คำสั่งนายกรัฐมนตรี ที่ 1/2522 เรื่อง กำหนดมาตรการเพื่อแก้ไขและป้องกันภาวะการขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิง (ฉบับ Update ณ วันที่ 14/08/2522)

• จำนวนมาตรา: 22

มาตรา อารัมภบท

คำสั่งนายกรัฐมนตรี

คำสั่งนายกรัฐมนตรี

ที่ ๑/๒๕๒๒

เรื่อง กำหนดมาตรการเพื่อแก้ไขและป้องกันภาวะ

การขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิง[๑]

เนื่องจากขณะนี้กลุ่มประเทศผู้ส่งปิโตรเลียมออกได้ลดปริมาณการผลิตและขึ้นราคาจำหน่ายน้ำมันดิบ ทั้งยังมีแนวโน้มจะขึ้นราคาอีกเป็นระยะ ๆ ในอนาคตอันใกล้ ภาวะเช่นนี้ ทำให้เกิดการขาดแคลนน้ำมันดิบและน้ำมันเชื้อเพลิงประเภทต่าง ๆ ทั่วโลก อันจะมีผลกระทบต่อภาวะน้ำมันในประเทศไทยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ในการนี้ รัฐบาลมีความเห็นว่า ถ้าประชาชนทุกคนร่วมมือกับรัฐบาลในการประหยัดใช้น้ำมันเชื้อเพลิง โดยใช้เท่าที่จำเป็น ใช้อย่างประหยัด และแบ่งกันใช้ ก็จะมีน้ำมันเชื้อเพลิงใช้พอเพียงทั่วหน้ากัน ดังนั้น เพื่อป้องกันการกักตุนน้ำมันเชื้อเพลิง และเพื่อให้น้ำมันเชื้อเพลิงที่มีอยู่ได้ถึงประชาชนผู้มีความจำเป็นต้องใช้โดยทั่วถึงกัน อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓ แห่งพระราชกำหนดแก้ไขและป้องกันภาวการณ์ขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. ๒๕๑๖ นายกรัฐมนตรีจึงออกคำสั่งกำหนดมาตรการเพื่อแก้ไขและป้องกันภาวการณ์ขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิงไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ให้ยกเลิก

(๑) คำสั่งนายกรัฐมนตรี ที่ สลร. ๔/๒๕๑๗ ลงวันที่ ๑๕ มกราคม ๒๕๑๗

(๒) ประกาศคณะกรรมการปฏิบัติการแทนนายกรัฐมนตรีตามพระราชกำหนดแก้ไขและป้องกันภาวการณ์ขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. ๒๕๑๖ ฉบับที่ ๑/๒๕๑๗ ลงวันที่ ๑๗ มกราคม ๒๕๑๗

(๓) คำสั่งนายกรัฐมนตรี ที่ สลร. ๘/๒๕๑๗ ลงวันที่ ๒๓ มกราคม ๒๕๑๗

(๔) คำสั่งนายกรัฐมนตรี ที่ สลร. ๒๔/๒๕๑๗ ลงวันที่ ๑๒ มีนาคม ๒๕๑๗

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ คำสั่งนี้ไม่ใช้บังคับแก่ส่วนราชการและรัฐวิสาหกิจ ยกเว้นการปิโตรเลียมแห่งประเทศไทยและองค์การเชื้อเพลิง

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ ในคำสั่งนี้

“น้ำมันเชื้อเพลิง” หมายความว่า น้ำมันปิโตรเลียมดิบ น้ำมันเบนซิน น้ำมันเชื้อเพลิงสำหรับเครื่องบิน น้ำมันก๊าด น้ำมันดีเซล น้ำมันเตา หรือก๊าซหุงต้ม

“ผู้ประกอบอุตสาหกรรมกลั่นน้ำมัน” หมายความว่า ผู้ทำหรือผลิตน้ำมันเชื้อเพลิงจากน้ำมันปิโตรเลียมดิบหรือจากวัสดุใด ๆ จากโรงกลั่นน้ำมันในราชอาณาจักร

