ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโสธร เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. 2559

• จำนวนมาตรา: 43

มาตรา อารัมภบท

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโสธร

เรื่อง

การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

พ.ศ. ๒๕๕๙[๑]

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโสธร

ว่าด้วยการควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโสธร

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา

๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗

ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่

๕)พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ และมาตรา ๖๕

แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลโสธร

โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลโสธร และนายอำเภอเมืองฉะเชิงเทรา

จึงตราข้อบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า

“ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโสธร เรื่อง

การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๕๙”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโสธรเมื่อพ้น

๑๕ วัน นับตั้งแต่วันที่ได้ปิดประกาศไว้โดยเปิดเผย ณ

ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลโสธร

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ หรือ

คำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว ในข้อบัญญัตินี้ หรือซึ่งขัดแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ในข้อบัญญัตินี้

“เจ้าพนักงานท้องถิ่น”

หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลโสธร

“เจ้าพนักงานสาธารณสุข”

หมายความว่า

เจ้าพนักงานซึ่งได้รับแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕

“การค้า”

หมายความว่า การประกอบธุรกิจ การพาณิชย์ การอุตสาหกรรม การเกษตร การผลิต

หรือให้บริการใด ๆ เพื่อหาประโยชน์อันมีมูลค่าและเพื่อเป้าหมายทางการค้า

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ ให้กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพดังต่อไปนี้

เป็นกิจการที่ต้องควบคุมในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโสธร

(๑)

กิจการที่เกี่ยวกับสัตว์เลี้ยง

(๑.๑)

การเพาะพันธุ์ เลี้ยง และการอนุบาลสัตว์ทุกชนิด

(๑.๒)

การประกอบกิจการเลี้ยง รวบรวมสัตว์ หรือธุรกิจอื่นใดอันมีลักษณะทำนองเดียวกัน

เพื่อให้ประชาชนเข้าชมหรือเพื่อทำประโยชน์ของกิจการนั้น ทั้งนี้ ไม่ว่าจะมีการเรียกเก็บค่าดู

หรือค่าบริการในทางตรงหรือทางอ้อม หรือไม่ก็ตาม

(๒)

กิจการที่เกี่ยวกับสัตว์และผลิตภัณฑ์

(๒.๑)

การฆ่า หรือชำแหละสัตว์ ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร เร่ขายหรือขายในตลาด

(๒.๒)

การหมัก ฟอก ตาก หรือสะสมหนังสัตว์ ขนสัตว์

(๒.๓)

การสะสมเขา กระดูก หรือชิ้นส่วนสัตว์ที่ยังมิได้แปรรูป

(๒.๔)

การเคี่ยวหนัง เอ็น หรือไขสัตว์

(๒.๕)

การผลิตสิ่งของเครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ จากเปลือก กระดอง กระดูก เขา หนัง

ขนสัตว์หรือส่วนอื่น ๆ ของสัตว์ ด้วยการต้ม นึ่ง ตาก เผาหรือกรรมวิธีใด ๆ

ซึ่งมิใช่เพื่อเป็นอาหาร

(๒.๖)

การผลิต โม่ ป่น บด ผสม บรรจุ สะสม หรือกระทำอื่นใดต่อสัตว์หรือพืช

หรือส่วนหนึ่งส่วนใดของสัตว์หรือพืช เพื่อเป็นอาหารสัตว์

หรือส่วนประกอบของอาหารสัตว์

(๒.๗)

การผลิต แปรรูป สะสม หรือล้างครั่ง

(๓)

กิจการที่เกี่ยวกับอาหาร เครื่องดื่ม น้ำดื่ม ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร สถานที่สะสมอาหาร

การเร่ขาย การขายในตลาด และการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๓.๑)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ น้ำพริกแกง น้ำพริกปรุงสำเร็จ เต้าเจี้ยว ซีอิ๊ว

น้ำจิ้ม หรือซอสปรุงรสชนิดต่าง ๆ

(๓.๒)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ อาหารหมัก ดอง จากสัตว์ ได้แก่ ปลาร้า ปลาเจ่า

กุ้งเจ่า ปลาส้ม ปลาจ่อม แหนม หม่ำ ไส้กรอก กะปิ น้ำปลา หอยดอง น้ำเคย น้ำบูดู

ไตปลา หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน

(๓.๓)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ อาหารหมัก ดอง แช่อิ่ม จากผัก ผลไม้ หรือพืชอย่างอื่น

(๓.๔)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ อาหารจากพืชหรือสัตว์ โดยการตาก บด นึ่ง ต้ม ตุ๋น

เคี่ยว กวน ฉาบ ทอด อบ รมควัน ปิ้ง ย่าง เผา หรือวิธีอื่นใด

(๓.๕)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ ลูกชิ้น

(๓.๖)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ เส้นหมี่ ขนมจีน ก๋วยเตี๋ยว เต้าฮวย เต้าหู้ วุ้นเส้น

