กฎกระทรวง (พ.ศ. 2493) ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. 2493 (ฉบับ Update ณ วันที่ 12/01/2499) (ฉบับที่ 4)

• จำนวนมาตรา: 11

มาตรา อารัมภบท

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง

(พ.ศ. ๒๔๙๓)

ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียน

คนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา

๒๕ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎไว้

ดังต่อไปนี้

ลักษณะของใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวและรูปถ่าย

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑

ใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว ตามความในมาตรา ๙ นั้น ให้ทำเป็นเล่มขนาดกว้าง

๑๐ ซ.ม. ยาว ๑๕ ซ.ม. ปิดรูปถ่ายของผู้ถือ มีลายมือชื่อของนายทะเบียนคาบต่อ

กับมีลักษณะ ขนาด และรายการตามแบบท้ายกฎนี้

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒

รูปถ่ายของคนต่างด้าวที่จะต้องส่งตามความในมาตรา ๖ นั้น

ต้องเป็นรูปถ่ายครึ่งตัว หน้าตรง ไม่สวมหมวกเห็นได้ชัดเจนเหมือนตัวจริงในขณะนั้น

ให้มีขนาดกว้าง ๔ ซ.ม. ยาว ๖ ซ.ม. จำนวน ๓ รูป

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓

รูปถ่ายที่ปิดในใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวตามความในข้อ ๒ นั้น

ต้องเปลี่ยนใหม่ทุกระยะ ๕ ปี นับแต่วันออกใบสำคัญประจำตัวให้ผู้นั้น

การส่งรูปใหม่มาเปลี่ยนนี้ให้ส่งมอบรูปถ่ายใหม่รวม ๓ รูป

พร้อมด้วยใบสำคัญประจำตัวต่อนายทะเบียนท้องที่ที่ตนมีภูมิลำเนาอยู่ตามแบบ ท.ต. ๖

ท้ายกฎกระทรวงนี้

การยื่นเรื่องราวขอใบสำคัญประจำตัว

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔

ผู้ใดจะขอรับใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวสำหรับตนเอง หรือแจ้งเรื่องคนต่างด้าวอายุต่ำกว่า

๑๒ ปีบริบูรณ์ซึ่งอยู่ในปกครอง หรือนำเข้ามาตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๗

หรือสำหรับคนต่างด้าว ซึ่งเป็นคนไร้ความสามารถ หรือเป็นผู้ปกครอง

หรือผู้แทนโดยชอบธรรมของคนต่างด้าวที่มีอายุต่ำกว่า ๑๖ ปีบริบูรณ์ ตามความในมาตรา

๑๕ ให้ยื่นคำร้องขอรับใบสำคัญประจำตัวตามแบบ ท.ต. ๑, ๒ และ ๓ ท้ายกฎนี้ แล้วแต่กรณี

ต่อนายทะเบียนท้องที่ที่ตนมีภูมิลำเนาอยู่

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕

ผู้ได้รับอนุมัติให้เปลี่ยนสัญชาติ เปลี่ยนชื่อตัว เปลี่ยนชื่อรอง

ตลอดชื่อสกุลได้แล้ว หรือผู้ประสงค์จะเปลี่ยนอาชีพ ตามความในมาตรา ๑๔ นั้น ให้ยื่นเรื่องราวต่อนายทะเบียนท้องที่ที่ตนมีภูมิลำเนาอยู่

ตามแบบ ท.ต. ๔ และ ๕ ท้ายกฎนี้ แล้วแต่กรณี

การขอต่ออายุใบสำคัญประจำตัวและ

การออกใบสำคัญแทน

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖

การขอต่ออายุใบสำคัญประจำตัว ตามความในมาตรา ๑๓ นั้น ให้ยื่นคำร้องตามแบบ

ท.ต. ๘ ท้ายกฎนี้ ต่อนายทะเบียนท้องที่ที่ตนมีภูมิลำเนาอยู่

การเรียกเก็บค่าธรรมเนียมนั้นให้ปิดแสตมป์อากร ในหน้าซึ่งกำหนดไว้สำหรับการต่ออายุ

และจะขอต่ออายุใบสำคัญประจำตัวชนิดที่หนึ่ง หรือชนิดที่สองก็ได้

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗

การขอรับใบสำคัญประจำตัวใหม่แทนฉบับเดิมที่ชำรุดหรือสูญหาย ตามความในมาตรา

๑๓ นั้น ให้ยื่นคำร้องตามแบบ ท.ต. ๗ ท้ายกฎนี้ พร้อมด้วยรูปถ่าย ๓ รูป ต่อนายทะเบียนท้องที่ที่ตนมีภูมิลำเนาอยู่

