法律人 LawPlayer logo

資料由法律人 LawPlayer整理提供·กฎหมายไทย / LawPlayer จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา

adminRule

ประกาศกรมการขนส่งทางบก เรื่อง แบบและการจัดวางที่นั่งผู้โดยสารของรถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสารและรถขนาดเล็ก พ.ศ. 2549

เลขที่
วันที่ประกาศ
จำนวนมาตรา
8
มาตรา อารัมภบท

ประกาศกรมการขนส่งทางบก

ประกาศกรมการขนส่งทางบก

เรื่อง

แบบและการจัดวางที่นั่งผู้โดยสารของรถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสารและรถขนาดเล็ก

พ.ศ. ๒๕๔๙[๑]

ตามที่กรมการขนส่งทางบกได้มีประกาศกำหนดแบบและการจัดวางที่นั่งผู้โดยสารและรถขนาดเล็กไว้จำนวนหลายฉบับแล้ว

นั้น

โดยที่ปัจจุบันรถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสารต้องใช้แบบและการจัดวางที่นั่งให้เป็นไปตามรูปแบบมาตรฐานที่กำหนดไว้เป็นการเฉพาะ

ซึ่งไม่สอดคล้องกับความต้องการของผู้ประกอบการขนส่งและประชาชนผู้ใช้บริการที่ต้องการให้รถคันเดียวกันมีแบบและการจัดวางที่นั่งได้หลายรูปแบบเพื่อความสะดวกในการใช้บริการ

ดังนั้น

เพื่อเป็นการส่งเสริมและสนับสนุนให้ผู้ประกอบการขนส่งใช้รถอย่างคุ้มค่าและสามารถอำนวยประโยชน์ให้แก่ประชาชนมากยิ่งขึ้น

จึงเห็นสมควรปรับปรุงประกาศดังกล่าวเพื่อกำหนดแบบที่นั่งเพิ่มขึ้น

รวมทั้งกำหนดให้ภายในรถคันเดียวสามารถมีแบบและจัดวางที่นั่งหลายรูปแบบได้

ประกอบกับข้อกำหนดเกี่ยวกับแบบและการจัดวางที่นั่งได้มีแก้ไขเพิ่มเติมหรือกำหนดขึ้นใหม่มาเป็นจำนวนหลายฉบับ

สมควรยกเลิกประกาศฉบับเดิมทั้งหมดและนำมารวบรวมเป็นฉบับเดียวกัน

เพื่อให้เกิดความสะดวกในการตรวจสอบและอ้างอิงในภายหลัง อาศัยอำนาจตามความในข้อ ๑ (๒) (ฎ) ของกฎกระทรวง

ฉบับที่ ๙ (พ.ศ. ๒๕๒๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒

กรมการขนส่งทางบกจึงออกประกาศกำหนดแบบและการจัดวางที่นั่งผู้โดยสารของรถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสารและรถขนาดเล็กไว้

ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑

ให้ยกเลิก

(๑) ประกาศกรมการขนส่งทางบก เรื่อง

แบบและการจัดวางที่นั่งผู้โดยสารของรถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสารและรถขนาดเล็ก

ลงวันที่ ๑๘ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๗

(๒) ประกาศกรมการขนส่งทางบก เรื่อง

แบบและการจัดวางที่นั่งผู้โดยสารของรถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสารและรถขนาดเล็ก

ลงวันที่ ๑๑ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๙

(๓) ประกาศกรมการขนส่งทางบก เรื่อง

แบบและการจัดวางที่นั่งผู้โดยสารของรถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสารและรถขนาดเล็ก

(ฉบับที่ ๒) ลงวันที่ ๗ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๘

(๔) ประกาศกรมการขนส่งทางบก เรื่อง

แบบและการจัดวางที่นั่งผู้โดยสารของรถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสารมาตรฐาน ๑ (ข)

ชนิดพิเศษไม่เกิน ๓๒ ที่นั่ง ลงวันที่ ๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๐

