พระราชกฤษฎีกากำหนดพลังงานควบคุม พ.ศ. 2497

• จำนวนมาตรา: 4

มาตรา อารัมภบท

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา

กำหนดพลังงานควบคุม

พ.ศ. ๒๔๙๗

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.

ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๐

พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๙๗

เป็นปีที่ ๙

ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช

มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดพลังงานควบคุม

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๙๕

ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๔๗๕ แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช ๒๔๙๕

และมาตรา ๓๑ แห่งพระราชบัญญัติการพลังงานแห่งชาติ พ.ศ. ๒๔๙๖

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดั่งต่อไปนี้

มาตรา ๑

มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า “พระราชกฤษฎีกากำหนดพลังงานควบคุม

พ.ศ. ๒๔๙๗”

มาตรา ๒

มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓

มาตรา ๓ ให้พลังงานไฟฟ้าดังต่อไปนี้เป็นพลังงานควบคุม

(๑) ในกรณีจำหน่ายแก่ประชาชน

พลังงานไฟฟ้าซึ่งขนาดการผลิตรวมของแต่ละแหล่งผลิตตั้งแต่ ๒๕ กิโลวัตต์ขึ้นไป

(๒) ในกรณีมิได้จำหน่ายแก่ประชาชน พลังงานไฟฟ้าซึ่งขนาดการผลิตรวมของแต่ละแหล่งผลิตตั้งแต่

๕๐ กิโลวัตต์ขึ้นไป

มาตรา ๔

มาตรา ๔ ให้นายกรัฐมนตรีรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

จอมพล ป. พิบูลสงคราม

นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๓๑

แห่งพระราชบัญญัติการพลังงานแห่งชาติ พ.ศ. ๒๔๙๖ บัญญัติว่า พลังงานประเภทใด

โดยขนาดและวิธีการผลิต การใช้อย่างใด เพียงใด จะให้เป็นพลังงานควบคุม

ให้กำหนดโดยพระราชกฤษฎีกา นั้น บัดนี้เห็นเป็นการสมควรจะกำหนดพลังงานไฟฟ้าเป็นพลังงานควบคุม

โดยถือเอาขนาดของการผลิตแต่ละแหล่งผลิตพลังงานไฟฟ้ารวมกันเป็นเกณฑ์ กล่าวคือ

ในกรณีที่จำหน่ายแก่ประชาชน เมื่อการผลิตของแต่ละแหล่งผลิตรวมกันผลิตได้ตั้งแต่ ๒๕

กิโลวัตต์ขึ้นไป ส่วนในกรณีที่มิได้จำหน่ายแก่ประชาชน

เมื่อการผลิตของแต่ละแหล่งผลิตรวมกันผลิตได้ตั้งแต่ ๕๐ กิโลวัตต์ขึ้นไป

กฤษดายุทธ/ผู้จัดทำ

๓๑ พฤษภาคม ๒๕๕๖

วิชพงษ์/ตรวจ

๓ มิถุนายน ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๗๑/ตอนที่ ๓๘/หน้า ๘๒๙/๑๕ มิถุนายน ๒๔๙๗