“ผู้ค้าน้ำมัน” หมายความว่า ผู้กระทำการค้าน้ำมันเชื้อเพลิง โดยซื้อ สั่ง หรือนำเข้ามาในราชอาณาจักร หรือได้มาไม่ว่าด้วยประการใดเพื่อจำหน่าย ซึ่งมีปริมาณการค้าน้ำมันเชื้อเพลิงแต่ละชนิดหรือรวมกันทุกชนิดปีละตั้งแต่สองหมื่นเมตริกตันขึ้นไป และให้หมายความรวมถึงผู้ประกอบอุตสาหกรรมกลั่นน้ำมัน การปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย และองค์การเชื้อเพลิงด้วย

“ผู้จำหน่ายน้ำมัน” หมายความว่า สถานีบริการหรือร้านค้าน้ำมันเชื้อเพลิง โดยซื้อหรือได้มาจากผู้ค้าน้ำมันหรือผู้อื่นเพื่อขาย

“ใบสั่งจ่ายน้ำมัน” หมายความว่า ใบรับสินค้าที่ผู้ค้าน้ำมันคนหนึ่งออกให้แก่ผู้ค้าน้ำมันอีกคนหนึ่ง หรือผู้จำหน่ายน้ำมัน หรือผู้ซื้อน้ำมัน เพื่อไปรับน้ำมันเชื้อเพลิงที่คลังน้ำมัน

“คณะกรรมการ”[๒] หมายความว่า คณะกรรมการแก้ไขและป้องกันภาวะการขาดแคลนน้ำมันส่วนกลาง หรือคณะกรรมการแก้ไขและป้องกันภาวการณ์ขาดแคลนน้ำมันส่วนจังหวัด แล้วแต่กรณี

“พนักงานเจ้าหน้าที่” หมายความว่า พนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชกำหนดแก้ไขและป้องกันภาวการณ์ขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. ๒๕๑๖

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ บุคคลใดไม่ว่าจะเป็นผู้ได้รับใบอนุญาตเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงหรือไม่ และไม่ว่าจะเป็นเจ้าของน้ำมันเชื้อเพลิงหรือไม่ หากมีน้ำมันเชื้อเพลิงไว้ในครอบครองนอกจากที่บรรจุอยู่ในถังน้ำมันเชื้อเพลิงขนาดธรรมดาสำหรับยานพาหนะ เกินปริมาณ ๑๐๐ ลิตร สำหรับน้ำมันดีเซลที่ใช้กับเครื่องยนต์หมุนเร็ว หรือ ๒๐๐ ลิตร สำหรับน้ำมันดีเซลที่ใช้กับเครื่องยนต์หมุนช้า ให้แจ้งชนิด ปริมาณ และสถานที่เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงดังกล่าว พร้อมด้วยเหตุผลของการมีไว้ในครอบครอง โดยแจ้งต่อส่วนราชการหรือเจ้าหน้าที่ภายในกำหนดต่อไปนี้

(๑) สำหรับกรุงเทพมหานคร ให้แจ้งต่อกองควบคุมการค้า กรมการค้าภายใน กระทรวงพาณิชย์ ภายในสามวันนับแต่วันที่มีน้ำมันดีเซลเกินปริมาณ

(๒) สำหรับจังหวัดอื่น ให้แจ้งต่อนายอำเภอแห่งท้องที่ภายในเจ็ดวันนับแต่วันที่มีน้ำมันดีเซลเกินปริมาณ

ผู้ใดมีน้ำมันดีเซลเกินปริมาณที่กำหนดดังกล่าวอยู่ในวันที่คำสั่งนี้ใช้บังคับ ให้แจ้งปริมาณน้ำมันที่มีอยู่ในวันที่คำสั่งนี้ใช้บังคับต่อส่วนราชการหรือเจ้าหน้าที่ดังกล่าวข้างต้น ภายในสามวันนับแต่วันที่คำสั่งนี้ใช้บังคับ

เมื่อผู้ใดได้แจ้งปริมาณตามคำสั่งนี้แล้ว แม้ภายหลังจะได้น้ำมันดีเซลเพิ่มขึ้นอีก ถ้าน้ำมันดีเซลที่เพิ่มขึ้นนั้นเมื่อรวมกับน้ำมันที่คงเหลืออยู่เดิม ไม่เกินปริมาณที่ได้แจ้งไว้ครั้งแรกก็ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องแจ้งอีก

ในกรณีจำเป็น คณะกรรมการหรือผู้ที่คณะกรรมการมอบหมายจะสั่งขยายระยะเวลาตามที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่งและวรรคสองออกไปอีกก็ได้

