ประกาศคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย เรื่อง อัตรา หลักเกณฑ์ และวิธีการวางเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยที่ยังไม่ตกเป็นรายได้ของบริษัทประกันวินาศภัย พ.ศ. 2557

• จำนวนมาตรา: 11

มาตรา อารัมภบท

ประกาศคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย

เรื่อง อัตรา หลักเกณฑ์ และวิธีการวางเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัย

ที่ยังไม่ตกเป็นรายได้ของบริษัทประกันวินาศภัย

พ.ศ. 2557

อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 24 แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 และมาตรา 3 (1) แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย พ.ศ. 2550 ประกอบกับมติที่ประชุมคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย ครั้งที่ 12/2556 เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 คณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ประกาศนี้เรียกว่า “ประกาศคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย เรื่อง อัตรา หลักเกณฑ์ และวิธีการวางเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยที่ยังไม่ตกเป็นรายได้ของบริษัทประกันวินาศภัย พ.ศ. 2557”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศเป็นต้นไป

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ ให้ยกเลิก

(1) ประกาศคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย เรื่อง อัตรา หลักเกณฑ์ และวิธีการวางเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยที่ยังไม่ตกเป็นรายได้ของบริษัทประกันวินาศภัย พ.ศ. 2552 ลงวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2552

(2) ประกาศคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย เรื่อง อัตรา หลักเกณฑ์ และวิธีการวางเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยที่ยังไม่ตกเป็นรายได้ของบริษัทประกันวินาศภัย (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2555 ลงวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2555

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ในประกาศนี้

“องค์การหรือรัฐวิสาหกิจ” หมายความว่า องค์การหรือรัฐวิสาหกิจที่มีกฎหมายเฉพาะจัดตั้งขึ้น องค์การหรือรัฐวิสาหกิจตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณ

“องค์กรระหว่างประเทศ” หมายความว่า

(1) World Bank

(2) Asian Development Bank (ADB)

(3) International Finance Corporation (IFC)

(4) องค์กรหรือนิติบุคคลตามรายชื่อที่นายทะเบียนประกาศกําหนด ตามประกาศว่าด้วยการลงทุนประกอบธุรกิจอื่นของบริษัทประกันวินาศภัย

“หุ้นกู้” หมายความรวมถึง หุ้นกู้แปลงสภาพแต่ไม่รวมถึงหุ้นกู้ที่กําหนดสิทธิของผู้ถือให้ด้อยกว่าเจ้าหนี้สามัญทั่วไป

“หน่วยลงทุน” หมายความว่า หน่วยลงทุน ตามกฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ บริษัทต้องวางเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยตามมาตรา 23 (1) แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2551 ไว้กับนายทะเบียนเป็นมูลค่าร้อยละยี่สิบห้าของจํานวนเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยที่ปรากฏในรายงาน ดังต่อไปนี้

(1) รายงานการดํารงเงินกองทุนรายไตรมาส ไตรมาสที่ 2 ตามประกาศนายทะเบียนว่าด้วยการกําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการจัดทํารายงานการดํารงเงินกองทุนของบริษัทประกันวินาศภัย หักด้วยจํานวนเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยสําหรับการประกันภัยอุบัติเหตุการเดินทางที่มีระยะเวลาและความคุ้มครองน้อยกว่าหนึ่งเดือน และการประกันภัยทางทะเลและขนส่ง

(2) รายงานฐานะการเงินและกิจการของบริษัทไตรมาสที่ 4 ตามประกาศคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยว่าด้วยการให้บริษัทประกันวินาศภัยยื่นรายงานเกี่ยวกับฐานะการเงินและกิจการของบริษัท หักด้วยจํานวนเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยสําหรับการประกันภัยอุบัติเหตุการเดินทางที่มีระยะเวลาและความคุ้มครองน้อยกว่าหนึ่งเดือน และการประกันภัยทางทะเลและขนส่ง

