法律人 LawPlayer logo

資料由法律人 LawPlayer整理提供·กฎหมายไทย / LawPlayer จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา

localOrdinance

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแหลม เรื่อง ตลาด พ.ศ. 2560

เลขที่
วันที่ประกาศ
จำนวนมาตรา
36
มาตรา อารัมภบท

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแหลม

เรื่อง

ตลาด

พ.ศ.

๒๕๖๐

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแหลม

ว่าด้วยตลาดในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแหลม

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑

แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗

ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)

พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๓๗ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ และมาตรา ๖๕

แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแหลมโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแหลมและนายอำเภอบ้านแหลม

จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า “ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแหลม เรื่อง ตลาด พ.ศ.

๒๕๖๐”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒[๑]

ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแหลมตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ข้อบังคับ ประกาศ ระเบียบ

หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว

ซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ในข้อบัญญัตินี้

“ตลาด”

หมายความว่า สถานที่ซึ่งปกติจัดไว้ให้ผู้ค้าใช้เป็นที่ชุมนุมเพื่อจำหน่ายสินค้าประเภท

สัตว์ เนื้อสัตว์ ผัก ผลไม้ หรืออาหาร อันมีสภาพเป็นของสด ประกอบหรือปรุงแล้ว

หรือของเสียง่าย ทั้งนี้

ไม่ว่าจะมีการจำหน่ายสินค้าประเภทอื่นด้วยหรือไม่ก็ตาม

และหมายความรวมถึงบริเวณที่จัดให้ไว้สำหรับผู้ค้าใช้เป็นที่ชุมนุมเพื่อจำหน่ายสินค้าประเภทดังกล่าวเป็นประจำหรือเป็นครั้งคราวตามวันที่กำหนด

“สินค้า”

หมายความว่า สิ่งของที่ซื้อขายกัน

“อาหาร”

หมายความว่า ของกินหรือเครื่องค้ำจุนชีวิต ได้แก่

(๑)

วัตถุทุกชนิดที่คนกิน ดื่ม อม หรือนำเข้าสู่ร่างกายไม่ว่าด้วยวิธีใด ๆ

หรือในรูปลักษณะใด ๆ แต่ไม่รวมถึงยา วัตถุออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท

หรือยาเสพติดให้โทษตามกฎหมาย ว่าด้วยการนั้น แล้วแต่กรณี

(๒)

วัตถุที่มุ่งหมายสำหรับใช้หรือใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตอาหาร

รวมถึงวัตถุเจือปนอาหาร สี และเครื่องปรุงแต่งกลิ่นรส

“อาหารสด”

หมายความว่า อาหารประเภทสัตว์ เนื้อสัตว์ ผัก ผลไม้ และของอื่น ๆ

ที่มีสภาพเป็นของสด

“อาหารสัตว์ชำแหละ”

หมายความว่า อาหารสดประเภทสัตว์ที่มีการชำแหละ ณ

แผงจำหน่ายอาหารซึ่งจำเป็นต้องใช้น้ำชำระล้างอยู่เสมอ เช่น ปลา กุ้ง ไก่ สัตว์อื่น

ๆ เป็นต้น

“อาหารแปรรูป”

หมายความว่า อาหารสดที่แปรรูป ทำให้แห้ง หรือหมักดอง หรือในรูปอื่น ๆ

รวมทั้งที่ใช้สารปรุงแต่งอาหาร

“อาหารประเภทปรุงสำเร็จรูป”

หมายความว่า อาหารที่ได้ผ่านการทำ ประกอบ ปรุง จนสำเร็จพร้อมที่จะรับประทานได้

รวมทั้งของหวานและเครื่องดื่มชนิดต่าง ๆ ที่มิได้บรรจุในภาชนะที่ปิดสนิท

“แผงจำหน่ายอาหาร”

หมายความว่า แผงหรือสถานที่ที่มีการปรุง

ประกอบอาหารจนสำเร็จที่ผู้บริโภคสามารถซื้อบริโภคได้

โดยจะมีการล้างทำความสะอาดอาหารและภาชนะอุปกรณ์ด้วย

“การล้างตลาดตามหลักสุขาภิบาล”