การแจ้งตามข้อนี้ ให้ทำเป็นสองชุดตามแบบ ก. ๑ ท้ายคำสั่งนี้ โดยจะนำไปยื่นด้วยตนเองหรือส่งทางไปรษณีย์ลงทะเบียนก็ได้ ในกรณีที่ส่งทางไปรษณีย์ลงทะเบียนให้ถือว่าได้แจ้งในวันที่ไปรษณีย์รับลงทะเบียน

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ บุคคลดังต่อไปนี้ ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องแจ้งปริมาณน้ำมันตามข้อ ๔

(๑) ผู้ค้าน้ำมันเชื้อเพลิง เฉพาะน้ำมันที่ได้แจ้งตามข้อ ๗ หรือน้ำมันเชื้อเพลิงที่ได้แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บตามกฎหมายว่าด้วยน้ำมันเชื้อเพลิงแล้ว

(๒) ผู้จำหน่ายน้ำมัน เฉพาะน้ำมันเชื้อเพลิงที่ได้ปรากฏในบัญชีที่ทำขึ้นตามข้อ ๘

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ ในกรณีที่คณะกรรมการหรือพนักงานเจ้าหน้าที่พิจารณาเห็นว่า บุคคลตามข้อ ๔ บุคคลใด มีน้ำมันเชื้อเพลิงอยู่ในความครอบครองโดยไม่มีเหตุต้องใช้ หรือมีไว้เกินความจำเป็น ให้มีอำนาจสั่งเป็นหนังสือให้บุคคลนั้นจำหน่ายให้แก่บุคคลใดก็ได้ ในราคาที่ทางราชการกำหนดในท้องที่นั้นในวันที่มีคำสั่งให้จำหน่าย โดยไม่คำนึงว่าน้ำมันเชื้อเพลิงนั้นจะเป็นของบุคคลนั้นหรือไม่

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ ให้ผู้ค้าน้ำมันแจ้งชนิดและปริมาณของน้ำมันเชื้อเพลิงที่รับหรือได้มา ได้จัดส่งหรือจำหน่าย และคงเหลือเป็นประจำทุกสัปดาห์ ภายในวันพุธของสัปดาห์ถัดไป ต่อกรมทะเบียนการค้า กระทรวงพาณิชย์

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ ให้ผู้จำหน่ายน้ำมันทำบัญชีแสดงชนิดและปริมาณของน้ำมันดีเซลที่รับหรือได้มาและจำหน่ายประจำวัน ตามแบบ ก. ๒ ท้ายคำสั่งนี้และพร้อมที่จะให้พนักงานเจ้าหน้าที่ตรวจสอบได้ทุกเวลา

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙ คณะกรรมการหรือพนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจสั่งเป็นหนังสือให้ผู้ค้าน้ำมันหรือผู้จำหน่ายน้ำมันจัดส่งหรือจำหน่ายน้ำมันดีเซลให้แก่บุคคลใด โดยจะกำหนดชนิดและปริมาณของน้ำมันดีเซล ระยะเวลา และเงื่อนไขอย่างใดก็ได้

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐ คณะกรรมการหรือพนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจสั่งเป็นหนังสือห้ามมิให้ผู้ค้าน้ำมันหรือผู้จำหน่ายน้ำมัน จัดส่งหรือจำหน่ายน้ำมันดีเซลให้แก่บุคคลโด โดยจะกำหนดชนิดและปริมาณของน้ำมันดีเซล ระยะเวลา และเงื่อนไขอย่างใดก็ได้

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑ ห้ามมิให้ผู้ค้าน้ำมันจำหน่ายน้ำมันดีเซลให้แก่บุคคลใด เว้นแต่บุคคลนั้นเป็นผู้จำหน่ายน้ำมัน ผู้ซื้อน้ำมัน ตามข้อ ๑๙ (๔) หรือ ตัวแทนผู้ค้าน้ำมัน

ตัวแทนผู้ค้าน้ำมันจะต้องได้รับความเห็นชอบจากกรมทะเบียนการค้า กระทรวงพาณิชย์ โดยมีรายชื่อและที่อยู่ของผู้ซื้อน้ำมันที่จังหวัดรับรองแสดงเป็นหลักฐาน

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒ ให้ผู้ค้าน้ำมันส่งแผนการผลิต สั่ง หรือนำเข้า และจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่กรมทะเบียนการค้า กระทรวงพาณิชย์กำหนด