เกี้ยมอี๋ เนื้อสัตว์เทียม หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน

(๓.๗)

การผลิตบะหมี่ มักกะโรนี สปาเกตตี พาสต้า หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน

(๓.๘)

การผลิต ขนมปังสด ขนมปังแห้ง จันอับ ขนมเปี๊ยะ ขนมอบอื่น ๆ

(๓.๙)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุน้ำนม หรือผลิตภัณฑ์จากน้ำนมสัตว์

(๓.๑๐)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ เนย เนยเทียม เนยผสม ผลิตภัณฑ์เนย ผลิตภัณฑ์เนยเทียม

และผลิตภัณฑ์เนยผสม

(๓.๑๑)

การผลิตไอศกรีม

(๓.๑๒)

การคั่ว สะสม หรือแบ่งบรรจุกาแฟ

(๓.๑๓) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุใบชาแห้ง ชาผง

หรือเครื่องดื่มชนิดผงอื่น ๆ

(๓.๑๔)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ เอทิลแอลกอฮอล์ สุรา เบียร์ ไวน์ น้ำส้มสายชู ข้าวหมาก

น้ำตาลเมา

(๓.๑๕)

การผลิตน้ำกลั่น น้ำบริโภค น้ำดื่มจากเครื่องจำหน่ายอัตโนมัติ

(๓.๑๖)

การผลิต สะสม แบ่งบรรจุ หรือขนส่งน้ำแข็ง

(๓.๑๗)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ น้ำอัดลม น้ำหวาน น้ำโซดา น้ำจากพืช ผัก ผลไม้

เครื่องดื่มชนิดต่าง ๆ บรรจุกระป๋อง ขวด หรือภาชนะอื่นใด

(๓.๑๘)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ อาหารบรรจุกระป๋อง ขวดหรือภาชนะอื่นใด

(๓.๑๙)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ ผงชูรส หรือสารปรุงแต่งอาหาร

(๓.๒๐)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ น้ำตาล น้ำเชื่อม

(๓.๒๑)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ แบะแซ

(๓.๒๒)

การแกะ ตัดแต่ง ล้างสัตว์น้ำ ที่มิใช่เป็นส่วนหนึ่งของกิจการห้องเย็น

(๓.๒๓)

การประกอบกิจการห้องเย็นแช่แข็งอาหาร

(๓.๒๔)

การเก็บ การถนอมอาหารด้วยเครื่องจักร

(๔)

กิจการที่เกี่ยวกับยา เวชภัณฑ์ อุปกรณ์การแพทย์ เครื่องสำอาง ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาด

(๔.๑)

การผลิต โม่ บด ผสม หรือการบรรจุยา

(๔.๒)

การผลิต บรรจุยาสีฟัน แชมพู ผ้าเย็น กระดาษเย็น

เครื่องสำอางรวมทั้งสบู่ที่ใช้กับร่างกาย

(๔.๓)

การผลิต บรรจุสำลี ผลิตภัณฑ์จากสำลี

(๔.๔)

การผลิตผ้าพันแผล ผ้าปิดแผล ผ้าอนามัย ผ้าอ้อมสำเร็จรูป

(๔.๕)

การผลิตสบู่ ผงซักฟอก น้ำยาทำความสะอาด หรือผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดต่าง ๆ

(๕)

กิจการที่เกี่ยวกับการเกษตร

(๕.๑)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุน้ำมันจากพืช

(๕.๒)

การผลิต หรือการแบ่งบรรจุแป้งมันสำปะหลัง แป้งสาคู แป้งจากพืชหรือแป้งอื่น ๆ

ในทำนองเดียวกัน

(๕.๓)

การสีข้าว นวดข้าวด้วยเครื่องจักร หรือแบ่งบรรจุข้าวด้วยวิธีใด ๆ ก็ตาม

(๕.๔)

การขัด กะเทาะ หรือบดเมล็ดพืช

(๕.๕)

การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุปุ๋ย หรือวัสดุที่นำไปผลิตปุ๋ย

(๕.๖)

การผลิตเส้นใยจากพืช

(๕.๗)

การตาก การสะสม ขนถ่ายผลิตผลของมันสำปะหลัง ข้าวเปลือก อ้อย ข้าวโพด

(๖)

กิจการที่เกี่ยวกับโลหะหรือแร่

(๖.๑)

การผลิตภาชนะ เครื่องประดับ เครื่องมือ อุปกรณ์ หรือเครื่องใช้ต่าง ๆ ด้วยโลหะ

หรือแร่

(๖.๒)

การกลึง เจาะ เชื่อม ตี ตัด ประสาน รีด หรืออัดโลหะด้วยเครื่องจักรหรือก๊าซ

หรือไฟฟ้า ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๖.๑)

(๖.๓)

การเคลือบ การชุบโลหะด้วยตะกั่ว สังกะสี ดีบุก โครเมียม นิกเกิลหรือโลหะอื่นใด

ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๖.๑)

(๖.๔)

