ข้อ ๓[๑] ให้ใช้ข้อกำหนดนี้
นับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔
ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๙๘
บุญ อินทรัมพรรย์
อธิบดีกรมประมง
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการออกข้อกำหนดฉบับนี้ ก็เพื่อยกเลิกข้อกำหนด ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๔๙๗)
ซึ่งกำหนดให้ผู้ประกอบกิจการแพปลาประเภทสินค้าสัตว์น้ำสด (สัตว์น้ำน้ำเค็ม) และ
(สัตว์น้ำน้ำจืด)
เรียกเก็บค่านายหน้าในการขายทอดตลาดสินค้าสัตว์น้ำจากเจ้าของสินค้าสัตว์น้ำได้ไม่เกินร้อยละสิบเอ็ด
และร้อยละหกของราคาสินค้าสัตว์น้ำตามลำดับ ตามประเพณีที่เคยเรียกเก็บกันมาแต่เดิม
แต่ตามข้อเท็จจริงในทางปฏิบัติปรากฏว่า ผู้ประกอบกิจการแพปลาประเภทสินค้าสัตว์น้ำสด
(สัตว์น้ำน้ำเค็ม)
จะเรียกเก็บค่านายหน้าจากเจ้าของสินค้าสัตว์น้ำไว้ร้อยละสิบเอ็ดก็ต่อเมื่อเจ้าของสินค้าสัตว์น้ำได้กู้เงินไปจากแพปลาเพื่อลงทุนจับสัตว์น้ำ
โดยแยกเงินร้อยละสิบเอ็ดนี้ ออกเป็น ๒ ประเภทด้วยกัน คือ ค่านายหน้าแท้ ๆ
ร้อยละหกกับค่าประกันเงินกู้ (เรียกกันว่าค่ามัดจำ) ร้อยละห้า
เมื่อเจ้าของสินค้าสัตว์น้ำส่งสินค้าสัตว์น้ำให้กับแพปลาขายและได้ชดใช้เงินกู้ครบถ้วนแล้ว
แพปลาก็จะคืนเงินประกันเงินกู้ทั้งหมดที่ได้หักไว้แต่ต้นมาให้กับชาวประมงไป
และหลังจากนั้นแพปลาคงเก็บไว้แต่เพียงเงินค่านายหน้าขายสินค้าสัตว์น้ำร้อยละหกเท่านั้น
ส่วนชาวประมงที่มิได้กู้เงินไปจากแพปลา
แต่ส่งสินค้าสัตว์น้ำให้กับแพปลาใดแพปลาหนึ่งเป็นผู้จัดการขายให้
แพปลาก็จะเรียกเก็บค่านายหน้าเพียงร้อยละหก โดยไม่ได้ชักเงินประกันเงินกู้เลย
เมื่อข้อเท็จจริงเป็นดังที่ได้กล่าวมานี้
จึงจำเป็นต้องแก้ไขข้อกำหนดว่าด้วยอัตราค่านายหน้าเสียใหม่ให้ตรงกับความเป็นจริง
จุฑามาศ/ปรับปรุง
๘ มีนาคม ๒๕๕๖
วิชพงษ์/ตรวจ
๑๒ มีนาคม ๒๕๕๖
[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม
๗๒/ตอนที่ ๙๘/หน้า ๑๖๓๒/๒๗ ธันวาคม ๒๔๙๘