ข้อ ๖
เมื่อมีเหตุจำเป็นอันสมควรอธิบดีอาจพิจารณาออกใบอนุญาตทำงานต่ออายุใบอนุญาต
และอนุญาตให้เปลี่ยนการทำงานหรือเปลี่ยนท้องที่หรือสถานที่ในการทำงานให้แก่คนต่างด้าวในลักษณะหนึ่งลักษณะใดดังต่อไปนี้ได้
โดยมิให้นำข้อจำกัดในเรื่องจำนวนคนต่างด้าวตามความในข้อ ๕ มาใช้บังคับ
(๑)
ตัวแทนในธุรกิจการค้าระหว่างประเทศที่เดินทางเข้ามาตรวจสอบมาตรฐานสินค้า
หรือการจัดซื้อสินค้า หรือการศึกษาภาวะตลาดสินค้า
(๒) งานให้คำปรึกษาด้านการลงทุน
หรือด้านการบริหาร หรือด้านเทคนิคและเทคโนโลยี
หรือด้านการตรวจสอบภายในเป็นครั้งคราว
(๓) ผู้แทนธุรกิจท่องเที่ยว
ซึ่งนำชาวต่างประเทศเข้ามาท่องเที่ยวในประเทศไทย
(๔) สถาบันการเงินระหว่างประเทศ
ซึ่งได้รับการรับรองจากส่วนราชการที่รับผิดชอบ
(๕) กิจการ บันเทิง มหรสพ ดนตรี ศาสนา
สังคมสงเคราะห์ วัฒนธรรม กีฬา ซึ่งมีลักษณะการจ้างงานเป็นครั้งคราว
และไม่แสวงหาผลกำไร
หรือเป็นการก่อให้เกิดรายได้ต่อประเทศหรือเป็นประโยชน์ต่อสังคมโดยส่วนรวม
(๖)
การนำคนต่างด้าวเข้ามาทำงานเพื่อให้งานสำเร็จภายใต้โครงการของส่วนราชการหรือรัฐวิสาหกิจ
ซึ่งมีหนังสือรับรองจำนวนคนต่างด้าวพร้อมทั้งระบุชื่อตำแหน่ง มาแสดง
(๗)
งานที่ก่อให้เกิดการใช้วัตถุดิบภายในประเทศเป็นส่วนใหญ่
หรือสามารถลดการนำเข้าวัตถุดิบจากต่างประเทศ
(๘) งานที่จะช่วยให้มีการส่งออกซึ่งสินค้าไทย
(๙) งานที่นำเทคโนโลยีซึ่งคนไทยยังทำไม่ได้
เพื่อเข้ามาเผยแพร่และถ่ายทอดให้แก่คนไทย
(๑๐) งานที่คนไทยสามารถทำได้
แต่มีจำนวนไม่เพียงพอที่จะสนองความต้องการของตลาดแรงงานภายในประเทศ
(๑๑) มีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักร
โดยมีใบสำคัญถิ่นที่อยู่หรือใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว
(๑๒) เป็นคู่สมรสของคนไทย
จดทะเบียนสมรสโดยถูกต้องตามกฎหมายและดำรงชีวิตอยู่ร่วมกันฉันท์สามีภรรยาโดยเปิดเผย
และประกอบอาชีพที่สุจริตไม่เป็นที่รังเกียจต่อสังคม
เมื่ออธิบดีได้พิจารณาอนุญาตแล้ว
ให้รายงานให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมทราบภายในวันที่สิบห้าของเดือนถัดไป