หมายความว่า การทำความสะอาดตัวอาคาร แผงขายของในตลาด พื้น ผนัง เพดาน รางระบายน้ำ

ห้องน้ำ ห้องส้วม และบริเวณต่าง ๆ รอบตัวอาคารตลาดให้สะอาด ปราศจากสิ่งปฏิกูล

มูลฝอย หยากไย่ ฝุ่นละออง คราบสกปรกและอื่น ๆ รวมทั้งให้มีการฆ่าเชื้อโรค

และกำจัดสัตว์พาหะนำโรค ทั้งนี้

สารเคมีที่ใช้ต้องไม่มีผลกระทบต่อระบบบำบัดน้ำเสียของตลาด

“ที่หรือทางสาธารณะ”

หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชน

และประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

“มูลฝอย”

หมายความว่า เศษกระดาษ เศษผ้า เศษอาหาร เศษสินค้า ถุงพลาสติก ภาชนะที่ใส่อาหาร

เถ้า มูลสัตว์หรือซากสัตว์ รวมตลอดถึงสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนน

ตลาดที่เลี้ยงสัตว์หรือที่อื่น

“เจ้าพนักงานท้องถิ่น”

หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแหลม

“เจ้าพนักงานสาธารณสุข”

หมายความว่า

เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ ห้ามมิให้ผู้ใดจัดตั้งตลาด เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

การเปลี่ยนแปลง

ขยายและลดสถานที่หรือบริเวณที่ใช้เป็นตลาดภายหลังจากที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นได้ออกใบอนุญาตให้จัดตั้งตลาดตามวรรคหนึ่งแล้วจะกระทำได้ต่อเมื่อได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นด้วย

ความในข้อนี้มิให้ใช้บังคับแก่กระทรวง

ทบวง กรม ราชการส่วนท้องถิ่นหรือองค์กรของรัฐที่ได้จัดตั้งตลาดขึ้นตามอำนาจหน้าที่

แต่ในการดำเนินกิจการตลาดจะต้องปฏิบัติเช่นเดียวกับผู้รับใบอนุญาตตามบทบัญญัติอื่นแห่งข้อบัญญัตินี้และพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕ ด้วย และให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดเงื่อนไขเป็นหนังสือให้ผู้จัดตั้งตลาดตามวรรคนี้ปฏิบัติเป็นการเฉพาะรายก็ได้

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ ตลาดแบ่งออกเป็น ๒ ประเภท ดังนี้

(๑) ตลาดประเภทที่ ๑ ได้แก่ตลาด

ที่มีโครงสร้างอาคารและมีลักษณะที่กำหนดไว้ในข้อ ๘ - ๑๐

(๒) ตลาดประเภทที่ ๒ ได้แก่ตลาด

ที่ไม่มีโครงสร้างอาคารและมีลักษณะที่กำหนดไว้ในข้อ ๑๑ - ๑๘

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ ที่ตั้งของตลาดต้องตั้งอยู่ห่างไม่น้อยกว่า

๑๐๐ เมตร จากแหล่งที่ก่อให้เกิดมลพิษของเสีย

โรงเลี้ยงสัตว์ แหล่งโสโครก ที่กำจัดมูลฝอย อันอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพอนามัย เว้นแต่จะมีวิธีป้องกันซึ่งเจ้าพนักงานสาธารณสุขได้ให้ความเห็นชอบแล้ว

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ ตลาดประเภทที่ ๑

ต้องมีเนื้อที่ตามความเหมาะสม โดยมีส่วนประกอบของสถานที่และสิ่งปลูกสร้าง คือ

อาคารสิ่งปลูกสร้างสำหรับผู้ขายของ ที่ขนถ่ายสินค้า ส้วมและที่ถ่ายปัสสาวะ

ที่พักรวมมูลฝอย และที่จอดรถตามที่กำหนดในส่วนนี้

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙ ตลาดประเภทที่ ๑

ต้องจัดให้มีอาคารสิ่งปลูกสร้างสำหรับผู้ขายของ และเป็นไปตามหลักเกณฑ์และสุขลักษณะ

ดังต่อไปนี้

(๑)