(๕) ประกาศกรมการขนส่งทางบก เรื่อง

แบบและการจัดวางที่นั่งผู้โดยสารของรถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสารมาตรฐาน ๔ (ข)

ชนิดที่นั่งพิเศษ ลงวันที่ ๒๙ กรกฎาคม ๒๕๔๘

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒

ในประกาศนี้

“ระยะห่างระหว่างที่นั่ง” หมายความว่า ระยะจากด้านหลังพนักพิงหลังของที่นั่งด้านหน้าหรือสิ่งกีดขวางถึงด้านหน้าพนักพิงหลังของที่นั่งถัดไปในกรณีที่นั่งหันไปในแนวทางเดียวกัน

หรือระยะระหว่างด้านหน้าพนักพิงหรือที่พิงหลังของที่นั่งที่หันหน้าเข้าหากันในกรณีเป็นที่นั่งหันหน้าเข้าหากันโดยวัดในระดับเหนือเบาะนั่งไม่เกิน

๕ เซนติเมตร

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓

แบบที่นั่งผู้โดยสารมี ๖ แบบ ดังนี้

(๑) ที่นั่งเดี่ยว ก

(ก) เบาะนั่งมีความยาวไม่น้อยกว่า ๕๕ เซนติเมตร

ที่นั่งและพนักพิงหลังต้องมีเบาะหนาพอสมควร

พนักพิงหลังต้องมีเบาะรองรับศีรษะและมีความสูงจากเบาะนั่งไม่น้อยกว่า ๗๐ เซนติเมตร

ในสภาพปกติพนักพิงหลังต้องเอนไปข้างหลัง ๙๕ องศา

และสามารถปรับเอนไปข้างหลังได้ไม่น้อยกว่า ๑๓๕ องศาจากแนวราบ

(ข) มีที่พักเท้าและที่วางแขนทั้งสองข้างทุกที่นั่ง

(ค) มีเข็มขัดนิรภัยทุกที่นั่ง รวมที่นั่งผู้ขับรถ

(๒) ที่นั่งเดี่ยว ข

(ก) เบาะนั่งมีความยาวไม่น้อยกว่า ๔๐ เซนติเมตร และไม่เกิน ๕๕ เซนติเมตร

ที่นั่งและพนักพิงหลังต้องมีเบาะหนาพอสมควร

พนักพิงหลังต้องมีเบาะรองรับศีรษะและมีความสูงจากเบาะนั่งไม่น้อยกว่า ๗๐ เซนติเมตร

ในสภาพปกติพนักพิงหลังต้องเอนไปข้างหลัง ๙๕ องศา

และสามารถปรับเอนไปข้างหลังได้ไม่น้อยกว่า ๑๓๕ องศาจากแนวราบ

(ข) มีที่พักเท้าและที่วางแขนทั้งสองข้างทุกที่นั่ง

เว้นแต่กรณีที่นั่งติดกันให้สามารถใช้ที่วางแขนร่วมกันได้

(ค) มีเข็มขัดนิรภัยทุกที่นั่งรวมที่นั่งผู้ขับรถ

(๓) ที่นั่งเดี่ยว ค

(ก) เบาะนั่งมีความยาวไม่น้อยกว่า ๔๐ เซนติเมตร แต่ไม่เกิน ๕๐ เซนติเมตร

ที่นั่งและพนักพิงหลังต้องมีเบาะหนาพอสมควร พนักพิงหลังสูงจากเบาะนั่งไม่น้อยกว่า

๕๐ เซนติเมตร ในสภาพปกติพนักพิงหลังต้องเอนไปข้างหลัง ๙๕ องศา

และสามารถปรับเอนไปข้างหลังได้ไม่น้อยกว่า ๑๒๕ องศาจากแนวราบ

(ข) มีที่วางแขนทั้งสองข้างทุกที่นั่ง เว้นแต่กรณีที่นั่งติดกันให้สามารถใช้ที่วางแขนร่วมกันได้