การขัด ล้างโลหะด้วยเครื่องจักร หรือสารเคมี ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน

(๖.๑)

(๗)

กิจการที่เกี่ยวกับยานยนต์ เครื่องจักรหรือเครื่องกล

(๗.๑)

การต่อ ประกอบ เคาะ ปะผุ พ่นสี หรือพ่นสารกันสนิมยานยนต์

(๗.๒)

การผลิตยานยนต์ เครื่องจักร หรือเครื่องกล

(๗.๓)

การซ่อม การปรับแต่ง เครื่องยนต์ เครื่องจักร เครื่องกล ระบบไฟฟ้า ระบบปรับอากาศ

หรืออุปกรณ์ที่เป็นส่วนประกอบของยานยนต์ เครื่องจักร หรือเครื่องกล

(๗.๔)

การประกอบธุรกิจเกี่ยวกับยานยนต์ เครื่องจักร หรือเครื่องกล

ซึ่งมีไว้บริการหรือจำหน่ายและในการประกอบธุรกิจนั้นมีการซ่อมหรือปรับปรุงยานยนต์

เครื่องจักร หรือเครื่องกลดังกล่าวด้วย

(๗.๕)

การล้าง ขัดสี เคลือบสี หรืออัดฉีดยานยนต์

(๗.๖)

การผลิต สะสม จำหน่าย ซ่อม หรืออัดแบตเตอรี่

(๗.๗)

การจำหน่าย ซ่อม ปะ เชื่อมยางยานยนต์ หรือตั้งศูนย์ถ่วงล้อ

(๗.๘)

การผลิต ซ่อม ประกอบ หรืออัดผ้าเบรก ผ้าคลัตช์

(๗.๙)

การสะสม การซ่อมเครื่องกล เครื่องจักรเก่าหรืออุปกรณ์ที่เป็นส่วนประกอบของยานยนต์

เครื่องจักร หรือเครื่องกลเก่า

(๘)

กิจการที่เกี่ยวกับไม้หรือกระดาษ

(๘.๑)

การผลิตไม้ขีดไฟ

(๘.๒)

การเลื่อย ซอย ขัด ไส เจาะ ขุดร่อง ทำคิ้ว หรือตัดไม้ด้วยเครื่องจักร

(๘.๓)

การผลิต พ่น การทาสารเคลือบเงา หรือสี

แต่งสำเร็จสิ่งของเครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์จากไม้ หวาย ชานอ้อย

(๘.๔)

การอบไม้

(๘.๕)

การผลิต สะสม แบ่งบรรจุธูป

(๘.๖)

การผลิตสิ่งของ เครื่องใช้ เครื่องเขียน หรือผลิตภัณฑ์อื่นใดด้วยกระดาษ

(๘.๗)

การผลิตกระดาษชนิดต่าง ๆ

(๘.๘)

การเผาถ่าน หรือการสะสมถ่าน

(๙)

กิจการที่เกี่ยวกับการบริการ

(๙.๑)

การประกอบกิจการสปาเพื่อสุขภาพ เว้นแต่เป็นการให้บริการในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล

(๙.๒)

การประกอบกิจการอาบ อบ นวด

(๙.๓)

การประกอบกิจการนวดเพื่อสุขภาพ เว้นแต่เป็นการให้บริการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๙.๑)

หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล

(๙.๔)

การประกอบกิจการสถานที่อาบน้ำ อบไอน้ำ อบสมุนไพร

เว้นแต่เป็นการให้บริการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๙.๑)

หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล

(๙.๕)

การประกอบกิจการโรงแรม

สถานที่พักที่มิใช่โรงแรมที่จัดไว้เพื่อให้บริการพักชั่วคราวสำหรับคนเดินทางหรือบุคคลอื่นใดโดยมีค่าตอบแทน

หรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน

(๙.๖)

การประกอบกิจการหอพัก อาคารชุดให้เช่า ห้องเช่า

หรือห้องแบ่งเช่าหรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน

(๙.๗)

การประกอบกิจการโรงมหรสพ

(๙.๘) การจัดให้มีมหรสพ การแสดงดนตรี เต้นรำ รำวง รองเง็ง

ดิสโกเทก คาราโอเกะ หรือตู้เพลง หรือการแสดงอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน

(๙.๙) การประกอบกิจการสระว่ายน้ำ หรือกิจการอื่น ๆ

ในทำนองเดียวกันเว้นแต่เป็นการให้บริการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๙.๑)

(๙.๑๐) การประกอบกิจการการเล่นสเกต หรือโรลเลอร์เบลด

หรือการเล่นอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน

(๙.๑๑)

การประกอบกิจการเสริมสวย หรือแต่งผม เว้นแต่กิจการที่อยู่ในบังคับตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบวิชาชีพเวชกรรม

(๙.๑๒)

การประกอบกิจการสถานที่ออกกำลังกาย

(๙.๑๓)

การประกอบกิจการให้บริการควบคุมน้ำหนัก

(๙.๑๔)