ต้องอยู่ในที่ซึ่งเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นว่าไม่น่าจะเป็นอันตรายต่อสุขภาพหรือสร้างความเดือดร้อนรำคาญแก่ประชาชน

(๒)

อาคารต้องสร้างด้วยวัตถุมีความมั่นคงแข็งแรงถูกต้องตามหลักวิชาการและกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร

(๓)

พื้นที่ต้องสร้างด้วยวัตถุถาวร เรียบ

น้ำไม่สามารถซึมผ่านหรือกักขังอยู่ได้ง่ายแก่การทำความสะอาด

(๔)

มีทางระบายน้ำทำด้วยวัตถุถาวรเพื่อรองรับน้ำให้ไหลไปสู่ทางระบายน้ำสาธารณะได้สะดวก

ทำความสะอาดได้ง่าย

และต้องมีระบบการกำจัดน้ำโสโครกหรือน้ำเสียตามความเห็นชอบของเจ้าพนักงานสาธารณสุข

(๕)

ต้องมีแสงสว่างและการระบายอากาศเพียงพอตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขกำหนด

(๖)

ที่วางขายของต้องมีลักษณะ ดังต่อไปนี้

(๖.๑)

มีพื้นที่ไม่น้อยกว่า ๒ ตารางเมตร สูงจากพื้นตลาดไม่น้อยกว่า ๖๐ เซนติเมตร

ทำด้วยวัตถุถาวร ทึบ เรียบ มีความลาดเอียงทำความสะอาดได้ง่าย

มีทางเข้าแผงของผู้ขายของกว้างไม่น้อยกว่า ๗๐ เซนติเมตร

และถูกสุขลักษณะแยกเป็นหมวดหมู่ตามประเภทสินค้า

และกำหนดหมายเลขประจำแต่ละหมวดหมู่ตามประเภทที่เห็นได้ชัด

(๖.๒)

ต้องจัดที่นั่งไว้สำหรับผู้ขายของไว้ให้เหมาะสมแยกต่างหากจากที่วางขายของและสะดวกแก่การเข้าออก

(๖.๓)

หากจะสร้างที่วางขายของให้มีลักษณะแตกต่างจากที่กำหนดขั้นต้นจะต้องสร้างให้ถูกสุขลักษณะ

ทำความสะอาดได้ง่ายตามความเห็นชอบของเจ้าพนักงานสาธารณสุข

(๗) ทางเดินในตลาดต้องมีลักษณะ

ดังต่อไปนี้

(๗.๑)

ทางเข้าออกต้องมีอย่างน้อย ๑ ทาง กว้างไม่น้อยกว่า ๔ เมตร

ในกรณีทางเข้าออกตลาดต้องลอดผ่านใต้อาคารอื่นต้องสูงไม่น้อยกว่า ๑.๕๐ เมตร

(๗.๒)

ทางเดินสำหรับผู้ซื้อของในตลาดต้องกว้างไม่น้อยกว่า ๒ เมตร

(๘)

ต้องจัดให้มีรั้วหรือเครื่องกั้นล้อมรอบบริเวณตลาดพร้อมจัดทำประตูหรือทางเข้าตามความเห็นชอบของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

(๙)

จัดให้มีส้วมพร้อมเครื่องสุขภัณฑ์

และเครื่องใช้ให้มีจำนวนเพียงพอและตั้งอยู่ในบริเวณที่เหมาะสมตามความเห็นชอบของเจ้าพนักงานสาธารณสุข

(๑๐)

จัดให้มีที่สำหรับวางสินค้าติดตั้งท่อประปา และท่อระบายน้ำทิ้งให้เพียงพอตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข

(๑๑)

ต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดและข้อแนะนำอื่น ๆ ของเจ้าพนักงานสาธารณสุขเกี่ยวกับที่ตั้ง