(๔) ที่นั่งคู่

(ก) เบาะนั่งมีความยาวไม่น้อยกว่า ๘๐ เซนติเมตร และไม่เกิน ๙๐ เซนติเมตร

ที่นั่งและพนักพิงหลังต้องมีเบาะหนาพอสมควร

พนักพิงหลังต้องแยกเป็นอิสระและสูงจากเบาะนั่งไม่น้อยกว่า ๕๐ เซนติเมตร

ในสภาพปกติพนักพิงหลังต้องเอนไปข้างหลัง ๙๕ องศา

และสามารถปรับเอนไปข้างหลังได้ไม่น้อยกว่า ๑๒๕ องศาจากแนวราบ

(ข)

มีที่วางแขนทั้งสองข้างทุกที่นั่งหรือมีเฉพาะข้างที่อยู่ชิดทางเดินและข้างที่อยู่ชิดตัวถังด้านข้างของรถก็ได้

(๕) ที่นั่ง ๓ ที่นั่ง

(ก) เบาะนั่งต้องมีความยาวไม่น้อยกว่า ๑๒๐ เซนติเมตร และไม่เกิน ๑๒๕

เซนติเมตร ที่นั่งและพนักพิงหลังต้องมีเบาะหนาพอสมควร

พนักพิงหลังต้องแยกเป็นอิสระและสูงจากเบาะนั่งไม่น้อยกว่า ๕๐ เซนติเมตร

ในสภาพปกติพนักพิงหลังต้องเอนไปข้างหลัง ๙๕ องศา

และสามารถปรับเอนไปข้างหลังได้ไม่น้อยกว่า ๑๒๕ องศาจากแนวราบ

(ข) มีที่วางแขนทั้งสองข้างทุกที่นั่งหรือมีเฉพาะข้างที่อยู่ชิดทางเดินและข้างที่อยู่ชิดตัวถังด้านข้างของรถก็ได้

(๖) ที่นั่งแถวยาวเกินกว่า ๓ ที่นั่ง

(ก) จำนวนที่นั่งให้ถือเกณฑ์ความยาว ๔๐ เซนติเมตร ต่อหนึ่งที่นั่ง

ที่นั่งและพนักพิงหลังต้องมีเบาะหนาพอสมควร พนักพิงหลังต้องแยกเป็นอิสระและสูงจากเบาะนั่งไม่น้อยกว่า

๕๐ เซนติเมตร ในสภาพปกติพนักพิงหลังต้องเอนไปข้างหลัง ๙๕ องศา

และสามารถปรับเอนไปข้างหลังได้ไม่น้อยกว่า ๑๒๕ องศาจากแนวราบ

(ข)

มีที่วางแขนทั้งสองข้างทุกที่นั่งหรือมีเฉพาะข้างที่อยู่ชิดทางเดินและข้างที่อยู่ชิดตัวถังด้านข้างของรถก็ได้

แบบที่นั่งตามวรรคหนึ่ง

จะมีอุปกรณ์เพื่อความปลอดภัยหรืออุปกรณ์อำนวยความสะดวกสบายอื่นใดแก่ผู้โดยสารด้วยก็ได้

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔

การจัดวางที่นั่งผู้โดยสารมี ๓ แบบ

โดยจัดวางเฉลี่ยให้เต็มพื้นที่บรรทุกของรถ ดังนี้

(๑) แบบ ก คือ การจัดวางที่นั่งผู้โดยสารตามความกว้างของรถ

(๒) แบบ ข คือ การจัดวางที่นั่งผู้โดยสารตามความยาวของรถ

โดยให้ด้านหลังที่นั่งชิดด้านข้างของรถ

(๓) แบบ ค คือ การจัดวางที่นั่งผู้โดยสารแบบ ก และแบบ ข ผสมกัน

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕

รถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสารให้มีแบบและการจัดวางที่นั่งผู้โดยสาร ดังนี้

(๑) รถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสาร มาตรฐาน ๑ (ก) และมาตรฐาน ๔ (ก)

(ก) แบบที่นั่ง ให้เป็นแบบที่นั่งตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๓ (๑)

(ข) การจัดวางที่นั่ง

ให้จัดวางที่นั่งหันไปในทางเดียวกันตามแบบที่กำหนดไว้ในข้อ ๔ (๑)

