ข้อ ๖ การอนุญาตให้คนต่างด้าวอยู่ในราชอาณาจักรได้เป็นการชั่วคราวตามประกาศนี้ เป็นอันสิ้นผลเมื่อคนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตมีกรณีอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังต่อไปนี้
(1) ได้สืบพยานก่อนฟ้องคดีต่อศาลตามมาตรา 31 แห่งพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. 2551 หรือสืบพยานในระหว่างการดําเนินคดี แล้วเสร็จ เว้นแต่คนต่างด้าวผู้ใดประสงค์จะทํางานอยู่ในราชอาณาจักรต่อไปให้นําความในข้อ 2 วรรคสอง มาใช้บังคับโดยอนุโลม
(2) ไม่มาตามหมายเรียกของศาล พนักงานอัยการ หรือพนักงานสอบสวน และพนักงานสอบสวนได้ติดตามมาเป็นระยะเวลาพอสมควรแล้ว
(3) ออกนอกเขตกรุงเทพมหานครหรือท้องที่จังหวัดโดยไม่ได้รับอนุญาตตามข้อ 3 เว้นแต่
(ก) ได้รับอนุญาตทํางานรับใช้ในบ้าน ให้เคลื่อนย้ายคนต่างด้าวออกนอกเขตกรุงเทพมหานครหรือท้องที่จังหวัดที่ได้รับอนุญาต เพื่อติดตามนายจ้าง สามีหรือภรรยาของนายจ้างไปทําหน้าที่การงานที่รับผิดชอบโดยนายจ้าง สามีหรือภรรยาของนายจ้าง และลูกจ้างจะต้องเดินทางไปด้วยกัน และต้องแสดงบัตรประจําตัวต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ทุกครั้งที่มีการขอตรวจ
(ข) เพื่อปฏิบัติตามกฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับ เป็นพยานศาล ได้รับหมายเรียกจากพนักงานอัยการ หรือพนักงานสอบสวน หรือเพื่อการรักษาพยาบาลหรือการบําบัดฟื้นฟูทางร่างกายและจิตใจ หรือเพื่อความปลอดภัยของพยาน โดยให้กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ กระทรวงยุติธรรม หรือสํานักงานตํารวจแห่งชาติ แล้วแต่กรณี ที่ให้ความช่วยเหลือ ดูแล หรือคุ้มครองคนต่างด้าวดังกล่าว จัดเจ้าหน้าที่กํากับดูแลในการเดินทางเพื่อไปดําเนินการดังกล่าว
(4) ถูกเพิกถอนการอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรตามข้อ 5