เนื้อที่ แผนผัง และหลักเกณฑ์เกี่ยวกับสิ่งปลูกสร้างและสุขลักษณะของตลาด

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐ ในกรณีที่ที่ตั้งตลาดและการปลูกสร้างในสถานที่นั้นมีลักษณะพิเศษ

อันได้สุขลักษณะ

มีระบบการระบายอากาศโดยใช้เครื่องปรับอากาศ เมื่อได้รับความเห็นชอบจากเจ้าพนักงานสาธารณสุขแล้ว

เจ้าพนักงานท้องถิ่นอาจพิจาณายกเว้นเงื่อนไขรายละเอียด

เกี่ยวกับที่ตั้งและการปลูกสร้างในสถานที่นั้นตามที่กำหนดในข้อ ๙ ก็ได้

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑ ตลาดประเภทที่ ๒

ต้องมีเนื้อที่ตามความเหมาะสม และให้มีบริเวณที่จัดไว้สำหรับผู้ขายของ ส้วม

ที่ถ่ายปัสสาวะและอ่างล้างมือ และที่พักรวมมูลฝอยตามที่กำหนดในส่วนนี้

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒ บริเวณที่จัดไว้สำหรับผู้ขายต้องมีและเป็นไปตามหลักเกณฑ์และสุขลักษณะ

ดังต่อไปนี้

(๑) พื้นต้องเรียบ แข็งแรง

ทำความสะอาดง่าย และไม่มีน้ำขัง

(๒)

กรณีที่มีโครงสร้างเฉพาะเสาหลังคาหรือโครงสร้างที่ไม่ถาวร เช่น โครงเหล็ก

โครงผ้าใบ เป็นต้น ต้องทำด้วยวัสดุที่มั่นคงแข็งแรง

(๓)

แผงขายสินค้าต้องทำด้วยวัสดุเรียบ ทำความสะอาดง่าย สูงจากพื้นที่ไม่น้อยกว่า ๖๐

เซนติเมตร อาจเป็นแผงที่พับเก็บได้ และมีบริเวณสำ หรับผู้ขายของกว้างไม่น้อยกว่า

๗๐ เซนติเมตร

(๔)

ทางเดินในตลาดมีความกว้างไม่น้อยกว่า ๒ เมตร

(๕)

จัดให้มีน้ำประปาหรือน้ำสะอาดอย่างเพียงพอ และจัดให้มีที่ล้างสำหรับอาหารสด

อาหารสัตว์ชำแหละ รวมทั้งแผงจำหน่ายอาหารด้วย

(๖)

จัดให้มีทางระบายน้ำเฉพาะจุดที่มีการล้างสำหรับบริเวณที่มีการจำหน่ายอาหารสด

อาหารสัตว์ชำแหละ และแผงจำหน่ายอาหารในตลาด

โดยทำเป็นแบบเปิดด้วยวัสดุถาวร เรียบ มีความลาดเอียง ระบายน้ำได้สะดวก

มีบ่อดักมูลฝอย บ่อดักไขมัน บ่อพักน้ำเสีย ก่อนระบายน้ำออกสู่ทางระบายน้ำสาธารณะ ทั้งนี้

ต้องไม่ระบายน้ำสู่แหล่งน้ำสาธารณะและไม่ก่อให้เกิดความเดือดร้อนรำคาญแก่ประชาชนข้างเคียง

หากมีพื้นที่เกิน ๒,๕๐๐

ตารางเมตร จะต้องมีระบบบำบัดน้ำเสียด้วย

มาตรา ข้อ ๑๓

ข้อ ๑๓ ผู้ใดจัดตั้งตลาดต้องจัดให้มีเครื่องอุปกรณ์และสิ่งอื่นอันจำเป็นสำหรับสุขลักษณะของตลาด

ดังต่อไปนี้

(๑)

ที่รองรับมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลอันได้สุขลักษณะ มีขนาดและจำนวนเพียงพอ

รวมทั้งตั้งอยู่ในที่ที่เหมาะสม ตามความเห็นชอบของเจ้าพนักงานสาธารณสุข

(๒)

น้ำสะอาดพร้อมที่เก็บสำรองน้ำให้มีปริมาณเพียงพอ สะดวกแก่การใช้ล้างมือ ล้างสินค้าและล้างตลาด