โดยให้จัดวางแถวละไม่เกิน ๓ ที่นั่ง และเว้นให้มีช่องทางเดินตามความยาวของตัวรถมีความกว้างไม่น้อยกว่า

๓๐ เซนติเมตร ระยะห่างระหว่างที่นั่งต้องไม่น้อยกว่า ๙๐ เซนติเมตร

(๒) รถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสาร มาตรฐาน ๑ (ข) และมาตรฐาน ๔ (ข)

(ก) แบบที่นั่ง ให้เป็นแบบที่นั่งตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๓ (๓) หรือข้อ ๓ (๔)

(ข) การจัดวางที่นั่ง

ให้จัดวางที่นั่งหันไปในทางเดียวกันตามแบบที่กำหนดไว้ในข้อ ๔ (๑)

โดยให้จัดวางที่ด้านซ้ายและด้านขวาของรถด้านละไม่เกิน ๒ ที่นั่ง

และเว้นให้มีช่องทางเดินตามความยาวของตัวรถ มีความกว้างไม่น้อยกว่า ๒๕ เซนติเมตร

ระยะห่างระหว่างที่นั่งต้องไม่น้อยกว่า ๗๕ เซนติเมตร

(๓) รถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสาร มาตรฐาน ๑ (ข) ชนิดที่นั่งพิเศษ

และมาตรฐาน ๔ (ข) ชนิดที่นั่งพิเศษ

(ก) แบบที่นั่ง ให้เป็นแบบที่นั่งตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๓ (๒)

(ข) การจัดวางที่นั่ง

ให้จัดวางที่นั่งหันไปในทางเดียวกันตามแบบที่กำหนดไว้ในข้อ ๔ (๑) โดยให้จัดวางที่ด้านซ้ายและด้านขวาของรถด้านละไม่เกิน

๒ ที่นั่ง และเว้นให้มีช่องทางเดินตามความยาวของตัวรถ มีความกว้างไม่น้อยกว่า ๒๕

เซนติเมตร ระยะห่างระหว่างที่นั่งต้องไม่น้อยกว่า ๙๐ เซนติเมตร

(๔) รถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสาร มาตรฐาน ๑ (มาตรฐาน ๑ (ก) และมาตรฐาน ๑

(ข)) และมาตรฐาน ๔ (มาตรฐาน ๔ (ก) และมาตรฐาน ๔ (ข))

หากจะให้มีแบบที่นั่งจัดวางผสมกันหลายแบบในรถคันเดียวกัน

แบบและการจัดวางที่นั่งต้องเป็น ดังนี้

(๔.๑) แบบที่นั่ง ให้เป็นแบบที่นั่งตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๓ (๑) (๒) (๓) และ

(๔)

(๔.๒) การจัดวางที่นั่ง ให้จัดวางที่นั่งหันไปในทางเดียวกันตามแบบที่กำหนดไว้ในข้อ

๔ (๑) โดยให้มีการวางที่นั่งเป็นกลุ่มตามแบบที่นั่งผสมกัน ดังนี้

(ก) แบบที่นั่งตามข้อ ๓ (๑) ให้จัดวางร่วมกับแบบที่นั่งตามข้อ ๓ (๒)

แถวละไม่เกิน ๓ ที่นั่ง และเว้นให้มีช่องทางเดินตามความยาวของตัวรถ

มีความกว้างไม่น้อยกว่า ๓๐ เซนติเมตร ระยะห่างระหว่างที่นั่งต้องไม่น้อยกว่า ๙๐

เซนติเมตร

(ข) แบบที่นั่งตามข้อ ๓ (๑) หรือข้อ ๓ (๒)