การประกอบกิจการสวนสนุก โบว์ลิ่ง หรือตู้เกม

(๙.๑๕)

การประกอบกิจการให้บริการคอมพิวเตอร์

(๙.๑๖)

การประกอบกิจการสนามกอล์ฟ หรือสนามฝึกซ้อมกอล์ฟ

(๙.๑๗)

การประกอบกิจการห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ การสาธารณสุข วิทยาศาสตร์หรือสิ่งแวดล้อม

(๙.๑๘)

การประกอบกิจการสักผิวหนัง หรือเจาะส่วนหนึ่งส่วนใดของร่างกาย

(๙.๑๙)

การประกอบกิจการให้บริการเลี้ยงและดูแลเด็กที่บ้านของผู้รับบริการ

(๙.๒๐)

การประกอบกิจการให้บริการดูแลผู้สูงอายุที่บ้านของผู้รับบริการ

(๙.๒๑)

การประกอบกิจการให้บริการสปา อาบน้ำ ตัดขน รับเลี้ยง หรือรับฝากสัตว์ชั่วคราว

(๑๐)

กิจการที่เกี่ยวกับสิ่งทอ

(๑๐.๑)

การพิมพ์ผ้า หรือสิ่งทออื่น ๆ

(๑๐.๒)

การซัก อบ รีด หรืออัดกลีบผ้าด้วยเครื่องจักร

(๑๐.๓)

การย้อม ฟอก กัดสีผ้าหรือสิ่งทออื่น ๆ

(๑๑)

กิจการที่เกี่ยวกับหิน ดิน ทราย ซีเมนต์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

(๑๑.๑)

การผลิตสิ่งของ เครื่องใช้ หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ด้วยซีเมนต์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

(๑๑.๒)

การสะสม ผสมซีเมนต์ หิน ดิน ทราย วัสดุก่อสร้าง รวมทั้งการขุด ตัก ดูด โม่ บด

หรือย่อยด้วยเครื่องจักร

(๑๑.๓)

การเจียระไนเพชร พลอย หิน หรือกระจก หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

(๑๑.๔) การเลื่อย ตัด หรือประดิษฐ์หินเป็นสิ่งของ

เครื่องใช้ หรือผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ

(๑๑.๕)

การผลิตชอล์ก ปูนปลาสเตอร์ ปูนขาว ดินสอพอง หรือเผาหินปูน

(๑๑.๖)

การผลิต ตัด บดกระจก หรือผลิตภัณฑ์แก้ว

(๑๑.๗)

การผลิตกระดาษทราย หรือผ้าทราย

(๑๑.๘)

การล้าง การขัดด้วยการพ่นทรายลงบนพื้นผิวกระจก แก้ว หินหรือวัตถุอื่นใด

ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๖.๓)

(๑๒)

กิจการที่เกี่ยวกับปิโตรเลียม ปิโตรเคมี ถ่านหิน ถ่านโค้ก และสารเคมีต่าง ๆ

(๑๒.๑)

การผลิต สะสม บรรจุ หรือขนส่งกรด ด่าง สารออกซิไดซ์หรือสารตัวทำละลาย

(๑๒.๒)

การผลิต สะสม บรรจุ หรือขนส่งก๊าซ

(๑๒.๓)

การผลิต สะสม กลั่น หรือขนส่งปิโตรเลียมหรือผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม

(๑๒.๔)

การพ่นสี ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๗.๑)

(๑๒.๕)

การผลิตสิ่งของเครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์ด้วยยางเทียม พลาสติก เซลลูลอยด์

เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

(๑๒.๖)

การผลิตสีหรือน้ำมันผสมสี

(๑๒.๗)

การเคลือบ ชุบวัตถุด้วยพลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

(๑๒.๘)

การผลิตพลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

(๑๒.๙)

การผลิต หรือบรรจุสารเคมีดับเพลิง

(๑๒.๑๐)

การผลิตน้ำแข็งแห้ง

(๑๒.๑๑)

การผลิต การสะสม ขนส่งดอกไม้เพลิง

หรือสารเคมีอันเป็นส่วนประกอบในการผลิตดอกไม้เพลิง

(๑๒.๑๒)

การผลิตเชลแล็ก หรือสารเคลือบเงา

(๑๒.๑๓)

การผลิต สะสม บรรจุ ขนส่งสารกำจัดศัตรูพืช หรือพาหะนำโรค

(๑๒.๑๔)

การผลิต สะสม หรือบรรจุกาว

(๑๓)

กิจการอื่น ๆ

(๑๓.๑)

การพิมพ์หนังสือหรือสิ่งพิมพ์อื่นที่มีลักษณะเดียวกันด้วยเครื่องจักร

(๑๓.๒)

การผลิต ซ่อมเครื่องอิเล็กทรอนิกส์ เครื่องไฟฟ้า

อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์หรืออุปกรณ์ไฟฟ้า

(๑๓.๓)