(๓)

เครื่องอุปกรณ์ และสิ่งอื่นอันจำเป็นตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขกำหนด

มาตรา ข้อ ๑๔

ข้อ ๑๔ ผู้ได้รับใบอนุญาตให้จัดตั้งตลาดต้องรักษาความสะอาดของตลาด

ตลอดจนอุปกรณ์เครื่องใช้ทั้งปวงให้ได้สุขลักษณะและเป็นระเบียบเรียบร้อยดังนี้

(๑)

ต้องรักษาส้วมให้สะอาดได้สุขลักษณะอยู่เสมอ

(๒)

ต้องจัดให้มีคนทำความสะอาดจำนวนเพียงพอในการดูแลทำความสะอาดตลาด

(๓)

ต้องทำการกำจัดมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข

(๔)

ต้องจัดให้มีแสงสว่างอย่างเพียงพอในตลาด

(๕)

ต้องดูแลมิให้บุคคลใดใช้ตลาดเป็นที่อาศัยหลับนอน

(๖)

ต้องจัดเก็บสิ่งของต่าง ๆ

ทั้งปวงให้เรียบร้อยปลอดภัยจากสัตว์นำโรคและสะดวกแก่การทำความสะอาด

(๗)

ต้องควบคุมดูแลให้ผู้ขายของและผู้ช่วยขายของในตลาดปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขและคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

(๘)

ปฏิบัติการอื่น ๆ ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขและคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

มาตรา ข้อ ๑๕

ข้อ ๑๕ ห้ามผู้ใดวางสิ่งของหรือกระทำการใด ๆ

เป็นการกีดขวางในตลาดตามทางเดินหรือทางเข้าออก และห้ามกระทำการใด ๆ

อันเป็นเหตุรำคาญในบริเวณตลาด ดังต่อไปนี้

(๑)

ห้ามนำสัตว์ทุกชนิดเข้าไปในตลาด ยกเว้นสัตว์ที่นำเข้าไปกักขังไว้ในที่กักขังเพื่อจำหน่าย

(๒)

ห้ามสะสม หมักหมม หรือเททิ้งสิ่งหนึ่งสิ่งใดในตลาด

อันจะทำให้สถานที่สกปรกรุงรังเป็นที่เพาะพันธุ์สัตว์นำโรค

หรือเป็นเหตุให้เกิดกลิ่นเหม็น

(๓)

ห้ามก่อหรือจุดไฟไว้ในลักษณะซึ่งเป็นที่เดือดร้อนรำคาญหรือน่าจะเกิดอันตรายขึ้น

(๔)

ทำให้น้ำสะอาดสำหรับใช้ในตลาดเกิดการสกปรกขึ้นจนเป็นเหตุให้เสื่อมหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(๕)

ถ่าย เท ทิ้ง หรือทำให้มีขึ้นซึ่งมูลฝอยหรือสิ่งปฏิกูลในที่อื่น

นอกจากที่ซึ่งจัดไว้สำหรับการกำจัดมูลฝอยหรือสิ่งปฏิกูล

(๖)

เหตุเดือดร้อนรำคาญอื่น ๆ ตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขกำหนด

มาตรา ข้อ ๑๖

ข้อ ๑๖ ให้เปิดตลาดตั้งแต่เวลา ๐๓.๐๐ น.

และปิดตลาดเมื่อถึงเวลา ๒๑.๐๐ น.

เว้นแต่เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะได้มีคำสั่งกำหนดเป็นอย่างอื่น

มาตรา ข้อ ๑๗

ข้อ ๑๗ ในการเข้าขายของในตลาด

ผู้ขายของและผู้ช่วยขายของต้องปฏิบัติดังนี้

(๑)

วางสิ่งของอยู่ในขอบเขตที่วางขายของซึ่งได้จัดเตรียมไว ห้ามวางของสูงเกินกว่า

๑.๕๐ เมตร จากระดับพื้นตลาด เว้นแต่จะได้รับการเห็นชอบจากเจ้าพนักงานสาธารณสุขก่อน

(๒)

