法律人 LawPlayer logo

資料由法律人 LawPlayer整理提供·กฎหมายไทย / LawPlayer จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา

adminRule

ประกาศกรมการขนส่งทางบก เรื่อง กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขในการขออนุญาต การอนุญาต ระยะเวลาในการใช้รถและเครื่องหมายแสดงการใช้รถที่นำเข้ามาในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวเพื่อใช้ในการท่องเที่ยวหรือการอื่นใดที่มีความจำเป็นเฉพาะกรณี พ.ศ. 2559

เลขที่
วันที่ประกาศ
จำนวนมาตรา
16
มาตรา อารัมภบท

ประกาศกรมการขนส่งทางบก

ประกาศกรมการขนส่งทางบก

เรื่อง กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขในการขออนุญาต การอนุญาต ระยะเวลาในการใช้รถ

และเครื่องหมายแสดงการใช้รถที่นำเข้ามาในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราว

เพื่อใช้ในการท่องเที่ยวหรือการอื่นใดที่มีความจำเป็นเฉพาะกรณี

พ.ศ. ๒๕๕๙

เพื่อให้การขออนุญาต การอนุญาต ระยะเวลาในการใช้รถ และเครื่องหมายแสดงการใช้รถสำหรับรถที่มีผู้นำเข้ามาในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวเพื่อใช้ในการท่องเที่ยวหรือการอื่นใดที่มีความจำเป็นเฉพาะกรณีเป็นไปด้วยความเรียบร้อย อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖/๑ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๗) พ.ศ. ๒๕๕๗ อธิบดีกรมการขนส่งทางบกออกประกาศกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการขออนุญาต การอนุญาต ระยะเวลาในการใช้รถและเครื่องหมายแสดงการใช้รถที่นำเข้ามาในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวเพื่อใช้ในการท่องเที่ยวหรือการอื่นใดที่มีความจำเป็นเฉพาะกรณี ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหกสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ ในประกาศนี้

“รถ” หมายความว่า

(๑) รถยนต์นั่งซึ่งรวมที่นั่งผู้ขับรถไม่เกิน ๙ ที่นั่ง ทั้งนี้ ไม่รวมรถยนต์นั่งที่มีลักษณะเป็นรถตู้

(๒) รถยนต์บรรทุกที่มีน้ำหนักรถรวมน้ำหนักบรรทุกไม่เกิน ๓,๕๐๐ กิโลกรัม

“รถประจำถิ่น” หมายความว่า รถและรถจักรยานยนต์ที่จดทะเบียนในประเทศที่มีพรมแดนติดกับประเทศไทย ซึ่งมีการนำรถเข้าออกทางด่านพรมแดนศุลกากรเพื่อกิจธุระเป็นประจำ เช่น ซื้อสินค้าอุปโภคบริโภค การรักษาพยาบาล การศึกษา เป็นต้น ทั้งนี้ จะต้องเข้ามาในราชอาณาจักรไม่เกินเขตท้องที่และปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ที่กรมการขนส่งทางบกกำหนด

“ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยว” หมายความว่า ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบธุรกิจนำเที่ยว ประเภทนำเที่ยวจากต่างประเทศหรือประเภททั่วไป ตามพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พ.ศ. ๒๕๕๑

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ การขออนุญาตใช้รถในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวตามประกาศนี้ ต้องเป็นรถที่จดทะเบียนในประเทศที่ไม่มีความตกลงระหว่างรัฐบาลไทยกับรัฐบาลของประเทศนั้น หรือมีความตกลงกับรัฐบาลไทยแต่ยังไม่มีการกำหนดรายละเอียดการปฏิบัติเพื่อให้มีผลตามความตกลง และนำมาใช้ในการท่องเที่ยวหรือการอื่นใดที่มีความจำเป็นเฉพาะกรณีที่มิใช่เพื่อการรับจ้าง ทั้งนี้ มิให้ใช้บังคับกับรถ ดังต่อไปนี้

(๑) รถที่นำเข้ามาตามความร่วมมือระหว่างรัฐบาลไทยกับรัฐบาลของประเทศนั้น

(๒) รถของประเทศที่ไทยมีความตกลงด้านการขนส่งทางถนน เช่น สหพันธรัฐมาเลเซีย สาธารณรัฐสิงคโปร์ และสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว

(๓) รถประจำถิ่น

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ การขออนุญาตใช้รถในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวต้องยื่นขออนุญาตก่อนนำรถเข้ามาในราชอาณาจักรไม่น้อยกว่า ๑๐ วันทำการ ณ สำนักงานขนส่งจังหวัด ซึ่งเป็นที่ตั้งของด่านพรมแดนศุลกากรที่จะนำรถเข้ามาในราชอาณาจักร หรือสำนักงานขนส่งที่อธิบดีกำหนด โดยใช้เอกสารหลักฐาน ดังต่อไปนี้

(๑) ภาพถ่ายหนังสือเดินทางของผู้ขออนุญาตใช้รถและผู้ขับรถ ที่จะขอเข้ามาในราชอาณาจักรที่มีอายุเหลืออยู่ไม่น้อยกว่า ๖ เดือน ในกรณีผู้ขอมีสัญชาติที่ไม่ได้รับการยกเว้นการตรวจลงตราตามความตกลงระหว่างประเทศ ต้องมีรายการตรวจลงตรา (VISA) ด้วย

(๒) ภาพถ่ายใบอนุญาตขับรถที่สามารถใช้ขับรถตามประเภทที่ยื่นขออนุญาตที่มีอายุเหลืออยู่ไม่น้อยกว่า ๖ เดือน พร้อมฉบับที่แปลเป็นภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษซึ่งรับรองการแปลจากหน่วยงานที่มีอำนาจของประเทศนั้น

(๓) ภาพถ่ายใบคู่มือจดทะเบียนรถ พร้อมฉบับที่แปลเป็นภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษซึ่งรับรองการแปลจากหน่วยงานที่มีอำนาจของประเทศนั้น และต้องมีภาษีประจำปีคงเหลือครอบคลุมระยะเวลาการใช้รถในราชอาณาจักร พร้อมภาพถ่ายของตัวรถที่มองเห็นลักษณะรถ สีรถ และหมายเลขทะเบียนรถได้อย่างชัดเจนจำนวนอย่างน้อย ๑ รูป

ในกรณีที่ผู้ขออนุญาตใช้รถมิได้มีชื่อเป็นเจ้าของรถต้องมีหนังสือยินยอมจากเจ้าของรถให้ใช้รถของตนด้วย

(๔) หนังสือรับรองการผ่านการตรวจสภาพรถจากหน่วยงานที่มีอำนาจของประเทศนั้น ซึ่งมีคำแปลเป็นภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษ

(๕) ภาพถ่ายหลักฐานการเอาประกันภัยตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. ๒๕๓๕ และภาพถ่ายหลักฐานการเอาประกันภัยประเภท ๓ ซึ่งมีความคุ้มครองความเสียหายต่อชีวิตและร่างกายของบุคคลภายนอกไม่ต่ำกว่าหนึ่งล้านบาท ต่อหนึ่งคนในแต่ละครั้ง และมีความคุ้มครองความเสียหายต่อทรัพย์สินไม่ต่ำกว่าหนึ่งล้านบาท ในแต่ละครั้ง ซึ่งมีระยะเวลาการเอาประกันภัยไม่น้อยกว่าระยะเวลาการใช้รถในราชอาณาจักร

(๖) หลักฐานแสดงรายละเอียดเกี่ยวกับการเดินทางเข้ามาในราชอาณาจักร เช่น สถานที่พัก และระยะเวลาที่อยู่ในราชอาณาจักร วันเข้าและออกนอกราชอาณาจักร ณ ด่านพรมแดนศุลกากร

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ การขออนุญาตใช้รถตามข้อ ๔ ต้องดำเนินการโดยผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวโดยให้ใช้แบบคำขอตามที่กำหนด พร้อมแนบเอกสารหลักฐานตามข้อ ๔ และเอกสารหลักฐานเพิ่มเติม ดังต่อไปนี้

(๑) บัตรประจำตัวประชาชนหรือหนังสือรับรองการจดทะเบียนนิติบุคคล ของผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยว ซึ่งรับรองจากนายทะเบียนหุ้นส่วนบริษัทไว้ไม่เกิน ๖ เดือน

ในกรณีผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบธุรกิจนำเที่ยวมิได้ดำเนินการด้วยตนเองต้องมีหนังสือมอบอำนาจให้ผู้อื่นดำเนินการ พร้อมแนบภาพถ่ายบัตรประจำตัวประชาชนของผู้มอบอำนาจและผู้รับมอบอำนาจด้วย

(๒) ภาพถ่ายใบอนุญาตประกอบธุรกิจนำเที่ยวตามพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พ.ศ. ๒๕๕๑

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ การพิจารณาอนุญาตใช้รถต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้

(๑) เอกสารหลักฐานประกอบคำขอตามข้อ ๔ และข้อ ๕ ครบถ้วนถูกต้อง

(๒) ผู้ขออนุญาตใช้รถหรือผู้ขับรถต้องไม่เคยมีประวัติฝ่าฝืนเงื่อนไขตามข้อ ๑๑ เว้นแต่ได้พ้นกำหนด ๑ ปี นับแต่วันที่ฝ่าฝืน

(๓) ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวต้องไม่เคยมีประวัติตามข้อ ๑๒ เว้นแต่ได้พ้นกำหนด ๑ ปีนับแต่วันที่ถูกบันทึกประวัติ

(๔) ขอใช้รถในเขตท้องที่จังหวัดซึ่งเป็นที่ตั้งของด่านพรมแดนศุลกากรที่รถนั้นเข้ามา

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ เมื่อนายทะเบียนพิจารณาแล้วเห็นว่าเป็นไปตามหลักเกณฑ์ตามข้อ ๖ ให้อนุญาตใช้รถตามกำหนดการเดินทางแต่ไม่เกิน ๓๐ วัน และจัดเก็บค่าธรรมเนียมการอนุญาตให้ใช้รถและเครื่องหมายการแสดงการใช้รถ พร้อมออกเครื่องหมายแสดงการใช้รถ ทั้งนี้ ให้อนุญาตได้ไม่เกิน ๖๐ วัน ในรอบปีปฏิทิน

เครื่องหมายแสดงการใช้รถให้เป็นไปตามแบบที่กำหนดท้ายประกาศนี้

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ ในกรณีที่ผู้ขับรถไม่มีใบอนุญาตขับรถที่สามารถใช้ได้ในราชอาณาจักร ให้เป็นหน้าที่ของผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวต้องดำเนินการให้ผู้ขับรถนั้น มาขอรับใบอนุญาตขับรถในวันแรกที่เข้ามาในราชอาณาจักร ณ สำนักงานขนส่งจังหวัด หรือสำนักงานขนส่งจังหวัดสาขาในจังหวัด ซึ่งเป็นที่ตั้งของด่านพรมแดนศุลกากรที่นำรถเข้ามาในราชอาณาจักร

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙ ในกรณีมีเหตุฉุกเฉินหรือเหตุสุดวิสัยไม่สามารถนำรถออกนอกราชอาณาจักรได้ภายในระยะเวลาที่ได้รับอนุญาต ให้ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวแสดงเหตุผลความจำเป็นที่ไม่สามารถนำรถออกนอกราชอาณาจักรได้ตามระยะเวลาที่กำหนด โดยยื่นคำขอขยายระยะเวลาการใช้รถพร้อมหลักฐานตามข้อ ๔ (๕) ต่อนายทะเบียนที่อนุญาต และให้นายทะเบียนพิจารณาอนุญาตตามความจำเป็นแต่ไม่เกิน ๓๐ วัน

การอนุญาตให้ขยายระยะเวลาการใช้รถให้นายทะเบียนจัดเก็บค่าธรรมเนียมการอนุญาตให้ใช้รถและเครื่องหมายการแสดงการใช้รถ พร้อมออกเครื่องหมายแสดงการใช้รถให้ใหม่

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐ ผู้ได้รับอนุญาตใช้รถหรือผู้ขับรถต้องปฏิบัติตามเงื่อนไข ดังต่อไปนี้

(๑) ผู้ขับรถต้องมีใบอนุญาตขับรถที่สามารถใช้ได้ในราชอาณาจักร

(๒) ติดเครื่องหมายแสดงการใช้รถไว้ที่รถในตำแหน่งที่เห็นได้ชัดเจน

(๓) ใช้รถในเขตท้องที่จังหวัดที่ระบุไว้ในเครื่องหมายแสดงการใช้รถ และใช้รถเฉพาะคันที่ได้รับอนุญาต

(๔) มีภาพถ่ายใบคู่มือจดทะเบียนรถ พร้อมฉบับที่แปลเป็นภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษไว้ในรถ

(๕) มีหลักฐานการมีประกันภัยตามข้อ ๔ (๕) ไว้ในรถ

(๖) นำรถเข้าและออกราชอาณาจักร ณ ด่านพรมแดนศุลกากรในจังหวัดที่นำรถเข้ามาในราชอาณาจักร

(๗) นำรถออกราชอาณาจักรตามกำหนดเวลาที่ได้รับอนุญาต เว้นแต่มีเหตุฉุกเฉินหรือเหตุสุดวิสัย

(๘) ปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ กฎหมายว่าด้วยจราจรทางบกและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑ ผู้ได้รับอนุญาตใช้รถหรือผู้ขับรถฝ่าฝืนเงื่อนไขตามข้อ ๑๐ ให้เจ้าพนักงานลงโทษตามกฎหมายและให้นายทะเบียนบันทึกประวัติการกระทำความผิดนั้นไว้ในระบบฐานข้อมูลการกระทำความผิด

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒ ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวต้องบริหารจัดการและกำกับดูแลให้ผู้ได้รับอนุญาตใช้รถหรือผู้ขับรถปฏิบัติตามเงื่อนไขตามข้อ ๑๐ โดยเคร่งครัด หากมีการฝ่าฝืนเงื่อนไขให้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวดังกล่าว และให้นายทะเบียนบันทึกประวัติความรับผิดของผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวไว้ในระบบฐานข้อมูลการกระทำความผิด

มาตรา ข้อ ๑๓

ข้อ ๑๓ ในกรณีที่เครื่องหมายแสดงการใช้รถสูญหายหรือชำรุดระหว่างการเดินทาง ให้ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวยื่นขอรับเครื่องหมายแสดงการใช้รถแทนที่สูญหายหรือชำรุด ณ สำนักงานขนส่งจังหวัดที่อนุญาต โดยให้นายทะเบียนบันทึกถ้อยคำผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวไว้เป็นหลักฐาน พร้อมจัดเก็บค่าธรรมเนียมเครื่องหมายการแสดงการใช้รถ และออกเครื่องหมายแสดงการใช้รถให้ใหม่

มาตรา ข้อ ๑๔

ข้อ ๑๔ รถที่ออกนอกราชอาณาจักรไปแล้ว ให้ถือว่าการอนุญาตใช้รถและเครื่องหมายแสดงการใช้รถเป็นอันสิ้นสุดลง

มาตรา ข้อ ๑๕

ข้อ ๑๕ ผู้ได้รับอนุญาตที่ไม่ได้นำรถมาใช้ในราชอาณาจักรตามที่ได้รับอนุญาตไม่สามารถขอคืนค่าธรรมเนียมการอนุญาตให้ใช้รถและเครื่องหมายแสดงการใช้รถได้

มาตรา ข้อ ๑๖

ข้อ ๑๖ ในกรณีมีเหตุผลความจำเป็นกรมการขนส่งทางบกอาจยกเว้นให้รถตามประกาศนี้ไม่ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์หรือเงื่อนไขอย่างหนึ่งอย่างใด หรืออาจอนุญาตให้รถที่มิได้กำหนดไว้ในประกาศนี้เข้ามาในราชอาณาจักรได้

การขอยกเว้นหลักเกณฑ์หรือเงื่อนไขและการขออนุญาตตามวรรคหนึ่ง ให้ยื่นต่อกรมการขนส่งทางบกล่วงหน้าเป็นเวลา ไม่น้อยกว่า ๓๐ วันทำการ ในการพิจารณาของกรมการขนส่งทางบกจะกำหนดให้ผู้ยื่นขอปฏิบัติตามหลักเกณฑ์หรือเงื่อนไขอย่างหนึ่งอย่างใด หรือจะกำหนดเงื่อนไขอื่นให้ต้องปฏิบัติด้วยก็ได้ ทั้งนี้ ให้นำความในข้อ ๕ มาใช้บังคับโดยอนุโลม

ประกาศ ณ วันที่ ๓๐ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๙

สนิท พรหมวงษ์

อธิบดีกรมการขนส่งทางบก

[เอกสารแนบท้าย]

๑. แบบเครื่องหมายแสดงการใช้รถ

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ปริยานุช/จัดทำ

๓ พฤษภาคม ๒๕๕๙

กัญฑรัตน์/ตรวจ

๓ พฤษภาคม ๒๕๕๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๙๗ ง/หน้า ๑๖/๒๘ เมษายน ๒๕๕๙

16 มาตรา

อ้างอิงกฎหมายนี้

ประกาศกรมการขนส่งทางบก เรื่อง กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขในการขออนุญาต การอนุญาต ระยะเวลาในการใช้รถและเครื่องหมายแสดงการใช้รถที่นำเข้ามาในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวเพื่อใช้ในการท่องเที่ยวหรือการอื่นใดที่มีความจำเป็นเฉพาะกรณี พ.ศ. 2559 (Office of the Council of State). Retrieved via LawPlayer, https://lawplayer.com/th/act/pythainlp_9a61d6709b21379f

ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).

Thai official texts excluded from copyright (Copyright Act B.E. 2537 s.7);開放資料層 CC BY 署名

本頁資料來源:สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (OCS)·整理提供:法律人 LawPlayer· lawplayer.com