ให้จัดวางร่วมกับแบบที่นั่งตามข้อ ๓ (๓) หรือข้อ ๓ (๔) ในกรณีเป็นแบบที่นั่งตามข้อ

๓ (๑) ให้จัดวางแถวละไม่เกิน ๓ ที่นั่ง เว้นให้มีช่องทางเดินตามความยาวของตัวรถ

มีความกว้างไม่น้อยกว่า ๓๐ เซนติเมตร ระยะห่างระหว่างที่นั่งต้องไม่น้อยกว่า ๙๐

เซนติเมตร และกรณีเป็นแบบที่นั่งตามข้อ ๓ (๒) (๓) และ (๔)

ให้จัดวางที่ด้านซ้ายและด้านขวาของรถด้านละไม่เกิน ๒ ที่นั่ง

และเว้นให้มีช่องทางเดินตามความยาวของตัวรถมีความกว้างไม่น้อยกว่า ๒๕ เซนติเมตร

ระยะห่างระหว่างที่นั่งของแบบที่นั่งตามข้อ ๓ (๒) ต้องไม่น้อยกว่า ๙๐ เซนติเมตร

และแบบที่นั่งตามข้อ ๓ (๓) หรือข้อ ๓ (๔) ต้องไม่น้อยกว่า ๗๕ เซนติเมตร

การจัดวางที่นั่งที่แตกต่างกันต่อเนื่องกัน

ต้องเว้นระยะห่างระหว่างที่นั่งให้เป็นไปตามเกณฑ์ของแบบที่นั่งที่มีระยะห่างระหว่างที่นั่งมากกว่า

(๕) รถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสาร มาตรฐาน ๒ (ก) มาตรฐาน ๒ (ข) มาตรฐาน ๒

(ค) มาตรฐาน ๒ (ง) มาตรฐาน ๔ (ค) มาตรฐาน ๔ (ง) มาตรฐาน ๕ (ก) และมาตรฐาน ๖ (ก)

(ก) แบบที่นั่ง จะเป็นแบบหนึ่งแบบใดตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๓ ก็ได้

(ข) การจัดวางที่นั่ง

ให้จัดวางที่นั่งหันไปในทางเดียวกันตามแบบที่กำหนดไว้ในข้อ ๔ (๑)

และเว้นให้มีช่องทางเดินตามความยาวของตัวรถ มีความกว้างพอสมควร

ระยะห่างระหว่างที่นั่งต้องไม่น้อยกว่า ๗๕ เซนติเมตร

สำหรับรถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสารในประเภทการขนส่งประจำทาง

ในเส้นทางหมวด ๑ และเส้นทางหมวด ๔

การจัดวางที่นั่งจะเป็นแบบหนึ่งแบบใดตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๔ ก็ได้

ที่นั่งจะมีที่วางแขน หรือมีพนักพิงหลังที่ปรับเอนได้หรือไม่ก็ได้

และในกรณีที่พนักพิงหลังปรับเอนไม่ได้ ระยะห่างระหว่างที่นั่งต้องไม่น้อยกว่า ๗๐

เซนติเมตร

(๖) รถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสาร มาตรฐาน ๒ (จ)

(ก) แบบที่นั่ง จะเป็นแบบหนึ่งแบบใดตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๓ ก็ได้

โดยพนักพิงหลังจะมีความสูงพอสมควรหรือแยกเป็นอิสระจากกันหรือปรับเอนได้หรือไม่ก็ได้

และจะมีที่วางแขนหรือไม่ก็ได้

สำหรับกรณีที่นั่งที่จัดวางล้ำเข้าไปในช่องทางเดินต้องเป็นที่นั่งแบบพับได้

ซึ่งมีขนาดความยาวของเบาะนั่งและความสูงของพนักพิงหลังที่เหมาะสม

(ข) การจัดวางที่นั่ง ให้จัดวางตามแบบที่กำหนดไว้ในข้อ ๔ (๑)

โดยเว้นให้มีช่องทางเดินมีความกว้างพอสมควร ในกรณีที่นั่งหันไปในทางเดียวกันระยะห่างระหว่างที่นั่งต้องไม่น้อยกว่า

