มาตรา ๓
ให้เปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองยะลา จังหวัดยะลา ซึ่งได้กำหนดไว้ตามมาตรา ๔
แห่งพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองยะลา จังหวัดยะลา พุทธศักราช ๒๔๗๙ เสียใหม่ โดยให้มีเขต
ดังต่อไปนี้
ด้านเหนือ ตั้งแต่หลักเขตที่ ๑ ซึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำปัตตานีฝั่งตะวันออกตรงปากห้วยแบเมาะฝั่งใต้ที่เส้นแบ่งเขตจังหวัดยะลากับจังหวัดปัตตานี
ถือตามเส้นแบ่งเขตจังหวัดยะลากับจังหวัดปัตตานี ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ผ่านถนนสิโรรส
ถึงหลักเขตที่ ๒ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางถนนสิโรรส ไปทางทิศตะวันออก ตามแนวเส้นตั้งฉาก
๑๒๐ เมตร
ด้านตะวันออก จากหลักเขตที่ ๒ ถือตามเส้นแบ่งเขตจังหวัดยะลากับจังหวัดปัตตานี
ไปทางทิศใต้ ถึงหลักเขตที่ ๓ ซึ่งตั้งอยู่ปากพรุแบเมาะ
จากหลักเขตที่ ๓ เป็นเส้นตรงไปทางทิศใต้ ถึงหลักเขตที่ ๔
ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากริมเขตทางรถไฟ ตรง กม. ๑๐๓๙.๑๘๐ ไปทางทิศเหนือ ตามแนวเส้นตั้งฉาก
๔๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๔ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่
๕ ซึ่งตั้งอยู่ริมถนนไปหมู่บ้านเบอเส้งฟากเหนือห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๑๕ สายยะลา - เบตง ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๑๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๕
เป็นเส้นขนานกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๕ สายยะลา - เบตง ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่ ๖ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางไปอำเภอบันนังสตา
ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๑๐๐ เมตร และห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๑๕ สายยะลา - เบตง ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๑๐๐ เมตร
ด้านใต้และด้านตะวันตก จากหลักเขตที่ ๖
เป็นเส้นขนานกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๕ สายยะลา - เบตง ไปทางทิศตะวันตก และขนานกับถนนสายที่
๑๕ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๗ ซึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำปัตตานีฝั่งตะวันออก
ห่างจากศูนย์กลางห้าแยก ถนนสายที่ ๑๕ กับถนนเวฬุวันไปทางทิศใต้ ตามแนวถนน ๔๔๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๗ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ถึงจุดกลางแม่น้ำปัตตานี
ห่างจากริมแม่น้ำปัตตานีฝั่งตะวันออก ๕๐ เมตร แล้วเป็นเส้นขนานกับริมแม่น้ำปัตตานีฝั่งตะวันออกไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือและทิศเหนือ
บรรจบหลักเขตที่ ๑
ดังปรากฏในแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้
ตามเส้นแนวเขตที่กล่าวไว้ในมาตรานี้ ให้มีหลักย่อยปักไว้เพื่อแสดงแนวเขตตามสมควร