มาตรา ข้อ ๑๓

ข้อ ๑๓ ในการจำหน่ายน้ำมันเบนซินและน้ำมันดีเซล ผู้ค้าน้ำมันต้องออกใบสั่งจ่ายน้ำมันเบนซินและน้ำมันดีเซล โดยต้องแสดงรายการอย่างน้อย ดังต่อไปนี้

(๑) ชื่อและที่อยู่ผู้ค้าน้ำมัน

(๒) วันเดือนปีที่ออกใบสั่งจ่ายน้ำมัน

(๓) ชื่อและที่อยู่ของผู้ซื้อ

(๔) ชนิด ปริมาณ และราคาของน้ำมันเบนซินและน้ำมันดีเซลที่สั่งจ่าย

(๕) พาหนะและเส้นทางที่ใช้ในการขนส่งน้ำมันเบนซินและน้ำมันดีเซล และหมายเลขทะเบียนยานพาหนะ (ถ้ามี)

(๖) วันและเวลาที่ขนน้ำมันเบนซินและน้ำมันดีเซลออกจากคลังน้ำมันของผู้ค้าน้ำมัน

ผู้ค้าน้ำมันต้องมีสำเนาใบสั่งจ่ายน้ำมันทุกใบเก็บรักษาไว้พร้อมที่จะให้พนักงานเจ้าหน้าที่ตรวจสอบได้

มาตรา ข้อ ๑๔

ข้อ ๑๔ ใบสั่งจ่ายน้ำมันให้มีอายุเพียงสองวันนับแต่วันที่ออก แต่ในกรณีที่มีความจำเป็น ผู้ค้าน้ำมันจะออกไปสั่งจ่ายน้ำมันที่มีอายุเกินสองวันแต่ไม่เกินเจ็ดวันก็ได้ แต่ต้องได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่ หากผู้ซื้อไม่ไปรับน้ำมันเบนซินและน้ำมันดีเซลภายในกำหนดเวลาดังกล่าว ให้ถือว่าใบสั่งจ่ายน้ำมันถูกยกเลิก

ในการขนส่งน้ำมัน ให้นำสำเนาใบสั่งจ่ายน้ำมันหรือหลักฐานการจ่ายน้ำมันที่มีรายการตามข้อ ๑๓ ติดไปกับพาหนะที่ใช้ในการขนส่งด้วย

มาตรา ข้อ ๑๕

ข้อ ๑๕ ห้ามมิให้ผู้ควบคุมยานพาหนะที่ใช้ขนส่งน้ำมันเบนซินหรือน้ำมันดีเซลไปส่งแก่ผู้จำหน่ายน้ำมัน หรือผู้ซื้อน้ำมันตามข้อ ๑๙ (๔) กระทำการอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังต่อไปนี้

(๑) สูบหรือถ่ายน้ำมันเบนซินหรือน้ำมันดีเซลระหว่างทาง เว้นแต่กรณีจำเป็น

(๒) สูบหรือถ่ายน้ำมันออกจากสถานที่เก็บน้ำมันของผู้จำหน่ายน้ำมันหรือผู้ซื้อน้ำมันตามข้อ ๑๙ (๔)

(๓) นำหรือส่งผิดไปจากสถานที่ที่ระบุไว้ในใบสั่งจ่ายน้ำมัน

มาตรา ข้อ ๑๖

ข้อ ๑๖ ในการรับน้ำมันเบนซินหรือน้ำมันดีเซล ให้ผู้จำหน่ายน้ำมันตรวจสอบตราหรือเครื่องหมายที่ผู้ค้าน้ำมันผูก ผนึก หรือประทับก่อนรับว่ามีรอยแกะหรือบุบสลายอย่างใดหรือไม่ ถ้าปรากฏว่ามีรอยแกะหรือบุบสลาย ให้สันนิษฐานไว้ก่อนว่าน้ำมันเบนซินหรือน้ำมันดีเซลนั้นมีการปลอมปน และเก็บตัวอย่างไว้ในภาชนะบรรจุผนึกไว้ให้มั่นคง โดยให้ผู้ควบคุมยานพาหนะที่ขนส่งและผู้จำหน่ายน้ำมันลงลายมือชื่อกำกับไว้เป็นหลักฐานเพื่อการตรวจพิสูจน์ต่อไป พร้อมกับรายงานให้หนักงานเจ้าหน้าที่และผู้ค้าน้ำมันทราบโดยเร็วที่สุด

