มาตรา 4 ให้ยกเลิกความในมาตรา 5
แห่งพระราชกฤษฎีกาเงินสวัสดิการเกี่ยวกับเงินเพิ่มค่า
ครองชีพชั่วคราว พ.ศ.2521
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกา เงินสวัสดิการเกี่ยวกับเงินเพิ่มค่า
ครองชีพชั่วคราว (ฉบับที่ 2)
พ.ศ.2522และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
`มาตรา 5 ภายใต้บังคับบทบัญญัติแห่งมาตรา 6 และมาตรา 6 ทวิ สิทธิการได้รับ
พ.ช.ค. ให้
เป็นดังนี้
(1)
ข้าราชการหรือลูกจ้างซึ่งได้รับเงินเดือนหรือค่าจ้างต่ำกว่าเดือนละหนึ่งพันสามร้อยยี่
สิบห้าบาท ทั้งนี้
เมื่อหักเงินเบิกลดเนื่องจากการปรับขั้นเงินเดือน (ถ้ามี) ออกแล้ว ให้ได้รับ
พ.ช.ค.
ในอัตราเดือนละสี่ร้อยยี่สิบสี่บาท
(2)
ข้าราชการหรือลูกจ้างซึ่งได้รับเงินเดือนหรือค่าจ้างตั้งแต่เดือนละหนึ่งพันสามร้อยยี่สิบ
ห้าบาท แต่ต่ำกว่าเดือนละหนึ่งพันสามร้อยเก้าสิบห้าบาท
ทั้งนี้เมื่อหักเงินเบิกลดเนื่องจากการปรับชั้นเงิน
เดือน (ถ้ามี) ออกแล้ว ให้ได้รับ
พ.ช.ค.ในอัตราเดือนละสามร้อยห้าสิบสี่บาท
(3)
ข้าราชการหรือลูกจ้างซึ่งได้รับเงินเดือนหรือค่าจ้างตั้งแต่เดือนละหนึ่งพันสามร้อยเก้า
สิบห้าบาท แต่ต่ำกว่าเดือนละหนึ่งพันสีร้อยเจ็ดสิบบาท
ทั้งนี้ เมื่อหักเงินเบิกลดเนื่องจากการปรับขั้นเงิน
เดือน (ถ้ามี) ออกแล้ว ให้ได้รับ
พ.ช.ค.ในอัตราเดือนละสองร้อยแปดสิบสี่บาท
(4)
ข้าราชการหรือลูกจ้างซึ่งได้รับเงินเดือนหรือค่าจ้างตั้งแต่เดือนละหนึ่งพันสี่ร้อยเจ็ดสิบ
บาท แต่ไม่เกินเดือนละหนึ่งพันเจ็ดร้อยสามสิบบาท ทั้งนี้
เมื่อหักเงินเบิกลดเนื่องจากการปรับขั้นเงินเดือน
(ถ้ามี) ออกแล้ว ให้ได้รับ
พ.ช.ค.ในอัตราเดือนละสองร้อยเจ็ดสิบบาท
(5)
ข้าราชการหรือลูกจ้างซึ่งได้รับเงินเดือนหรือค่าจ้างสูงกว่าเดือนละหนึ่งพันเจ็ดร้อยสาม
สิบบาท แต่ไม่เกินเดือนละสี่พันแปดร้อยบาท ทั้งนี้
เมื่อหักเงินเบิกลดเนื่องจากการปรับชั้นเงินเดือน
(ถ้ามี) ออกแล้ว ให้ได้รับ พ.ช.ค. ในอัตราเดือนละสองร้อยบาท
การคำนวณอัตราค่าจ้างรายวันหรือรายชั่วโมงเป็นรายเดือนเพื่อประโยชน์ตาม (1)
(2) (3)
(4) และ (5) ให้เป็นไปตามระเบียบที่กระทรวงการคลังกำหนด'
