ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรในเขตกรุงเทพมหานคร
ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรในเขตกรุงเทพมหานคร
ว่าด้วยการห้ามหยุดหรือห้ามจอดรถทุกชนิด
บางพื้นที่ในเขตกรุงเทพมหานคร
พ.ศ. ๒๕๕๕
ด้วย ปรากฏว่าปริมาณรถที่ใช้สัญจรในถนนหรือซอยต่าง ๆ
ในเขตกรุงเทพมหานคร มีปริมาณเพิ่มขึ้น ประกอบกับพื้นผิวการจราจรมีน้อยและสภาพการจราจรเปลี่ยนไป
ทำให้เกิดปัญหาการจราจร
เพื่อความปลอดภัยและความสะดวกในการจราจรจึงจำเป็นต้องจัดระเบียบการจราจรในถนนหรือซอยต่าง
ๆ
ฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓๙ (๑) (๒) (๓) (๔) และ (๗)
แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๔ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
ผู้บัญชาการตำรวจนครบาลในฐานะเจ้าพนักงานจราจรในเขตกรุงเทพมหานคร
ตามคำสั่งกระทรวงมหาดไทย ที่ ๓๘๗/๒๕๔๑ เรื่อง
แต่งตั้งเจ้าพนักงานจราจรตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ ลงวันที่ ๑๔
สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๑ จึงได้ออกข้อบังคับไว้ ดังต่อไปนี้