กรณียกเว้น

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ คนต่างด้าวในกรณีดังต่อไปนี้

ย่อมได้สิทธิยกเว้นตามความในมาตรา ๑๙

ไม่ต้องรับใบสำคัญประจำตัวและไม่ต้องต่ออายุใบสำคัญประจำตัว คือ

๑.

ผู้ที่อยู่ในที่คุมขังโดยชอบด้วยกฎหมาย

๒.

ผู้มีร่างกายพิการเดินไม่ได้ หรือเป็นใบ้ หรือตาบอดทั้งสองข้าง

๓.

ผู้มีจิตฟั่นเฟือนไม่สมประกอบ ซึ่งนายแพทย์โรคจิตได้ตรวจและรับรองแล้ว

แต่เมื่อเหตุที่ได้รับยกเว้นล่วงพ้นไปแล้ว

ให้ขอรับใบสำคัญประจำตัว หรือขอต่ออายุใบสำคัญประจำตัวเสียภายใน ๑๕ วัน

นับแต่วันที่เหตุนั้นได้ล่วงพ้นไป

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙

ใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวที่ถูกเพิกถอนและต้องส่งคืนนายทะเบียนตามความในมาตรา

๑๘ นั้น ให้เป็นอันเพิกถอนตลอดเวลาที่คนต่างด้าวผู้นั้นยังคงอยู่นอกประเทศ

หากกลับเข้ามาในประเทศอีก ก็ให้ยื่นเรื่องราวขอคืนได้

แต่การออกไปนอกประเทศแล้วกลับเข้ามาอีก

โดยนำหลักฐานการออกและการเข้ามาแสดง

ให้ผ่อนผันยกเว้นเงินค่าธรรมเนียมให้ตลอดเวลาที่อยู่นอกประเทศ

อัตราค่าธรรมเนียม

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐[๒] ค่าธรรมเนียมในการออกใบสำคัญประจำตัวหรือการต่ออายุใบสำคัญประจำตัวตามความในมาตรา

๑๑ นอกจากผู้ที่ได้รับการผ่อนผัน หรือยกเว้น ตามพระราชบัญญัตินี้

ให้เรียกเก็บในอัตรา ดังต่อไปนี้

ก.

คนต่างด้าวซึ่งไม่มีใบสำคัญประจำตัว หรือคนต่างด้าวซึ่งใบสำคัญประจำตัวขาดต่ออายุ

ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมการออกใบสำคัญประจำตัว หรือการต่ออายุใบสำคัญประจำตัว

แล้วแต่กรณี เป็นเงิน ๔๐๐ บาท

และให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมการต่ออายุใบสำคัญประจำตัวสำหรับปีต่อ ๆ ไปในอัตรา ดังต่อไปนี้

๑.

ชนิดที่หนึ่ง เป็นเงินสองร้อยบาท

๒.

ชนิดที่สอง เป็นเงินแปดร้อยบาท

ข.

คนต่างด้าวซึ่งมีใบสำคัญประจำตัว และได้ต่ออายุใบสำคัญประจำตัวถูกต้องแล้ว ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมการต่ออายุใบสำคัญประจำตัวในอัตรา

ดังต่อไปนี้

๑.

ชนิดที่หนึ่ง เป็นเงินสองร้อยบาท

๒.

