ประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่นิติบุคคลรับอนุญาต (ฉบับที่ 14)

• จำนวนมาตรา: 5

มาตรา อารัมภบท

ประกาศกระทรวงการคลัง

เรื่อง คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่นิติบุคคลรับอนุญาต

(ฉบับที่ ๑๔)

อาศัยอำนาจตามความในข้อ ๓ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังประกาศข้อกำหนดเป็นคำสั่งซึ่งนิติบุคคลรับอนุญาตจะต้องปฏิบัติ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๘/๑ ในภาค ๑ ความทั่วไปและหน้าที่ของตัวแทนรับอนุญาตของประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่ตัวแทนรับอนุญาต ลงวันที่ ๓๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๗

“ข้อ ๘/๑ ในกรณีมีเหตุจำเป็นเพื่อประโยชน์ในการดูแลเสถียรภาพทางด้านเศรษฐกิจการเงินและอัตราแลกเปลี่ยน ให้เจ้าพนักงานมีอำนาจกำหนดให้นิติบุคคลรับอนุญาตดำเนินการหรืองดเว้นดำเนินการใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการประกอบธุรกิจเกี่ยวกับปัจจัยชำระเงินต่างประเทศตามที่เห็นสมควรได้”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ ให้ยกเลิกความในภาค ๔ พิธีการเกี่ยวกับบัญชีเงินฝาก ข้อ ๑๔ ข้อ ๑๕ และข้อ ๑๖ ของประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่ตัวแทนรับอนุญาต ลงวันที่ ๓๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“ภาค ๔

พิธีการเกี่ยวกับบัญชีเงินฝาก

มาตรา ข้อ ๑๔

ข้อ ๑๔ นอกจากเจ้าพนักงานประกาศหรือมีคำสั่งกำหนดเป็นการทั่วไปหรือเป็นการเฉพาะให้ถือปฏิบัติเป็นอย่างอื่น ในการรับเงินตราต่างประเทศเข้าบัญชีเงินฝากเงินตราต่างประเทศ ให้นิติบุคคลรับอนุญาตรับฝากเงินดังต่อไปนี้ได้

(๑) เงินที่ได้รับมาจากต่างประเทศ

(๒) เงินที่บุคคลที่มีถิ่นที่อยู่ในประเทศซื้อ แลกเปลี่ยน หรือกู้ยืมจากนิติบุคคลรับอนุญาต

(๓) เงินที่ผู้ขอนำฝากได้รับโอนจากบัญชีเงินฝากเงินตราต่างประเทศบัญชีอื่น

ในการรับฝากเงินตราต่างประเทศตามวรรคหนึ่งและเมื่อรับฝากเงินตราต่างประเทศแล้ว ให้นิติบุคคลรับอนุญาตถือปฏิบัติดังนี้

(๑) ต้องจัดให้ผู้ขอนำฝากแจ้งรายการในการทำธุรกรรมให้ถูกต้องและครบถ้วนตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่เจ้าพนักงานกำหนด

(๒) ให้รับฝากเงินตราต่างประเทศได้ไม่เกินขอบเขตตามที่เจ้าพนักงานกำหนด โดยในการกำหนด ขอบเขตข้างต้น เจ้าพนักงานจะกำหนดวงเงินและยอดคงค้างไว้ด้วยก็ได้

(๓) ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่เจ้าพนักงานกำหนด

มาตรา ข้อ ๑๕

ข้อ ๑๕ นอกจากเจ้าพนักงานประกาศหรือมีคำสั่งกำหนดเป็นการทั่วไปหรือเป็นการเฉพาะให้ถือปฏิบัติเป็นอย่างอื่น นิติบุคคลรับอนุญาตจะต้องให้ถอนเงินตราต่างประเทศจากบัญชีเงินฝากเงินตราต่างประเทศตามวัตถุประสงค์ ดังต่อไปนี้

(๑) เพื่อชำระเงินให้แก่บุคคลในต่างประเทศตามวัตถุประสงค์ที่กำหนดตามข้อ ๑๑

(๒) เพื่อชำระหนี้เงินตราต่างประเทศและค่าธรรมเนียมที่เกี่ยวข้องให้แก่นิติบุคคลรับอนุญาต

(๓) เพื่อขายให้แก่นิติบุคคลรับอนุญาต

(๔) เพื่อฝากเข้าบัญชีเงินฝากเงินตราต่างประเทศบัญชีอื่น

(๕) เพื่อดำเนินการตามวัตถุประสงค์หรือกรณีที่กำหนดในข้อ ๑๓ ข้อ ๑๓ ทวิ หรือข้อ ๑๓ ตรี แล้วแต่กรณี โดยในกรณีที่กำหนดให้ต้องยื่นขออนุญาตต่อเจ้าพนักงานก่อนดำเนินการ ให้นิติบุคคลรับอนุญาตจัดให้ผู้ขอถอนเงินยื่นคำขอพร้อมเอกสารหลักฐานที่เกี่ยวข้องไปให้เจ้าพนักงานพิจารณาก่อนดำเนินการด้วย