๖๗ เซนติเมตร เว้นแต่กรณีเป็นที่นั่งปรับเอนได้

ระยะห่างระหว่างที่นั่งต้องไม่น้อยกว่า ๗๕ เซนติเมตร

และกรณีที่เป็นที่นั่งหันหน้าเข้าหากัน ระยะห่างระหว่างที่นั่งต้องไม่น้อยกว่า ๑๓๕

เซนติเมตร

สำหรับรถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสาร

มาตรฐาน ๒ (จ) (รถตู้โดยสาร) ที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสารในประเภทการขนส่งประจำทาง

ในเส้นทางหมวด ๑

ในกรณีที่มีการจัดวางที่นั่งผู้โดยสารไว้เป็นสี่ตอนตามความกว้างของรถ

โดยที่นั่งหันไปในทางเดียวกัน เฉพาะที่นั่งตอนที่สามนับจากด้านหน้าของรถให้มีการประทับเครื่องหมายรับรอง

(Seal) ด้วยลวดและตะกั่ว ณ

บริเวณขาที่นั่งผู้โดยสารตรึงกับพื้นรถโดยให้เครื่องหมายรับรองอยู่ใต้ท้องรถ

เว้นแต่มีเหตุจำเป็นไม่สามารถประทับเครื่องหมายบริเวณดังกล่าวได้ให้ประทับเครื่องหมายที่ขาที่นั่งผู้โดยสารตรึงกับพื้นรถด้านในห้องโดยสาร

หรือที่ส่วนอื่นของที่นั่งตรึงกับตัวถังรถก็ได้

(๗) รถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสาร มาตรฐาน ๓ (ก) มาตรฐาน ๓ (ข) มาตรฐาน ๓

(ค) มาตรฐาน ๓ (ง) มาตรฐาน ๔ (จ) มาตรฐาน ๔ (ฉ) มาตรฐาน ๕ (ข) และมาตรฐาน ๖ (ข)

(ก) แบบที่นั่ง จะเป็นแบบหนึ่งแบบใดตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๓ ก็ได้

โดยจะมีที่วางแขนหรือมีพนักพิงหลังแยกเป็นอิสระจากกันหรือปรับเอนได้หรือไม่ก็ได้

(ข) การจัดวางที่นั่ง ให้จัดวางตามแบบที่กำหนดไว้ในข้อ ๔ (๑)

โดยให้จัดวางที่นั่งหันไปในทางเดียวกัน และเว้นให้มีช่องทางเดินตามความยาวของตัวรถ

มีความกว้างพอสมควร ระยะห่างระหว่างที่นั่งต้องไม่น้อยกว่า ๗๐ เซนติเมตร

สำหรับรถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสารในประเภทการขนส่งประจำทาง

ในเส้นทางหมวด ๑ และเส้นทางหมวด ๔

การจัดวางที่นั่งผู้โดยสารจะเป็นแบบหนึ่งแบบใดตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๔ ก็ได้ โดยพนักพิงหลังหรือที่พิงหลังของที่นั่งที่วางตามแนวยาวของรถจะมีความสูงตามความเหมาะสมก็ได้

และในสภาพปกติจะเอนหรือไม่ก็ได้

(๘) รถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสาร มาตรฐาน ๓ (จ) มาตรฐาน ๓ (ฉ)

และรถขนาดเล็ก

(ก) แบบที่นั่ง จะเป็นแบบหนึ่งแบบใดตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๓ ก็ได้

โดยพนักพิงหลังจะมีความสูงพอสมควรหรือแยกเป็นอิสระจากกันหรือปรับเอนได้หรือไม่ก็ได้

และจะมีที่วางแขนหรือไม่ก็ได้

สำหรับกรณีที่นั่งที่จัดวางล้ำเข้าไปในช่องทางเดินต้องเป็นที่นั่งแบบพับได้

ซึ่งมีขนาดความยาวของเบาะนั่งและความสูงของพนักพิงหลังที่เหมาะสม

(ข) การจัดวางที่นั่ง ให้จัดวางแบบหนึ่งแบบใดตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๔

