ข้อ ๗ กรณีที่พนักงาน
ป.ป.ท. หรือเจ้าหน้าที่ ป.ป.ท.
ไม่ได้มาปฏิบัติราชการในเดือนใดให้งดจ่ายเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งที่มีเหตุพิเศษในเดือนนั้น
สำหรับกรณีที่ปฏิบัติราชการในเดือนใดไม่เต็มเดือนให้จ่ายเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งที่มีเหตุพิเศษตามสัดส่วนจำนวนวันที่ได้มาปฏิบัติราชการ
เว้นแต่กรณีดังต่อไปนี้
(๑)
กรณีที่ได้รับคำสั่งให้ไปปฏิบัติหน้าที่อื่นที่ไม่มีสิทธิได้รับเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งที่มีเหตุพิเศษตามระเบียบนี้และไม่ได้ปฏิบัติหน้าที่หลักของตำแหน่ง
ให้งดจ่ายเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งที่มีเหตุพิเศษในระหว่างวันที่มิได้ปฏิบัติหน้าที่หลักดังกล่าว
(๒)
กรณีเจ็บป่วยอันเนื่องมาจากการปฏิบัติหน้าที่ราชการจนเป็นเหตุให้ไม่สามารถปฏิบัติราชการได้และอยู่ระหว่างได้รับอนุญาตให้ลาเพื่อรักษาตัว
ให้มีสิทธิได้รับเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งที่มีเหตุพิเศษตามระเบียบนี้ในช่วงเวลาดังกล่าว
ทั้งนี้ ไม่เกิน ๑๘๐ วัน
(๓) การจ่ายเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งที่มีเหตุพิเศษระหว่างลา
ให้จ่ายได้ ดังนี้
(ก) กรณีลาป่วย ให้จ่ายได้ปีหนึ่งไม่เกิน ๖๐ วันทำการ
(ข) กรณีลาคลอดบุตร ให้จ่ายได้ครั้งละไม่เกิน ๙๐ วัน
(ค) กรณีลากิจส่วนตัว ให้จ่ายได้ปีหนึ่งไม่เกิน ๔๕ วันทำการ
เว้นแต่ในปีที่เริ่มรับราชการให้จ่ายได้ไม่เกิน ๑๕ วันทำการ
(ง) กรณีลาพักผ่อนประจำปี
ให้จ่ายได้ไม่เกินระยะเวลาที่ผู้นั้นมีสิทธิลาพักผ่อนประจำปีตามที่กำหนดไว้ในระเบียบว่าด้วยการลาของข้าราชการ
(จ) กรณีลาอุปสมบทในพระพุทธศาสนาหรือลาไปประกอบพิธีฮัจย์ ณ
เมืองเมกกะประเทศซาอุดิอาระเบีย ซึ่งมิใช่เป็นการลาภายในระยะเวลา ๑๒
เดือนแรกที่เข้ารับราชการ
และตั้งแต่เริ่มรับราชการยังไม่เคยอุปสมบทในพระพุทธศาสนาหรือยังไม่เคยประกอบพิธีฮัจย์
ณ เมืองเมกกะ ให้จ่ายได้ไม่เกิน ๖๐ วัน
(ฉ) กรณีลาไปเข้ารับการตรวจเลือกหรือเข้ารับการเตรียมพล
ให้จ่ายได้ไม่เกิน ๖๐ วัน
(ช) กรณีลาไปศึกษา ฝึกอบรม ดูงาน หรือปฏิบัติการวิจัย
ให้จ่ายได้ไม่เกิน ๖๐ วัน
(๔) กรณีถูกสั่งพักราชการ หรือให้ออกจากราชการไว้ก่อน
ให้งดจ่ายเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งที่มีเหตุพิเศษตามระเบียบนี้
หากต่อมาได้รับอนุญาตให้กลับเข้าปฏิบัติหน้าที่
หรือกลับเข้ารับราชการให้จ่ายตามสัดส่วนเดียวกันกับเงินเดือนที่ได้รับในช่วงเวลาดังกล่าว
