับ ช.ค.บ.
เพิ่มขึ้นอีกในอัตราเดือนละเท่ากับส่วนต่างของเงินจำนวนหกพันบาทหักด้วยบำนาญปกติและ
ช.ค.บ ที่ได้รับอยู่
ประกาศ ณ วันที่ ๑๒
มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๔
พลเอก
อิสระพงศ์ หนุนภักดี
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
ปริญสินีย์/ปรับปรุง
๒๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๘
[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๒/ตอนพิเศษ ๑๔๒ ง/หน้า ๑๖/๑๓ ธันวาคม ๒๕๔๘