โดยเว้นให้มีช่องทางเดินมีความกว้างพอสมควร ในกรณีที่นั่งหันไปในทางเดียวกัน

ระยะห่างระหว่างที่นั่งต้องไม่น้อยกว่า ๖๗ เซนติเมตร

และกรณีที่เป็นที่นั่งหันหน้าเข้าหากัน ระยะห่างระหว่างที่นั่งต้องไม่น้อยกว่า ๑๓๕

เซนติเมตร

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖

รถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสารประเภทการขนส่งส่วนบุคคล

แบบและการจัดวางที่นั่งจะเป็นไปดังนี้ ก็ได้

(๑) แบบที่นั่ง จะเป็นแบบหนึ่งแบบใดตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๓ ก็ได้

โดยพนักพิงหลังจะมีความสูงพอสมควรหรือแยกเป็นอิสระจากกันหรือปรับเอนได้หรือไม่ก็ได้

และจะมีที่วางแขนหรือไม่ก็ได้ สำหรับกรณีที่นั่งที่จัดวางล้ำเข้าไปในช่องทางเดินต้องเป็นที่นั่งแบบพับได้

ซึ่งมีขนาดความยาวของเบาะนั่งและความสูงของพนักพิงหลังที่เหมาะสม

และในกรณีที่นั่งหรือพนักพิงไม่มีเบาะจะต้องมีลักษณะเรียบร้อย

ไม่มีส่วนแหลมหรือคมที่อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่ผู้โดยสาร

(๒) การจัดวางที่นั่ง ให้จัดวางแบบหนึ่งแบบใดตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๔

โดยเว้นให้มีช่องทางเดินมีความกว้างพอสมควร ในกรณีที่นั่งหันไปในทางเดียวกัน

ระยะห่างระหว่างที่นั่งต้องไม่น้อยกว่า ๖๐ เซนติเมตร

และกรณีที่นั่งหันหน้าเข้าหากัน ระยะห่างระหว่างที่นั่งต้องไม่น้อยกว่า ๑๒๐

เซนติเมตร

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗

รถที่จะจัดให้มีแบบและการจัดวางที่นั่งผู้โดยสารแตกต่างไปจากที่กำหนดไว้ในประกาศนี้

ให้ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่งหรือเจ้าของรถยื่นรายละเอียดเกี่ยวกับแบบและการจัดวางที่นั่งผู้โดยสารให้กรมการขนส่งทางบกพิจารณาให้ความเห็นชอบก่อน

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘

บรรดารถที่มีแบบและการจัดวางที่นั่งผู้โดยสารซึ่งได้จดทะเบียนไว้แล้วก่อนวันที่ประกาศนี้ใช้บังคับ

หรือมีแบบและการจัดวางที่นั่งผู้โดยสารซึ่งกรมการขนส่งทางบกได้ให้ความเห็นชอบไว้แล้ว

ให้ใช้ได้ต่อไปจนกว่าจะมีการเปลี่ยนตัวถังหรือมีการปรับปรุงแบบและการจัดวางที่นั่งผู้โดยสารใหม่

ทั้งนี้

ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

ประกาศ ณ วันที่ ๒

พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๙

ปิยะพันธ์ จัมปาสุต

อธิบดีกรมการขนส่งทางบก

วัชศักดิ์/ผู้จัดทำ

๑๐ เมษายน ๒๕๕๐

โชติกานต์/ปรับปรุง

๑๓ สิงหาคม ๒๕๕๘

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนพิเศษ ๔๒ ง/หน้า ๓๔/๕ เมษายน ๒๕๕๐

8 มาตรา

อ้างอิงกฎหมายนี้

ประกาศกรมการขนส่งทางบก เรื่อง แบบและการจัดวางที่นั่งผู้โดยสารของรถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสารและรถขนาดเล็ก พ.ศ. 2549 (Office of the Council of State). Retrieved via LawPlayer, https://lawplayer.com/th/act/pythainlp_937eaf57b63110be

ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).

Thai official texts excluded from copyright (Copyright Act B.E. 2537 s.7);開放資料層 CC BY 署名

本頁資料來源:สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (OCS)·整理提供:法律人 LawPlayer· lawplayer.com