วางสินค้าให้ถูกต้องตามที่ที่จัดไว้สำหรับสินค้าประเภทนั้น ๆ

(๓)

แต่งกายให้เรียบร้อยตามแบบที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขกำหนด

(๔) จัดให้มีที่รองรับมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลที่ถูกสุขลักษณะตามตำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขไว้ประจำที่วางขายของของตน

(๕)

ปฏิบัติการอื่น ๆ

ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขและคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

มาตรา ข้อ ๑๘

ข้อ ๑๘ ผู้ขายอาหารและผู้ช่วยขายอาหารในตลาดต้องถือปฏิบัติดังนี้

(๑)

ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดในข้อ ๑๗

(๒)

ต้องใช้เครื่องปกปิดอาหาร ภาชนะอุปกรณ์ และเครื่องใช้ต่าง ๆ ให้พ้นจากฝุ่นละออง

แมลง และสัตว์นำโรค

รวมทั้งต้องรักษาเครื่องปกปิดอาหารนั้นให้สะอาดและใช้การได้ดีอยู่เสมอ

(๓)

ต้องใช้น้ำสะอาดในการปรุง แช่ ล้างอาหาร และภาชนะเครื่องใช้ต่าง ๆ

(๔)

ใช้ภาชนะหรือวัสดุที่สะอาดใส่หรือห่ออาหารให้แก่ผู้ซื้อ

(๕)

ไม่ใช้บุคคลที่ป่วยหรือมีเหตุควรเชื่อว่าป่วยเป็นโรคติดต่อ ให้ทำการขาย ประกอบ

หรือปรุงอาหาร

(๖)

ต้องหยุดทำการขาย ประกอบหรือปรุงอาหาร

เมื่อทราบหรือมีเหตุอันควรทราบว่าตนป่วยเป็นโรคหรือเป็นพาหะของโรคติดต่อ

(๗)

ปฏิบัติการอื่นให้ถูกต้องด้วยสุขลักษณะและความเป็นระเบียบเรียบร้อยตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขและคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

มาตรา ข้อ ๑๙

ข้อ ๑๙ ผู้ประสงค์จะขอรับใบอนุญาตจัดตั้งตลาด

ให้ยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบ ตล. ๑ พร้อมด้วยแผนผังบริเวณและหลักฐานการปลูกสร้างอาคารโดยชอบด้วยกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร

รวมทั้งเอกสารอื่นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

มาตรา ข้อ ๒๐

ข้อ ๒๐ เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้ตรวจสอบความถูกต้องและความสมบูรณ์ของคำขอแล้ว

ปรากฏว่าถูกต้องตามหลักเกณฑ์ วิธีการเงื่อนไขที่กำหนดไว้ก็ให้ออกใบอนุญาตให้ตามแบบ

ตล. ๒

มาตรา ข้อ ๒๑

ข้อ ๒๑ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นเรียกเก็บค่าธรรมเนียมใบอนุญาตให้จัดตั้งตลาด

ตามบัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัตินี้

ผู้ใดรับใบอนุญาตต้องชำระค่าธรรมเนียมภายในกำหนด ๑๕ วัน

นับแต่วันที่ผู้ได้รับใบอนุญาต ผู้แทน หรือผู้รับมอบอำนาจจากผู้ได้รับใบอนุญาตได้รับหนังสือแจ้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

การแจ้งตามวรรคหนึ่งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นทำเป็นหนังสือให้ผู้ได้รับใบอนุญาต

ผู้แทนหรือผู้ได้รับมอบอำนาจจากผู้ได้รับใบอนุญาตทราบ

ในกรณีทีไม่พบตัวหรือไม่ยอมรับหนังสือให้ส่งหนังสือโดยทางไปรษณีย์ตอบรับหรือปิดหนังสือนั้นไว้ในที่เปิดเผย

เห็นได้ง่าย ณ ภูมิลำเนาหรือสำนักทำการของผู้ต้องรับหนังสือ และให้ถือว่าผู้นั้นได้ทราบหนังสือดังกล่าวแล้วตั้งแต่เวลาหนังสือไปถึงหรือปิดหนังสือ

