พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ. 2495 (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2497

• จำนวนมาตรา: 4

มาตรา อารัมภบท

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา

ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์

พ.ศ. ๒๔๙๕ (ฉบับที่ ๓)

พ.ศ. ๒๔๙๗

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.

ให้ ไว้ ณ วันที่ ๒๐ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๙๗

เป็นปีที่ ๙ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการ

โปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ. ๒๔๙๕

ในท้องที่ทุกจังหวัดตลอดราชอาณาจักร

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๙๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย

พุทธศักราช ๒๔๗๕ แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช ๒๔๙๕ และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติ

ควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ. ๒๔๙๕ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้

ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑

มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า "พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติ

ควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ. ๒๔๙๕ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๙๗"

มาตรา ๒

มาตรา ๒ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศใน

ราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓

มาตรา ๓ เมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันใช้บังคับพระราชกฤษฎีกานี้

ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ. ๒๔๙๕ และพระราชกฤษฎีกากับกฎกระทรวง

ซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัตินั้น ในท้องที่ทุกจังหวัดที่ยังมิได้ประกาศพระราชกฤษฎีกา

ให้ใช้พระราชบัญญัตินั้น

มาตรา ๔

มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวง

มหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

จอมพล ป. พิบูลสงคราม

นายกรัฐมนตรี

+----------------------------------------------------------------------------------------------------+

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากขณะนี้ปรากฏว่า

สินค้าบางประเภทที่ห้ามนำเข้ามาในราชอาณาจักร ตามพระราชกฤษฎีกาควบคุมการนำเข้ามาใน

ราชอาณาจักรซึ่งสินค้าบางอย่าง (ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๔๙๖ และ (ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๔๙๖

ซึ่งห้ามนำเข้ามาในราชอาณาจักรโดยเด็ดขาด แล้วยังมีจำหน่ายอยู่ในท้องตลาด เพื่อป้องกันการ

ลักลอบนำสินค้าดังกล่าวเข้ามาในประเทศให้บรรลุผลสมบูรณ์ยิ่งขึ้น จึงได้ตราพระราชกฤษฎีกา

ควบคุมโภคภัณฑ์ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๔๙๗ ห้ามจำหน่ายสินค้าบางอย่างที่ควบคุมไว้แล้ว

แต่เวลานี้พระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ. ๒๔๙๕ ได้มีพระราชกฤษฎีกาให้ประกาศใช้

แต่เพียงในจังหวัดพระนคร จังหวัดธนบุรี และจังหวัดเชียงใหม่ เพียง ๓ จังหวัด ส่วนจังหวัดอื่นๆ

ยังมิได้ประกาศใช้ เพื่อให้การควบคุมโภคภัณฑ์มีระเบียบเดียวกันทั่วทั้งประเทศ จึงต้องประกาศ

ใช้พระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ. ๒๔๙๕ ทั่วทุกจังหวัด ในการนี้ จำเป็นต้องตราพระราช

กฤษฎีกา

[รก.๒๔๙๗/๘๘/๑๓๒พ/๓๑ ธันวาคม ๒๔๙๗]