การผลิตเทียน หรือเทียนไข หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

(๑๓.๔)

การพิมพ์แบบ พิมพ์เขียว หรือถ่ายเอกสาร

(๑๓.๕)

การสะสมวัตถุหรือสิ่งของที่ชำรุด ใช้แล้วหรือเหลือใช้

(๑๓.๖)

การประกอบกิจการโกดังสินค้า

(๑๓.๗)

การล้างขวด ภาชนะหรือบรรจุภัณฑ์ที่ใช้แล้วเพื่อนำไปใช้ใหม่หรือแปรสภาพเป็นผลิตภัณฑ์ใหม่

(๑๓.๘)

การพิมพ์ เขียน พ่นสี หรือวิธีอื่นใดลงบนวัตถุที่มิใช่สิ่งทอ

(๑๓.๙)

การบรรจุหีบห่อสินค้าโดยใช้เครื่องจักร

(๑๓.๑๐)

การให้บริการควบคุมป้องกันและกำจัดแมลง หรือสัตว์พาหะนำโรค

(๑๓.๑๑)

การผลิตสิ่งของ เครื่องใช้ หรือผลิตภัณฑ์จากยาง

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ สถานประกอบกิจการที่ต้องมีการควบคุมตามข้อบัญญัตินี้ที่ตั้งอยู่ในเขตที่กฎหมายว่าด้วยการผังเมือง

หรือกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารมีผลใช้บังคับ

หรือสถานประกอบกิจการใดที่เข้าข่ายเป็นโรงงาน

หรือมีการประกอบกิจการเกี่ยวกับวัตถุอันตรายจะต้องปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการนั้นและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องด้วย

แล้วแต่กรณี

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ สถานประกอบกิจการต้องตั้งห่างจากชุมชน วัด

ศาสนสถาน โบราณสถาน โรงเรียน สถาบันการศึกษา

โรงพยาบาล หรือสถานที่อื่น ๆ ตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ สถานประกอบกิจการที่มีอาคาร

ต้องเป็นอาคารที่มีความมั่นคง แข็งแรง เหมาะสมที่จะประกอบกิจการที่ขออนุญาตได้

ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง หากมีการเปลี่ยนแปลง

แก้ไข หรือเพิ่มเติมสถานที่ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นก่อน

บันไดหนีไฟ

หรือทางออกฉุกเฉินมีลักษณะเป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

ทั้งนี้ ต้องไม่มีสิ่งกีดขวาง

มีแสงสว่างเพียงพอ และมีป้ายหรือเครื่องหมายแสดงชัดเจน

โดยทางออกฉุกเฉินต้องมีไฟส่องสว่างฉุกเฉินเมื่อระบบไฟฟ้าปกติขัดข้อง

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙ สถานประกอบกิจการที่มีอาคาร ต้องจัดให้มีระบบการจัดแสงสว่าง

และการระบายอากาศให้เป็นไปตามกฎหมายควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐ สถานประกอบกิจการที่มีอาคารต้องมีห้องน้ำและห้องส้วม

ตามแบบและจำนวนที่กำหนดในกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

และมีการดูแลรักษาความสะอาดให้อยู่ในสภาพที่ถูกสุขลักษณะเป็นประจำทุกวัน

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑ สถานประกอบกิจการที่คนงานอาจเปรอะเปื้อนจากสารเคมี

วัตถุอันตรายหรือสิ่งอื่นใดอันอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพต้องจัดให้มีที่อาบน้ำฉุกเฉิน

ที่ล้างตาฉุกเฉินตามความจำเป็นและเหมาะสมกับคุณสมบัติของวัตถุอันตรายและขนาดของการประกอบกิจการตามที่กำหนดไว้ในกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตรายและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒ สถานประกอบกิจการต้องมีการเก็บ รวบรวม

หรือกำจัดมูลฝอยที่ถูกสุขลักษณะดังนี้

(๑)

มีภาชนะบรรจุ หรือภาชนะรองรับที่เหมาะสมและเพียงพอกับปริมาณและประเภทมูลฝอย รวมทั้งมีการทำความสะอาดภาชนะบรรจุ

หรือภาชนะรองรับ และบริเวณที่เก็บภาชนะนั้นอยู่เสมอ

(๒)

ในกรณีที่มีการกำจัดเอง

ต้องได้รับความเห็นชอบจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นและต้องดำเนินการให้ถูกต้องตามข้อกำหนดของท้องถิ่นนั้น

(๓)

กรณีที่มีมูลฝอยปนเปื้อนสารพิษ หรือวัตถุอันตราย หรือสิ่งอื่นใดที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ

หรือมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจะต้องดำเนินตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

มาตรา ข้อ ๑๓

ข้อ ๑๓ สถานประกอบกิจการต้องมีการป้องกัน

และกำจัดแมลงและสัตว์ที่เป็นพาหะของโรคติดต่อให้ถูกต้องตามหลักวิชาการและสิ่งแวดล้อม