แล้วแต่กรณี หากไม่มาภายในกำหนดเวลาดังกล่าว โดยไม่มีเหตุอันสมควรถือว่า สละสิทธิ์

มาตรา ข้อ ๒๒

ข้อ ๒๒ บรรดาใบอนุญาตที่ออกให้ตามข้อบัญญัตินี้ให้มีอายุ

๑ ปี นับแต่วันที่ออกใบอนุญาตแสดงใบอนุญาตไว้ในที่เปิดเผย

และให้ใช้ได้เพียงในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแหลมเท่านั้น

มาตรา ข้อ ๒๓

ข้อ ๒๓ หากปรากฏว่าใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย

หรือชำรุดในสาระสำคัญ ผู้ได้รับใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอต่อเจ้าหน้าที่พนักงานท้องถิ่นเพื่อขอรับใบแทนใบอนุญาตภายใน

๑๕ วัน นับตั้งแต่วันได้รับทราบถึงการสูญหาย ถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระสำคัญ แล้วแต่กรณี

พร้อมด้วยหลักฐานต่อไปนี้

(๑)

เอกสารสำเนาบันทึกข้อความต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แห่งท้องที่ที่ใบอนุญาตสูญหาย

(๒)

ใบอนุญาตฉบับเดิม กรณีถูกทำลายหรือชำรุดในสาระสำคัญ

มาตรา ข้อ ๒๔

ข้อ ๒๔ การออกใบแทนใบอนุญาต

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นดำเนินการตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขดังนี้

(๑)

การออกใบแทนใบอนุญาตให้ใช้แบบ ตล. ๒ โดยประทับตราคำว่า “ใบแทน”

กำกับไว้และลงวัน เดือน ปี ที่ออกใบแทน

พร้อมทั้งลงลายมือชื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นในใบแทนและต้นขั้วใบแทน

(๒)

บันทึกด้านหลังใบอนุญาตเดิม ระบุสาเหตุการสูญหาย ถูกทำลายหรือชำรุดในสาระสำคัญของใบอนุญาตเดิม พร้อมทั้งระบุเล่มที่

เลขที่ วัน เดือน ปี ของใบแทนใบอนุญาตที่ออกให้ใหม่

มาตรา ข้อ ๒๕

ข้อ ๒๕ เมื่อผู้ได้รับใบอนุญาตประสงค์จะขอต่อใบอนุญาต

ให้ยื่นคำขอต่อเจ้าหน้าที่พนักงานท้องถิ่นตามแบบ ตล. ๓

พร้อมกับชำระค่าธรรมเนียมก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุการต่อใบอนุญาตให้ทำได้คราวละ ๑ ปี

นับตั้งแต่วันถัดจากวันที่ใบอนุญาตสิ้นอายุ

มาตรา ข้อ ๒๖

ข้อ ๒๖ การชำระค่าธรรมเนียมตามข้อบัญญัตินี้

ผู้ได้รับใบอนุญาตจะต้องชำระภายในเวลาที่กำหนดไว้

หากมิได้ชำระภายในเวลาที่กำหนดจะต้องเสียค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละ ๒๐

ของยอดเงินค่าธรรมเนียม เว้นแต่ผู้ได้รับใบอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้นก่อนถึงกำหนดที่จะต้องชำระค่าธรรมเนียมดังกล่าว

มาตรา ข้อ ๒๗

ข้อ ๒๗ ให้ใช้แบบพิมพ์ต่าง ๆ

ที่กำหนดท้ายข้อบัญญัติ ดังต่อไปนี้

(๑)

คำขอรับใบอนุญาตจัดตั้งตลาดให้ใช้ตามแบบ ตล. ๑

(๒)

ใบอนุญาตให้จัดตั้งตลาดให้ใช้ตามแบบ ตล. ๒

(๓)