ให้ผู้จำหน่ายน้ำมันแจ้งชนิดและปริมาณน้ำมันเบนซินหรือน้ำมันดีเซลที่ได้รับ ตลอดจนพาหนะที่ใช้ในการขนส่ง รวมทั้งหมายเลขทะเบียน (ถ้ามี) และเวลาที่มาถึง ต่อกองควบคุมการค้า กรมการค้าภายใน กระทรวงพาณิชย์ สำหรับผู้จำหน่ายน้ำมันซึ่งมีสถานีบริการหรือร้านค้าอยู่ในเขต ทั้งนี้ ภายในสี่สิบแปดชั่วโมงนับแต่เวลาที่ได้รับ เว้นแต่เมื่อครบกำหนดและเป็นวันหยุดราชการ ให้ส่งภายในวันเปิดทำการ

มาตรา ข้อ ๑๗

ข้อ ๑๗ ห้ามิให้ผู้จำหน่ายน้ำมันกระทำการอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังต่อไปนี้

(๑) สูบ ถ่าย หรือขนย้ายน้ำมันเบนซินหรือน้ำมันดีเซลไปที่อื่น เว้นแต่เป็นการกระทำในการซื้อขายตามปกติ

(๒) ขายน้ำมันเบนซินหรือน้ำมันดีเซลโดยกำหนดให้ผู้ซื้อต้องซื้อสินค้าอื่นด้วย

(๓) ขายปลีกน้ำมันเบนซินหรือน้ำมันดีเซลเกินราคาที่ทางราชการกำหนด

(๔) ขายน้ำมันเบนซินหรือน้ำมันดีเซลเกินปริมาณหรือโดยไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในข้อ ๑๙

(๕) ไม่ขายน้ำมันเบนซินหรือน้ำมันดีเซลเมื่อยังมีน้ำมันอยู่ในครอบครอง

มาตรา ข้อ ๑๘

ข้อ ๑๘ ห้ามมิให้บุคคลใดซึ่งไม่มีเหตุต้องใช้น้ำมันเบนซินหรือน้ำมันดีเซลหรือไม่มีใบอนุญาตให้เก็บรักษาน้ำมัน ซื้อน้ำมัน มีน้ำมันไว้ในครอบครอง หรือรับฝากน้ำมันจากบุคคลอื่น

มาตรา ข้อ ๑๙

ข้อ ๑๙ บุคคลซึ่งมีเหตุต้องใช้น้ำมันดีเซล ให้ซื้อน้ำมันดีเซลได้ไม่เกินปริมาณดังต่อไปนี้

(๑) ในกรณีที่เป็นเกษตรกร ให้ซื้อได้ตามปกติแต่ไม่เกินครั้งละ ๑๐๐ ลิตร

(๒) ในกรณีที่เป็นเกษตรกรทำประมง ให้ซื้อได้ครั้งละไม่เกินปริมาณสำหรับถังบรรจุน้ำมันเชื้อเพลิงประจำเรือประมง

(๓) ในกรณีที่เป็นผู้ควบคุมยานพาหนะ ให้ซื้อได้ครั้งละไม่เกินปริมาณสำหรับถังบรรจุน้ำมันขนาดธรรมดาสำหรับยานพาหนะนั้น

(๔) ผู้ประกอบธุรกิจหรืออุตสาหกรรม หรือกิจการอื่นที่คณะกรรมการกำหนดให้ซื้อได้ไม่เกินปริมาณที่เคยซื้อตามปกติ โดยแสดงหลักฐานต่อผู้ค้าน้ำมัน หรือผู้จำหน่ายน้ำมัน แล้วแต่กรณี

(๕) บุคคลอื่นนอกจากที่กล่าวไว้ใน (๑) (๒) หรือ (๔) ให้ซื้อได้ไม่เกินครั้งละ ๒๐ ลิตร