(3) รายงานการดํารงเงินกองทุนประจําปี ตามประกาศนายทะเบียนว่าด้วยการกําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการจัดทํารายงานการดํารงเงินกองทุนของบริษัทประกันวินาศภัยหักด้วยจํานวนเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยสําหรับการประกันภัยอุบัติเหตุการเดินทางที่มีระยะเวลาและความคุ้มครองน้อยกว่าหนึ่งเดือน และการประกันภัยทางทะเลและขนส่ง

บริษัทต้องวางเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยไว้กับนายทะเบียนตามวรรคหนึ่ง ภายในหนึ่งเดือนนับแต่วันสิ้นสุดระยะเวลาที่บริษัทต้องนําส่งรายงานดังกล่าว แล้วแต่กรณี

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ ทรัพย์สินที่บริษัทจะนํามาวางเป็นเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยไว้กับนายทะเบียน ตามข้อ 5 ต้องเป็นเงินสด พันธบัตรรัฐบาลไทยที่จําหน่ายในราชอาณาจักร หรือทรัพย์สินที่บริษัทลงทุนในประเทศ ตามประกาศคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยว่าด้วยการลงทุนประกอบธุรกิจอื่นของบริษัทประกันวินาศภัย ดังต่อไปนี้

(1) พันธบัตรหรือหุ้นกู้ขององค์การหรือรัฐวิสาหกิจ ที่มีกระทรวงการคลังค้ําประกันการชําระเงินต้นและดอกเบี้ยทั้งจํานวน พันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย ตั๋วเงินคลังของกระทรวงการคลังหรือตราสารหนี้ที่ออกโดยกระทรวงการคลังหรือธนาคารแห่งประเทศไทย

(2) บัตรเงินฝาก ใบรับฝากเงิน หรือสมุดคู่ฝากประเภทฝากประจําที่มีระยะเวลาฝากเงินตั้งแต่หกเดือนขึ้นไป ซึ่งธนาคารที่มีกฎหมายเฉพาะจัดตั้งขึ้นและประกอบกิจการภายในราชอาณาจักรหรือธนาคารในประเทศที่ได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือไม่ต่ํากว่า A- หรือเทียบเท่าออกให้กับบริษัทเพื่อเป็นหลักฐานในการฝากเงินของบริษัท

(3) พันธบัตรหรือหุ้นกู้ขององค์การหรือรัฐวิสาหกิจ ที่ไม่มีกระทรวงการคลังค้ําประกันการชําระเงินต้นหรือดอกเบี้ย

(4) พันธบัตรหรือหุ้นกู้ ที่มีอันดับความน่าเชื่อถือไม่ต่ํากว่า A- หรือเทียบเท่า ซึ่งออกหรือค้ําประกันโดยองค์กรระหว่างประเทศ ที่ได้รับอนุญาตจากกระทรวงการคลังให้ออกและเสนอขายในประเทศไทย

(5) พันธบัตรหรือหุ้นกู้ ที่มีอันดับความน่าเชื่อถือไม่ต่ํากว่า A- หรือเทียบเท่าซึ่งออกโดยรัฐบาลต่างประเทศ หรือรัฐวิสาหกิจต่างประเทศ ที่ได้รับอนุญาตจากกระทรวงการคลังให้ออกและเสนอขายในประเทศไทย

(6) หุ้นกู้ของบริษัทจํากัด ที่ได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือไม่ต่ํากว่า A- หรือเทียบเท่า

(7) ตั๋วแลกเงินหรือตั๋วสัญญาใช้เงิน ที่องค์การหรือรัฐวิสาหกิจ ธนาคารในประเทศ หรือบริษัทจํากัด เป็นผู้สั่งจ่ายหรือเป็นผู้ออก โดยธนาคารหรือบริษัทจํากัดนั้นต้องได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือไม่ต่ํากว่า A- หรือเทียบเท่า

(8) ตั๋วแลกเงินหรือตั๋วสัญญาใช้เงิน ที่บริษัทจํากัดเป็นผู้สั่งจ่ายหรือเป็นผู้ออก และมีองค์การ หรือรัฐวิสาหกิจ ธนาคารในประเทศ บริษัทประกันชีวิต หรือบริษัทจํากัด เป็นผู้รับรองหรืออาวัลการใช้เงินทั้งจํานวนเงินต้นและดอกเบี้ย โดยธนาคาร บริษัทประกันชีวิต หรือบริษัทจํากัดนั้นต้องได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือไม่ต่ํากว่า A- หรือเทียบเท่า