ในการถอนเงินตราต่างประเทศตามวรรคหนึ่งและเมื่อให้ถอนเงินตราต่างประเทศแล้ว ให้นิติบุคคลรับอนุญาตถือปฏิบัติดังนี้

(๑) ต้องจัดให้ผู้ยื่นขอถอนเงินแจ้งรายการในการทำธุรกรรมให้ถูกต้องและครบถ้วนตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่เจ้าพนักงานกำหนด

(๒) ให้ถอนเงินตราต่างประเทศได้ไม่เกินขอบเขตตามที่เจ้าพนักงานกำหนด โดยในการกำหนดขอบเขตข้างต้น เจ้าพนักงานจะกำหนดวงเงินไว้ด้วยก็ได้

(๓) ปฏิบัติตามที่กำหนดไว้ตามข้อ ๑๑ ข้อ ๑๓ ข้อ ๑๓ ทวิ หรือข้อ ๑๓ ตรี แล้วแต่กรณี และให้ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่เจ้าพนักงานกำหนดเพิ่มเติมด้วย

มาตรา ข้อ ๑๖

ข้อ ๑๖ นอกจากเจ้าพนักงานประกาศหรือมีคำสั่งกำหนดเป็นการทั่วไปหรือเป็นการเฉพาะให้ถือปฏิบัติเป็นอย่างอื่น ให้นิติบุคคลรับอนุญาตดำเนินการเกี่ยวกับบัญชีเงินบาทของบุคคลที่มีถิ่นที่อยู่นอกประเทศ ดังต่อไปนี้

(๑) ในการรับเงินบาทเข้าบัญชีเงินบาทของบุคคลที่มีถิ่นที่อยู่นอกประเทศ ให้นิติบุคคลรับอนุญาตรับฝากเงินดังต่อไปนี้ได้

(ก) เงินบาทค่าของเงินตราต่างประเทศที่ส่งเข้ามาจากต่างประเทศ

(ข) เงินบาทที่โอนมาจากบัญชีเงินบาทของบุคคลที่มีถิ่นที่อยู่นอกประเทศบัญชีอื่น

(ค) เงินบาทที่จ่ายเพื่อวัตถุประสงค์ตามข้อ ๑๑ ยกเว้นเพื่อการลงทุนหรือให้กู้ยืมแก่กิจการที่ต่างประเทศตามข้อ ๑๒ (๑) (ก) และมิใช่เงินที่บุคคลที่มีถิ่นที่อยู่นอกประเทศเฉพาะนิติบุคคลได้รับจากการเสนอขายหลักทรัพย์หรือใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหลักทรัพย์ของตนซึ่งจดหรือจะจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย

(ง) เงินบาทที่จ่ายเพื่อวัตถุประสงค์ตามข้อ ๑๓ ให้นิติบุคคลรับอนุญาตจัดให้ผู้ขอนำฝากยื่นคำขอพร้อมทั้งเอกสารหลักฐานที่เกี่ยวข้องไปให้เจ้าพนักงานพิจารณา เมื่อได้รับอนุญาตแล้วให้นิติบุคคลรับอนุญาตปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่เจ้าพนักงานกำหนดตามข้อ ๑๓

ทั้งนี้ ให้นิติบุคคลรับอนุญาตรับฝากเงินบาทตาม (๑) ได้ไม่เกินขอบเขตตามที่เจ้าพนักงานกำหนด โดยในการกำหนดขอบเขตข้างต้น เจ้าพนักงานจะกำหนดวงเงินและยอดคงค้างไว้ด้วยก็ได้

(๒) ในการถอนเงินจากบัญชีเงินบาทของบุคคลที่มีถิ่นที่อยู่นอกประเทศ ให้ถอนเงินบาทได้ไม่เกินขอบเขตตามที่เจ้าพนักงานกำหนด โดยในการกำหนดขอบเขตข้างต้น เจ้าพนักงานจะกำหนดวงเงินไว้ด้วยก็ได้

ทั้งนี้ ในการรับฝากเงินหรือถอนเงินบาทตามวรรคหนึ่ง และเมื่อรับฝากหรือให้ถอนเงินจากบัญชีเงินบาทของบุคคลที่มีถิ่นที่อยู่นอกประเทศแล้ว ให้นิติบุคคลรับอนุญาตถือปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่เจ้าพนักงานกำหนด”

บทเฉพาะกาล

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓[๑] ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ประกาศ ณ วันที่ ๒๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๖๓

อาคม เติมพิทยาไพสิฐ

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

วิวรรธน์/ธนบดี/จัดทำ

๒๘ ธันวาคม ๒๕๖๓

ปริญสินีย์/ตรวจ

๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๗/ตอนพิเศษ ๒๗๓ ง/หน้า ๔/๒๐ พฤศจิกายน ๒๕๖๓