ในกรณีที่บุคคลดังกล่าวใน (๑) (๒) (๓) หรือ (๔) มีความจำเป็นต้องใช้น้ำมันดีเซลเกินปริมาณที่จะซื้อได้ตามวรรคหนึ่ง ให้ขออนุญาตต่อกองควบคุมการค้า กรมการค้าภายใน กระทรวงพาณิชย์ สำหรับผู้ซึ่งอยู่ในกรุงเทพมหานคร หรือนายอำเภอแห่งท้องที่ที่ผู้นั้นมีภูมิลำเนาหรือสถานที่ประกอบกิจการ

เมื่อผู้จำหน่ายได้ขายน้ำมันดีเซลให้แก่ผู้ซื้อรายใดแล้ว ให้จดชื่อตัวและชื่อสกุลพร้อมด้วยที่อยู่และเลขบัตรประจำตัวเป็นหลักฐานก่อนขาย และถ้าเป็นกรณีซื้อเพื่อใช้กับยานพาหนะ ให้จดหมายเลขทะเบียนพาหนะ (ถ้ามี) ด้วย

มาตรา ข้อ ๒๐

ข้อ ๒๐ ห้ามมิให้บุคคลซึ่งซื้อน้ำมันเชื้อเพลิงตามข้อ ๑๙ นำน้ำมันไปเก็บกักตุน

มาตรา ข้อ ๒๑

ข้อ ๒๑ ห้ามมิให้ผู้ใดส่งหรือนำน้ำมันเชื้อเพลิงไม่ว่าจะเป็นชนิดใด หรือปริมาณเท่าใดออกนอกราชอาณาจักร เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากกระทรวงพาณิชย์

ความในวรรคหนึ่งมิให้ใช้บังคับแก่ผู้ควบคุมยานพาหนะซึ่งนำน้ำมันเชื้อเพลิงติดไปกับยานพาหนะนั้น ตามชนิดและปริมาณที่เหมาะสมและเพียงพอแก่การเดินทาง และตามที่ผู้ประกอบอุตสาหกรรมน้ำมันหรือผู้ค้าน้ำมันเชื้อเพลิงส่งบรรจุไว้ ณ สถานที่เก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงสำหรับใช้กับเครื่องบินหรือเรือที่บรรทุกสินค้าไปต่างประเทศ

มาตรา ข้อ ๒๒

ข้อ ๒๒ ผู้ใดสั่งหรือนำเข้ามาในราชอาณาจักรซึ่งน้ำมันเชื้อเพลิงให้แจ้งชนิด ปริมาณ และราคา และสถานที่เก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงต่อกรมทะเบียนการค้า กระทรวงพาณิชย์ ภายในสามวันนับแต่วันที่นำน้ำมันเชื้อเพลิงเข้ามาในราชอาณาจักร

ความในวรรคหนึ่งมิให้ใช้บังคับแก่ผู้ควบคุมยานพาหนะซึ่งนำน้ำมันเชื้อเพลิงติดมากับยานพาหนะนั้น ตามชนิดและปริมาณที่เหมาะสมและเพียงพอสำหรับการเดินทาง

ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน ๒๕๒๒ เป็นต้นไป เว้นแต่ในส่วนที่เกี่ยวกับใบสั่งจ่ายน้ำมัน ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๓ เมษายน ๒๕๒๒ เป็นต้นไป

สั่ง ณ วันที่ ๓๐ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๒

พลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์

นายกรัฐมนตรี

[เอกสารแนบท้าย]

๑ ใบแจ้งการมีปริมาณน้ำมันเชื้อเพลิงไว้ในครอบครอง (แบบ ก. ๑)

๒ แบบบัญชีของผู้จำหน่ายน้ำมันประจำวัน (แบบ ก. ๒)

๓. ใบแนบ แบบ ก.๒

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

คำสั่งนายกรัฐมนตรี ที่ ๕/๒๕๒๒ เรื่อง กำหนดมาตรการเพื่อแก้ไขและป้องกันภาวะการขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิง[๓]

อภิญญา/ปรับปรุง

๙ กันยายน ๒๕๕๗

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๖/ตอน ๔๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒ เมษายน ๒๕๒๒

[๒] ข้อ ๓ นิยามคำว่า “คณะกรรมการ” แก้ไขเพิ่มเติมโดยคำสั่งนายกรัฐมนตรี ที่ ๕/๒๕๒๒ เรื่อง กำหนดมาตรการเพื่อแก้ไขและป้องกันภาวะการขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิง

[๓] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๖/ตอน ๑๓๙/หน้า ๒๓๗/๑๔ สิงหาคม ๒๕๒๒