(9) หุ้นที่อยู่ในกลุ่มดัชนี SET50 Index หรือหน่วยลงทุน ที่มีการซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย

การจัดอันดับความน่าเชื่อถือตาม (2) (4) (5) (6) (7) และ (8) ต้องกระทําโดยสถาบันการจัดอันดับความน่าเชื่อถือที่ได้รับการยอมรับหรือได้รับความเห็นชอบจากสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ ทรัพย์สินตามข้อ 6 ที่บริษัทนํามาวางเป็นเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยไว้กับนายทะเบียนตามข้อ 5 ให้คํานวณตามราคาประเมินตามประกาศคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยว่าด้วยการประเมินราคาทรัพย์สินและหนี้สินของบริษัทประกันวินาศภัย

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ ทรัพย์สินตามข้อ 6 ที่บริษัทนํามาวางเป็นเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยไว้กับนายทะเบียนตามข้อ 5 ให้วางตามสัดส่วน ดังต่อไปนี้

(1) เงินสด พันธบัตรรัฐบาลไทย และทรัพย์สินตามข้อ 6 (1) และข้อ 6 (2) ให้วางได้ไม่จํากัดจํานวน

(2) ทรัพย์สินตามข้อ 6 (3) ให้วางได้ไม่เกินร้อยละห้าสิบของเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยที่บริษัทต้องวางไว้กับนายทะเบียน

(3) ทรัพย์สินตามข้อ 6 (4) และข้อ 6 (5) ให้วางได้ไม่เกินร้อยละยี่สิบห้าของเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยที่บริษัทต้องวางไว้กับนายทะเบียน

(4) ทรัพย์สินตามข้อ 6 (6) ให้วางได้ไม่เกินร้อยละยี่สิบห้าของเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยที่บริษัทต้องวางไว้กับนายทะเบียน

(5) ทรัพย์สินตามข้อ 6 (7) และข้อ 6 (8) ให้วางได้รวมกันไม่เกินร้อยละห้าสิบของเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยที่บริษัทต้องวางไว้กับนายทะเบียน

(6) ทรัพย์สินตามข้อ 6 (9) ให้วางได้ไม่เกินร้อยละสิบห้าของเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยที่บริษัทต้องวางไว้กับนายทะเบียน

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙ ในกรณีที่หุ้นหรือหน่วยลงทุนตามข้อ 6 (9) ที่บริษัทนํามาวางเป็นเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยไว้กับนายทะเบียนตามประกาศนี้อยู่ระหว่างการห้ามซื้อหรือขายเป็นการชั่วคราว (suspension) เป็นระยะเวลาเกินกว่าสองเดือน หรือไม่มีการซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์เป็นระยะเวลาเกินกว่าหกเดือน ให้ถือว่าหุ้นหรือหน่วยลงทุนนั้นไม่สามารถวางเป็นเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยไว้กับนายทะเบียนได้ต่อไป

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐ ทรัพย์สินที่บริษัทนํามาวางเป็นเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยตามประกาศนี้ต้องเป็นทรัพย์สินที่ได้มาหรือมีอยู่โดยไม่ฝ่าฝืนบทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยการประกันวินาศภัย ประกาศ หรือคําสั่งที่ออกหรือกําหนดตามความในกฎหมายดังกล่าว และต้องปราศจากภาระผูกพันโดยถือเป็นส่วนหนึ่งของสินทรัพย์ตามประกาศคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยว่าด้วยการจัดสรรสินทรัพย์ไว้สําหรับหนี้สินและภาระผูกพันตามสัญญาประกันภัยและการฝากสินทรัพย์ไว้กับสถาบันการเงิน

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑ การวางเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยไว้กับนายทะเบียนตามประกาศนี้ให้เป็นไปตามระเบียบที่นายทะเบียนประกาศกําหนด

ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2557

รังสรรค์ ศรีวรศาสตร์

ปลัดกระทรวงการคลัง

ประธานคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย