กฎกระทรวง ฉบับที่ 7 (พ.ศ. 2533) ออกตามความในพระราชบัญญัตการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ. 2522

• จำนวนมาตรา: 7

มาตรา อารัมภบท

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง

ฉบับที่ ๗ (พ.ศ. ๒๕๓๓)

ออกตามความในพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม

พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๐ และมาตรา ๓๙

แห่งพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ. ๒๕๒๒

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ให้ยกเลิกกฎกระทรวง

ฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๕๒๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ.

๒๕๒๒

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒

ผู้ประสงค์จะขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม

ให้ยื่นคำขอพร้อมด้วยหนังสือแสดงความยินยอมของบุคคลผู้มีอำนาจให้ความยินยอมในการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมตามแบบ

บธ. ๔ และ บธ. ๕ ท้ายกฎกระทรวงนี้

และให้ส่งเอกสารเกี่ยวกับผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมมาประกอบการพิจารณา ดังต่อไปนี้

(๑) สำเนาทะเบียนบ้าน

(๒) สำเนาทะเบียนสมรส

(๓) ใบรับรองแพทย์ซึ่งแสดงว่ามีร่างกายและจิตใจสมบูรณ์

(๔) รูปถ่ายของผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมและคู่สมรส ขนาด

๔.๕ x ๖ เซนติเมตร คนละสองรูป

ในกรณีที่ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมเป็นผู้มีภูมิลำเนาในต่างประเทศซึ่งมีสัมพันธ์ทางการทูตกับประเทศไทย

แต่มีถิ่นที่อยู่ในประเทศไทยมาแล้วไม่น้อยกว่าหนึ่งปี และมีระยะเวลาเพียงพอสำหรับการทดลองเลี้ยงดูเด็กในประเทศไทยได้ครบตามกำหนด

ให้ยื่นคำขอพร้อมด้วยหนังสือแสดงความยินยอมของบุคคลผู้มีอำนาจให้ความยินยอมในการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมตามแบบที่อธิบดีกำหนด

และให้ส่งเอกสารเกี่ยวกับผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมมาประกอบการพิจารณา

ดังต่อไปนี้

(๑) ใบรับรองแพทย์ซึ่งแสดงว่ามีร่างกายและจิตใจสมบูรณ์

(๒) เอกสารรับรองการสมรส

(๓) เอกสารรับรองการทำงานและรายได้

(๔) เอกสารรับรองการเงิน

(๕) เอกสารรับรองทรัพย์สิน

(๖) รูปถ่ายของผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมและคู่สมรส ขนาด

๔.๕x๖ เซนติเมตร คนละสี่รูป

(๗) เอกสารจากหน่วยราชการตรวจคนเข้าเมืองของต่างประเทศที่ผู้นั้นมีภูมิลำเนาอนุญาตให้เด็กเข้าประเทศได้

(๘) เอกสารรับรองความเหมาะสมทั่วไปจากผู้อ้างอิงอย่างน้อยสองคน

เอกสารเกี่ยวกับผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมตามวรรคสอง (๑)

ถึง (๗) จะต้องได้รับการรับรองจากสถานทูตหรือสถานกงสุลของต่างประเทศที่ผู้นั้นมีภูมิลำเนา

หรือส่งมาโดยวิธีการทางการทูต

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓

การยื่นคำขอตามข้อ ๒ วรรคหนึ่ง ผู้มีภูมิลำเนาในกรุงเทพมหานครให้ยื่น ณ

ศูนย์อำนวยการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม ส่วนผู้มีภูมิลำเนาในจังหวัดอื่นให้ยื่น ณ

ที่ว่าการอำเภอ ที่ว่าการกิ่งอำเภอหรือที่ทำการประชาสงเคราะห์จังหวัด

การยื่นคำขอตามข้อ ๒ วรรคสอง ให้ยื่น ณ

ศูนย์อำนวยการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔

ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมจะยื่นคำขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมได้ครั้งละหนึ่งคน

เว้นแต่เด็กนั้นเป็นญาติกับผู้ขอ

เป็นบุตรหรือบุตรบุญธรรมของคู่สมรสอีกฝ่ายหนึ่งหรือเป็นพี่น้องร่วมบิดามารดาหรือร่วมบิดาหรือมารดาเดียวกัน

การยื่นคำขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมเพิ่มขึ้นหลังจากที่ได้ยื่นคำขอไว้แล้ว

จะยื่นได้เมื่อได้รับอนุมัติให้จดทะเบียนรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมตามคำขอครั้งก่อนแล้ว

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕

เมื่อได้รับคำขอตามข้อ ๓ วรรคหนึ่ง

ให้พนักงานเจ้าหน้าที่สอบคุณสมบัติและข้อเท็จจริงเกี่ยวกับสภาพความเป็นอยู่และความเหมาะสมของผู้รับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม

บุคคลผู้มีอำนาจให้ความยินยอมในการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม และเด็กที่จะเป็นบุตรบุญธรรม

แล้วเสนอต่ออธิบดีหรือผู้ว่าราชการจังหวัด แล้วแต่กรณี

เพื่อมีคำสั่งว่าจะให้ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมนำเด็กไปทดลองเลี้ยงดูหรือไม่

ในกรณีเด็กที่จะเป็นบุตรบุญธรรมเป็นเด็กกำพร้า

ไร้ที่พึ่งหรือถูกทอดทิ้ง และอยู่ในความอุปการะเลี้ยงดูของบุคคลหรือของทางราชการหรือสถาบันซึ่งได้รับอนุญาตให้จัดตั้งขึ้นเพื่อรับเลี้ยงดูเด็กหรือบิดามารดาได้ทำหนังสือมอบให้บุคคล

หรือสถาบันดังกล่าว ให้พนักงานเจ้าหน้าที่เสนอต่ออธิบดี เพื่อมีคำสั่งตามวรรคหนึ่ง

ไม่ว่าจะยื่นคำขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม ณ ท้องที่ใด

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖

เมื่อได้รับคำขอตามข้อ ๓ วรรคสอง

ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ตรวจสอบเอกสารเกี่ยวกับผู้ขอ

และพิจารณาคุณสมบัติเบื้องต้นของผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม ดังต่อไปนี้

(๑) อายุขั้นต่ำของผู้รับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม

และความแตกต่างระหว่างอายุของผู้รับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมกับอายุของเด็กที่จะเป็นบุตรบุญธรรม

ให้เป็นไปตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์

(๒) ต้องมีคู่สมรส เว้นแต่ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมเป็นผู้มีสัญชาติไทย

(๓) ต้องเป็นครอบครัวซึ่งมีความเหมาะสมและมีเหตุผลอันสมควรที่จะรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมตามที่ปรากฏในรายละเอียดของรายงานการศึกษาสภาพครอบครัว

(๔) ต้องเป็นผู้ที่สามารถรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมได้ตามกฎหมายของประเทศที่ผู้นั้นมีภูมิลำเนา

ในกรณีที่ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมขาดคุณสมบัติตาม (๒)

ในระหว่างการทดลองเลี้ยงดูเด็กหรือเมื่อทดลองเลี้ยงดูเด็กครบกำหนดแล้ว

คณะกรรมการการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมอาจพิจารณาสั่งให้ทดลองเลี้ยงดูเด็กต่อไปหรือสั่งอนุมัติให้รับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมก็ได้

แล้วแต่กรณี

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗

เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่ได้ตรวจสอบเอกสารเกี่ยวกับผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมและพิจารณาคุณสมบัติเบื้องต้นตามข้อ

๖ และพิจารณาความเหมาะสมของผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม เหตุผลและความจำเป็นของบุคคลผู้มีอำนาจให้ความยินยอมในการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม

และตัวเด็กที่จะเป็นบุตรบุญธรรม

แล้วเห็นว่าสามารถที่จะมอบเด็กให้เป็นบุตรบุญธรรมแก่ผู้นั้นได้ และการเป็นบุตรบุญธรรมนั้นจะเป็นผลดีต่อสวัสดิภาพทางร่างกายและจิตใจของเด็กทั้งในปัจจุบันและอนาคต

ให้ศูนย์อำนวยการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมนำเรื่องเสนอต่อคณะกรรมการการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมพิจารณาก่อนนำเสนอรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยอนุญาตให้ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมนำเด็กไปทดลองเลี้ยงดูได้

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๓

บรรหาร ศิลปอาชา

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

[เอกสารแนบท้าย]

๑.

คำขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม (แบบ บธ. ๔)

๒.

หนังสือแสดงความยินยอมของผู้มีอำนาจให้ความยินยอม (แบบ บธ. ๕)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ผู้มีภูมิลำเนาในต่างประเทศ

แต่มีถิ่นที่อยู่ในประเทศไทยสามารถยื่นคำขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมผ่านศูนย์อำนวยการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมในประเทศไทยได้เช่นเดียวกับผู้มีภูมิลำเนาอยู่ในกรุงเทพมหานคร

รวมทั้งสมควรกำหนดให้ผู้ขอรับเด็กนั้นเป็นบุตรบุญธรรมสามารถยื่นคำขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมครั้งละเกินกว่าหนึ่งคนได้

ในกรณีที่เด็กเป็นบุตรบุญธรรมของคู่สมรสอีกฝ่ายหนึ่ง

หรือเป็นพี่น้องร่วมบิดามารดาหรือร่วมบิดาหรือมารดาเดียวกัน

เพื่อเปิดโอกาสให้มีการรับทดลองเลี้ยงดูเด็กได้พร้อมกัน ซึ่งจะเป็นประโยชน์ในด้านจิตใจของเด็ก

และสมควรกำหนดหลักเกณฑ์การยื่นคำขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมเพิ่มขึ้นหลังจากที่ได้ยื่นคำขอไว้แล้วให้ชัดเจนยิ่งขึ้น จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

พัชรี/ผู้จัดทำ

๒๒ ตุลาคม ๒๕๕๓

กวินทราดา/ตรวจ

[๑]

ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๗/ตอนที่

๒๒๔/ฉบับพิเศษ หน้า ๖/๗ พฤศจิกายน ๒๕๓๓