มาตรา ข้อ ๑๔

ข้อ ๑๔ สถานประกอบกิจการที่มีโรงอาหารหรือห้องครัวที่จัดไว้สำหรับการประกอบอาหาร

การปรุงอาหาร

การสะสมอาหารสำหรับคนงานต้องมีการดำเนินงานให้ถูกต้องตามหลักสุขาภิบาลอาหาร

มาตรา ข้อ ๑๕

ข้อ ๑๕ สถานประกอบกิจการต้องจัดวางสิ่งของให้เป็นระเบียบเรียบร้อย

ปลอดภัยเป็นสัดส่วนและต้องรักษาความสะอาดอยู่เสมอ

มาตรา ข้อ ๑๖

ข้อ ๑๖ สถานประกอบกิจการต้องมีมาตรการความปลอดภัยในการทำงานและปฏิบัติให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงาน

และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

มาตรา ข้อ ๑๗

ข้อ ๑๗ สถานประกอบกิจการต้องจัดให้มีการป้องกันเพื่อความปลอดภัยดังนี้

(๑)

มีระบบสัญญาณเตือนเพลิงไหม้และเครื่องดับเพลิงตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

ทั้งนี้

จะต้องมีการบันทึกการบำรุงรักษาเครื่องดับเพลิงอย่างน้อยหกเดือนต่อครั้ง

และมีการฝึกอบรมการดับเพลิงเบื้องต้นจากหน่วยงานที่ราชการกำหนดหรือยอมรับให้แก่คนงานไม่น้อยกว่าร้อยละสี่สิบของจำนวนคนงานในสถานประกอบกิจการนั้น

(๒)

กรณีที่มีวัตถุอันตราย

ต้องมีสถานที่ที่ปลอดภัยสำหรับเก็บรักษาวัตถุอันตรายหรือสิ่งของที่ก่อให้เกิดวัตถุอันตรายและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

มาตรา ข้อ ๑๘

ข้อ ๑๘ สถานกิจการใดที่การประกอบกิจการอาจก่อให้เกิดมลพิษทางเสียงหรือความสั่นสะเทือน

มลพิษทางอากาศ มลพิษทางน้ำ ของเสียอันตราย

หรือมีการใช้สารเคมีหรือวัตถุอันตรายจะต้องดำเนินการควบคุมและป้องกันมิให้เกิดผลกระทบจนเป็นเหตุรำคาญหรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพของคนงานและผู้อยู่อาศัยบริเวณใกล้เคียง

มาตรา ข้อ ๑๙

ข้อ ๑๙ เมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับตั้งแต่วันที่ข้อบัญญัตินี้มีผลบังคับใช้

ห้ามมิให้ผู้ใดดำเนินกิจการตามประเภทที่ระบุไว้ในข้อ ๕

ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโสธรในลักษณะที่เป็นการค้า

เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

มาตรา ข้อ ๒๐

ข้อ ๒๐ ภายใต้บังคับข้อ ๕

ให้สถานประกอบกิจการที่ตั้งขึ้นก่อนวันที่ข้อบัญญัตินี้มีผลบังคับใช้ดำเนินการปรับปรุงแก้ไขให้เป็นไปตามข้อกำหนดในข้อบัญญัตินี้

ภายในหนึ่งร้อยแปดสิบวันที่ข้อบัญญัติมีผลบังคับใช้

มาตรา ข้อ ๒๑

ข้อ ๒๑ ผู้ใดประสงค์ประกอบกิจการตามข้อ

๕ ในลักษณะที่เป็นการค้า

ให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบพร้อมกับหลักฐานต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลโสธรกำหนด

มาตรา ข้อ ๒๒

ข้อ ๒๒ ผู้ขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

ซึ่งต้องควบคุมตามข้อบัญญัตินี้ต้องปฏิบัติรวมทั้งจัดสถานที่สำหรับประกอบกิจการค้านั้น

ๆ ให้เป็นเงื่อนไขอันเกี่ยวกับสุขลักษณะตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขและคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

รวมทั้งระเบียบ ข้อบัญญัติและประกาศขององค์การบริหารส่วนตำบลโสธร

มาตรา ข้อ ๒๓

ข้อ ๒๓ เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะดำเนินการออกใบอนุญาตเมื่อผู้ขอรับใบอนุญาตได้ปฏิบัติการครบถ้วนตามความในข้อ

๒๒

และการอนุญาตนั้นไม่เป็นเหตุกระทบกระเทือนต่อสุขภาพอนามัยของประชาชนก็ให้ออกใบอนุญาตตามแบบ

กอ. ๒

หรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการตามข้อ

๒๒ ทราบภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับคำขอตามข้อ ๒๒ ถูกต้องครบถ้วนแล้ว

ในกรณีที่มีเหตุอันจำเป็น

เจ้าพนักงานท้องถิ่นอาจไม่ดำเนินการภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง สามารถขยายเวลาออกไปได้อีกสองครั้งครั้งละไม่เกินสิบห้าวัน