คำขอต่ออายุใบอนุญาตจัดตั้งตลาดให้ใช้ตามแบบ ตล. ๓

(๔) คำร้องหรือคำขออื่นใดนอกจากที่ระบุข้างต้น

(๑) - (๓) ให้ใช้ตามแบบคำร้องทั่วไป

มาตรา ข้อ ๒๘

ข้อ ๒๘ บรรดาใบอนุญาตจัดตั้งตลาดซึ่งได้ออกให้ก่อนวันใช้ข้อบัญญัตินี้

ให้คงใช้ต่อไปจนสิ้นอายุใบอนุญาตนั้น

มาตรา ข้อ ๒๙

ข้อ ๒๙ ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ไม่มาปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

หรือข้อบัญญัตินี้

หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้

เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน

มาตรา ข้อ ๓๐

ข้อ ๓๐ เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาต

(๑)

ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก

(๒) ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕

(๓)

ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัตินี้

หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้

และการไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชนหรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน

มาตรา ข้อ ๓๑

ข้อ ๓๑ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นและเจ้าพนักงานสาธารณสุขมีอำนาจตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕

มาตรา ข้อ ๓๒

ข้อ ๓๒ ผู้ใดจัดตั้งตลาดโดยไม่ได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

เปลี่ยนแปลงขยายหรือลดสถานที่

หรือบริเวณที่ใช้เป็นตลาดภายหลังที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นได้ออกใบอนุญาตให้จัดตั้งตลาดไว้แล้ว

โดยไม่ได้รับใบอนุญาตเป็นหนังสือจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องระวางโทษตามบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท

มาตรา ข้อ ๓๓

ข้อ ๓๓ ผู้รับใบอนุญาตให้จัดตั้งตลาด

ผู้ใดไม่ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และวิธีการเกี่ยวกับการดูแลรักษาความสะอาดเรียบร้อยภายในตลาดให้ถูกต้องตามสุขลักษณะและอนามัย

การจัดให้มีที่รวบรวมเรื่องกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย การระบายน้ำทิ้ง

การระบายอากาศ

การจัดให้มีการป้องกันการระบาดของโรคติดต่อตามที่กำหนดในข้อบัญญัติมีความผิดต้องระวางโทษตามบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท

มาตรา ข้อ ๓๔

ข้อ ๓๔ ผู้ขายของหรือผู้ช่วยขายของในตลาด

ผู้ใดไม่ปฏิบัติให้ถูกต้องตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดในข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท

มาตรา ข้อ ๓๕

ข้อ ๓๕ บรรดากิจการตลาดที่มีอยู่ก่อนข้อบัญญัตินี้ใช้บังคับให้ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ของข้อบัญญัติภายใน

๙๐ วัน นับแต่วันที่ข้อบัญญัตินี้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแหลม

มาตรา ข้อ ๓๖

ข้อ ๓๖ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแหลมรักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

และมีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ ข้อบังคับ หรือคำสั่งใด ๆ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

ประกาศ

ณ วันที่ ๒๘ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๖๐

พิสิษฐ์

แผนประไพ

นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแหลม

[เอกสารแนบท้าย]

๑. แบบคำขอรับใบอนุญาตจัดตั้งตลาด

(แบบ ตล. ๑)

๒. ใบอนุญาตจัดตั้งตลาด (แบบ ตล. ๒)

๓.

คำขอต่ออายุใบอนุญาตจัดตั้งตลาด (แบบ ตล. ๓)

๔. แบบคำร้องทั่วไป

๕. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแหลม

เรื่อง ตลาด พ.ศ. ๒๕๖๐

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ปุณิกา/จัดทำ

๑๙

พฤษภาคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๓๖ ง/หน้า ๑๔๒/๑๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๑

36 มาตรา

อ้างอิงกฎหมายนี้

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแหลม เรื่อง ตลาด พ.ศ. 2560 (Office of the Council of State). Retrieved via LawPlayer, https://lawplayer.com/th/act/pythainlp_b13a838f5a99fbab

ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).

Thai official texts excluded from copyright (Copyright Act B.E. 2537 s.7);開放資料層 CC BY 署名

本頁資料來源:สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (OCS)·整理提供:法律人 LawPlayer· lawplayer.com