ข้อ ๑ คนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ ตามประกาศนี้หมายถึงคนต่างด้าวหลบหนีเข้าเมืองสัญชาติพม่า ลาว และกัมพูชา ซึ่งได้จัดทําทะเบียนประวัติหรือบัตรประจําตัวตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎร และได้รับอนุญาตให้ทํางานตามกฎหมายว่าด้วยการทํางานของคนต่างด้าว ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ดังต่อไปนี้
(1) ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจําพวกเข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ (สําหรับผู้ที่ได้จัดทําทะเบียนไว้ในปี พ.ศ. 2547) ลงวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2551
(2) ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจําพวกเข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ (สําหรับผู้ที่ได้จัดทําทะเบียนไว้ในปี พ.ศ. 2549) ลงวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2551
(3) ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจําพวกเข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษในจังหวัดยะลา ปัตตานี นราธิวาส สตูล และสงขลาเฉพาะพื้นที่อําเภอจะนะ อําเภอนาทวี อําเภอสะบ้าย้อย และอําเภอเทพา ลงวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2551
(4) ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจําพวกเข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ (ตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2552) ลงวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2552
(5) ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจําพวกเข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ ตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 (ฉบับที่ 2) ลงวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ที่ยังไม่ได้รับการพิสูจน์สัญชาติ ซึ่งได้แจ้งความประสงค์ขอเข้ารับการพิสูจน์สัญชาติ และไปรายงานตัวต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมายว่าด้วยการทํางานของคนต่างด้าว เพื่อยื่นขอรับใบอนุญาตทํางานภายในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 และให้หมายความรวมถึงบุตรของคนต่างด้าว ตาม (1) (4) และ (5) ที่ได้จัดทําทะเบียนประวัติหรือบัตรประจําตัวตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎรที่ยังไม่ได้รับการพิสูจน์สัญชาติ และยังไม่บรรลุนิติภาวะ หรือบุตรที่เกิดในราชอาณาจักรระหว่างบิดามารดา ได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักร
คนต่างด้าวหลบหนีเข้าเมืองกลุ่มอื่นสัญชาติพม่า ลาว และกัมพูชา ซึ่งได้มีมติคณะรัฐมนตรีมติสภาความมั่นคงแห่งชาติ หรือคําสั่งของกระทรวงมหาดไทย กําหนดแนวทางปฏิบัติเป็นการเฉพาะไม่อยู่ในข่ายการอนุญาตตามประกาศนี้