โดยจะมีหนังสือแจ้งการขยายเวลาและเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง

หรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้แล้วนั้น

มาตรา ข้อ ๒๔

ข้อ ๒๔ ผู้ได้รับอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตพร้อมกับชำระค่าธรรมเนียมตามอัตราที่กำหนดท้ายข้อบัญญัตินี้

ภายในกำหนดสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

หากไม่ได้มารับใบอนุญาตและชำระค่าธรรมเนียมภายในระยะเวลาที่กำหนดจะถือว่าสละสิทธิ์

มาตรา ข้อ ๒๕

ข้อ ๒๕ ผู้ได้รับใบอนุญาตให้ประกอบกิจการค้าซึ่งกำหนดให้ควบคุมตามข้อบัญญัตินี้จะต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขอันเกี่ยวด้วยสุขลักษณะ

ดังต่อไปนี้

(๑)

จะต้องรักษาเครื่องมือ เครื่องใช้ในการประกอบการค้าทุกอย่างให้สะอาดอยู่เสมอ

ถ้าวัตถุแห่งการค้านั้นจักใช้เป็นอาหารต้องป้องกันวัตถุแห่งการค้านั้น ๆ

ให้พ้นจากฝุ่นละอองและสัตว์พาหะนำโรค

(๒)

ต้องมีการดูแล

รักษาความสะอาดที่รองรับขยะมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลไม่ให้เป็นที่เพาะพันธุ์แมลงและสัตว์พาหะนำโรคได้และต้องมีการกำจัดมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลให้ถูกต้องตามหลักสุขลักษณะ

(๓)

ต้องยอมให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น หรือเจ้าพนักงานสาธารณสุข

หรือผู้ที่ได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นเข้าตรวจสถานที่ เครื่องมือ

เครื่องใช้ ตลอดจนวิธีประกอบการค้านั้นในเวลาอันสมควร

เมื่อได้รับแจ้งความประสงค์ให้ทราบแล้ว

(๔)

ปฏิบัติการอื่นใดอันเกี่ยวด้วยสุขลักษณะ

ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขและคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น รวมทั้งระเบียบ

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบล ประกาศขององค์การบริหารส่วนตำบลโสธร

มาตรา ข้อ ๒๖

ข้อ ๒๖ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดเงื่อนไข

โดยเฉพาะระบุไว้ในใบอนุญาตให้ผู้รับใบอนุญาตปฏิบัติเพื่อป้องกันอันตรายต่อสุขภาพของสาธารณชน

มาตรา ข้อ ๒๗

ข้อ ๒๗ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น

เรียกเก็บค่าธรรมเนียมในการออกใบอนุญาตให้ประกอบกิจการค้าซึ่งกำหนดให้ควบคุมตามอัตราท้ายข้อบัญญัตินี้

ใบอนุญาตฉบับหนึ่งให้ใช้สำหรับกิจการค้าประเภทเดียวและสำหรับสถานที่แห่งเดียว

ถ้าประกอบการค้าซึ่งกำหนดให้ควบคุมหลายประเภทในสถานที่เดียวกัน ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมในประเภทที่มีอัตราสูงเต็มอัตราแต่ประเภทเดียวประเภทอื่นให้เก็บเพียงกึ่งอัตรา

มาตรา ข้อ ๒๘

ข้อ ๒๘ ใบอนุญาตให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาตและให้ใช้ได้เพียงในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโสธร

มาตรา ข้อ ๒๙

ข้อ ๒๙ การต่อใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบ

กอ. ๓ ภายในสามสิบวันก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุเมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับชำระค่าธรรมเนียมตามอัตราที่กำหนดท้ายข้อบัญญัตินี้แล้วให้ประกอบการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาตหากมิได้ชำระค่าธรรมเนียมก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุจะต้องชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ

มาตรา ข้อ ๓๐

ข้อ ๓๐ หากผู้รับใบอนุญาตประสงค์จะแก้ไขรายการในใบอนุญาตให้ยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบ

กอ. ๔

มาตรา ข้อ ๓๑

ข้อ ๓๑ เมื่อผู้ได้รับใบอนุญาตไม่ประสงค์ที่จะประกอบกิจการต่อไปให้ยื่นคำร้องบอกเลิกกิจการต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบ

กอ.๔

มาตรา ข้อ ๓๒

ข้อ ๓๒ ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย

หรือชำรุดในสาระสำคัญให้ผู้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบ

กอ. ๔ ภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับทราบการสูญหาย ถูกทำลาย

หรือชำรุดในสาระสำคัญแล้วแต่กรณีพร้อมหลักฐาน ดังต่อไปนี้

(๑)

เอกสารการแจ้งความต่อสถานีตำรวจกรณีสูญหายหรือถูกทำลาย

(๒)

ใบอนุญาตเดิมกรณีชำรุดในสาระสำคัญ

มาตรา ข้อ ๓๓

ข้อ ๓๓ การออกใบแทนใบอนุญาตให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นดำเนินการตามหลักเกณฑ์วิธีการและเงื่อนไข