ชนิดที่สอง เป็นเงินแปดร้อยบาท

ให้ผู้ร้องขอรับใบสำคัญประจำตัวเสียค่าธรรมเนียมโดยปิดแสตมป์อากรที่ใบสำคัญประจำตัวในหน้าซึ่งกำหนดไว้และให้นายทะเบียนปรุแสตมป์อากร

พร้อมด้วยลงวัน เดือน ปี ในเวลานั้นด้วย

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑[๓] การออกใบสำคัญประจำตัวใหม่แทนฉบับเดิมที่ชำรุด

หรือสูญหาย ตามความในมาตรา ๑๑ ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมหนึ่งร้อยบาท ในการเสียค่าธรรมเนียมตามข้อนี้

ให้นำความในข้อ ๑๐ วรรคท้ายมาใช้บังคับโดยอนุโลม

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๒

ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๙๓

บ. เทพหัสดิน

ลงนามแทน

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

[เอกสารแนบท้าย]

๑.

คำร้องขอรับใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว (แบบ ท.ต. ๑)

๒.

คำร้องแจ้งเรื่องเด็กต่างด้าวอายุต่ำกว่า ๑๒ ปีบริบูรณ์ ที่นำเข้ามา (แบบ ท.ต. ๒)

๓.

คำร้องของผู้ปกครอง หรือผู้แทนโดยชอบธรรม

ขอรับใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวให้ผู้เยาว์ที่มีอายุต่ำกว่า ๑๖ ปีบริบูรณ์

ผู้เสมือนไร้ความสามารถ หรือไร้ความสามารถ (แบบ ท.ต. ๓)

๔.

คำร้องขอเปลี่ยนอาชีพเปลี่ยนชื่อตัว ชื่อรอง หรือชื่อสกุล (แบบ ท.ต. ๔)

๕.

คำร้องขอเปลี่ยนสัญชาติ (แบบ ท.ต. ๕)

๖.

คำร้องขอส่งมอบรูปถ่ายใหม่ (แบบ ท.ต. ๖)

๗.

คำร้องขอรับใบสำคัญประจำตัวใหม่แทนฉบับเดิมที่ชำรุด หรือสูญหาย (แบบ ท.ต. ๗)

๘.

คำร้องขอต่ออายุใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว (แบบ ท.ต. ๘)

๙.

ใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

กฎกระทรวง ฉบับที่

๒ (พ.ศ. ๒๔๙๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓[๔]

กฎกระทรวง ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๔๙๘)

ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓[๕]

หมายเหตุ

:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่การเรียกเก็บเงินค่าธรรมเนียมคนต่างด้าวตามอัตรา

ซึ่งกำหนดไว้ในกฎกระทรวงฯ พ.ศ. ๒๔๙๓ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.

๒๔๙๕ ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓ นั้น เมื่อเทียบเคียงกับประเทศเพื่อนบ้านใกล้เคียงแล้วนับว่าเก็บในอัตราสูงมาก

สมควรลดอัตราค่าธรรมเนียมการขอรับใบสำคัญประจำตัว การต่ออายุใบสำคัญประจำตัว และการขอรับใบแทนใบสำคัญประจำตัวฉบับเดิมที่ชำรุด

หรือสูญหายเสียใหม่ โดยเรียกเก็บในอัตราพอสมควร เพื่อให้คนต่างด้าวจำนวนมากได้มีโอกาสและสามารถชำระค่าธรรมเนียมได้โดยไม่พยายามหลีกเลี่ยง

หรือฝ่าฝืนกฎหมาย ในการนี้จำต้องแก้ไขเพิ่มเติมกฎกระทรวงฯ เพื่อกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมในการเรียกเก็บจากคนต่างด้าวขึ้นใหม่

เอกฤทธิ์/ผู้จัดทำ

๒๘ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๗/ตอนที่ ๖๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๔ ธันวาคม ๒๔๙๓

[๒] ข้อ ๑๐ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๔๙๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว

พ.ศ. ๒๔๙๓

[๓] ข้อ ๑๑ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๔๙๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว

พ.ศ. ๒๔๙๓

[๔] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๙/ตอนที่ ๑๑/หน้า ๑๓๒/๑๙ กุมภาพันธ์ ๒๔๙๕

[๕] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๓/ตอนที่ ๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๒ มกราคม ๒๔๙๙