ดังต่อไปนี้

(๑) การออกใบแทนใบอนุญาตให้ใช้แบบ กอ. ๒

โดยประทับตราสีแดงคำว่า “ใบแทน” กำกับไว้ด้วย และให้มี วัน

เดือน ปี

ที่ออกใบแทนพร้อมทั้งลายมือชื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นในใบแทนและต้นขั้วใบแทน

(๒)

ให้ใช้ใบอนุญาตใบแทนได้เท่ากับเวลาที่เหลือของอายุใบอนุญาตเดิม

(๓)

บันทึกด้านหลังต้นขั้วใบอนุญาตระบุถึง สาเหตุการสูญหาย ถูกทำลาย

หรือชำรุดในสาระสำคัญของใบอนุญาตเดิม แล้วแต่กรณี และลงเล่มที่ เลขที่

ปีของใบแทนใบอนุญาต

มาตรา ข้อ ๓๔

ข้อ ๓๔ ผู้ได้รับใบอนุญาตนี้ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย

ณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดระยะเวลาที่ประกอบกิจการ

มาตรา ข้อ ๓๕

ข้อ ๓๕ ให้ใช้แบบพิมพ์ต่าง ๆ

ตามที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้ ดังต่อไปนี้

(๑)

คำขอรับใบอนุญาตให้ประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพให้ใช้แบบ กอ. ๑

(๒)

ใบอนุญาตให้ประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพให้ใช้แบบ กอ. ๒

(๓)

คำขอต่ออายุใบอนุญาตให้ประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพให้ใช้แบบ กอ. ๓

(๔)

การต่ออายุใบอนุญาตให้ใช้แบบ กอ. ๓/๑

(๕)

คำขออนุญาตต่าง ๆ ให้ใช้แบบ กอ. ๔

มาตรา ข้อ ๓๖

ข้อ ๓๖ ผู้ขอรับใบอนุญาตให้ประกอบกิจการค้าตามข้อบัญญัตินี้

ไม่ปฏิบัติตามหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามข้อบัญญัตินี้

หรือตามเงื่อนไขโดยเฉพาะที่ระบุไว้ในใบอนุญาตนั้น หรือตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้แก้ไข หรือปรับปรุงให้ถูกต้องได้

และถ้าผู้รับใบอนุญาตไม่ปรับปรุง แก้ไขภายในเวลาที่กำหนด

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้

ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินครั้งละสิบห้าวัน

ในกรณีที่ผู้ที่ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการค้ารายใดถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใบอนุญาตอีก

หรือต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.

๒๕๓๕ หรือการไม่ปฏิบัติ

หรือการปฏิบัติไม่ถูกต้องตามวรรคหนึ่งก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งเพิกถอนใบอนุญาตได้

มาตรา ข้อ ๓๗

ข้อ ๓๗ ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสำหรับประกอบกิจการค้าที่ถูกเพิกถอนอีกไม่ได้จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

มาตรา ข้อ ๓๘

ข้อ ๓๘ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบัญญัตินี้ในข้อ ๑๙

ต้องระวางโทษตามมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

มาตรา ข้อ ๓๙

ข้อ ๓๙ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบัญญัตินี้ในข้อ ๒๕

ต้องระวางโทษตามมาตรา ๗๓ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

มาตรา ข้อ ๔๐

ข้อ ๔๐ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบัญญัตินี้ในข้อ ๒๖

ต้องระวางโทษตามมาตรา ๗๖ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

มาตรา ข้อ ๔๑

ข้อ ๔๑ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบัญญัตินี้ในข้อ

๓๒ หรือข้อ ๓๔ ต้องระวางโทษตามมาตรา ๘๓ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕

มาตรา ข้อ ๔๒

ข้อ ๔๒ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบัญญัตินี้ในข้อ ๓๖

ต้องระวางโทษตามมาตรา ๘๔ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

มาตรา ข้อ ๔๓

ข้อ ๔๓ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลโสธรเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้และมีอำนาจออกระเบียบ

คำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

ประกาศ ณ วันที่ ๑๘ สิงหาคม พ.ศ.

๒๕๕๙

ดุษฎี เพ็ชรพันธ์

นายกองค์การบริหารส่วนตำบลโสธร

[เอกสารแนบท้าย]

๑. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโสธร

เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๕๙

๒. คำขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(แบบ กอ. ๑)

๓. ใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(แบบ กอ. ๒)

๔.

คำขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ (แบบ กอ. ๓)

๕.

การต่ออายุใบอนุญาต (แบบ กอ. ๓/๑)

๖. คำร้องขออนุญาตต่าง

ๆ (แบบ กอ.๔)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ปวันวิทย์/จัดทำ

๒๐

สิงหาคม ๒๕๖๑

[๑]

ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๑๓๑ ง/หน้า ๘/๘ มิถุนายน ๒๕๖๑